معرفی انواع پماد خارش واژن: راهنمای انتخاب و استفاده صحیح

خلاصه این مطلب را در این پادکست گوش دهید:

باتوجه به اینکه خارش واژن معمولا یک علامت است نه یک بیماری مستقل، بنابراین پماد خارش واژن پمادی است که بتواند علت خارش واژن را درمان کند. بعضی وقت‌ها خارش به دلیل عفونت قارچی یا واژینوز باکتریال رخ می‌دهد و گاهی هم به علت حساسیت پوستی، خشکی واژن، اگزما یا بیماری‌های پوستی مانند لیکن اسکلروزیس اتفاق می‌افتد. به همین دلیل قبل از انتخاب کرم برای خارش واژن باید به علائم همراه مانند نوع ترشح، بو، سوزش ادرار، درد لگن، زخم یا تکرار شدن مشکل توجه کرد. در ادامه از این مقاله دکترتو به بررسی انواع پماد خارش واژن و روش مصرف آنها می‌پردازیم.

بهترین پماد برای خارش واژن چیست؟

به طور کلی انواع پماد موضعی برای درمان خارش واژن به چند گروه اصلی تقسیم می‌شود. گروه اول داروهای ضدقارچ واژینال هستند که برای خارش ناشی از کاندیدیازیس کاربرد دارند. گروه دوم کرم‌ها یا ژل‌های ضدباکتری واژینال هستند که بیشتر در واژینوز باکتریال استفاده می‌شوند. دسته سوم کرم های ضدالتهاب یا استروئیدی هستند که فقط در شرایط مشخص مانند برخی بیماری‌های پوستی و با نظر پزشک کاربرد دارند زیرا مصرف خودسرانه آن‌ها می‌تواند مشکل را بدتر کند. گروه چهارم مرطوب‌کننده‌ها و محافظ‌های پوستی هستند که برای خشکی و تحریک سطحی کمک کننده‌اند.

اگر خارش همراه با ترشح غلیظ سفید و قرمزی باشد، معمولا کرم ضد خارش واژن از نوع ضدقارچ تجویز می‌شود. درصورتی‌که بوی بد و ترشح رقیق خاکستری یا سفید دیده شود، درمان های ضدباکتری واژینال بیشتر مطرح هستند. اگر خارش بیشتر روی پوست بیرونی باشد و با پد، شوینده یا لباس تنگ بدتر شود، احتمال حساسیت پوستی بالاتر است و درمان متفاوتی دارد.

عکس پماد خارش واژن

در بسیاری از جستجوها بیماران دنبال عکس پماد خارش واژن هستند تا دارو را اشتباه نخرند اما مهم‌تر از تصویر، خواندن نام ماده موثر و نحوه مصرف روی جعبه است. بهتر است روی بسته بندی به واژه واژینال، واژینال کرم یا ژل واژینال و وجود اپلیکاتور دقت کنید و بروشور را کامل بخوانید. اگر دارو برای داخل واژن نیست، استفاده داخل واژن می‌تواند باعث تحریک و سوزش شود.

بهترین پماد برای خشکی و خارش واژن

وقتی خشکی واژن علت اصلی باشد، بهترین پماد درمان خشکی واژن معمولا مرطوب‌کننده‌های واژینال و روان‌کننده‌ها هستند و در بسیاری از موارد به عنوان گزینه خط اول پیشنهاد می‌شوند. این محصولات با افزایش رطوبت و کاهش اصطکاک می‌توانند خارش و سوزش را کم کنند، به ویژه در دوره یائسگی یا پس از زایمان و شیردهی.

بهترین پماد برای خارش داخل واژن

خارش داخل واژن بیشتر به واژینیت ها مربوط می‌شود و در این حالت باید سراغ فرآورده‌های واژینال استاندارد رفت، نه کرم‌های پوستی. اگر تشخیص قارچ باشد، داروهای آزول واژینال مانند کلوتریمازول یا میکونازول انتخاب‌های رایج هستند. درصورتی‌که تشخیص واژینوز باکتریال باشد، ژل مترونیدازول یا کرم کلیندامایسین مطرح است و ضدقارچ‌ها اثر ندارند. اگر مطمئن نیستید علت چیست، بهتر است قبل از مصرف پماد واژینال برای خارش واژن، از تست و معاینه کمک بگیرید.

بهترین پماد خارش واژن بیرونی

خارش بیرون واژن بیشتر به پوست مربوط است و علل شایع آن تحریک با پد و مواد شوینده، عرق سوز شدن، اصلاح، درماتیت تماسی یا بیماری‌های پوستی است. در این حالت، پماد برای خارش واژن بیرونی می‌تواند شامل کرم‌های محافظ مانند زینک اکساید یا ترمیم کننده مانند دکسپانتنول باشد و گاهی هم استروئید ملایم برای مدت کوتاه با نظر پزشک تجویز می‌شود.

