اختلال اضطراب منتشر چیست و چه تاثیری در زندگی روزمره دارد؟

اختلال اضطراب منتشر

اختلال اضطراب منتشر(General Anxiety Disorder) چیست؟

اختلال اضطرابی منتشر یا GAD که در فارسی با نام اختلال اضطراب فراگیر هم شناخته می‌شود با اضطراب بیش از حد و اغراق شده و نگرانی در مورد همه ی اتفاقات زندگی بدون هیچ دلیل واضحی برای نگرانی، مشخص می شود. افرادی که علائم اختلال اضطرابی منتشر دارند همیشه منتظر اتفاقات بد هستند و نمی توانند نگرانی در مورد سلامتی، پول، خانواده، یا مدرسه را متوقف کنند. در این افراد، نگرانی اغلب غیرواقعی و نامتناسب با موقعیت است. زندگی روزانه به حالت نگرانی، ترس و وحشت دائمی تبدیل می شود. نهایتا، اضطراب بر تفکر فرد غلبه می کند و با عملکرد روزانه از جمله کار، تحصیل، فعالیت های اجتماعی و ارتباطات تداخل پیدا می کند. همچنین GAD اغلب در کودکی یا نوجوانی آغاز می شود اما ممکن است در بزرگسالی نیز آغاز شود. به علاوه این بیماری در خانم ها رایج تر است.

چه علائمی همراه با اختلال اضطرابی منتشر دیده می شوند؟

اختلال اضطرابی منتشر علاوه بر اینکه بر تفکر فرد تاثیر می گذارد، می تواند علائم جسمانی نیز ایجاد کند، به ­طور کل علائم همراه با این اختلال موارد زیر هستند:

تنش و نگرانی دائمی و بیش از حد، دید غیر واقعی نسبت به مشکلات، فکر کردن بسیار زیاد به برنامه ها و راه حل ها برای بدترین اتفاقات ممکن، مشکل در کنترل اتفاقات غیرقابل پیش بینی، مشکل در تصمیم گرفتن و ترس از تصمیم اشتباه، دشواری در تمرکز یا احساس اینکه ذهن خالی شده است، بی ­قراری، تحریک ­پذیری، کشیدگی یا درد عضلات، سردرد، تعریق، اختلال تمرکز، تهوع، اسهال یا سندرم روده ی تحریک پذیر(IBS)، احتیاج مکرر به دستشویی رفتن، خستگی، اشکال در به خواب رفتن یا در خواب ماندن، لرزش، به راحتی وحشت ­زده شدن. به علاوه، افراد با GAD اغلب سایر اختلالات اضطرابی (مانند اختلال پانیک یا فوبیاها)، اختلالات وسواسی-جبری، افسردگی بالینی، یا مشکلات دیگر مرتبط با سوءمصرف مواد یا الکل را نیز دارند.
در کودکان یا نوجوانان علاوه بر استرس های مشابه با بزرگسالان ممکن است استرس هایی از قبیل عملکرد در مدرسه یا ورزش، امنیت اعضا خانواده، دقیق بودن، حوادث غیر مترقبه و … وجود داشته باشد. کودک یا نوجوانی که نگرانی بسیار زیادی داشته باشد ممکن است در راستای مورد توجه بودن بسیار استرس داشته باشد، کمال گرا باشد، تکالیف ش را دوباره انجام دهد به این دلیل که دفعه اول عالی نیستند، وقت بسیار زیادی صرف انجام تکالیف کند، اعتماد به نفس پایینی داشته باشد، برای تایید شدن تلاش کند. به علاوه ممکن است اطمینان زیادی در مورد عملکردش نیاز دارد، مکررا دردهای شکمی یا سایر شکایت های جسمی داشته باشد، از رفتن به مدرسه یا سایر موقعیت های اجتماعی اجتناب کند.

اختلال اضطراب منتشر می تواند منجر به بیماری جسمی شود یا بیماری ها را تشدید کند:

  • مشکلات گوارشی یا روده، مانند سندرم روده تحریک پذیر، یا زخم ها
  • سردردها و میگرن
  • بیماری و درد مزمن
  • اختلالات خواب و بی خوابی
  • مشکلات قلبی

علل اختلال اضطراب منتشر GAD چه چیزهایی هستند؟

علت دقیق GAD، به طور کامل شناخته شده نیست، اما به نظر می رسد برخی فاکتورها، از جمله ژنتیک، مواد شیمیایی مغز، و استرس های محیطی، در ایجاد آن همکاری دارند.

ژنتیک: برخی مطالعات نشان می دهند که سابقه ی خانوادگی احتمال ابتلا به GAD را افزایش می دهد. بنابراین احتمالا مستعد بودن به GAD در خانواده ها منتقل می شود.

مواد شیمیایی در مغز: GAD با اختلال عملکرد مسیرهای عصبی خاصی که مناطق مشخصی از مغز که در تفکر و احساس مشارکت دارند، را به هم متصل می کنند، مرتبط است. این ارتباطات سلولی عصبی به مواد شیمیایی که نوروترنسمیتر نامیده می شوند و اطلاعات را از یک سلول عصبی به سلول عصبی بعدی منتقل می کنند، وابسته است. داروها، سایکوتراپی، یا سایر درمان هایی که به نظر می رسد این نوروترنسمیترها را تنظیم می کنند، ممکن است پیام رسانی بین مسیرها را بهبود بخشند و به بهبود علائم مرتبط با اضطراب یا افسردگی کمک کنند.

فاکتورهای محیطی: تروما و حوادث پراسترس، مانند سوء استفاده ی جنسی، فوت افراد مورد علاقه، طلاق، تغییر شغل یا مدرسه، ممکن است در GAD مشارکت داشته باشند. GAD همچنین ممکن است طی دوره های استرس بدتر شود. سوء استفاده یا محرومیت از مواد اعتیاد آور نظیر الکل، کافئین، و نیکوتین نیز می تواند اضطراب را بدتر کند.

درمان اختلال اضطراب فراگیر GAD چیست؟

اگر مشکلات زمینه ای دیگری وجود نداشته باشد، بیمار منحصرا به روانشناس یا روانپزشک که متخصصین سلامت روان هستند و برای تشخیص و درمان بیماری های روان آموزش دیده اند ارجاع داده می شود. درمان اغلب ترکیبی از دارودرمانی و شناخت-درمانی است.

دارو درمانی: داروها مخصوصا برای افرادی که اضطراب با فعالیت های روزانه ی آن ها تداخل دارد، مورد استفاده قرار می گیرند. داروهایی که اغلب در کوتاه مدت برای درمان GAD مورد استفاده قرار می گیرند، بنزودیازپین ها هستند(که می توانند اعتیاد آور باشند و یا خواب­ آور هستند، و می توانند با حافظه و توجه تداخل پیدا کنند). به این داروها گاهی “آرام بخش های جزئی” می گویند زیرا می توانند احساسات شدید اضطراب حاد را کاهش دهند. آن ها با کاهش علائم جسمی اضطراب، مانند کشیدگی عضلات و بی قراری عمل می کنند. این داروها در کنار بسیاری از داروها ممکن است خواب آوری هم را تشدید کنند، همچنین اگر با مصرف الکل همراه شوند، خطرناک هستند. برخی ضدافسردگی ها نیز برای درمان GAD در دوره های طولانی تر مورد استفاده قرار می گیرند. برای اثر این داروها، ممکن است چند هفته زمان لازم باشد، اما برای درمان طولانی مدت ایمن تر و مناسب تر هستند.

درمان شناختی-رفتاری: افرادی که از اختلالات اضطرابی رنج می برند، اغلب این نوع درمان را استفاده می کنند، در این نوع درمان، فرد می آموزد که الگوهای فکری و رفتاری که منجر به احساسات اضطرابی می شوند را بشناسد و تغییر دهد. این نوع درمان به محدود کردن تفکر تحریفی با نگاه واقعی تر نسبت به نگرانی ها، کمک می کند.

تکنیک های ریلکسیشن: به علاوه تکنیک های ریلکسیشن، مانند تنفس عمیق و بیوفیدبک، ممکن است به کنترل کشیدگی عضلات که اغلب همراه با GAD هستند کمک کند.
برخی اقدامات هستند که می توان برای کنترل یا کاهش علائم انجام داد:

کاهش یا توقف مصرف محصولاتی که حاوی کافئین هستند مانند قهوه، چای و شکلات

هنگام خرید داروهای گیاهی یا داروهای بدون نسخه با پزشک یا داروساز در مورد اثر بر روی علائم اضطراب مشورت کنید.

روزانه ورزش کنید و رژیم غذایی سالم داشته باشید.

بعد از تجربه های سخت و حوادث از حمایت های مشاوره ای استفاده کنید.

تکنیک های مدیریت استرس، مانند یوگا یا مدیتیشن را تمرین کنید.

چه موقع لازم است برای درمان GAD به پزشک مراجعه شود؟

اگر احساس نگرانی بسیار زیادی داشتید که با کار، روابط یا سایر بخش های زندگی شما تداخل داشت، به دکتر روانپزشک مراجعه کنید.

اگر احساس افسردگی یا تحریک پذیری داشتید، مشکل نوشیدن الکل یا مصرف مواد مخدر داشتید یا سایر مشکلات روانی را به همراه اضطراب داشتید.

اگر رفتارها یا تفکرات خودکشی داشتید، به صورت اورژانسی به دنبال درمان باشید.

احتمال کمی وجود دارد که نگرانی ها به خودی خود برطرف شوند، و ممکن است طی زمان بدتر شوند. سعی کنید پیش از آن که اضطراب تان شدید شود از کمک متخصص استفاده کنید. درمان وقتی که هنوز اختلال اضطرابی شدید نیست، ساده تر است.

تنظیم و ترجمه: فائزه باستان

منابع: webMD ، mayoclinic

  دکترتو: نوبت دهی اینترنتی پزشکان

نظرات کاربران

نظر دهید

نظر دهید