فاطمه هستم؛ یک مامای 25 ساله که همیشه از بهروز بودن و آپدیت کردن خودش و دانستههاش در زمینه پزشکی و پیراپزشکی لذت برده. به خاطر همین مسئله، مدتیه که با دکترتو همکاری میکنم و درباره موضوعات مختلف بهداشت و درمان مطالعه میکنم، مینویسم و با شما به اشتراک میگذارم.
التهاب مثانه یا سیستیت به التهاب دیواره مثانه گفته میشود و همیشه ناشی از عفونت باکتریایی نیست؛ انواع بینابینی، پرتویی، شیمیایی، دارویی و خونریزیدهنده نیز وجود دارند.
شربت انجیر فقط در یبوست خفیف و تازه کودکان اثر ملایم دارد و درمان یبوست مزمن یا طولانیمدت نیست.
گردن درد خطرناک با علائم همراه آن شناخته میشود، نه با شدت درد؛ تب، ضعف پیشرونده دست یا پا، اختلال تعادل، بیاختیاری ادرار و سابقه ضربه از نشانههای هشدار هستند.
نفخ معده به تجمع گاز در قسمت بالای شکم گفته میشود که احساس پری، سنگینی و سیری زودرس ایجاد میکند.
قطره نفخ نوزاد در بیشتر برندها حاوی «دایمتیکون» است؛ مادهای که حبابهای ریز گاز معده را به هم میچسباند تا راحتتر خارج شوند، اما جذب بدن نمیشود و روی حرکت روده یا درد اثری ندارد.
ماساژ شکم برای نفخ ناشی از گاز محبوس در روده معمولاً در همان چند دقیقه گاز را جابهجا میکند و دفع آن را آسان میکند؛ اما برای نفخ همراه با یبوست باید روزانه و حدود ۶ تا ۸ هفته ادامه یابد تا حرکت روده بهبود پیدا کند.
قرص پروبیوتیک برای نفخ شکم اثر واقعی اما تدریجی دارد؛ کار آن تغییر باکتریهای روده طی چند هفته است، نه حذف گازِ لحظهای.
نفخ شکم اغلب به غذا ربط دارد؛ کربوهیدراتهایی که در روده کوچک جذب نمیشوند، به روده بزرگ میرسند و با تخمیر باکتریایی گاز تولید میکنند. در این میان، مقدار غذا هم به اندازه نوع آن اهمیت دارد.
عسل اثر درمانی ثابتشدهای برای کاهش نفخ ندارد و احساس آرامش بعد از مصرف آن بیشتر به گرمای نوشیدنی مربوط است تا خود عسل.
دمنوشهای گیاهی علت نفخ را درمان نمیکنند؛ اثرشان آرام کردن اسپاسم روده و کمک به عبور گاز است و در نفخ گاهبهگاه اثر محسوس دارند، نه در نفخ ماندگار.
نفخ فوری یعنی کمک به خروج گازی که همین حالا در روده گیر کرده است؛ پیادهروی سبک، ماساژ شکم از راست به چپ و آوردن زانوها به سینه معمولاً سریعترین و بیخطرترین راهها هستند.
نفخ دائمی شکم به نفخی گفته میشود که بیشتر روزهای هفته و برای چند هفته ادامه دارد و با حذف یک غذای خاص برطرف نمیشود؛ در این حالت معمولاً یک اختلال گوارشی یا هورمونی زمینهساز است، نه صرفاً عادت غذایی.