اگر خارش بیرونی با تغییر رنگ پوست، ترک، زخم یا خارش طولانی همراه است، احتمال بیماری‌هایی مانند لیکن اسکلروزیس مطرح می‌شود و درمان تخصصی لازم دارد. پس بهترین پماد برای خارش بیرون واژن، همان انتخابی است که با علت پوستی شما هماهنگ باشد و بدون تشخیص بهتر است سراغ استروئید قوی نروید.

بهترین پماد برای عفونت و خارش واژن

انتخاب بهترین پماد برای عفونت و خارش واژن به علت عفونت بستگی دارد؛ اگر عفونت قارچی باشد، معمولاً پمادهای ضدقارچ مانند کلوتریمازول یا میکونازول مؤثرترین گزینه‌ها هستند اما اگر عفونت باکتریایی باشد، داروهایی مانند مترونیدازول یا کلیندامایسین تجویز می‌شوند و در مواردی که خارش و التهاب فقط در ناحیه خارجی وجود دارد، پمادهای ضدالتهاب مانند هیدروکورتیزون یا بتامتازون فقط با نظر پزشک استفاده می‌شوند.

به این دلیل که درمان هر نوع عفونت متفاوت است، مشاوره با پزشک برای تشخیص دقیق و انتخاب داروی مناسب ضروری است تا از درمان نادرست و عوارض احتمالی جلوگیری شود.

پماد خارش واژن قارچی

عفونت‌های قارچی (واژینال کاندیدیازیس) نوعی از عفونت واژن هستند که به دلیل رشد بیش‌ازحد مخمرهای کاندیدا مانند کاندیدا آلبیکنس، ایجاد می‌شوند. این عفونت معمولاً با علائمی مانند خارش شدید، سوزش، قرمزی، درد و ترشحاتی سفید پنیری همراه است. در ادامه انواع پماد ضد قارچ برای درمان خارش واژن را معرفی می‌کنیم:

• کلوتریمازول
• میکونازول
• تیوکونازول
• نیستاتین
• کتوکونازول
• بینافین

۱. پماد کلوتریمازول در خارش واژن موثر است؟

کلوتریمازول یکی از پرکاربردترین پمادها برای عفونت‌های قارچی خفیف تا متوسط است. این پماد گزینه‌ای ایده‌آل برای افرادی است که برای اولین بار به کاندیدیازیس واژینال مبتلا می‌شوند. کلوتریمازول با استفاده از اپلیکاتور، ترجیحاً قبل از خواب، به صورت داخل واژنی استفاده می‌شود. پماد کلوتریمازول بدون نیاز به نسخه، در دو غلظت زیر مصرف می‌شود:

• کلوتریمازول ۱٪: یکبار در روز به مدت ۷ تا ۱۴ روز
• کلوتریمازول ۲٪: یکبار در روز به مدت ۳ روز

۲. میکونازول برای خارش واژن

پماد میکونازول با مهار تولید ارگوسترول، باعث مرگ سلولی قارچ‌ها شده و به درمان عفونت‌های قارچی خفیف تا متوسط و خارش واژن کمک می‌کند. این دارو به‌صورت موضعی خارجی (برای کاهش خارش قسمت خارجی واژن) و داخل واژنی (برای درمان عفونت قارچی) استفاده می‌شود و بدون نیاز به نسخه در دو دوز یافت می‌شود:

• میکونازول ۲٪: با اپلیکاتور برای ۷ روز متوالی استفاده شود.
• میکونازول ۴٪: ۳ روز متوالی مصرف شود.

هشدار: دوره مصرف را کامل کنید و قبل از مصرف در سه‌ماهه اول بارداری، با پزشک مشورت کنید.

۳. پماد تیوکونازول برای خارش واژن

پماد تیوکونازول به دلیل نیاز به مصرف تنها یک دوز، دارویی مناسب برای افرادی است که خارش و عفونت قارچی خفیف دارند و به دنبال درمان سریع هستند. تیوکونازول با دوز ۶.۵٪ بدون نسخه در داروخانه‌ها موجود است. اگر خارش واژن پس از گذشت ۳ روز از مصرف این پماد ادامه داشت، با پزشک مشورت کنید. اگر علائم بسیار شدید است، باردار هستید یا سابقه عود دارید، بهتر است انتخاب دارو و مدت درمان با نظر پزشک باشد.

