بیشتر کسانی که عمل زیبایی بینی یا جراحی انحراف تیغه بینی انجام دادهاند، بعد از به هوش آمدن با یک قاب سفت روی پل بینی یا دو ورقه نرم داخل سوراخهای بینی روبهرو میشوند. بعد از عمل بینی، اسپلینت بینی یکی از وسایلی است که به تثبیت ساختار جدید بینی و محافظت از بافتهای در حال ترمیم کمک میکند. اما برداشتن آن برای بسیاری از بیماران با نگرانیهایی درباره درد، خونریزی یا تغییر شکل بینی همراه است که آیا خارج کردن اسپلینت دردناک است؟ پزشک چگونه آن را برمیدارد و بعد از برداشتن آن چه تغییری در ظاهر و تنفس ایجاد میشود؟ در این مقاله از دکترتو با انواع اسپلینت بینی، کاربرد آن، زمان و روش برداشتن، مراقبتها و عوارض آن و تفاوتش با تامپون آشنا میشویم.
اسپلینت بینی چیست؟
اسپلینت بینی قطعهای نازک از پلاستیک، سیلیکون یا آلومینیوم است که جراح در پایان عمل زیبایی بینی روی بینی یا داخل سوراخهای آن قرار میدهد تا استخوان، غضروف و تیغه در دوره ترمیم از جای تازه خود تکان نخورند. اسپلینت برای همه بیماران ضروری نیست؛ جراح با توجه به نوع عمل و نیازهای ترمیمی درباره استفاده از اسپلینت خارجی یا داخلی تصمیم میگیرد.
این وسیله تکیهگاهی موقت برای بینی است که جراح بعد از عمل روی بینی یا داخل آن میگذارد تا بافتهای جابهجاشده تا زمان محکم شدن در همان جای تازه بمانند. کار اسپلینت بینی شبیه کار گچ برای دست شکسته است، با این تفاوت که بیشتر از چند روز تا دو هفته روی بینی نمیماند. در زبان محاوره به آن اسپلینت دماغ هم میگویند.
بیماران اسپلینت بینی را بر اساس مکانی که قرار میگیرد با نامهای متفاوتی صدا میزنند. قابی که روی پوست پشت بینی مینشیند اسپلینت خارجی است و بیشتر مردم آن را گچ بینی یا آتل بینی مینامند. ورقههای نرمی که داخل سوراخهای بینی و کنار تیغه قرار میگیرند اسپلینت داخل بینی هستند و در نسخهها و برگههای ترخیص گاهی با نام اسپلینت داخلی بینی یا سیلاستیک نوشته میشوند.
اسپلینت بینی چه کاربردی دارد؟
در دوره ترمیم، اسپلینت ممکن است برای حمایت از بینی و محافظت از شکل اصلاحشده به کار رود. نیاز به اسپلینت و مدت استفاده از آن را جراح تعیین میکند. کاربرد اسپلینت بینی شامل موارد زیر است:
- جلوگیری از چسبیدن سطح زخمی تیغه به دیواره کناری بینی که به آن چسبندگی داخل بینی میگویند.
- محافظت از بینی در برابر ضربههای ناخواسته، مثل برخورد دست یا بالش در خواب
جراحان اسپلینت بینی را بعد از این جراحیها و درمانها بیشتر به کار میبرند:
- عمل زیبایی بینی یا رینوپلاستی که معمولا به اسپلینت خارجی نیاز دارد.
- جراحی انحراف تیغه بینی یا سپتوپلاستی که اسپلینت داخل بینی بیشترین کاربرد را در آن دارد.
- جا انداختن استخوانهای بینی بعد از شکستگی بینی (پزشک بعد از جا انداختن استخوانها یک اسپلینت خارجی روی بینی میگذارد تا استخوانهای شکسته در روزهای اول جوش خوردن دوباره کج نشوند)
- جراحی کوچک کردن شاخکهای بینی و بعضی جراحیهای سینوس
انواع اسپلینت بینی کدامند؟
انواع اسپلینت بینی را بر اساس محل قرارگیری آنها به دو گروه اصلی خارجی و داخلی تقسیم میکنند. هرکدام از این اسپلینتها وظیفه متفاوتی دارند و ممکن است بهتنهایی یا بهصورت همزمان استفاده شوند. انتخاب نوع اسپلینت به نوع جراحی، میزان تغییرات استخوان و غضروف و تشخیص جراح بستگی دارد. انواع اسپلینت بینی عبارتاند از:
- اسپلینت خارجی که روی پوست پشت بینی مینشیند و استخوان و غضروف را ثابت نگه میدارد.
