همه ی آنچه که باید درباره ی اختلال دوقطبی بدانیم!

2
دوقطبی
دوقطبی

کمتر کسی را می‌‌بینید که اسم اختلال دوقطبی به گوش او نرسیده باشد. در‌عین‌حال افراد کمی درباره این اختلال روانی اطلاعات جامع و کاربردی دارند. اگر از کسی بپرسید که اختلال دوقطبی چیست، بدون شک به عباراتی چون “مودی بودن”، “افسرده و شیدا بودن”، “ثبات خلق نداشتن”، “افکار خودکشی داشتن”، “پر انرژی و کم انرژی بودن” و شرایط روانی و الگوهای رفتاری مشابه اشاره می‌کند. به‌طور‌معمول کسانی که با این اختلال آشنایی اندکی دارند، از شنیدن نام آن دچار ترس می‌شوند. همچنین کسانی که علائم و نشانه‌های این اختلال روانی را در نزدیکان و آشنایان خود مشاهده می‌‌کنند، دچار اضطراب و وحشت می‌شوند. بنابراین توصیه می‌کنیم مطالب زیر را با دقت مطالعه کنید و با دید بازتر و ذهن آرام‌تر به این اختلال بنگرید.

در این مطلب از دکترتو با اختلال دو قطبی، علائم آن، علل ابتدا، مشکلات افراد مبتلا به دو قطبی و درمان دو قطبی و دیگر جنبه‌های این اختلال روانی آشنا می‌شویم. تا انتهای این مطلب همراه ما باشید.

اختلال دوقطبی یعنی چه؟

اختلال دوقطبی (دو قطبی به انگلیسی Bipolar) یک اختلال روانی است که در گذشته با نام شیدایی افسردگی شناخته می‌شده است. فردی که به این حالت روانی مبتلا باشد، حالات مختلفی را تجربه می‌کند. آنها دوره‌های شیدایی و فرازهای احساسی (مانیا و‌هایپومانیا) و دوره‌های افسردگی و نشیب‌های روانی (دپرسیون) را تجربه می‌کنند.

هنگامی که فرد دوقطبی به حالت افسردگی دچار می‌شود، احساس ناراحتی و ناامیدی پیدا می‌کند. معمولاً در این اپیزود، فرد نسبت به فعالیت‌های روتین روزمره اشتیاقی ندارد. او برای انجام فعالیت‌های جدید هم تمایلی نشان نمی‌دهد. هنگامی که مود و حالت روانی فرد به مانیا یا همان شیدایی تغییر می‌کند (و یا‌هایپومانیا که حالت خفیف‌تر مانیا است)، رفتارهایی پرانرژی از خود نشان می‌‌دهد. همچنین نسبت به بیشتر مسائل اطراف خود، اشتیاق بی اندازه و غیرعادی نشان می‌‌دهد.

فرد در این دوره مانیا نسبت به حالت عادی حساس‌تر است و به سرعت می‌رنجد. این تغییر حالات از افسردگی به شیدایی و برعکس می‌تواند بر کیفیت زندگی بیمار تاثیرات بسزایی بگذارد. مثلا الگوی خواب و بیداری، انرژی، فعالیت روزانه، قدرت قضاوت و تصمیم گیری، خلق و خو و قدرت تفکر فرد را دست‌خوش تغییر کند.

تغییر حالت در مورد بیمار مبتلا به دوقطبی می‌تواند به ندرت و یا چندین بار در سال رخ دهد. درحالی‌که تعدادی از مبتلایان، نشانه‌هایی از تغییرات در احساسات خود نشان می‌‌دهند، برخی این علائم را بروز نمی‌دهند. بایپولار یک اختلال مادام العمر است و درمان قطعی برای آن وجود ندارد. البته می‌توان با یک برنامه درمانی مناسب و کاربردی، نشانه‌ها و علائم این اختلال را تخفیف داد و در ادامه بحرآنهای تغییر حالات روانی را مدیریت کرد. در بیشتر موارد مبتلایان نسبت به درمان دارویی و سایکوتراپی به خوبی پاسخ می‌‌دهند و کیفیت زندگی آنها به طور چشم‌گیری افزایش می‌‌یابد.

bipolar
اختلال دو قطبی یک اختلال روانی است که در آن فرد بین دو حالت روانی شیدایی و افسردگی در رفت‌و‌آمد است.