۴. پماد نیستاتین برای خارش واژن

پماد نیستاتین یا میکوستاتین، برای درمان عفونت‌های قارچی واژن کاربرد دارد. این دارو با دوز ۱۰۰.۰۰۰ واحد/گرم به‌صورت داخل واژنی، دو بار در روز و به مدت دو هفته متوالی استفاده می‌شود. با این حال، برای درمان خارش و عفونت‌های قارچی واژن، مصرف قرص واژینال نیستاتین به جای پماد توصیه می‌شود.

درمان خانگی خارش واژن چیست؟

۵. پماد کتوکونازول برای خارش واژن

اگر خارش در ناحیه خارجی و روی پوست باشد و پزشک قارچ پوستی را تشخیص دهد، ممکن است کتوکونازول برای خارش واژن کاربرد داشته باشد، اما برای درمان واژینال معمولا داروهای مشخص‌تری مانند کلوتریمازول یا میکونازول مطرح هستند. نکته مهم این است که استفاده از داروی نامناسب می‌تواند باعث ادامه خارش و ایجاد حساسیت پوستی شود.

۶. پماد بینافین برای خارش واژن

بینافین معمولا در دسته ضدقارچ‌های پوستی مطرح می‌شود و بیشتر برای قارچ‌های سطحی پوست استفاده می‌شود، نه برای عفونت واژینال. اگر خارش واژن از بیرون و روی پوست اطراف باشد و پزشک تشخیص قارچ پوستی بدهد، ممکن است استفاده شود. اما اگر خارش داخل واژن، ترشح غیرطبیعی یا بوی بد دارید، باید به سمت بررسی واژینیت و درمان واژینال استاندارد رفت. تفاوت محل بیماری باعث می‌شود یک کرم ظاهرا مشابه، اثر کاملا متفاوتی داشته باشد.

نمی‌دونی کدوم پماد برای درمان خارش واژن بهتره؟
با پزشک متخصص مشورت کن.

رزرو نوبت پزشک زنان

پمادهای ضد باکتری برای خارش واژن

عفونت باکتریایی واژن به خصوص واژینوز باکتریال یکی از عوامل اصلی خارش واژن است که به دلیل عدم تعادل باکتری‌های مفید و رشد باکتری‌های مضر ایجاد می‌شود. این عفونت با علائمی مانند خارش، سوزش، قرمزی، بویی شبیه به بوی ماهی و ترشحات رقیق و سفید رنگ همراه است. پمادهای ضدباکتری با هدف قرار دادن باکتری‌های مضر، به کاهش این علائم و درمان عفونت کمک می‌کنند. در ادامه پمادهای ضدباکتری مناسب برای درمان خارش واژن را معرفی می‌کنیم:

• مترونیدازول
• کلیندامایسین
• موپیروسین
• تتراسایکلین
• تریپل سولفا

۱. پماد مترونیدازول برای درمان خارش واژن

پماد مترونیدازول یک آنتی‌بیوتیک موضعی است که برای درمان خارش و التهاب ناشی از عفونت‌های باکتریایی سطحی در ناحیه خارجی واژن استفاده می‌شود. مترونیدازول ۰.۷۵٪ را معمولا به مدت ۷ تا ۱۰ روز، روزی یک یا ۲ بار بر قسمت خارجی واژن بمالید (به دستورالعمل آن دقت کنید). مترونیدازول با مهار رشد باکتری‌های بی‌هوازی به کاهش علائم مانند خارش، سوزش و قرمزی کمک می‌کند.

۲. پماد کلیندامایسین برای خارش واژن

داروی کلیندامایسین آنتی‌بیوتیکی است که با مهار سنتز پروتئین‌های ضروری برای رشد باکتری‌ها، به درمان واژینوز باکتریایی و کاهش خارش واژن کمک می‌کند. برای استفاده یک اپلیکاتور پر از پماد را قبل از خواب به مدت ۳ تا ۷ روز متوالی داخل واژن مصرف کنید. در طول مصرف این دارو، از کاندوم‌های لاتکسی یا دیافراگم ضد بارداری استفاده نکنید.

۳. پماد موپیروسین برای خارش واژن

پماد موپیروسین با مهار سنتز پروتئین‌های ضروری باکتری، به درمان عفونت‌های باکتریایی سطحی کمک می‌کند. این پماد برای درمان عفونت داخلی واژن توصیه نمی‌شود و باید تحت نظارت پزشک مصرف شود. موپیروسین یک آنتی‌بیوتیک موضعی پوستی است و بیشتر برای عفونت‌های سطحی پوست مانند زردزخم یا عفونت فولیکول مو استفاده می‌شود. اگر خارش بیرون واژن به علت التهاب فولیکول مو بعد از اصلاح یا عفونت پوستی باشد، پزشک ممکن است آن را پیشنهاد کند.