- اسپلینت داخل بینی که در هر دو سوراخ بینی کنار تیغه قرار میگیرد و تیغه را صاف نگه میدارد.
اسپلینت خارجی بینی چیست؟
اسپلینت خارجی بینی قابی سفت و سبک است که جراح در پایان رینوپلاستی روی پشت بینی میگذارد تا استخوانها و غضروفهای اصلاحشده در فرم جدید بمانند و ورم پشت بینی کمتر شود. جراح ابتدا چند نوار چسب نازک روی پوست بینی میزند و بعد اسپلینت را روی آنها قالب میکند. اسپلینت پلاستیکی با آب گرم نرم میشود و بعد از سرد شدن دقیقا به شکل بینی سفت میشود. نوع آلومینیومی اسپلینت خارجی بینی یک لایه فوم نرم زیر خود دارد و جراح آن را با دست روی بینی خم میکند.
اسپلینت داخل بینی چیست؟
اسپلینت داخل بینی یک جفت ورقه نرم و انعطافپذیر از سیلیکون یا تفلون است که جراح هر کدام را در یک سوراخ بینی کنار تیغه قرار میدهد و هر دو ورقه را با یک بخیه از میان تیغه به هم وصل میکند. دو ورقه سیلیکونی مثل دو دیوار نرم، تیغه بینی را از دو طرف صاف نگه میدارند و اجازه نمیدهند سطح زخمی آن به دیواره کناری بینی بچسبد.
بعضی مدلهای اسپلینت داخل بینی یک لوله باریک در طول خود دارند که هوا از آن عبور میکند و بیماران به همین دلیل به آنها لوله داخل بینی میگویند. اسپلینت لولهدار به بیمار اجازه میدهد در روزهای اول تا حدی از راه بینی نفس بکشد. ورقههای ساده سیلیکونی که به سیلاستیک معروفاند، لوله ندارند و نازکتر هستند.
چه کسانی بعد از عمل اسپلینت بینی دارند؟
اسپلینت داخلی بینی معمولا برای بیمارانی استفاده میشود که در حین جراحی، تیغه بینی آنها نیز دستکاری یا اصلاح شده است. به همین دلیل، این وسیله بیشتر در افرادی که عمل سپتوپلاستی انجام دادهاند یا جراحی زیبایی بینی را همراه با اصلاح انحراف بینی پشت سر گذاشتهاند، کاربرد دارد. در مقابل، افرادی که فقط جراحی زیبایی بینی انجام دادهاند و تغییری در تیغه بینی آنها ایجاد نشده است، معمولا به اسپلینت داخلی نیاز ندارند و تنها از اسپلینت خارجی استفاده میکنند.
البته استفاده از اسپلینت داخلی برای تمام بیماران سپتوپلاستی ضروری نیست و به روش جراحی و تشخیص پزشک بستگی دارد. بعضی جراحان برای ثابت نگه داشتن لایههای داخلی تیغه بینی از بخیههای مخصوص استفاده میکنند و نیازی به قرار دادن اسپلینت نمیبینند. برخی دیگر نیز به جای تامپون بینی، یعنی گاز یا اسفنجی که داخل حفره بینی قرار میگیرد، از اسپلینت سیلیکونی استفاده میکنند تا علاوه بر حمایت از تیغه بینی، امکان عبور هوا و تنفس راحتتر بیمار فراهم شود.
میزان خونریزی حین عمل، نوع تغییرات ایجادشده در تیغه و شاخکهای بینی و روش جراحی مورد استفاده نیز در انتخاب این وسیله تاثیر دارد. سپتوپلاستی و جراحی شاخکهای بینی جزو جراحیهای عملکردی بینی هستند و متخصص گوش و حلق و بینی آنها را انجام میدهد.