انواع مختلف اختلال دوقطبی

انواع مختلفی از بایپولار و اختلالات مرتبط با آن وجود دارد. بایپولار ممکن است شامل حالات افسردگی یا دپرشن، شیدایی یا مانیا و نیمه شیدایی یا هیپومانیا باشند. اختلال دوقطبی انواع مختلفی دارد که در ادامه به معرفی آنها می‌‌پردازیم:

  • اختلال دوقطبی نوع یک

در این نوع از اختلال دوقطبی، فرد مبتلا حداقل یک دوره مانیا را تجربه می‌کند. معمولاً یک دوره نیمه شیدایی یا افسردگی شدید به دنبال آن ایجاد می‌شود و یا قبل از آن برای او اتفاق افتاده است. در برخی از موارد، بیمار مرز واقعیت و خیال را تشخیص نمی‌دهد و دچار سایکوزیس یا روان‌پریشی می‌شود.

  • اختلال دوقطبی نوع دو

بیماری که به این اختلال مبتلاست، حداقل یک دوره افسردگی و نیمه شیدایی را تجربه کرده است. البته هرگز دچار دوره شیدایی نمی‌شود.

  • اختلال خلق دوره ای

در اختلال خلق ادواری، حداقل دو سال (و یا یک سال برای کودکان و نوجوانان) از دوره‌های افسردگی و یا هیپومانیا برای فرد رخ می‌‌دهد و معمولاً این دوره‌ها شامل افسردگی‌های شدید نمی‌شوند.

  • انواع دیگر اختلال دو قطبی

این مورد شامل اختلال دوقطبی و موارد مرتبط با آن می‌شود. معمولاً در اثر سوء مصرف مواد مخدر، الکل و یا وجود برخی بیماری‌ها همچون سندروم کوشینگ، مالتیپل اسکلروز (MS) یا سکته ایجاد می‌شوند.

توجه داشته باشید که اختلال دوقطبی نوع دوم به طور کلی از نوع یک متفاوت است. درواقع نمی‌توان آن را مورد خفیف‌تر نوع اول دانست. حالت مانیا در اختلال نوع یک می‌تواند بسیار خطرناک و شدید باشد. از طرفی فرد مبتلا به دوقطبی نوع دوم معمولاً برای مدت‌های طولانی افسرده می‌ماند. این مسئله می‌تواند آسیب‌های جدی به بیمار وارد کند.

اختلال دوقطبی می‌تواند در هر سنی رخ دهد. البته بیشتر مواقع در نوجوانان و یا در اوایل دهه سوم زندگی تشخیص داده می‌شود. علائم و نشانه‌ها برای هر مورد متفاوت است.

اختلال دوقطبی نوع دوم به طور کلی از نوع یک متفاوت است. درواقع نمی‌توان آن را مورد خفیف‌تر نوع اول دانست. حالت مانیا در اختلال نوع یک می‌تواند بسیار خطرناک و شدید باشد. از طرفی فرد مبتلا به دوقطبی نوع دوم معمولاً برای مدت‌های طولانی افسرده می‌ماند

علائم دوقطبی

همان طور که می‌دانید هر بیماری و یا اختلال روانی علائم و نشانه‌های مختص به خود را دارد. برخی از این علائم، جزء شکایات خود بیمار هستند. از طرفی برخی علائم هم توجه متخصص و یا اطرافیان بیمار را به خود جلب می‌‌کنند. در ادامه به نشانه‌های دوقطبی در حالت‌های مختلف روانی می‌‌پردازیم:

1. علائم مانیا و هیپومانیا در یک فرد مبتلا به اختلال دوقطبی

مانیا یا شیدایی و هیپومانیا یا نیمه شیدایی دو فاز متفاوت با علائم نسبتا مشابه هستند. مانیا یا شیدایی نسبت به هیپومانیا حالت شدیدتری است و دارای علائم برجسته‌تری است. این علائم سبب ایجاد مسائل و مشکلات جدی در زمینه کاری، تحصیلی، احساسی و روابط فرد می‌شود. مانیا می‌تواند سبب سوق دادن فرد به سمت روان‌پریشی شود و روان‌شناس را مجبور به بستری کردن بیمار در بیمارستان کند. بیماران در هر دو حالت مانیا و هیپومانیا حداقل سه مورد از علائم ذکر شده را دارند.

