اختلال شخصیت مرزی (BPD) یا بوردرلاین دیزوردر یک اختلال سلامت روانی است که با نوسانات شدید خلق و خو، بی‌ثباتی در روابط بین فردی و تکانشگری (رفتار نامناسب با شرایط) مشخص می‌شود. افراد مبتلا به این اختلال ترس شدیدی از رها شدن دارند و در تنظیم احساسات خود به ویژه خشم مشکل دارند.
اختلال شخصیت مرزی متعلق به اختلالات شخصیت «خوشه B» است که شامل رفتارهای نمایشی و نامنظم است. بسیاری از افرادی که با اختلال مرزی زندگی میکنند نمی‌دانند که به آن مبتلا هستند. تست شخصیت شناسی در کنار روانشناس یا روانپزشک ماهر و باتجربه در شهر خود مثل دکتر روانشناس تهران، دکتر روانپزشک تهران یا دکتر درمان اختلال شخصیت مرزی تهران به تشخیص آن کمک خواهد کرد. برای دریافت نوبت آنلاین یا حضوری با روانشناس میتوانید همین حالا به بخش نوبت‌دهی سایت دکترتو مراجعه کنید.
بیماری اختلال شخصیت مرزی یا بوردرلاین دیزوردر چیست؟
اختلال شخصیت مرزی (BPD) یک وضعیت سلامت روان پیچیده است که با نوسانات شدید خلق و خو، تصویر ناپایدار از خود، تکانشگری و مشکل در حفظ روابط پایدار مشخص می‌شود. افراد مبتلا به BPD اغلب ترس شدید از رها شدن را تجربه میکنند، درگیر رفتارهای خود ویرانگر هستند و احساس ناپایداری از خود دارند.
علائم BPD می‌تواند زندگی روزمره فرد را به شدت تحت تاثیر قرار دهد و باعث رفتار نامنظم و پریشانی عاطفی شدید شود. درمان بوردرلاین معمولاً شامل رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT) است تا به افراد کمک کند احساسات خود را مدیریت کنند و روابط خود را بهبود بخشند.
تفاوت اختلال شخصیت مرزی و دوقطبی چیست؟
تفاوت بوردرلاین و انواع اختلال دو قطبی این است که افراد مبتلا به اختلال دوقطبی تمایل به تجربه شیدایی و افسردگی دارند، در حالی که افراد مبتلا به BPD درد عاطفی شدید و احساس پوچی، ناامیدی، خشم، ناامیدی و تنهایی را تجربه میکنند. همچنین در شخصیت مرزی، تغییرات خلقی کوتاه مدت است.
اختلال شخصیت مرزی و خودشیفته چه فرقی دارند؟
افراد مبتلا به NPD یا خودشیفتگی، خود را برتر از دیگران می‌دانند. آنها نسبت به توانایی‌ها و دستاوردهای خود احساس اغراق‌آمیز دارند. در مقابل، افراد مبتلا به بوردرلاین تصویری ناپایدار از خود دارند و خود را «بد» یا بی‌ارزش می‌بینند.
علائم اختلال شخصیت مرزی چیست؟ (علائم بیماری بوردرلاین)
بسیاری از افراد یکی یا بیشتر علائم زیر را تجربه میکنند، اما فرد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی بسیاری از علائم ذیل را به طور مداوم در سراسر دوران بزرگسالی تجربه می‌کند. اصطلاح «مرزی» به این واقعیت اشاره دارد که افراد مبتلا به این وضعیت تمایل دارند که در طول زندگی خود به دیگر مشکلات روانی از جمله جنون دچار شوند.
یکی از مشکلات این اختلال این است که افراد مبتلا به شخصیت مرزی تمایل به داشتن روابط نزدیک با دیگران دارند، اما واکنش‌های عاطفی شدید و ناپایدار آنها باعث می‌شود که دیگران از آنها دور شده و احساس انزوا در درازمدت بگیرند. اختلال مرزی علائم زیادی دارد که در هر فرد متفاوت بوده و در زنان شایع‌تر است. نشانه‌های رایج این اختلال عبارتند از:
- نداشتن احساسی ثابت در مورد هویت خود و احساس ناکار آمد بودن
- احساس انزوا و خستگی و پوچی
- عدم توانایی در احساس همدلی با دیگران
- سابقه روابط ناپایدار و به شدت متغیر از تبدیل عشق به نفرت
- واکنش‌های شدید عاطفی به احساس رها شدن یا شک به آن
- ناپایداری خلقی که می‌تواند چندین روز یا فقط چند ساعت طول بکشد
- احساس شدید اضطراب، نگرانی و افسردگی
- رفتارهای تهاجمی، مخاطره آمیز، خودمحور و خطرناک، از جمله رانندگی بی‌پروا، سوء مصرف مواد مخدر یا الکل، داشتن رابطه جنسی متعدد و نا امن
- خصومت و دشمنی
- برنامه‌های نامناسب شغلی، اهداف و آرزوها
- ناپایداری در ارتباط بین فردی
۱. اختلال شخصیت مرزی در نوجوانان و کودکان
اختلال شخصیت مرزی خاموش برای برخی از نوجوانان می‌تواند شدیدتر و نشانه مشکلات جدی باشد. اگر نوجوان شما نوسانات شدید و مکرر خلقی، رفتارهای تکانشی، آسیب رساندن به خود یا مشکلاتی در روابط را تجربه می‌کند، ممکن است به دلیل یک بیماری روانپزشکی به نام اختلال شخصیت مرزی (BPD) باشد.
۲. نشانه های اختلال شخصیت مرزی در مردان
علایم اختلال شخصیت مرزی در مردان با آشفتگی عاطفی زیاد همراه است. نوسانات شدید خلق و خو، ترس از رها شدن، و مشکل در تنظیم احساسات می‌تواند منجر به احساس خشم و ناامیدی شود. در این زمینه شخصیت شناسی به فرد کمک خواهد کرد. شخصیت شناسی چیست؟ با انجام تست و آزمایش متعدد به کشف شخصیت افراد می‌پردازد. حمایت و درمان مناسب می‌تواند به فرد کمک کند تا این چالشهای عاطفی را طی کند.
۳. نشانه های اختلال شخصیت مرزی در زنان
نشانه های شخصیت مرزی در زنان شامل احساس خالی بودن از درون، عزت نفس پایین، احساسات و عواطف قوی و طاقت فرسا، نوسانات خلقی شدید از جمله طغیان اضطراب، خشم و افسردگی و الگویی از روابط پر سر و صدا با دوستان، خانواده و عزیزان است.
متن انگلیسی:
به نقل از سایت verywellmind
If one or both partners in a relationship have BPD, it does not mean that the relationship is doomed to fail or become a source of stress. Taking the right steps can help reduce the negative impact on your relationship so you can maintain a healthy and fulfilling relationship with your partner.
ترجمه فارسی:
اگر یک یا هر دو طرف در یک رابطه دارای اختلال BPD هستند، به این معنی نیست که رابطه محکوم به شکست یا تبدیل شدن به منبع استرس است. برداشتن گام‌های صحیح می‌تواند به کاهش تأثیر منفی بر رابطه‌تان کمک کند تا ارتباط سالم و رضایت‌بخش را با شریک زندگی‌تان حفظ کنید.