اسپلینت بینی چگونه گذاشته میشود؟
جراح اسپلینت بینی را در پایان همان عمل و تا وقتی بیمار هنوز بیهوش است میگذارد، بنابراین بیمار گذاشتن آن را حس نمیکند. نحوه گذاشتن اسپلینت بینی به نوع آن بستگی دارد. اگر عمل شما فقط یکی از دو نوع اسپلینت را لازم داشته باشد، جراح فقط مراحل مربوط به همان نوع را انجام میدهد. بیمار معمولا با همان اسپلینتها از بیمارستان مرخص میشود و تا روز برداشتن، کاری جز مراقبت از آنها ندارد. نحوه گذاشتن اسپلینت بینی به این ترتیب است:
- جراح بعد از تمام شدن اصلاح تیغه، ورقههای سیلیکونی را به اندازه حفره بینی برش میدهد و در هر سوراخ بینی یکی را کنار تیغه قرار میدهد.
- جراح دو ورقه را با یک بخیه از میان تیغه بینی به هم وصل میکند تا جابهجا نشوند.
- بعد از بستن برشها، جراح چند نوار چسب نازک روی پشت و کنارههای بینی میزند.
- جراح اسپلینت خارجی را روی چسبها قالب میکند و گاهی یک گاز کوچک زیر سوراخهای بینی میبندد تا ترشحات را جذب کند.
با اسپلینت بینی چه مراقبتهایی لازم است؟
مراقبت از اسپلینت بینی یعنی خشک نگه داشتن آن، دست نزدن به آن و دور نگه داشتن بینی از هر فشاری تا روز برداشتن. این مراقبت بخشی از مراقبت های بعد از عمل بینی است و اهمیتش در این است که اسپلینت شلشده یا جابهجاشده دیگر بینی را در فرم درست نگه نمیدارد.
احساس پری و گرفتگی بینی، خارش زیر اسپلینت خارجی و کمی ترشح خونابهای در روزهای اول همراه با اسپلینت طبیعی است. ترشح بینی را در این روزها فقط با دستمال از لبه سوراخها پاک کنید و داخل بینی را دستکاری نکنید. شستشوی بینی بعد از عمل با سرم را فقط از روزی شروع کنید که جراح اجازه داده است. مهمترین مراقبتها در روزهایی که اسپلینت روی بینی است عبارتاند از:
- اسپلینت خارجی را خشک نگه دارید و تا روز برداشتن آن، صورت خود را زیر دوش نگیرید.
- به اسپلینت فشار نیاورید و برای خاراندن پوست چیزی را زیر آن فرو نکنید.
- فین نکنید و اگر عطسهتان گرفت، با دهان باز عطسه کنید.
- عینک را روی پل بینی نگذارید، چون وزن آن مستقیم روی اسپلینت میافتد.
- به پشت و با سر بالاتر از بدن بخوابید تا ورم کمتر شود و بالش به بینی فشار نیاورد.
- اگر اسپلینت داخل بینی دارید، اسپری یا سرم نمکی را طبق دستور جراح در بینی بزنید تا ترشحات دور ورقهها خشک نشوند.
- از خم شدن طولانی، بلند کردن وسایل سنگین و ورزش پرهیز کنید.
اسپلینت بینی چند روز بعد از عمل برداشته میشود؟
زمان برداشتن اسپلینت بینی به نوع آن و وسعت تغییرات انجامشده در جراحی بستگی دارد و معمولا بین ۳ روز تا ۲ هفته بعد از عمل است. اسپلینت داخلی اغلب زودتر از اسپلینت خارجی برداشته میشود. جراح در اولین ویزیت پس از عمل، وضعیت بینی را بررسی میکند و زمان مناسب خارج کردن هر اسپلینت را مشخص میکند.
اسپلینت داخلی بینی معمولا ۳ تا ۵ روز پس از عمل برداشته میشود؛ البته ممکن است در برخی بیماران تا یک هفته باقی بماند. باقی ماندن طولانیمدت آن میتواند احتمال تجمع ترشحات، تشکیل دلمه، بوی نامطبوع و رشد میکروب روی سطح سیلیکونی را افزایش دهد. از طرف دیگر، خارج کردن زودهنگام اسپلینت نیز ممکن است باعث شود تیغه بینی پیش از تثبیت کافی، حمایت لازم را نداشته باشد.
اسپلینت خارجی بینی معمولا مدت بیشتری باقی میماند؛ زیرا استخوانها و غضروفهای بینی برای تثبیت به زمان بیشتری نیاز دارند. در بیشتر موارد، جراح آن را حدود روز هفتم بعد از عمل برمیدارد. بااینحال، اگر استخوانهای بینی در حین جراحی شکسته و جابجا شده باشند، ممکن است اسپلینت خارجی تا دو هفته روی بینی باقی بماند.
متن انگلیسی:
به نقل از سایت webmd.com
External nose splints need to be kept in place for 1 to 2 weeks post-surgery. Internal splints can be in place 3 to 5 days before they’re removed.
ترجمه فارسی:
اسپلینت خارجی بینی باید یک تا دو هفته بعد از جراحی روی بینی بماند. اسپلینت داخل بینی ممکن است سه تا پنج روز در بینی بماند و بعد برداشته شود.
اسپلینت بینی چگونه برداشته میشود؟
اسپلینت بینی را جراح یا دستیار او در مطب و بدون نیاز به بیهوشی برمیدارد. این کار معمولا فقط چند دقیقه طول میکشد و ممکن است هنگام خارج کردن اسپلینت، بیمار کمی احساس فشار، کشیدگی یا ناراحتی داشته باشد. میزان ناراحتی به نوع اسپلینت، مدتزمان باقی ماندن آن و میزان ترشحات و دلمههای داخل بینی بستگی دارد. روش برداشتن اسپلینت برای هر نوع آن متفاوت است:
- برداشتن اسپلینت داخل بینی که پزشک با بریدن بخیه و بیرون کشیدن ورقهها انجام میدهد.
- برداشتن گچ بینی که پزشک با جدا کردن قاب و چسبهای زیر آن انجام میدهد.
روش برداشتن اسپلینت داخل بینی
نحوه برداشتن اسپلینت داخل بینی ساده است و پزشک آن را در چند مرحله کوتاه انجام میدهد. جراح با استفاده از ابزار مخصوص و با احتیاط، بخیههای نگهدارنده اسپلینت را در صورت وجود باز میکند و ورقههای سیلیکونی را از داخل سوراخهای بینی بیرون میآورد. این مرحله ممکن است با احساس فشار، سوزش خفیف یا اشکریزش همراه باشد. گاهی پزشک پس از خارج کردن اسپلینت، ترشحات و دلمههای جمعشده را نیز بهآرامی پاک میکند تا مسیر تنفس بازتر شود. مراحل برداشتن اسپلینت داخل بینی عبارتاند از:
- پزشک داخل بینی را با سرم نمکی یا اسپری مرطوبکننده خیس میکند تا دلمههای دور ورقهها نرم شوند.
- پزشک بخیهای را که دو ورقه را به تیغه بینی وصل کرده است میبرد.
- پزشک هر ورقه را با یک پنس میگیرد و با یک حرکت آرام از سوراخ بینی بیرون میکشد.
- پزشک داخل بینی را از نظر خونریزی، دلمه و چسبندگی معاینه میکند و در صورت نیاز ترشحات را تمیز میکند.
روش برداشتن گچ بینی یا اسپلینت خارجی
برداشتن گچ بینی یا اسپلینت خارجی سادهتر از برداشتن اسپلینت داخل بینی است. پزشک ابتدا قاب را بهآرامی از پوست بلند میکند و چسبهای زیر آن را جدا میکند. پزشک گاهی لبه چسبها را با محلول مخصوص خیس میکند تا بدون کشیدن پوست جدا شوند. پزشک بعد از برداشتن اسپلینت، پوست پشت بینی را تمیز میکند و ممکن است چسب تازهای روی آن بزند. پوست زیر اسپلینت خارجی در این لحظه معمولا چرب و کمی پوستهپوسته است و با چند روز شستشوی ملایم به حالت عادی برمیگردد. برای اطمینان از برداشتن صحیح گچ بینی و آشنایی با مراقبتهای بعد از آن، میتوانید از طریق اپلیکیشن دکترتو با جراح بینی مشورت کنید.