  • به شکل غیرقابل کنترلی شاد، پرانرژی و هیجان زده هستند.
  • فعالیت، انرژی و اضطراب آنها به شکل قابل توجهی افزایش می‌یابد.
  • دچار حالتی به نام یوفوریا می‌شوند که عبارت است از اعتماد به نفس بیش از حد و احساس خوبی داشتن.
  • احساس نیاز به خواب نمی‌کنند و دچار کم خوابی می‌شوند.
  • به طرز عجیبی پرحرف می‌شوند.
  • افکار مغشوش و پراکنده بسیاری دارند و ایده‌های بسیاری در سر آنها می‌‌گذرد.
  • نمی‌توانند به خوبی تمرکز کنند و دچار حواس پرتی می‌شوند.
  • نمی‌توانند به خوبی و عاقلانه تصمیم گیری کنند. به‌عنوان مثال، سرمایه‌گذاری‌های اشتباه و نادرست می‌‌کنند و یا ولخرجی‌های بی دلیل انجام می‌‌دهند. همچنین تصمیمات پرخطر در حیطه ارتباطات جنسی خود می‌گیرند.

2. حالت افسردگی شدید در یک فرد با اختلال دوقطبی

اپیزود دیپرشن ماژور یا افسردگی شدید به اندازه‌ای قوی و طوفانی است که می‌تواند در فعالیت‌های روزانه فرد اختلال ایجاد کند و کار، تحصیل و روابط او را تحت تاثیر قرار دهد. این حالت معمولاً شامل پنج مورد و یا بیشتر از علائم زیر است :

  • مود و حالت افسرده داشتن که شامل غمگین بودن، ناامید بودن، احساس پوچی و بغض داشتن است. این حالات در کودکان معمولاً به شکل تحریک‌پذیر‌بودن و حساسیت شدید خود را نشان می‌‌دهد.
  • بی‌تمایل بودن نسبت به همه یا اکثر فعالیت‌ها و نداشتن اشتیاق
  • کاهش وزن قابل توجه یا افزایش وزن علی‌رغم رژیم غذایی. کاهش وزن در کودکان می‌تواند خود را به شکل عدم مطابقت با الگوی افزایش وزن نشان دهد.
  • خوابیدن بیش از اندازه و یا بی خوابی (اینسامنیا)
  • بی قراری یا آهستگی در انجام کارها
  • خستگی مفرط و یا نداشتن انرژی برای انجام کارها و فعالیت‌های معمول
  • احساس بی‌ارزش بودن و یا عذاب وجدان شدید
  • عدم تمرکز و کاهش توانایی تفکر و اختلال در تصمیم‌گیری
  • افکار خودکشی و یا حتی اقدام به خودکشی.

سایر ویژگی‌هایی که یک فرد مبتلا به اختلال دوقطبی ممکن است داشته باشد شامل اضطراب و استرس، مالیخولیا و یا روان پریشی نیست. زمان ظهور علائم می‌تواند مختلط و یا آنی باشد. تغییر حالات می‌توانند در زمان حاملگی و یا با تغییر فصول سال رخ دهند.

افسردگی-دوقطبی
اپیزودهای افسردگی در اختلال دوقطبی می‌تواند بسیار شدید و طولانی باشد.

تفاوت علائم اختلال دوقطبی در مردان و زنان

اختلال دوقطبی در مردان و زنان تقریباً به یک اندازه مشاهده می‌شود. هرچند نشانه‌های شاخص در بیماران با جنسیت متفاوت می‌تواند مختلف باشد. در بیشتر موارد زنان با تشخیص دوقطبی ممکن است :

  • دیرتر و در سنین بالاتری مانند دهه سوم و چهارم زندگی تشخیص داده شوند.
  • حالت‌های خفیف تری از مانیا را نشان دهند.
  • بیشتر حالات افسردگی را تجریه کنند.
  • سیکل‌های تند و سریع از تغییر حالت را از خود بروز دهند. مثلا در یک سال 4 بار یا بیشتر حالات مانیا و افسردگی را تجربه کنند.
  • بیماری‌ها و اختلالات همراه دیگری را هم داشته باشند. این موارد می‌توانند شامل میگرن، پرکاری یا کم کاری تیروئید، چاقی، اختلالات اضطرابی و … باشند.
  • مصرف الکل در آنها بیشتر باشد.

زنانی که دارای این اختلال هستند ممکن است دچار برگشت‌های مکرر حالات شوند و این به دلیل بالا و پایین شدن هورمون‌های آنان طی قاعدگی و همچنین یائسگی است. اختلال دوقطبی در زنان از پیچیدگی‌های بیشتری نسبت به مردان دارد.