۴. رابطه بین اختلال شخصیت مرزی و خودکشی چیست؟
حدود ۸۰ درصد از افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی، رفتارهای خودکشی را نشان می‌دهند، از جمله تلاش جهت خودکشی، خودزنی، خودسوزی و سایر اقدامات مخرب. تخمین زده‌اند که بین ۴ تا ۹ درصد افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی جان خود را به علت خودکشی از دست می‌دهند.
۵. شخصیت مرزی در رابطه زناشویی چه تاثیری دارد؟ (اختلال شخصیت مرزی و ازدواج)
تحقیقات نشان داده است که شخصیت های مرزی با استرس مزمن بیشتر، درگیری‌های مکرر و رضایت کمتر شریک در روابط عاشقانه درگیر هستند. زندگی با فرد مبتلا به اختلال روانی شخصیت مرزی بسیار استرس‌زا است و می‌تواند حس گروگان بودن و رها شدن را با هم ترکیب کند. همزمان با احساس نیاز شدید شریک زندگی‌تان، ممکن است از طرف او نیز احساس رنجش، تهدید یا حتی نفرت کنید.
علت بیماری بوردرلاین چیست؟
اختلال شخصیت مرزی به زبان ساده تغییرات خلقی سریع و ناهماهنگ است. علت اختلال مرزی ناشناخته است، اما ترکیبی از عوامل ژنتیکی، محیطی و عصبی می‌تواند در ایجاد آن نقش داشته باشد.
ویژگی های شخصیت مرزی می‌تواند به میزان زیادی بر زندگی افراد تأثیر بگذارد و باعث بی‌ثباتی عاطفی، مشکلات شدید روابط، رفتارهای خودآزاری، اقدامات تکانشی و کاهش کلی عملکرد و رفاه فرد شود. تشخیص و درمان مناسب می‌تواند به افراد در مدیریت علائم و بهبود کیفیت کلی زندگی کمک کند.
روش تشخیص اختلال شخصیتی مرزی چگونه است؟
آیا من اختلال شخصیت مرزی دارم؟ یک متخصص بهداشت روان دارای مجوز مانند روانپزشک، روانشناس یا مددکار اجتماعی بالینی، می‌تواند اختلال شخصیت مرزی را بر اساس ارزیابی کامل علائم، تجربیات و سابقه پزشکی خانوادگی فرد تشخیص دهد. در ارزیابی از شما در مورد افکار و احساسات ، آنچه احساس میکنید در آن خوب هستید، در کجا مشکل دارید و نحوه مدیریت روزانه شما سوال می‌شود.
اختلالات شخصیت مرزی روش تشخیص دقیقی ندارد و تست اختلال شخصیت مرزی یا تست بیماری بوردرلاین دیزوردر آنلاین که در سطح اینترنت وجود دارد، می‌تواند تا حد کمی کمک کننده باشد.
درمان اختلال شخصیت مرزی چیست؟
زندگی کردن یا در ارتباط بودن با فرد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی، می‌تواند به شدت تنش‌زا و پر استرس باشد و تصدیق و پذیرفتن آنها بسیار سخت است، اما درمان مناسب کمک کننده است. اگر نگران هستید که شما یا شخصی که با آن در ارتباط هستید، ممکن است اختلال شخصیت مرزی داشته باشد، با یک متخصص بهداشت روان تماس بگیرید.
بسیاری از متخصصان مراقبت‌های بهداشتی برای کمک به شما در مسیر بهبودی در دسترس هستند. فرق بین روانشناس و روانپزشک این است که روانشناسان در رویکرد گفتار درمانی تخصص داشته و روانپزشکان در زمینه دارو درمانی و روان درمانی کار میکنند.
از آنجایی که اختلال شخصیت مرزی می‌تواند یک بیماری پیچیده باشد و معمولا به درمان درازمدت نیاز دارد، یافتن یک متخصص بهداشت روانی که در درمان این بیماری تخصص دارد، مهم است.
در کنار روان درمانگر، فرد یاد می‌گیرد که چگونه احساسات خود را بهتر مدیریت کند و روابط سالم و ارزشمندی پیدا کند. جلسات گفتار درمانی به یادگیری شیوه‌هایی کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و مخرب و درک بیشتر شرایط کمک می‌کند. در صورتی که فرد به درمان طولانی مدت متعهد شود، تغییرات مثبت و سالمی ایجاد خواهد شد و می‌توان نتیجه آن را دید.
داروی بیماری بوردرلاین چیست؟
رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT) درمان استاندارد طلایی برای بیماری بوردرلاین دیزوردر است. با این حال پزشک شما ممکن است باتوجه به شدت اختلال داروهایی مانند زاناکس آلپرازولام ضد اضطراب، داروی ضد افسردگی زولافت سرترالین و زیپرکسا اولانزاپین ضد روان پریشی را هم تجویز کند.
نتیجه گیری و راهنمای مراجعه به دکتر
برای درمان و مدیریت اختلال شخصیت مرزی، به دلیل تاثیری که در روند فعالیت‌های زندگی فردی و اجتماعی فرد می‌گذارد، باید حتما به روانشناس یا متخصص روانپزشک مراجعه کرد. مانند هر بیماری دیگری، در مورد این اختلال هم هم مهم است که بهترین و در دسترس‌ترین پزشک و درمانگر را انتخاب کنیم. در وب‌سایت دکترتو میتوانید بهترین دکتر روانشناس ایران و بهترین دکتر روانپزشک ایران را پیدا کنید. همچنین امکان دکتر روانشناس آنلاین هم در دکترتو برای شما وجود دارد.
دکترتو مراقب سلامتی شماست!
پرسش‌های متداول
شخصیت مرزی یعنی چه؟ اختلال شخصیت مرزی (BPD) با نوسانات شدید خلق و خو، بی‌ثباتی در روابط بین فردی و تکانشگری مشخص می‌شود. افراد مبتلا به این بیماری ترس شدیدی از رها شدن داشته و در تنظیم احساسات خود به ویژه خشم مشکل دارند.
بین خود و همسرتان مرزهای واضحی تعیین کنید، محرک‌های آنها را یاد بگیرید و تا حد امکان دوری کنید، عوامل حواس پرتی فراهم کنید، درباره BPD بیشتر بدانید، به آنها در جستجوی درمان و حمایت کمک کنید و مراقب خودتان باشید.
شرکا و اعضای خانواده افراد مبتلا به شخصیت مرزی این رابطه را به عنوان یک ترن هوایی عاطفی توصیف میکنند که پایانی در آن قابل مشاهده نیست.
۱۸۱ دیدگاه ثبت شده برای: اختلال شخصیت مرزی یا بیماری بوردرلاین را بشناسیم
حس عجیبیه …تضاد ..سردرگمی ..پوچی یروز جلاد یروز قربانی شیفته پنهانی توجه و تحسین ..شاید یکمی وجهه خوبی نداشته باشه ولی هر نوع انتقادی به عنوان یه بی حرمتی در نظر میگیرم طوری که انقد شدید درونم واکنش نشون میده سناریو قتل یا شکنجه شخص رو تصور میکنم. بشدت دنبال کنترل و سلطه رو بقیه ام اصلاااا قابل تحمل نیست کسی بخاد چیزی که میخام رو قبول نکنه بهشت من وقتیه که ذهن ادمای اطرافمو کامل تسخیر کنم در خدمت خودم.. یروز لذت بخشه یروز زشت …..این حجم از خشم و تنفر و شک عجیب و انفجاری درونم نسبت به 99 درصد ادما مخصوصا جنس مخالف و اتفاقات یه جهنم درونی واسم ساخته که دوس دارم همه چیزو نابود کنم از جمله خودمم …گریه های انفجاری عجیب ..مدام احساس ناامنی و حس دشمنی دارم …به خودم میام میبینم با بدترین رفتارا بدون هیچ حسی به چندین نفر آسیب روحی روانی شدید زدم .. نمیدونم کیم چیم چرا زندم این حجم از درد روانی و روحی از زنده زنده سوختن هم برخی اوقات سخت تره …ممکنه چند روز پشت هم خودمو یه قدیس بیینم و چند روز بعدش یه پوچ و مطلق که با همه چیز غریبه ست..هیچ وقت رابطه عمیق و پایداری نداشتم رفتارام با ادما مدام تغییر میکنه خسته کننده ست واقننن …خیلی خسته ام ازینکه این چهره پوکر و بی حس خودمو قایم کردم تا قضاوت نشم ….نسبت به رفتار بقیه حساسیت وحشتناکی دارم که بهمم میریزه ………در نهایت بدون اطاله کلام بخام بگم اینهمه تناقض در درونم واقن یه جهنم لعنتیه لعنتیهههه …این متن تنها گوشه ای از فاجعه روانی که سالها دارم تجربه میکنم هستش
سلام، وقت بخیر.
متنی که نوشتید نشان می‌دهد خشم شدید، احساس ناامنی، نوسان شدید در احساس نسبت به خود و دیگران، افکار آسیب‌زدن به خود و سناریوهای خشونت‌آمیز مدت‌هاست شما را تحت فشار قرار داده است. لطفاً در اولین فرصت برای ارزیابی روانپزشکی اقدام کنید؛ درمان مناسب می‌تواند شدت این افکار و نوسانات را بسیار کاهش دهد. برای بررسی دقیق‌تر میتوانید از بهترین دکتر روانپزشک ایران در دکترتو نوبت بگیرید.
دوست عزیز، شما میتوانید با دانلود اپلیکیشن دکترتو به راحتی با بهترین پزشکان ایران در ارتباط باشید.
سلام من یک سالی با یک خانمی که اختلال شخصیت مرزی داشت توی رابطه بودم حتی اون خیلی باهام راحت و صادق و از همون اول همه چیز رو بهم گفت از جمله بیماریش به گفته ی این خانم قبل از اینکه پیش قدم بشه و بیاد با من صحبت کنه یکسال منو زیر نظر داشت و یه روز دیگه جرات خودش جمع کرد و اومد گفت اوایل رابطه بشدت به من وصل بود یعنی هر روز باید میدمش هر ساعت باید باهاش حرف میزدم حتی بعضی وقت ها تا ساعت سه صبح باید باهاش چت میکردم اون میگفت من به‌شدت عاشقتم و نمیتونم حتی یه لحظه بدون تو باشم حتی نمی‌تونستم سرکار برم مجبور بودم کارم رو تغییر بدم و بیام نزدیک تر و ساعت کاری کم تر ولی خب چون اون منو بشدت دوست داشت و یه جورایی نمیتونست بدون من باشه تا یه مدتی چند ماه سر کار نرفتم که یه مدتی باهم باشم و یه جورایی از زندگی لذت ببریم من که خیلی خوش خیال بودم و واقعا فکر میکردم نیمه گمشده ی خودمو پیدا کردم بدون هیچ فکری داشتم زندگیم رو میکردم تا اینکه یواش یواش شاهد یه سری چیز ها شدم اولین باری که دعوا کردیم جدی دعوا کردیم خانوادگی رفته بودیم پیک نیک که اونجا چند تا خانوم هم بودن و پارتنر من بشدت حسودی کرد و رفتارش عجیب شد تا زمانی که به خونه رسیدیم و اون زمان بود که به من تهمت زد و حتی دعوای شدیدی سر گرفت و حتی منم خیلی عصبانی شدم و تو همش به من خواهش و التماس میکرد که برم پایین ببینمش ولی من نرفتم تا عصبانیتم فرو کش کنه ولی او با متوسل شدن به دوست صمیمی من باعث شد به دیدنش برم اونجا بود که اون بهم حمله ور شد و چند تا چک آبدار بهم زد من خودم رو خیلی کنترل کردم ولی دیگه نتونستم که برای اینکه متوقفش کنم به سمتش هجوم بردم و گلوش رو گرفتم ولی چون دوستم اونجا بود اومد من رو گرفت من توی این یک سال بشدت عوض شدم تبدیل شدم به یه آدمی که فکر نمی‌کرد که چه کارها بکنه توی اون یه سال کلی باهم دعوا کردیم هر بار اون بهم حمله ور میشد و منو تحریک میکرد و منم که مشکل کنترل خشم داشتم اون بیشتر و بدتر منو تحریک میکرد حتی یکبار اینقدر بهم بی اعتمادی میکرد که اون کلی بهم حرف زد و بعد بهم حمله ور شد که من متاسفانه حتی هولش دادم که سرش به دیوار خرد اونجا بود که زندگیم از جلو چشم گذشت و گفتم هر چقدر هم عصبانی بشم دیگه هیچ کاری نمیکنم و بعد از اون هم نکردم و هر موقع عصبانیم میکرد که زیادم بود فرار میکردم یعنی سریع میداشتم میرفتم تا مشکلی پیش نیاد من تا شیش ماه اصلا زمانی برای خودم نداشتم تا اتفاقی می‌افتاد تهدید به خودکشی میکرد و منم که بشدت احساس گناه میکردم پا به پاس میرفتم من توی این رابطه یه اشتباه وحشتناک کردم که یکبار از دوست دختر سابقم به اون گفتم که دیگه تموم شد همه چی ویران شد همش در مورد اون میپرسید پرس و جو میکرد حتی چند باری منو برد تا دم خونه ی دست دختر سابقم تا اونو پیدا کنه باهاش حرف بزنه و یا شمارشو میخواست و حتی جزییات رابطه ی گذشته من هنوزم احساس گناه میکنم که در مورد اون گفتم چون خود اون خواسته اصلا فکرشو نمی‌کردم از این کارها بکنه یکبار اومد خونه ی من و لب تابم و برداشت بدون اجازه تا بره ریکاوریش کنه ببینه توش عکسی از اون دختره هست خودت شاهده یکبارم به هیچ کسی نگاه نکردم چه برسه با کسی دیگه باشم حتی این موضوع اینقدر براش قابل هضم نبود که رگ دستشو زد و چند روزی توی بیمارستان روانی بستری شد و الکترو شوک دریافت کرد از بیمارستان که اومد حالش کمی بهتر بود فکر کردم همه چی تموم شده خدا رو شکر کردم که فهمیدم اون چند باری توی اون بیمارستان بستری شده بخاطر همسر سابقش و چند باری هم خودکشی داشته برحال باز برام مهم نبود دوستش داشتم و از طرفی هم احساس گناه میکردم ولی طولی نکشید که دوباره دعوا شروع شد تا چیزی میشد و میخواستم حرفی بزنم و نظرمو بگم میگفت برای اون دختره هم همین جوری بودی و…اشتباه من با شخص مرزی این بود که اصلا مرزی نداشتم دیگه هر موقع دوست داشت میمود هر موقع دوست داشت می‌رفت منم چون دوستش داشتم دلم میخواست خوشحال باشه براش همه کار میکردم برای خوشحالیش هر کاری انجام میدادم ولی بعداً فهمیدم با عشق زیاد هم نمیتونی اونو پر کنی هر موقع سر کار میرفتم میگفت منو طرد کردی منو دوست نداری من تنهام و هر موقع نمی‌رفتم میگفت تو بیکار بی ارزشی از این حرفها ولی بشدت از تنهایی میترسید از اینکه من حتی باهاش حرف نزدم و سکوت کنم اونو می‌ترساند و جور دیگه عکس العمل نشون میداد کل رابطه رو ساعتها وقت میزاشتم و نگفتم بابا بخدا اینطوری نیست آروم میشد و دو روز بعد دوباره از اول ولی بشدت مهربونم و احساسی بود و هرز نمیپرید ولی خب قبل از من با پارتنرهای بیشتری نسبت به من بوده و حتی دوبار هم ازدواج داشت بشدت بی اعتماد بنفس بود و من خیلی روش کار کردم و بهش گفتم اصلا لازم نیست جلوی من نگران باشی و من همیشه توی تلاش بودم مکان امنی رو براش درست کنم خیلی دهن بین بود رفتارهای تکانشی زیاد داشت و بشدت احساس پوچی میکرد اضطراب زیاد داشت خیلی حتی بعد از جنگ هم خیلی خیلی زیاد شد و داروهاشو دکترش عوض کرد وکلا اونم یه آدم دیگه شد کسی که میل جنسی وحشت ناک بالایی داشت انگار نه انگار برحال خیل مواقع بود شب ها از شدت ترس و اضطراب کابوس میدید و توی خواب داد میزد زیاد دلش نمی‌خواست من با آدم های دیگه باشم کلا دوست داشت همیشه کنارش باشم ولی خب …الان یادم میاد اوایل رابطه واسوس شدیدی نسبت به من خیلی همه کار برام میکرد هر چی که میگفتم حتی چند باری بهم گفته بود دلم میخواد به دست تو بمیرم حتی یه بارم منو مجبور کرد که تا میتونم گلوش رو فشار بدم ببینه قابلیت توانایی کشتنشو دارم یا نه که خودش گفت آره داری من خودم هم فکر نمی‌کردم که چه کارهایی از دستم برمیاد چون خودم هم بچگی وحشت ناک سختی رو پشت سر گذاشتم شکنجه های روحی و فیزیکی توسط پدر برحال ..بعد از جنگ یه بی تفاوتی خاصی پیدا کرد دیگه اون بود همیشه رابطه رو تموم میکرد و میگفت بدرد هم نمی‌خوریم و چند روز بعد برمیگشت و یا من دنبالش میرفتم برش میگردونم شاید توی یه ماه پنج بار این کارو میکرد خودش باهام بهم میزد و دوباره بعد از یه هفته با لحنی ملتمسانه برمیگشت و میدونست منم چون دوستش دارم اونو قبول میکنم و حتی میدونست با این کار منو تحت کنترل داره و بهم میگفت با ذهن تو خوب میشه بازی کرد ولی منم بشدت اونو میشناختم خیلی حتی کافی بود نگاهش کنم توی چشماش خیره بشم ساعتها مقاله در مورد اختلال شخصیت مرزی مطالعه کرده بودم و حتی منم میدونستم ذهن او چطوری کار میکنه و حتی خودشم اعتراف میکرد بهم میگفت هیچ کدوم از رابطه هام مثل تو نبود من میدونستم اون چی میخواست و چی نیاز داشت و منم اونو بهش میدادم اوایل رابطه اون خودشو وقف من کرده بود و شبیه من شده بود شیش ماه دوم من شبیه اون شده بودم ولی بدم هم نمیومد برحال ما اینقدر روزهامونو باهم گذروندیم که تا حدودی شبیه هم شده بودیم مثل زن و شوهری که سالها با هم زندگی کردند من توی اون یک سال ضربه های زیادی خوردم از حرص زیاد و خشم معده درد عصبی گرفتم ریزش مو و سفیدی مو … خیلی سخت بود هر بار بخودم میگفتم آخه من چه غلطی میکنم من چرا موندم ولی بازم میمومدم همش حرص می‌خوردم بعضی شبها اصلا نمیخوابیدم ولی خب یه روز یه خودم اومدم دیدم خیلی افسرده ام اصلا خوشحال نیستم و بعدش رفتم بهش گفتم برای اولین بار تو رابطه من بهم زدم و رفتم حتی همه چیز رو انداختم تقصیر خودم تا اون احساس ترک شدن نکنه اون بغض کرد و بعد بشدت عصبانی شد و گفت برو بیرون از ماشین بعد از یه هفته دوباره با التماس برگشت و کلی حرفهای امیدوار کننده که باید بهتر شویم و اون کارو بکنیم برگشتیم سر دو روز دوباره گفت نمی‌خوام و من گفتم چرا من عاشقتم گفت می‌دونم از این حرفها منم همینطور به من فشار نیار خودکشی میکنم من کلی قرص دارم می‌دونم دست آخر این دنیا رو با خود کشی ترک میکنم و اینکه من یه دیوانه هستم که تعادل ندارم منم گفتم ببخشید و از این حرفها و حتی چند ساعت بعدش بهش زنگ زدم که جواب نداد و بعد به مادش زنگ زدم که ببینم مرده ست یا زنده که فقط کلونازپام خورده بود خوابیده بود و دیگه بهش مدتی میشه زنگ نزدم اون هر بار می‌ره ولی هیچ وقت کامل نمیره همیشه یه نیمه از در رو باز می‌زاره مثلاً میگه یه روزی دوباره همو تو خیابون میبینیم برمیگردیم و یا اینکه من نمیتونم بهت زنگ نزنم دلم تنگ میشه تو منو بلاک کن و یا اگر من تو رو با یه دختر دیگه ببینم اون موقعست خیالم راحت میشه حتی میام با اون دختره حرف میزنم از این حرفها بشدت تحت تاثیر احساساتش بود یه لحظه خوشحال یه لحظه غمگین و…ولی خب جمعا زن بدی نبود حتی رفت و آمد خانوادگی داشتیم هنوزم که دارم اینو می‌نویسم دوستش دارم حتی اونم دوستم داره و همیشه میگفت دلم نمی‌خواهد تو صدمه ببینی یا درد بکشی ولی خب واقعا مهربون بود و دست دلباز ولی خب چالشهای خودش رو داشت و من حاضر بودم بپذیرم ولی خب اون تجربه های بدی داشت تو روابط قبلش همین شده بود حتی توی اوج آرامش هم فکر میکرد میخوام ترکش کنم حتی اگر شب زنگ میزدم شب بخیر بگم و فرداش رفته بودم کوه زنگ نزده بودم فکر کرد بی‌حس شدم بهش زنگ میزد میگفت ما بدرد هم نمی‌خوریم برو بسلامت دنبال این میگشت من همیشه بیفتم دنبالش بهش نشون بدم آره هنوزم میخوامت ببین برحال چون داستان های اینجا رو خوندم گفتم بخشی از داستان خودم رو به اشتراک بزارم .
سلام. ممنونم از شما آریای عزیز از توضیحاتی که دادید، رابطه شما فرسایشی و پر از تنش، ترس، تهدید به خودکشی و خشونت بوده و فارغ از اینکه ایشان اختلال شخصیت مرزی داشته اند یا نه، ادامه چنین رابطه ای برای سلامت روان هر دوی شما آسیب زا بوده است. اگر هنوز درگیر احساس گناه، وابستگی یا فشار روحی هستید، بهتر است برای کمک به عبور از این رابطه و پیشگیری از تکرار این الگوها به بهترین دکتر روانشناس ایران مراجعه کنید.
برای ارتباط گرفتن با پزشکان در سراسر ایران اپلیکیشن دکترتو را دانلود کنید.
سلام من یک سالی با یک خانمی که اختلال شخصیت مرزی داشت توی رابطه بودم حتی اون خیلی باهام راحت و صادق و از همون اول همه چیز رو بهم گفت از جمله بیماریش به گفته ی این خانم قبل از اینکه پیش قدم بشه و بیاد با من صحبت کنه یکسال منو زیر نظر داشت و یه روز دیگه جرات خودش جمع کرد و اومد گفت اوایل رابطه بشدت به من وصل بود یعنی هر روز باید میدمش هر ساعت باید باهاش حرف میزدم حتی بعضی وقت ها تا ساعت سه صبح باید باهاش چت میکردم اون میگفت من به‌شدت عاشقتم و نمیتونم حتی یه لحظه بدون تو باشم حتی نمی‌تونستم سرکار برم مجبور بودم کارم رو تغییر بدم و بیام نزدیک تر و ساعت کاری کم تر ولی خب چون اون منو بشدت دوست داشت و یه جورایی نمیتونست بدون من باشه تا یه مدتی چند ماه سر کار نرفتم که یه مدتی باهم باشم و یه جورایی از زندگی لذت ببریم من که خیلی خوش خیال بودم و واقعا فکر میکردم نیمه گمشده ی خودمو پیدا کردم بدون هیچ فکری داشتم زندگیم رو میکردم تا اینکه یواش یواش شاهد یه سری چیز ها شدم اولین باری که دعوا کردیم جدی دعوا کردیم خانوادگی رفته بودیم پیک نیک که اونجا چند تا خانوم هم بودن و پارتنر من بشدت حسودی کرد و رفتارش عجیب شد تا زمانی که به خونه رسیدیم و اون زمان بود که به من تهمت زد و حتی دعوای شدیدی سر گرفت و حتی منم خیلی عصبانی شدم و تو همش به من خواهش و التماس میکرد که برم پایین ببینمش ولی من نرفتم تا عصبانیتم فرو کش کنه ولی او با متوسل شدن به دوست صمیمی من باعث شد به دیدنش برم اونجا بود که اون بهم حمله ور شد و چند تا چک آبدار بهم زد من خودم رو خیلی کنترل کردم ولی دیگه نتونستم که برای اینکه متوقفش کنم به سمتش هجوم بردم و گلوش رو گرفتم ولی چون دوستم اونجا بود اومد من رو گرفت من توی این یک سال بشدت عوض شدم تبدیل شدم به یه آدمی که فکر نمی‌کرد که چه کارها بکنه توی اون یه سال کلی باهم دعوا کردیم هر بار اون بهم حمله ور میشد و منو تحریک میکرد و منم که مشکل کنترل خشم داشتم اون بیشتر و بدتر منو تحریک میکرد حتی یکبار اینقدر بهم بی اعتمادی میکرد که اون کلی بهم حرف زد و بعد بهم حمله ور شد که من متاسفانه حتی هولش دادم که سرش به دیوار خرد اونجا بود که زندگیم از جلو چشم گذشت و گفتم هر چقدر هم عصبانی بشم دیگه هیچ کاری نمیکنم و بعد از اون هم نکردم و هر موقع عصبانیم میکرد که زیادم بود فرار میکردم یعنی سریع میداشتم میرفتم تا مشکلی پیش نیاد من تا شیش ماه اصلا زمانی برای خودم نداشتم تا اتفاقی می‌افتاد تهدید به خودکشی میکرد و منم که بشدت احساس گناه میکردم پا به پاس میرفتم من توی این رابطه یه اشتباه وحشتناک کردم که یکبار از دوست دختر سابقم به اون گفتم که دیگه تموم شد همه چی ویران شد همش در مورد اون میپرسید پرس و جو میکرد حتی چند باری منو برد تا دم خونه ی دست دختر سابقم تا اونو پیدا کنه باهاش حرف بزنه و یا شمارشو میخواست و حتی جزییات رابطه ی گذشته من هنوزم احساس گناه میکنم که در مورد اون گفتم چون خود اون خواسته اصلا فکرشو نمی‌کردم از این کارها بکنه یکبار اومد خونه ی من و لب تابم و برداشت بدون اجازه تا بره ریکاوریش کنه ببینه توش عکسی از اون دختره هست خودت شاهده یکبارم به هیچ کسی نگاه نکردم چه برسه با کسی دیگه باشم حتی این موضوع اینقدر براش قابل هضم نبود که رگ دستشو زد و چند روزی توی بیمارستان روانی بستری شد و الکترو شوک دریافت کرد از بیمارستان که اومد حالش کمی بهتر بود فکر کردم همه چی تموم شده خدا رو شکر کردم که فهمیدم اون چند باری توی اون بیمارستان بستری شده بخاطر همسر سابقش و چند باری هم خودکشی داشته برحال باز برام مهم نبود دوستش داشتم و از طرفی هم احساس گناه میکردم ولی طولی نکشید که دوباره دعوا شروع شد تا چیزی میشد و میخواستم حرفی بزنم و نظرمو بگم میگفت برای اون دختره هم همین جوری بودی و…اشتباه من با شخص مرزی این بود که اصلا مرزی نداشتم دیگه هر موقع دوست داشت میمود هر موقع دوست داشت می‌رفت منم چون دوستش داشتم دلم میخواست خوشحال باشه براش همه کار میکردم برای خوشحالیش هر کاری انجام میدادم ولی بعداً فهمیدم با عشق زیاد هم نمیتونی اونو پر کنی هر موقع سر کار میرفتم میگفت منو طرد کردی منو دوست نداری من تنهام و هر موقع نمی‌رفتم میگفت تو بیکار بی ارزشی از این حرفها ولی بشدت از تنهایی میترسید از اینکه من حتی باهاش حرف نزدم و سکوت کنم اونو می‌ترساند و جور دیگه عکس العمل نشون میداد کل رابطه رو ساعتها وقت میزاشتم و نگفتم بابا بخدا اینطوری نیست آروم میشد و دو روز بعد دوباره از اول ولی بشدت مهربونم و احساسی بود و هرز نمیپرید ولی خب قبل از من با پارتنرهای بیشتری نسبت به من بوده و حتی دوبار هم ازدواج داشت بشدت بی اعتماد بنفس بود و من خیلی روش کار کردم و بهش گفتم اصلا لازم نیست