فرم بینی بعد از برداشتن اسپلینت چگونه است؟
بعد از برداشتن اسپلینت فرم بینی هنوز فرم نهایی نیست و بینی در این مرحله به خاطر ورم بزرگتر از نتیجهای به نظر میرسد که چند ماه بعد میبینید. دیدن بینی پفکرده در روز برداشتن اسپلینت طبیعی است و نشانه خراب شدن نتیجه عمل نیست.
ورم بینی بعد از عمل در روزهای بعد از برداشتن اسپلینت بیشتر در نوک بینی و در پوستهای ضخیم دیده میشود. بیشتر ورم در چند هفته اول فروکش میکند، اما رسیدن به فرم نهایی معمولا ۶ ماه تا یک سال و در پوستهای ضخیم گاهی بیشتر طول میکشد. کوچکتر شدن تدریجی بینی در ماههای بعد هم نتیجه همین کم شدن ورم است. گرفتگی بینی هم ممکن است تا چند هفته بعد از برداشتن اسپلینت ادامه داشته باشد، چون پوشش داخلی بینی هنوز متورم است.
بیشتر جراحان بعد از برداشتن اسپلینت خارجی، چسب بینی بعد از عمل را برای چند هفته و گاهی چند ماه شبها توصیه میکنند تا پوست روی ساختار جدید بنشیند و ورم کمتر شود. ضربه به بینی بعد از برداشتن اسپلینت همچنان خطرناک است، چون استخوانهای بینی هنوز کاملا جوش نخوردهاند.
آیا اسپلینت بینی بدون عمل فرم بینی را تغییر میدهد؟
اسپلینت بینی بدون عمل جراحی فرم بینی را تغییر نمیدهد، چون استخوان و غضروف بینی در بزرگسالان سفت هستند و با فشار یک قاب پلاستیکی شکل عوض نمیکنند. همچنین اسپلینت خارجی بعد از عمل فقط شکلی را نگه میدارد که جراح با تراشیدن، شکستن یا جابهجا کردن استخوان و غضروف ایجاد کرده است.
بینی بعد از برداشتن این وسایل به همان فرم قبلی برمیگردد و شواهد علمی معتبری برای اثر ماندگار آنها وجود ندارد. فشار طولانی یک قاب سفت روی پوست سالم هم ممکن است باعث قرمزی، تحریک پوست یا زخم فشاری شود.
اسپلینت بینی چه عوارضی دارد؟
استفاده از اسپلینت بینی در بیشتر بیماران عارضه جدی ندارد و ناراحتیهایش مثل گرفتگی، خارش و ترشح با برداشتن آن تمام میشود. عوارض واقعی اسپلینت بینی کمتر پیش میآیند و بیشترشان به اسپلینت داخل بینی مربوط هستند. این عوارض عبارتاند از:
- عفونت و بوی بد بینی به خاطر جمع شدن ترشحات و دلمه روی ورقهها
- زخم شدن پوشش داخلی بینی یا پوست در جایی که اسپلینت به آن فشار آورده است.
- جابهجا شدن یا افتادن اسپلینت بعد از عطسه یا ضربه
- تحریک یا حساسیت پوست به چسب زیر اسپلینت خارجی
- سندرم شوک سمی که بسیار نادر اما خطرناک است و با تب بالا، بثورات پوستی شبیه آفتابسوختگی، سرگیجه و استفراغ همراه است.
تب، درد رو به افزایش و ترشح بدبو در کنار هم معمولا نشانه عفونت هستند و جزو علائم خطرناک بعد از عمل بینی به شمار میروند که جراح باید همان روز بیمار را ببیند. نشانههایی که در روزهای همراه با اسپلینت به تماس فوری با جراح یا مراجعه به اورژانس نیاز دارند عبارتاند از:
- خونریزی شدید که با استراحت و بالا نگه داشتن سر بند نمیآید.
- تب یا لرز
- درد یا ورمی که بعد از روز سوم به جای کم شدن بیشتر میشود.
- ترشح غلیظ، زرد یا بدبو از بینی
- افتادن یا جابهجا شدن اسپلینت در دو روز اول بعد از عمل
- ضربه به بینی همراه با تغییر ناگهانی شکل آن
متن انگلیسی:
به نقل از سایت healthline.com
If your nose splint loosens or falls out after a sneeze within 48 hours of your surgery, call your doctor’s office and ask for instructions as soon as possible.
ترجمه فارسی:
اگر اسپلینت بینی شما در ۴۸ ساعت اول بعد از جراحی با یک عطسه شل شد یا افتاد، هر چه زودتر با مطب پزشک تماس بگیرید و راهنمایی بخواهید.
آیا برداشتن اسپلینت بینی درد دارد؟
برداشتن اسپلینت بینی معمولا درد شدیدی ندارد و بیشتر بیماران آن را چند ثانیه فشار، کشش یا سوزش توصیف میکنند. احساس ناراحتی هنگام برداشتن اسپلینت به نوع آن و مدت ماندنش در بینی بستگی دارد.
برداشتن اسپلینت داخل بینی ناخوشایندتر از اسپلینت خارجی است. هنگام بیرون آمدن ورقهها ممکن است چشمها پر از اشک شود، کمی خون از بینی راه بیفتد یا برای لحظهای احساس کنید چیزی از عمق صورت بیرون کشیده میشود. این احساس با بیرون آمدن ورقه تمام میشود و بیشتر بیماران بلافاصله بعد از آن راحتتر نفس میکشند. ماندن طولانیتر اسپلینت داخل بینی برداشتن آن را دردناکتر میکند، چون دلمه بیشتری دور ورقهها جمع میشود.
برداشتن گچ بینی معمولا دردی ندارد و فقط کندن چسبها ممکن است مثل کندن چسب زخم پوست را کمی بکشد. اگر نگران درد برداشتن اسپلینت هستید، از جراح بپرسید آیا مصرف مسکن تجویزشده پیش از ویزیت مناسب است. بعضی پزشکان قبل از برداشتن اسپلینت داخل بینی یک اسپری بیحسی موضعی هم در بینی میزنند.
تامپون بهتر است یا اسپلینت بینی؟
اسپلینت بینی برای بیشتر بیماران قابل تحملتر از تامپون است، چون راه تنفس را کامل نمیبندد. با این حال انتخاب میان تامپون و اسپلینت به نوع عمل و میزان خونریزی بستگی دارد و تصمیم آن با جراح است.
تامپون بینی گاز، اسفنج یا ماده جاذبی است که جراح حفره بینی را با آن پر میکند تا خون و ترشحات را جذب کند و با فشار جلوی خونریزی را بگیرد. تامپون تمام فضای بینی را میگیرد و بیمار تا زمان کشیدن آن فقط از راه دهان نفس میکشد. اسپلینت داخل بینی دو ورقه نازک در کنار تیغه است و فضای بیشتری برای عبور هوا باقی میگذارد، بهخصوص اگر لوله تنفسی داشته باشد.
در واقع اسپلینت خارجی روی پوست بینی قرار میگیرد و استخوان و غضروف را ثابت نگه میدارد؛ اسپلینت داخلی در دو طرف تیغه بینی قرار دارد و از جابهجایی تیغه و چسبندگی جلوگیری میکند. تامپون داخل حفره بینی گذاشته میشود تا خونریزی را کنترل کند. چسب بینی هم پس از برداشتن اسپلینت برای کمک به نشستن پوست و کاهش ورم استفاده میشود. زمان برداشتن یا استفاده از این وسایل به نوع جراحی و نظر جراح بستگی دارد. سوال درباره تامپون و اسپلینت را میتوانید در مشاوره قبل از عمل با بهترین دکتر جراحی بینی ایران هم مطرح کنید.