زنان و مردانی که دچار دوقطبی می‌شوند علائم نسبتا مشابهی دارند، هرچند ممکن است مردان مبتلا علائم زیر را از خود نشان دهند :

  • معمولاً زودتر از زنان تشخیص داده می‌شوند.
  • حالت‌ها را شدیدتر تجربه می‌‌کنند، به خصوص حالت‌های مانیا.
  • معمولاً سوء مصرف مواد دارند.
  • در اپیزودهای مانیا رفتارهای پرخطر بیشتری از خود نشان می‌‌دهند.

مردانی که به دوقطبی مبتلا می‌شوند معمولاً کمتر از زنان به دنبال درمان این اختلال می‌روند و احتمال خودکشی در آنها بالاتر است.

علائم اختلال دوقطبی در کودکان و نوجوانان

شناسایی علائم دوقطبی در کودکان و نوجوانان آسان نیست. تشخیص این مسئله که حالات آنها به خاطر پستی‌ها و بلندی‌های معمول زندگیست که برای اولین بار آنها را تجربه می‌‌کنند یا نتیجه ترومایی است که به آنها وارد شده است و یا علائم یک اختلال روانی چون دوقطبی است، بسیار دشوار است.

کودکان و نوجوانان دوره‌های واضح افسردگی، شیدایی و نیمه شیدایی را تجربه می‌‌کنند، اما الگوی زمانی ظهور علائم آنها و تغییرشان نسبت به بالغین متفاوت است. این دوره‌های می‌توانند به سرعت تغییر کنند و علائم آنها هم به سرعت ناپدید شود. یکی از مهم‌ترین علائم دوقطبی در کودکان و نوجوانان، تغییر حالت‌های روانی (مود سویینگ) فاحش است که نسبت به هم سن و سالان آنها غیرعادی به نظر می‌رسد.

تشخیص دو قطبی در کودکان و نوجوانان سخت‌تر از بزرگ‌سالان است. یکی از مهم‌ترن علائم این اختلال در کودکان و نوجوانان، تغییر خلق یا مود سوئینگ است.

علل ابتلا به اختلال دوقطبی

علت اصلی ابتلا به اختلال دوقطبی ناشناخته است، اما فاکتورهای متعددی می‌توانند در ایجاد آن تاثیرگذار باشند. این فاکتورها می‌توانند شامل موارد زیر باشند :

  • تفاوت‌های بیولوژیکی: افرادی که اختلال دوقطبی دارند، تفاوت‌هایی در ساختار مغز آنها نسبت به افراد عادی مشاهده می‌شود. علت اینکه چرا این تغییرات در مغز رخ می‌‌دهد همچنان ناشناخته است، اما امید است که با انجام تحقیقات بیشتر بتوان اطلاعات کمک‌کننده‌ای در این زمینه به دست آورد.
  • ژنتیک: حتمال ابتلا به دوقطبی در افرادی که بستگان درجه یک آنها (خواهر و برادر و یا یکی از والدین) با این اختلال دست و پنجه نرم می‌کند، به مراتب بیشتر از سایر مردم عادی است. محققان در حال بررسی ژن‌هایی هستند که ممکن است مسبب ایجاد این اختلال باشند.

عوامل خطر ابتلا به این اختلال روانی کدامند؟

عواملی که ممکن است احتمال ابتلا به این اختلال را بالا ببرند و یا سبب شروع حالت‌های روانی شیدایی، نیمه شیدایی و یا افسردگی شوند عبارتند از :

  • داشتن بستگان درجه یک با اختلال دوقطبی
  • تجربه شرایط پر استرس برای مدت نسبتاً طولانی، مثلا از دست دادن عزیزان و یا آسیب‌های دیگر در زندگی فرد
  • سوءمصرف مواد مخدر و الکل.