۴. پماد تتراسایکلین برای خارش واژن

داروی تتراسایکلین موضعی بیشتر مصرف پوستی دارد و برای درمان داخل واژن توصیه نمی‌شود. این دارو با مهار سنتز پروتئین در باکتری‌ها رشد آنها را متوقف می‌کند اما مصرف آن برای عفونت‌های داخلی واژینال رایج نیست. استفاده طولانی‌مدت از این پماد ممکن است باعث رشد قارچ‌ها یا ایجاد مقاومت باکتریایی شود، بنابراین باید زیر نظر پزشک استفاده شود. بعضی افراد برای خارش شدید واژن سراغ پمادهای آنتی بیوتیک پوستی می‌روند اما این کار می‌تواند التهاب را بیشتر کند یا علائم را پنهان کند.

۵. پماد تریپل سولفا برای خارش واژن

تریپل سولفا بیشتر در دسته پمادهای آنتی‌بیوتیک پوستی قرار می‌گیرد و برای برخی عفونت‌های سطحی پوست استفاده می‌شود. این پماد برای داخل واژن طراحی نشده است و استفاده داخل واژن می‌تواند باعث سوزش و تحریک شود. اگر خارش ناحیه تناسلی بیرونی به علت زخم سطحی یا عفونت پوستی باشد، پزشک ممکن است درمان مناسب را انتخاب کند. اما برای خارش واژن با ترشح یا بوی بد، باید علت واژینیت بررسی شود و درمان هدفمند داده شود.

پمادهای ضد التهاب یا کرم های استروئیدی

اگر خارش واژن ناشی از درماتیت پوستی، اگزما، واکنش‌های آلرژیک یا سایر تحریکات پوستی باشد، پمادهای ضدالتهاب توصیه می‌شوند. این پمادها با کاهش سطح موادی مانند هیستامین، پاسخ‌های التهابی بدن را سرکوب کرده و به کاهش خارش، قرمزی و تورم کمک می‌کنند. یکی از مزایای این کرم‌ها، تسکین سریع خارش و ترمیم پوست آسیب‌دیده است که در نتیجه خارش شدید ایجاد شده است.

توجه داشته باشید که این کرم‌ها تنها برای قسمت بیرونی واژن مناسب هستند. استفاده از کرم‌های استروئیدی باید تحت نظارت پزشک و برای مدت‌زمان محدود باشد تا از عوارض جانبی مانند نازک شدن پوست و افزایش خطر بروز عفونت جلوگیری شود. در صورت داشتن ترشحات واژینال، بدون مشورت با پزشک از پمادهای ضدالتهاب استفاده نکنید. مصرف خودسرانه استروئید روی ناحیه تناسلی می تواند پوست را نازک کند یا عفونت قارچی را بدتر کند، بنابراین نباید به عنوان اولین انتخاب برای هر نوع خارش استفاده شود.

انواع پمادهای ضدالتهاب برای خارش واژن عبارت است از:

• کلوبتازول
• هیدروکورتیزون
• بتامتازون
• تریامسینولون
• کالاندولا
• بتاکورتال
• مومتازون

۱. پماد کلوبتازول برای خارش واژن

برای درمان خارش شدید واژن، می‌توان روزانه یک یا دوبار از پماد کلوبتازول با نظر پزشک استفاده کرد. این پماد باید به‌صورت لایه‌ای نازک روی قسمت خارجی واژن مالیده شود. همچنین مصرف طولانی مدت کلوبتازول می‌تواند با عوارضی مانند نازک شدن پوست، تغییر رنگ پوست در ناحیه مصرف و غیره همراه باشد. پماد کلوبتازول پروپیونات ۰.۵ درصد در درمان مواردی که پمادهایی مانند هیدروکورتیزون یا بتامتازون پاسخ نداده است، بسیار مؤثر است.

اگر علت خارش واژن شما تغییرات پوستی مثل سفید شدن، ترک خوردن یا زخم باشد، این دارو ممکن است تجویز شود. استفاده خودسرانه بدون تشخیص می‌تواند خطرناک باشد و بهتر است حتما با نظر پزشک مصرف شود.

۲.  پماد هیدروکورتیزون برای خارش واژن

هیدروکورتیزون یک استروئید برای خارش‌های غیرعفونی واژن است که التهاب و خارش را کاهش می‌دهد. در کودکان هم اگر پزشک تشخیص درماتیت یا تحریک پوستی بدهد، ممکن است برای مدت کوتاه و مقدار محدود توصیه شود. نکته مهم این است که هیدروکورتیزون علت عفونت را درمان نمی‌کند و اگر خارش به علت قارچ یا عفونت باشد، ممکن است علائم را بدتر کند.

برای استفاده، مقدار کمی از پماد ۱ درصد را روزانه ۲ تا ۳ بار و به مدت ۳ تا ۷ روز روی پوست خارجی واژن اعمال کنید. در صورتی که پس از یک هفته علائم بهبود نیافت، حتماً با پزشک خود مشورت کنید.