| وسیله بعد از عمل بینی | کجای بینی قرار میگیرد؟ | چه کاری انجام میدهد؟ | معمولا کی برداشته میشود؟ |
|---|---|---|---|
| اسپلینت خارجی (گچ بینی) | روی پوست پشت بینی | ثابت نگه داشتن استخوان و غضروف | حدود روز هفتم، گاهی تا دو هفته |
| اسپلینت داخل بینی | دو طرف تیغه بینی | صاف نگه داشتن تیغه و جلوگیری از چسبندگی | روز سوم تا پنجم، گاهی تا یک هفته |
| تامپون بینی | تمام حفره بینی | جذب خون و کنترل خونریزی | یک تا سه روز بعد از عمل |
| چسب بینی | روی پوست پشت و نوک بینی | نشاندن پوست و کم کردن ورم | چند هفته تا چند ماه بعد از برداشتن اسپلینت |
نتیجه گیری و راهنمای مراجعه به پزشک
اسپلینت بینی تکیهگاهی موقت است که شکل تازه بینی و تیغه آن را تا محکم شدن بافتها حفظ میکند و جزو مراحل عادی بعد از جراحی بینی به شمار میرود. جراح اسپلینت داخل بینی را در همان چند روز اول و اسپلینت خارجی را حدود یک هفته بعد از عمل برمیدارد و برداشتن هر دو نوع اسپلینت بیشتر از چند ثانیه ناراحتی ندارد.
ظاهر بینی در روز برداشتن به خاطر ورم با نتیجه نهایی فاصله دارد و این فاصله در ماههای بعد کم میشود. تا روز برداشتن، اسپلینت را خشک و دستنخورده نگه دارید و اگر تب، خونریزی شدید یا جابهجا شدن آن را دیدید، همان روز با بهترین دکتر گوش و حلق و بینی ایران، دکتر گوش و حلق و بینی تهران یا سایر شهرها یا بهترین دکتر جراحی پلاستیک ایران مشورت کنید.
دکترتو مراقب سلامت شماست!
سوالات متداول درباره اسپلینت بینی
گچ بینی همان اسپلینت خارجی است و این نام از زمانی باقی مانده که جراحان قاب روی بینی را واقعا با نوار گچی میساختند. امروز بیشتر جراحان به جای گچ از پلاستیک شکلپذیر یا آلومینیوم استفاده میکنند که سبکتر است و زودتر روی بینی شکل میگیرد. اسپلینت داخل بینی را گچ بینی نمینامند.
نفس کشیدن با اسپلینت داخل بینی تا حدی ممکن است، اما بیشتر بیماران در روزهای اول به خاطر ورم و ترشحات بیشتر از راه دهان نفس میکشند. اسپلینتهایی که لوله تنفسی دارند عبور هوا را راحتتر میکنند، هرچند ترشحات میتوانند لوله را هم ببندند. خشکی دهان در این روزها شایع است و نوشیدن آب کافی و روشن کردن دستگاه بخور سرد در اتاق خواب به کم شدن آن کمک میکند.
اگر اسپلینت بینی شل شد یا افتاد، آن را خودتان سر جایش برنگردانید و با جراح تماس بگیرید. شل شدن لبههای اسپلینت خارجی در روزهای آخر معمولا به خاطر کم شدن ورم زیر آن است و پزشک در این حالت اغلب فقط زمان برداشتن را جلو میاندازد. اسپلینت داخل بینی که بیرون افتاده را دوباره داخل بینی نگذارید، چون نیاز به بخیه دوباره دارد.
اگر گچ بینی خیس شد، آن را با دستمال تمیز به آرامی خشک کنید و روی آن فشار نیاورید. بعضی جراحان اجازه میدهند برای خشک کردن گچ بینی از سشوار روی حالت خنک و از فاصله دور کمک بگیرید. اگر اسپلینت بعد از خیس شدن شل شد یا لبههایش از پوست جدا شدند، با جراح تماس بگیرید.
قیمت اسپلینت بینی معمولا جزو هزینه عمل جراحی بینی حساب میشود و بیمار آن را جداگانه نمیخرد. اگر جراح از شما بخواهد اسپلینت یا چسب را خودتان تهیه کنید، قیمت اسپلینت خارجی بینی و نوع داخلی آن بسته به جنس و برند در فروشگاههای تجهیزات پزشکی فرق میکند. قبل از خرید، مدل و اندازه دقیق را از جراح بپرسید تا اسپلینت برای بینی شما متناسب باشد.


۰ دیدگاه ثبت شده برای: کاربرد اسپلینت بینی چیست و چطور میتوان آن را برداشت؟