آیا دوقطبی ارثی است؟

احتمال اینکه اختلال دوقطبی از پدر و مادر به فرزندان به ارث گذاشته شود، وجود دارد. تحقیقات نشان‌دهنده وجود ارتباط قوی بین ژنتیک و اختلال دو قطبی است. اگر یکی از نزدیکان شما به این اختلال مبتلاست، احتمال بروز دو قطبی در شما چهار تا شش برابر بیشتر است. هر چند این بدان معنی نیست که هر کسی که دوقطبی در او تشخیص داده می‌شود، دارای بستگانی با این اختلال است. از طرفی داشتن بستگان مبتلا به دوقطبی تضمین‌کننده بروز آن در فرد مورد نظر نیست. به‌هر‌حال، ژنتیک نقش مهمی در ابتلا به دو قطبی بازی می‌کند. در صورتی که یکی از نزدیکان شما به این اختلال روانی مبتلاست، به بررسی‌های بیشتر سلامت روان خود بپردازید.

bipolar-disorder
احتمال ابتلا به دو قطبی در افرادی که خویشاوندان درجه 1 مبتلا به دو قطبی دارند، بیشتر است.

مشکلاتی که فرد مبتلا به دوقطبی با آن مواجه می‌شود.

در صورتی که اختلال دوقطبی درمان نشود، می‌تواند خطرات جدی برای بیمار ایجاد کند که عبارت‌اند از:

  • مشکلات مرتبط با سوءمصرف مواد و الکل
  • افکار خودکشی و یا اقدام به خودکشی
  • مشکلات مالی و یا قانونی
  • روابط مخرب و ناسالم
  • عملکرد ضعیف در تحصیل یا کار.

اختلالاتی که ممکن است همراه با دوقطبی بروز کنند.

برخی علائم و اختلالات ممکن است همراه با دوقطبی بروز کنند و یا در صورت وجود دوقطبی درمان نشده تشدید شوند. اگر این اختلالات در کنار دوقطبی درمان نشوند، روند درمان را مختل کرده و از اثرپذیری درمان می‌کاهند. برخی از آنها عبارت‌اند از :

  • اختلال اضطرابی
  • اختلال خوردن
  • بیش فعالی (ADHD) یا اختلال نقص توجه
  • سوء مصرف الکل و مواد مخدر
  • مشکلات جسمی همچون چاقی، بیماری‌های قلبی، ناهنجاری‌های تیروئیدی و سردرد.

اختلال دو قطبی می‌تواند تأثیر منفی زیادی روی زندگی شخصی و اجتماعی فرد اعم از کار و تحصیل داشته باشد. همچنین می‌تواند همراه با اختلالات روانی دیگری ظاهر شود یا باعث تشدید آنها شود.

تشخیص دوقطبی

تشخیص بایپولار نوع یک نیازمند حداقل یک دوره یا بیشتر مانیا و یا ترکیب مانیا و افسردگی است. اختلال شیدایی افسردگی نوع یک ممکن است شامل افسردگی ماژور هم باشد. اما تشخیص افسردگی شیدایی نوع دو نیازمند یک یا بیش از یک دوره افسردگی شدید و حداقل یک دوره نیمه شیدایی است.

توجه داشته باشید زمانی می‌گوییم که بیمار اپیزود شیدایی یا مانیا را تجربه کرده است که علائم ذکر شده در او حداقل یک هفته یا بیشتر ادامه داشته باشند و نیازمند بستری در بیمارستان باشد. همچنین این حالات باید تمام این روزها در بیمار وجود داشته باشد. از طرف دیگر، دوره‌ای را افسردگی شدید می‌نامیم که علائم مذکور در بیمار حداقل به مدت دو هفته پایدار باقی بمانند.

تشخیص دوقطبی بسیار دشوار است؛ زیرا تمایز مود سویینگ یا تغییر خلق در بیماران مختلف متفاوت است. این تشخیص در کودکان و نوجوانان از درجه دشواری بالاتری برخوردار است، زیرا تغییرات خل و خو در این گروه سنی گسترده‌تر و بیشتر است.

اختلال دوقطبی در صورت درمان نشدن، بدتر می‌شود و اپیزودهای شیدایی و افسردگی می‌توانند طولانی‌تر شوند و بیشتر اتفاق بیفتند. اما در صورتی که روند درمان آغاز شود، کیفیت زندگی بهبود چشم‌گیری پیدا می‌کند. کلید این کار تشخیص به هنگام و درست است.