جلوی من نگران باشی و من همیشه توی تلاش بودم مکان امنی رو براش درست کنم خیلی دهن بین بود رفتارهای تکانشی زیاد داشت و بشدت احساس پوچی میکرد اضطراب زیاد داشت خیلی حتی بعد از جنگ هم خیلی خیلی زیاد شد و داروهاشو دکترش عوض کرد وکلا اونم یه آدم دیگه شد کسی که میل جنسی وحشت ناک بالایی داشت انگار نه انگار برحال خیل مواقع بود شب ها از شدت ترس و اضطراب کابوس میدید و توی خواب داد میزد زیاد دلش نمی‌خواست من با آدم های دیگه باشم کلا دوست داشت همیشه کنارش باشم ولی خب …الان یادم میاد اوایل رابطه واسوس شدیدی نسبت به من خیلی همه کار برام میکرد هر چی که میگفتم حتی چند باری بهم گفته بود دلم میخواد به دست تو بمیرم حتی یه بارم منو مجبور کرد که تا میتونم گلوش رو فشار بدم ببینه قابلیت توانایی کشتنشو دارم یا نه که خودش گفت آره داری من خودم هم فکر نمی‌کردم که چه کارهایی از دستم برمیاد چون خودم هم بچگی وحشت ناک سختی رو پشت سر گذاشتم شکنجه های روحی و فیزیکی توسط پدر برحال ..بعد از جنگ یه بی تفاوتی خاصی پیدا کرد دیگه اون بود همیشه رابطه رو تموم میکرد و میگفت بدرد هم نمی‌خوریم و چند روز بعد برمیگشت و یا من دنبالش میرفتم برش میگردونم شاید توی یه ماه پنج بار این کارو میکرد خودش باهام بهم میزد و دوباره بعد از یه هفته با لحنی ملتمسانه برمیگشت و میدونست منم چون دوستش دارم اونو قبول میکنم و حتی میدونست با این کار منو تحت کنترل داره و بهم میگفت با ذهن تو خوب میشه بازی کرد ولی منم بشدت اونو میشناختم خیلی حتی کافی بود نگاهش کنم توی چشماش خیره بشم ساعتها مقاله در مورد اختلال شخصیت مرزی مطالعه کرده بودم و حتی منم میدونستم ذهن او چطوری کار میکنه و حتی خودشم اعتراف میکرد بهم میگفت هیچ کدوم از رابطه هام مثل تو نبود من میدونستم اون چی میخواست و چی نیاز داشت و منم اونو بهش میدادم اوایل رابطه اون خودشو وقف من کرده بود و شبیه من شده بود شیش ماه دوم من شبیه اون شده بودم ولی بدم هم نمیومد برحال ما اینقدر روزهامونو باهم گذروندیم که تا حدودی شبیه هم شده بودیم مثل زن و شوهری که سالها با هم زندگی کردند من توی اون یک سال ضربه های زیادی خوردم از حرص زیاد و خشم معده درد عصبی گرفتم ریزش مو و سفیدی مو … خیلی سخت بود هر بار بخودم میگفتم آخه من چه غلطی میکنم من چرا موندم ولی بازم میمومدم همش حرص می‌خوردم بعضی شبها اصلا نمیخوابیدم ولی خب یه روز یه خودم اومدم دیدم خیلی افسرده ام اصلا خوشحال نیستم و بعدش رفتم بهش گفتم برای اولین بار تو رابطه من بهم زدم و رفتم حتی همه چیز رو انداختم تقصیر خودم تا اون احساس ترک شدن نکنه اون بغض کرد و بعد بشدت عصبانی شد و گفت برو بیرون از ماشین بعد از یه هفته دوباره با التماس برگشت و کلی حرفهای امیدوار کننده که باید بهتر شویم و اون کارو بکنیم برگشتیم سر دو روز دوباره گفت نمی‌خوام و من گفتم چرا من عاشقتم گفت می‌دونم از این حرفها منم همینطور به من فشار نیار خودکشی میکنم من کلی قرص دارم می‌دونم دست آخر این دنیا رو با خود کشی ترک میکنم و اینکه من یه دیوانه هستم که تعادل ندارم منم گفتم ببخشید و از این حرفها و حتی چند ساعت بعدش بهش زنگ زدم که جواب نداد و بعد به مادش زنگ زدم که ببینم مرده ست یا زنده که فقط کلونازپام خورده بود خوابیده بود و دیگه بهش مدتی میشه زنگ نزدم اون هر بار می‌ره ولی هیچ وقت کامل نمیره همیشه یه نیمه از در رو باز می‌زاره مثلاً میگه یه روزی دوباره همو تو خیابون میبینیم برمیگردیم و یا اینکه من نمیتونم بهت زنگ نزنم دلم تنگ میشه تو منو بلاک کن و یا اگر من تو رو با یه دختر دیگه ببینم اون موقعست خیالم راحت میشه حتی میام با اون دختره حرف میزنم از این حرفها بشدت تحت تاثیر احساساتش بود یه لحظه خوشحال یه لحظه غمگین و…ولی خب جمعا زن بدی نبود حتی رفت و آمد خانوادگی داشتیم هنوزم که دارم اینو می‌نویسم دوستش دارم حتی اونم دوستم داره و همیشه میگفت دلم نمی‌خواهد تو صدمه ببینی یا درد بکشی ولی خب واقعا مهربون بود و دست دلباز ولی خب چالشهای خودش رو داشت و من حاضر بودم بپذیرم ولی خب اون تجربه های بدی داشت تو روابط قبلش همین شده بود حتی توی اوج آرامش هم فکر میکرد میخوام ترکش کنم حتی اگر شب زنگ میزدم شب بخیر بگم و فرداش رفته بودم کوه زنگ نزده بودم فکر کرد بی‌حس شدم بهش زنگ میزد میگفت ما بدرد هم نمی‌خوریم برو بسلامت دنبال این میگشت من همیشه بیفتم دنبالش بهش نشون بدم آره هنوزم میخوامت ببین برحال چون داستان های اینجا رو خوندم گفتم بخشی از داستان خودم رو به اشتراک بزارم .
سلام. ممنونم از به اشتراک گذاشتن تجربه تان جواد عزیز هرچند تلخ، روابط با افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی مثل یک ترن هوایی عاطفی ست و شما تمام قد درگیرش شدید. الان که از این رابطه بیرون اومدید، مهمترین کار اینه که به بهترین دکتر روانشناس ایران مراجعه کنید تا بتونید آسیبهای روحی، افسردگی و اضطراب باقیمونده رو درمان کنید و دوباره آرامش رو به زندگیتون برگردونید.
برای ارتباط گرفتن با پزشکان در سراسر ایران اپلیکیشن دکترتو را دانلود کنید.
سلام خسته نباشید.
من درباره شخصیت مرزی خیلی تحقیق کردم و خب احساس میکنم که دچار این بیماریم.ازین جهت که هروقت کسی ازم می پرسه به چی علاقه داری سردرگمم و به هرکس یه جواب میدم.خودمم نمیدونم که چی میخوام یا چی هستم.
یه حسی مثل این دارم که شخصیت پرنگی ندارم انگار که یه فیلمه ولی من شخصیت اصلی نیستم.هرچیزی که هستم احساس میکنم دارم وانمود میکنم.حس پوچی دارم همش. توی روابطم با بقیه کسی که بهم بخواد خیلی نزدیک بشه رو میزارم کنار چون احساس خفگی میکنم از ترک شدن میترسیدم ولی بعد اینکه ترک شدم الان تنهایی رو بیشتر ترجیح میدم و نمیزارم کسی دیگه بهم نزدیک بشه.در طول روز کلی رفتارم عوض میشه یه روز کاملا حالم خوبه و شاید چند دقیقه بعدش کلا تغییر کنم.نیاز به کمک دارم و دوست دارم که پیش یه روانشناسی چیزی برم که تشخیص بده و کمکم کنه ولی والدینم منو نمیبرن
سلام. واقعاً کار فوقالعادهای کردید بیتای عزیز که این همه دقیق خودتان را بررسی کردید و تشخیص اولیه را مطرح کردید، چون بسیاری از افراد سالها با این حالات دستوپنجه نرم میکنند بدون اینکه بدانند مشکل چیست. حتماً به بهترین دکتر روانپزشک ایران یا بهترین دکتر روانشناس ایران متخصص در اختلال شخصیت مراجعه کنید تا با ارزیابی دقیق، اگر تشخیص تأیید شد، درمان مناسب (معمولاً رفتار درمانی دیالکتیک) را شروع کنید. اگر والدینتان همراهی نمیکنند، میتوانید از طریق مراکز مشاوره دولتی یا خط تلفن مشاوره به صورت رایگان راهنمایی بگیرید تا قدم اول را محکم بردارید. برای ارتباط گرفتن با پزشکان در سراسر ایران اپلیکیشن دکترتو را دانلود کنید.
مادر منم این مشکل رو داره و منم همزمان کنکور دارم 💔
سلام. زندگی در کنار مادری با اختلال شخصیت مرزی در دوران کنکور واقعاً طاقت‌فرساست و فشار روانی شدیدی به شما وارد می‌کند. اولویت اول حفظ سلامت روان خودتان است: حتماً هفته ای یک جلسه مشاوره با روانشناس بالینی داشته باشید و اگر مادرتان درمان نمی شود، خودتان تمرینات ذهن آگاهی و تکنیک های فاصله گیری عاطفی (Detachment) را یاد بگیرید. برای درس خواندن، مکان مطالعه جدا از خانه (کتابخانه، اتاق دوست، پدربزرگ) انتخاب کنید و هدفون نویزگیر بزنید. یادتان باشد شما وظیفه درمان مادر را ندارید، وظیفه دارید از آینده خود محافظت کنید.
بهترین دکتر روانشناس ایران
برای ارتباط گرفتن با پزشکان در سراسر ایران اپلیکیشن دکترتو را دانلود کنید.
سلام من اختلال شخصیت مرزی دارم آیا مانع از گرفتن گواهینامه موتور می‌شود
سلام و احترام
داشتن اختلال شخصیت مرزی به‌تنهایی همیشه به معنی ممنوعیت قطعی گرفتن گواهینامه نیست، اما اگر علائمی مثل تکانشگری شدید، مصرف داروهای خواب‌آور، حملات شدید خلقی یا کاهش تمرکز وجود داشته باشد، ارزیابی پزشک اهمیت دارد. بهتر است درباره وضعیت فعلی و داروهایتان با روانپزشک خود صحبت کنید و در زمان ناپایداری خلق یا خواب‌آلودگی دارویی رانندگی نکنید.
بهترین دکتر روانپزشک ایران
برای ارتباط گرفتن با پزشکان در سراسر ایران اپلیکیشن دکترتو را دانلود کنید.
پارتنرم مدام از کاه کوه میسازه تو خیلی چیزا منو مقصر میدونه حتا اگه اشتباهی کنم با ندیدنش منو تنبیه میکنه خیلی یه وقتایی عصبی میشه که هرچی دلش میخاد میگه ولی نمیزاره هم کات کنیم نمیدونم مشکلش چیه لطفا کمک کنید
سلام و احترام
رفتاری که گفتید، مثل مقصر دانستن مداوم، تنبیه با ندیدن، عصبانیت شدید و جلوگیری از تمام کردن رابطه، می‌تواند نشانه رابطه ناسالم و فرساینده باشد و بهتر است جدی گرفته شود. شما مسئول کنترل خشم یا رفتارهای آسیب‌زننده طرف مقابل نیستید؛ اگر احساس ترس، فشار روانی، تهدید یا بی‌ارزشی دارید، بهتر است با روانشناس مشورت کنید تا برای حفظ سلامت روان و تصمیم‌گیری امن‌تر راهنمایی بگیرید.
بهترین دکتر روانشناس ایران
بهترین دکتر مشاوره خانواده ایران
برای ارتباط گرفتن با پزشکان در سراسر ایران اپلیکیشن دکترتو را دانلود کنید.
در ابتدا باید بگم من مبتلا به این بیماری هستم و به مرور با کنترل خودم تونستم شرایط رو خیلی بهتر کنم البته این کار به دونه کمک مهم ترین فرد زندگیم ممکن نبود.
میخوام بگم اگه کسی مثل گذشته من تو زندگیتون هست سعی کنید همون ابتدا مشخص کنید برای خودتون من تحمل این فرد رو دارم ؟ انقدر برام عزیز هست که چند سال از عمرم رو براش بزارم ؟ لطفا گوش کنید هر فردی توی زندگی افکار و ملاک خودش رو برای زندگی داره اگه همچین چیزی توی افکار شما نیست هرچی زود تر فاصله بگیرد هم خیلی به خودتون کمک میکنید هم به فرد بیمار ولی اگه انقدر اون فرد براتون عزیز بود و خواستید بهش کمک کنید چندتا چیز میگم که خیلی کمک میکنه حداقل برای من اینجوری بود
در ابتدا باید بگم مشکلات من از خانواده شروع شد پدر خوبی نداشتم ولی مادرم فرشته بود و هست برای همین وابستگی شدیدی به مادرم دارم حتی الا پس وقتی پدرم با مادرم بد رفتاری میکرد و دعوا میکردن و بعد معذرت خواهی میکرد و این روند زمان زیادی ادامه داشت تا آخر پدرم فوت کرد روی من تاثیر زیادی گذاشت
بعد از اون نمیدونم چرا ولی رفته رفته شبیه خودش شدم حتی تو بچگی اسباب بازی هایی که خیلی دوست داشتمو بیدلیل خورد میکردم و نابود میکردم و بعد حتی خوشحال تر میشدم و بیشتر از قبل دوستش داشتم .
تا وقتی ۱۸ سالم شد.
من تا اون روز هیچ علاقه ای به جنس مخالف نداشتم ولی اون فرق داشت خیلی عجیب بود احساس جدیدی بود بعد از اون انگار کور شده بودم همه جوره بهترینم رو میزاشتیم و سعی میکردم اونجوری که بقیه با دوستاشون رفتار میکردن رفتار کنم و هرجوری شده خودم رو عوض کنم تا باهاش دوست بشم و بلاخره شد
یواش یواش شروع شد درگیری ها اختلاف ها ناراحتی انگار برام خسته کننده شده بود و تکراری ولی هم زمان خیلی دوستش داشتم و میخواستم داشته باشمش برای همین سعی میکردم همه چیزو درست کنم و هم زمان خودمو سرزنش میکردم که چرا من اصلا اینجوریم و این داستان ادامه داشت آخر هم برای اینکه جفتمون راحت بشیم یه برنامه چیدم تا بزارمو برم و اینکارم کردم ولی بعدش شروع شد به ناراحتی های هر شب و پشیمونی ولی یهو بعد از چند وقت انگار کلا هیچ احساسی نداشت نه پشیمونی نه چیز دیگه هیچی اصلا کلا دایورت شده بود به اصطلاح خودم چند ماه بعد وقتی داشتم داخل اینستاگرام می‌چرخیدم دوستش استوری گذاشته بود ناخداگاه زدم روش تا ببینم ولی اصلا خبری رو که دیدم باورم نمیشد خیلی یجوری بود اصلا نمیشه با کلمات گفت بعد از مدت زمان زیادی منفجر شدم انگار . انگار بلاخره اون همه احساسات که خاموش شون کرده بودم لبریز شده بودن و بلاخره با عزیز ترین شخص زندگیم درددل کردم برای اولین بار بعد از زمانی بدون هیچ دروغی همچی رو گفتم از اول تا آخر هرچیزی رو که میخواستم بگمو نگفته بودم و گفتم شاید چند ساعت حرف زدم اصلا از دستم در رفته بود وقتی حرفام تموم شد باز دوباره پشیمون شدم که چرا اصلا گفتم میخواستم بزنم زیرش که اصلا همش چرتو پرت بود خواستم الکی یه چیزی گفته باشم ولی قبل از اینکه شروع کنم مادرم شروع کرد به حرف زدن و اون درد دل کرد منم دیگه چیزی نگفتم
یواش یواش مادرم شروع کرد رفتارشو کاملا عوض کرد و چیزهایی به من یاد داد که واقعا نیاز داشتم . باهم در مورد زندگی حرف می‌زدیم و ارزش زندگی فیلم های خانوادگی و احساسی می‌دیدیم
سعی میکرد من رو به هر شکلی وارد جمع های دوستانه بکنه و خودش هم حتما حضور داشته باشه خلاصه همیشه سعی میکرد خیلی خورد خورد به من درس زندگی بده اوایل برام عجیب بود هیچ حسی به این چیزا نداشتم و انگار اصلا تاثیری نداشت و رفتار های بدم رو جوری به من نشون میداد که انگار اصلا با من نیست مثلا فلان ادمو مثال میزد یا از خوبی افرادی میگفت که این اخلاق بد رو ندارن و ای روند چند سال ادامه داشت
بعد از کلی سال یکی از رفیق های قدیمیو دیدم و بعد از کلی صحبت هی میگفت خیلی عوض شدی اصلا انگار یکی دیگه شدی ولی برای خودم انگار اصلا عوض نشده بودم بعد از اون مکالمه کلی با خودم فکر کردم و دیدم اره واقعا اره بلاخره شده بود انقدر یواش یواش و از پایه که اصلا متوجه نشده بودم که دارم تغییر میکنم و بعدش که با خودم فکر میکردم من اینکار هارو کردم کلی با خودم شرمنده میشدم و ناراحت میشدم که اصلا چطور دلم میومد اینجوری رفتار کنم . برای همین خودم شدیداً علاقه مند شدم که به هر شکلی که شده دیگه اون منه قدیم نباشم شروع کردم کتاب خواندن اوایل اصلا احساسی خوبی نداشت ولی خودمو مجبور به ادامه دادن میکردم و یواش یواش یه اون هم شدیداً علاقه مند شدم و سعی کردم از افراد موفقی که توی زندگی دیدم الگو بگیرم و خودمو هرچقدر که میتونم بهتر کنم و الا رسیدم به اینجا و هنوز دارم تلاش میکنم که بهتر بشم و اگه بخوام الآنم رو با گذشته مقایسه کنم به دور از شوخی و جو دادن شاید 1000 برابر بهتر شدم و هنوز 10,000 برابر باید بهتر بشم ولی همین که پیشرفت کردم خیلی خوشحالم میکنه انگار دنیا هر روز رنگی تر میشه اینارو گفتم که بگم قطعا هرچیزی درمان داره
سلام و احترام
ممنون که تجربه‌تان را با صداقت به اشتراک گذاشتید. تغییر رفتار، کنترل تکانه‌ها و بهتر شدن روابط ممکن است، اما معمولا نیاز به درمان تخصصی، روان‌درمانی منظم، حمایت خانواده و پیگیری طولانی‌مدت دارد. اگر کسی احساس می‌کند ممکن است به خود یا دیگران آسیب بزند، باید سریع‌تر از روانپزشک یا اورژانس کمک بگیرد.
دکتر روانپزشک
برای ارتباط گرفتن با پزشکان در سراسر ایران اپلیکیشن دکترتو را دانلود کنید.
به عنوان یه فرد بردرلاین دیدن این کامنتا واقعا ناراحتم کرد از اینکه هیچکس از ماهیت این اختلال خبر نداره و صرفا فقط به شواهد بیرونی نگاه میکنن و رفتار یک شخص مرزی رو به هر کسی که این اختلال رو داره تعمیم میدن
نه قرار نیست هر فرد بردرلاین سمی دروغگو یا بدون همدلی باشه در بیشتر وقتا هم این رفتارها واکنشی نسبت به تحریک احساساتی یا تروما داره.
بخونیم و یاد بگیریم چی باعث میشه این افراد تریگر بشن و صرفا فقط با واکنششون اونهارو مقصر ندونیم و شاید مشکل از ما بوده.
یکی از دلایل گرفتن این اختلال هم تروما و آسیب روانی از کودکی تا الانه و ما خود افراد رو مقصر میدونیم که چرا حالشون اینجوریه بجای مقصر دونستن افرادی که بهشون آسیب زدن؟
درسته که بعضی از رفتارهامون آسیب زننده هست اما از روی نیت واقعی نیست و از روی شدید بودن احساس و واکنشمون نسبت به خطره نه که ما واقعا قصد آسیب به شماهارو داریم و پشیمونی بعد واکنش بد یکی از علائم نوسان خلقی توی این اختلال هست که نشون میده واقعا قصد آسیب به کسی رو نداریم.
اگه فردی رو میشناسید که اینجوریه کمکش کنید بجای مقصر بودنش اگر هم مقاوم به درمان بود رابطه تون رو تموم کنید و همه افرادی که این اختلال دارن رو یکی نکنید که باعث انگ بشه
همسر من هم دچار این اختلال هست شرایط بسیار بسیار سخت و غیرقابل تحملی هست….همش وارد روابط مختلف میشه و با هم بحث های طولانی و لاینحل داریم
سلام بر شما
درک میکنم که در شرایط سختی قرار دارید. همین که ابراز کردید نشانه امید شما به تغییر است. توصیه میکنم در اولین فرصت با مشاور صحبت کنید تا روش مناسبی برای حل این مسئله ارائه کند. بدانید که تنها نیستید. سلامت و تندرست باشید.
بهترین دکتر روانشناس ایران