۳. پماد بتامتازون برای خارش واژن

پماد بتامتازون یک داروی استروئیدی قوی برای درمان سریع خارش و التهاب بخش خارجی واژن است. این پماد باید روزانه دو بار، صبح و شب، به مدت ۵ تا ۷ روز استفاده شود. بتامتازون نباید در داخل واژن، روی زخم‌ها و سوختگی‌ها استفاده شود. مصرف این دارو تنها با تشخیص پزشک توصیه می‌شود، زیرا در صورت وجود عفونت، ممکن است علائم تشدید شوند.

۴. پماد تریامسینولون اِن اِن برای خارش واژن

تریامسینولون برای خارش واژن ترکیبی از یک کورتیکواستروئید قوی و یک آنتی‌بیوتیک موضعی است که برای درمان التهابات و عفونت‌های سطحی واژن تجویز می‌شود و نباید به صورت داخلی از آن استفاده کرد. این پماد به کاهش خارش، سوزش و ترشحات غیرطبیعی واژن کمک می‌کند. این دارو معمولاً ۲ تا ۳ بار در روز روی بخش خارجی واژن استفاده می‌شود و باید طبق دستور پزشک مصرف شود تا از عوارض جلوگیری شود.

۵. پماد کالاندولا برای خارش واژن 

کالاندولا بیشتر به عنوان یک فرآورده گیاهی برای آرام کردن تحریکات پوستی و کمک به ترمیم سطحی پوست شناخته می‌شود. اگر خارش بیرونی واژن به علت تحریک خفیف، اصطکاک یا خشکی پوست باشد، بعضی افراد از کالاندولا برای کاهش ناراحتی استفاده می‌کنند. با این حال این نوع پماد، درمان عفونت قارچی یا واژینوز باکتریال نیست و اگر علائم عفونت دارید، نباید جایگزین درمان استاندارد شود. همچنین هر فرآورده گیاهی می تواند در برخی افراد حساسیت ایجاد کند، پس در اولین مصرف باید محتاط بود.

۶. پماد بتاکورتال برای خارش واژن

بتاکورتال معمولا در دسته کرم‌های استروئیدی قرار می‌گیرد و برای کنترل التهاب پوستی استفاده می‌شود. اگر خارش بیرونی واژن به علت درماتیت تماسی یا اگزما باشد، پزشک ممکن است برای مدت کوتاه آن را توصیه کند تا التهاب کاهش پیدا کند. نکته این است که استروئیدها برای درمان خارش داخل واژن مناسب نیستند و نباید به صورت خودسرانه و طولانی مدت مصرف شوند. اگر خارش با ترشح غیرطبیعی یا بوی بد همراه است، بهتر است ابتدا احتمال واژینیت بررسی شود.

۷. پماد مومتازون برای خارش واژن

مومتازون یک استروئید موضعی است و بیشتر برای مشکلات التهابی پوست مثل اگزما به کار می رود. در ناحیه تناسلی، استفاده از آن باید با دقت بیشتری انجام شود زیرا پوست حساس است و مصرف طولانی می‌تواند عوارض ایجاد کند. اگر پزشک تشخیص دهد که خارش ناشی از التهاب پوستی بیرونی است، ممکن است مومتازون برای دوره کوتاه کمک کننده باشد. اما اگر علت خارش، عفونت قارچی یا باکتریایی باشد، مومتازون علت را درمان نمی‌کند.

کرم خارش واژن مرطوب کننده

گاهی اوقات، تغییرات هورمونی مانند کاهش استروژن می‌تواند منجر به خشکی واژن شود. خشکی واژن یکی از عوامل اصلی بروز خارش، سوزش و درد در واژن است. مرطوب‌کننده‌ها برای بهبود خشکی، سوزش و ناراحتی کمک می‌کنند؛ اما عفونت را درمان نمی‌کنند و نباید به‌عنوان روش قطعیِ پیشگیری از عفونت معرفی شوند. در صورت علائم عفونت، ارزیابی و درمان هدفمند لازم است. کرم‌های مرطوب‌کننده انواع مختلفی دارند که در ادامه به آنها خواهیم پرداخت:

• دکسپانتنول
• پماد ویتامین آ د
• زینک اکساید

۱. پماد دکسپانتنول برای خارش واژن

پماد دکسپانتنول ۵ درصد، یکی از مشتقات ویتامین B است که پس از جذب در بدن به ویتامین B5 تبدیل می‌شود. این ماده با خواص مرطوب‌کنندگی، التیام‌بخشی و ضدالتهابی خود، نه‌تنها خارش و التهاب را کاهش می‌دهد، بلکه از خشکی و تحریکات اضافی واژن هم جلوگیری می‌کند. برای مصرف، مقدار کمی از پماد دکسپانتنول را روزانه ۲ تا ۳ بار روی بخش خارجی واژن بمالید.

۲. پماد ویتامین آ د برای خارش واژن

پماد ویتامین آ د یک مرطوب‌کننده موضعی است که با آبرسانی و تقویت بافت‌های ناحیه تناسلی به کاهش خشکی و خارش واژن کمک می‌کند. ویتامین آ د بیشتر به عنوان محافظ و نرم‌کننده پوست بیرونی استفاده می‌شود و می‌تواند در خشکی و تحریک خفیف کمک کننده باشد.

بعضی افراد آن را به عنوان کرم برای خارش واژن استفاده می‌کنند اما باید توجه داشت که این محصول عفونت را درمان ‌ نمی‌کند. برای استفاده، ۲ تا ۳ بار در روز مقدار کمی از پماد (حدود یک بند انگشت) به ناحیه خارجی واژن بمالید. اگر پس از یک هفته علائم بهبود نیافت، حتماً با پزشک مشورت کنید.

۳. پماد زینک اکساید برای خارش واژن 

پماد زینک اکساید یک محافظ پوستی شناخته شده است و می تواند در التهاب ناشی از رطوبت، اصطکاک یا تحریک سطحی ناحیه تناسلی بیرونی کمک کند. زینک‌ اکساید با خواص محافظتی و ضدالتهابی، گزینه‌ای مؤثر برای تسکین خارش و تحریکات ناحیه واژن است.

اگر خارش بیرون واژن به علت تماس طولانی با پد یا لباس تنگ باشد، این پماد می‌تواند لایه محافظ ایجاد کند و سوزش را کمتر کند. اما زینک اکساید برای درمان عفونت قارچی یا باکتریایی نیست و برای خارش داخل واژن مناسب نیست. اگر علائم شما بیشتر داخلی است یا همراه ترشح بدبو است، باید علت دقیق بررسی شود.

پمادهای ترکیبی برای درمان خارش واژن

گاهی اوقات خارش واژن همزمان ناشی از عوامل مختلفی مانند عفونت‌های قارچی، باکتریایی یا التهابات است. در این شرایط، استفاده از پمادهای ترکیبی که دارای ترکیباتی مانند عامل ضد قارچ، ضدباکتری و ضدالتهاب هستند، می‌تواند به کاهش علائم مختلف از جمله خارش، التهاب و قرمزی کمک کند. در ادامه با رایج‌ترین پمادهای ترکیبی برای درمان خارش واژن آشنا خواهیم شد:

• رکوبیزول
• مگاکورت
• زایلوژل
• فلوئوسینولون

۱. پماد رکوبیزول برای خارش واژن

پماد رکوبیزول ترکیبی از یک ضدقارچ قوی و یک کورتیکواستروئید قوی است. این پماد برای درمان عفونت‌های قارچی شدید همراه با خارش، سوزش و ترشحات غیرطبیعی یا التهابات پوستی ناشی از اگزما یا حساسیت طراحی شده است. این پماد تحت نظارت پزشک، معمولاً دوبار در روز برای ۲ تا ۴ هفته استفاده می‌شود.

۲. پماد مگاکورت برای خارش واژن

پماد مگاکورت ۰.۱ درصد یک کورتیکواستروئید موضعی است که برای کاهش خارش ناشی از التهابات غیرعفونی مانند حساسیت، درماتیت یا تحریکات پوستی مؤثر است. استفاده از این پماد باید طبق تجویز پزشک باشد، اما معمولاً روزانه یکبار روی ناحیه خارجی واژن اعمال می‌شود.

۳. پماد زایلوژل برای خارش واژن

زایلوژل معمولا حاوی لیدوکائین است و نقش بی‌حسی موضعی دارد و سوزش و درد را موقتا کم می‌کند. این ژل علت عفونت یا التهاب را درمان نمی‌کند و علامت را موقتا آرام می‌کند، بنابراین نباید جایگزین درمان اصلی شود. اگر خارش همراه زخم، تاول یا درد شدید است، استفاده بی‌حس‌کننده ممکن است باعث شود مراجعه را عقب بیندازید. در موارد خاص و کوتاه مدت، ممکن است پزشک برای کاهش درد از آن کمک بگیرد.

۴. پماد فلوئوسینولون برای خارش واژن

پماد فلوئوسینولون یک استروئید موضعی است و مانند سایر استروئیدها برای کنترل التهاب پوستی به کار می‌رود. این دارو در ناحیه تناسلی باید با احتیاط استفاده شود زیرا پوست حساس است و مصرف طولانی می تواند عارضه ایجاد کند. اگر خارش بیرونی واژن به علت بیماری پوستی تایید شده باشد، پزشک ممکن است این دارو را برای مدت محدود پیشنهاد کند. اما برای خارش داخل واژن یا خارش همراه ترشح و بو، درمان مناسب معمولا ضدقارچ یا ضدباکتری است نه استروئید.

دکتر متخصص برای درمان خارش و عفونت واژن اینجاست، فقط یک کلیک تا نوبت.

دکتر عفونت واژن

نحوه مصرف کرم یا پماد برای خارش واژن

نوع پماد با توجه به نوع عفونت انتخاب می‌شود. بعد از اینکه بهترین پماد برحسب صلاح‌دید پزشک برایتان تجویز شد، برای استفاده از پماد‌های خارش واژن، مراحل را به ترتیب زیر انجام دهید:

• شست‌وشوی دست‌ها
• شست‌وشوی ناحیه واژن با شوینده‌ای ملایم و بدون عطر
• خشک کردن ناحیه واژن
• شست‌وشوی مجدد دست‌ها
• بررسی تاریخ انقضا و خواندن بروشور دارویی برای اطمینان از نحوه درست استفاده از پماد موردنظر

برای کاربرد خارجی مقدار توصیه‌شده را با دست تمیز برداشته و به‌آرامی روی ناحیه خارجی واژن بمالید و برای کاربرد داخلی مقدار موردنظر را با اپلیکاتور مخصوص بردارید. در حالی که دراز کشیده‌اید، اپلیکاتور را به‌آرامی وارد واژن کرده و دارو را با فشار ملایم تخلیه کنید.

فراموش نکنید که رعایت بهداشت در نتیجه‌دهی درمان عارضه‌های مرتبط با واژن از اهمیت زیادی برخوردار است. در مصرف پمادهای خارش واژن، نکات مهمی وجود دارد که باید آن‌ها را در نظر داشته باشید:

• از پمادهای واژینال داخلی قبل از خواب استفاده کنید
• در طول درمان از رابطه جنسی خودداری کنید
• در دوره درمان از تامپون یا کاپ قاعدگی استفاده نکنید
• حتی در صورت بهبود علائم، دوره درمان را کامل کنید

نحوه مصرف پماد خارش واژن در  کودکان

استفاده از پمادهای خارش واژن در کودکان باید بسیار محتاطانه و تحت نظر پزشک صورت گیرد، زیرا اطلاعات کافی در مورد ایمنی بسیاری از این داروها در کودکان زیر ۱۲ سال وجود ندارد. خارش واژن در کودکان، به‌ویژه در دختران پیش از بلوغ، ممکن است به دلایلی مانند عفونت، تحریکات محیطی یا عوامل بهداشتی رخ دهد. زینک‌اکساید، دکسپانتنول، کلوتریمازول، هیدروکورتیزون ۱% و موپیروسین از جمله پمادهایی هستند که ممکن است با تشخیص پزشک برای کودکان تجویز شوند.

طریقه مصرف پماد خارش واژن دختران

یکی از نگرانی‌های رایج در میان دختران جوان و باکره، استفاده از پمادهای داخل واژن به دلیل احتمال آسیب به پرده بکارت است. معمولا پمادهای داخل واژن که با اپلیکاتور استفاده می‌شوند، در صورت رعایت دستورالعمل‌ها و استفاده صحیح، به پرده بکارت آسیبی نمی‌زنند. اما این دسته از افراد می‌توانند از روش‌های جایگزین مانند پمادهای موضعی خارجی یا داروهای خوراکی که توسط پزشک تعیین می‌شود، استفاده کنند.

طریقه مصرف پماد خارش واژن در بارداری

خارش واژن در دوران بارداری یکی از مشکلات شایعی است که بسیاری از بانوان به دلایل متعددی آن را تجربه می‌کنند. قبل از مصرف هر دارویی در دوران بارداری بهتر است لیست داروهای مجاز و داروهای غیرمجاز در دوران حاملگی را بررسی کنید. پمادهای کلوتریمازول، زینک‌اکساید، مترونیدازول و کلیندامایسین از جمله پمادهایی هستند که ممکن است با تشخیص پزشک برای زنان باردار تجویز شوند.

به طور کلی در بارداری بهتر است از مصرف خودسرانه استروئیدهای قوی یا کرم‌های ترکیبی پرهیز شود. اگر خارش شدید است و همراه ترشح غیرطبیعی یا بوی بد است، پزشک ممکن است آزمایش انجام دهد تا بین قارچ و باکتری تفکیک قائل شود زیرا درمان این دو متفاوت است.

نکات مصرف پماد خارش واژن برای یائسگی

یائسگی دوره‌ای است که به دلیل کاهش تولید استروژن، مشکلاتی مانند خارش، خشکی و آتروفی واژن دیده می‌شود. برای رفع خارش واژن در دوران یائسگی، پمادهای ضدالتهاب و مرطوب‌کننده گزینه‌های مناسبی هستند. یکی از محصولات غیرهورمونی که به‌طور خاص برای تسکین خارش و خشکی واژن ناشی از یائسگی طراحی شده، ژل زایلو است. اگر علائم متوسط تا شدید باشد یا با عفونت‌های مکرر ادراری همراه شود، درمان‌های موضعی مانند استروژن واژینال با نظر پزشک می‌تواند موثر باشد. بنابراین در یائسگی، تمرکز درمان روی بازسازی بافت و کاهش خشکی است.

پزشکان پیشنهادی

4.9 (2257 نظر)

زهرا عسکری سرطاوسی

تخصص مامایی

نوبت بگیرید

4.8 (2006 نظر)

دکتر شیوا طالبی خرزوقی

تخصص زنان و زایمان

نوبت بگیرید

4 (2332 نظر)

دکتر الهام آذین مهر

تخصص زنان و زایمان

نوبت بگیرید

5 (1802 نظر)

زهرا مهربان

تخصص مامایی

نوبت بگیرید

4.1 (1928 نظر)

دکتر نصرت نقاب

تخصص زنان و زایمان

نوبت بگیرید

4.1 (1281 نظر)

دکتر ویدا مدرس نژاد

تخصص زنان و زایمان

نوبت بگیرید

عوارض جانبی استفاده از پماد خارش واژن

معمولا عوارض جانبی استفاده از پماد خارش واژن به نوع دارو، محل مصرف و مدت استفاده بستگی دارد و اگر بدون تشخیص درست انتخاب شود، احتمال مشکل بیشتر می‌شود. شایع‌ترین عارضه‌ها شامل سوزش و تحریک پوست یا داخل واژن، قرمزی، خشکی بیشتر، خارش شدیدتر، التهاب تماسی و واکنش آلرژیک مانند کهیر یا تورم است، مخصوصا وقتی کرم معطر یا نامناسب استفاده شود.

پمادهای ضدقارچ گاهی باعث سوزش گذرا می‌شوند و آنتی‌بیوتیک‌های واژینال ممکن است تعادل فلور واژن را به‌هم بزنند و زمینه قارچ را فراهم کنند. کرم‌های استروئیدی اگر خودسرانه یا طولانی مصرف شوند می‌توانند پوست ناحیه تناسلی را نازک کنند، ترک و تغییر رنگ بدهند، عفونت قارچی را بدتر کنند و علائم بیماری‌های مهم‌تر را پنهان کنند.

اگر بعد از مصرف پماد برای رفع خارش واژن علائم بهتر نشده یا بدتر شد یا درد لگن، تب، بوی بد شدید، زخم و تاول یا خونریزی غیرعادی دارید، بهتر است برای ارزیابی دقیق به پزشک مراجعه کنید.

خارش پماد عفونت قارچی واژن از چیست؟

علت خارش هنگام استفاده از پماد عفونت قارچی واژن می‌تواند متفاوت باشد. شایع‌ترین علت تحریک و حساسیت مخاط واژن به خود داروی ضدقارچ یا مواد جانبی موجود در پماد است، به‌ویژه در روزهای اول مصرف. همچنین شدت عفونت قارچی می‌تواند باعث تداوم یا تشدید خارش شود و فرد تصور کند که پماد عامل آن است. در برخی موارد، مصرف نادرست یا بیش‌ازحد دارو، استفاده هم‌زمان از شوینده‌های قوی، یا تشخیص اشتباه نوع عفونت نیز موجب خارش می‌شود.

نتیجه گیری

خارش واژن یکی از مشکلات شایع در میان زنان است که خوشبختانه، با شناخت علت‌های اصلی این عارضه و انتخاب درست پماد خارش واژن، می‌توان آن را به‌خوبی مدیریت کرد. پمادهای خارش واژن شامل پمادهای ضدقارچ، ضدباکتری، ضدالتهاب، مرطوب‌کننده و ترکیبی هستند که هرکدام برای رفع علائم خاصی کاربرد دارند.

انتخاب درست این پمادها نه‌تنها باعث تسکین فوری علائم می‌شود، بلکه می‌تواند از بازگشت یا تشدید خارش واژن هم جلوگیری کند. اگر دلیل عفونت واژینال شما مشخص نیست یا هنوز مطمئن نیستید که چه پمادی برای خارش واژن شما بهتر است، با متخصص زنان یا متخصص مامایی مشورت داشته‌باشید.

دکترتو مراقب سلامتی شماست!