می‌توان از ابتلا به دوقطبی پیشگیری کرد؟

هیچ راه مطمئنی برای پیشگیری از ابتلا به اختلال دوقطبی وجود ندارد. هرچند تشخیص به موقع و درمان زودهنگام بیماری از بدتر شدن اختلال و بروز سایر اختلالات پیشگیری می‌کند. در صورت تشخیص بایپولار، رعایت برخی نکات می‌تواند از تبدیل علائم کوچک و کم اهمیت به حالات روانی خطرناک و تغییرات خلق و خوی فاحش جلوگیری کند. این نکات عبارت‌اند از :

  • توجه کردن به علائم خطر: اگر علائم خطر را بشناسید، می‌توانید از شروع یک دوره جدید پیشگیری کنید. ممکن است الگوی تغییر حالات خود را به خوبی درک کرده باشید و عواملی که سبب تحریک شروع آنها می‌شوند را شناسایی نموده باشید. در‌صورتی‌که به شروع فاز مانیا یا افسردگی نزدیک می‌شوید به روان‌پزشک خود اطلاع دهید. از اعضای خانواده و دوستان خود برای تشخیص علائم خطر کمک بخواهید.
  • عدم مصرف مواد و الکل: یکی از مواردی که به بدتر شدن حالات تغییر مود شما کمک می‌کند، مصرف مواد و الکل است. تا جایی که می‌توانید از مصرف آنها بپرهیزید.
  • مصرف داروهای تجویزی طبق دستورالعمل: شاید دلتان بخواهد داروهای خود را کنار بگذارید و از مصرف آنها خودداری کنید. این کار را نکنید! تا زمانی که می‌توانید طبق دستور روان‌پزشک خود پیش بروید. سرخود دوز داروهای خود را کاهش ندهید و آنها را قطع نکنید زیرا ممکن است دچار سندرم ویدراوال (علائمی که حین قطع یک دارو با مصرف منظم، در بیمار ایجاد می‌شوند) شوید.
درمان-دوقطبی
اختلال دو قطبی درمان قطعی ندارد اما با درمان مناسب می‌توان از تعداد اپیزودها و شدت آن کم کرد.

درمان اختلال دوقطبی

هرچند اختلال دوقطبی درمان قطعی ندارد و این بیماری تا آخر عمر بیمار همراه اوست، اما درمان‌های موجود به کنترل حالت‌های مختلف بیماری کمک می‌‌کنند و عملکرد او را در زمینه‌های مختلف زندگیش بهبود می‌بخشد. در ادامه به طور خلاصه درمان‌هایی که برای این بیماری وجود دارند را نام می‌بریم :

  • درمان دارویی
  • سایکوتراپی
  • سایر درمان‌های موجود
  • تغییر سبک زندگی.

نقش ما به‌عنوان همراه در زندگی فردی که به اختلال دوقطبی مبتلاست

یکی از مهم ترین کمک‌هایی که به فردی که به اختلال دوقطبی مبتلاست و در کنار شماست، می‌توانید بکنید، افزایش آگاهی و آموزش درباره این اختلال است. در‌صورتی‌که علائم دوقطبی را در دوستان، نزدیکان و عزیزان خود می‌‌بینید، آنها را حمایت کنید و با روش‌های درست آنها را ترغیب کنید به دنبال درمان بیماری خود باشند. علاوه بر این، همیشه مراقب افکار خودکشی در این بیماران باشید!

راهنمای مراجعه به پزشک

بیماری‌های روانی هم به اندازه بیماری‌های جسمی مهم هستند، حتی شاید مهم‌تر هم باشند. بیماری‌های روانی می‌توانند منجر به اختلالات روانی و جسمی مختلفی شوند و بر کیفیت زندگی فرد و اطرافیانش تأثیر زیادی می‌گذارد. مهم است که نشانه‌های اختلال روانی دو قطبی را بشناسیم و در صورت مشاهده در خودمان یا اطرافیانمان، به دنبال درمان و حمایت باشیم.

تشخیص و درمان اختلال دو قطبی بر عهده روان‌شناس و روان‌پزشک است. مانند هر بیماری دیگری، در مورد اختلال دو قطبی هم مهم است که بهترین و دردسترس‌ترین پزشک و درمانگر را انتخاب کنیم. در وب‌سایت دکترتو می‌توانید بهترین روان‌شناس و روان‌پزشک را برای درمان اختلال دو قطبی پیدا کنید. علاوه بر این می‌توانید با استفاده از سیستم نوبت‌دهی آنلاین به‌راحتی از روان‌شناس مورد نظرتان نوبت بگیرید. همچنین امکان مشاوره تلفنی و آنلاین هم در دکترتو برای شما وجود دارد.

دکترتو مراقب سلامتی شماست!

منبع: healthline, mayoclinic, psychiatry

2 دیدگاه‌ها

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید