داروی ایمی پرامین چیست؟ کاربرد و عوارض مصرف ایمی پرامین

داروی-ایمی-پرامین

ایمی پرامین چیست؟

نام انگلیسی: Imipramine hcl

نام تجاری: Tofranil

ایمی پرامین یک داروی ضد افسردگی سه حلقه ای است که برای درمان علائم افسردگی استفاده می‌شود. این دارو گاهی اوقات برای درمان شب ادراری در کودکان ۶ سال به بالا به کار می‌رود. قرص خوراکی ایمی پرامین ممکن است به عنوان بخشی از درمان ترکیبی استفاده شود. این بدان معناست که ممکن است لازم باشد آن را با داروهای دیگر مصرف کرد.

مکانیسم اثر

به طور کلی مکانیسم افسردگی از بین رفتن تعادل در انتقال دهنده های مغزی نظیر نوراپی نفرین و سروتونین است. ایمی پرامین با مهار بازجذب مجدد انتقال دهنده‌های عصبی نوراپی نفرین و سروتونین کار می‌کند. و باعث کاهش جذب نوراپی نفرین و سروتونین توسط سلول های عصبی می‌شود. و همچنین می‌تواند سبب تغییراتی در انتقال دهنده‌های عصبی و فیزیولوژی مغز شود و علائم افسردگی را تسکین دهد. 

اَشکال دارویی

ایمی پرامین در فرم‌ قرص‌های ۱۰ و ۲۵ میلی گرمی در ایران موجود است.

ورود به سایت دکترتو

دوز مصرفی ایمی پرامین

توجه داشته باشید دوز درمان برای بیماران مختلف بسته به نوع بیماری، پاسخ به درمان و صلاحدید پزشک معالج متفاوت است. اطلاعات زیر فقط دوز معمول دارو را شامل می‌شود اگر دوز مصرفی شما متفاوت است مگر به دستور پزشک معالج خود را تغییر ندهید:

افسردگی:

– بزرگسالان:

  • دوز معمول ۷۵ میلی‌گرم روزانه در یک یا دو دوز به صورت خوراکی که می‌توان تا ۱۵۰ میلی‌گرم روزانه افزایش داد.
  • در بیماران بستری در بیمارستان ممکن است دوز مصرفی تا ۱۰۰- ۱۵۰ میلی‌گرم روزانه افزایش یابد.
  • حداکثر دوز روزانه بزرگسالان: 200 میلی‌گرم روزانه

– سالمندان:

  • دوز معمول ۲۵ تا ۵۰ میلی‌گرم روزانه 
  • حداکثر دوز روزانه سالمندان: ۱۰۰ میلی‌گرم روزانه

شب ادراری اطفال:

  • ۶ تا ۱۲ سالگی: ۲۵ تا ۵۰ میلی‌گرم روزانه تک دوز به صورت خوراکی
  • ۱۲ تا ۱۸ سالگی: ۲۵ تا ۷۵ میلی‌گرم روزانه تک دوز به صورت خوراکی

ایمی-پرامین

نکات نحوه‌ی مصرف ایمی پرامین

توجه داشته باشید که مقدار مصرف و تعداد دفعات مصرف ایمی پرامین به موارد زیر بستگی دارد:

  • سن 
  • علت مصرف دارو
  • وخامت بیماری
  • سایر شرایط پزشکی بیمار
  • چگونگی واکنش به اولین دوز دارو
  • پاسخ به درمان

تمام دستورالعمل های روی برچسب نسخه را مطالعه کنید و راهنمای دارو و برگه‌ی دستورالعمل را بخوانید. پزشک ممکن است گاهی اوقات دوز را بر حسب نیاز شما تغییر دهد.

نکات کلیدی:

  • ایمی پرامین را می‌توانید با یا بدون غذا استفاده کنید.
  • ممکن است ۴ هفته طول بکشد تا علائم شما بهبود یابد.
  • طبق دستورالعمل از دارو استفاده کنید و اگر علائم شما پس از ۴ هفته درمان بهبود نیافت، به پزشک خود اطلاع دهید.
  • در صورت عدم بهبود علائم یا بدتر شدن علائم با پزشک خود تماس بگیرید.
  • استفاده از ایمی پرامین را به طور ناگهانی قطع نکنید، در غیر این صورت ممکن است علائم ترک دارو در شما ظاهر شود‌.
  • پزشک معمولا به مرور دوز مصرفی شما را کاهش می‌دهد تا عارضه رخ ندهد.
  • همچنین در اطفال، پزشک دوز مصرفی کودک را به آرامی کاهش می‌دهد. چون اگر مصرف ایمی پرامین به صورت ناگهانی قطع شود، ممکن است علائم کودک دوباره برگردد و ممکن است ایمی پرامین دیگر برای درمان شب ادراری کار نکند.
  • اگر ایمی پرامین جهت شب ادراری تجویز شده است بهتر است یک ساعت قبل از خواب خورده شود.
  • اگر یک دوز مصرفی را فراموش کردید، دارو را در اسرع وقت مصرف کنید. اما اگر نزدیک به نوبت دوز بعدی است، دوز فراموش شده را حذف کنید.
  • در هنگام استفاده ایمی پرامین از مصرف مشروبات الکلی خودداری کنید، زیرا می‌تواند باعث عوارض جانبی خطرناکی شود.
  • دوزهای بیش از ۷۵ میلی‌گرم روزانه معمولا توصیه نمی‌شوند چون خطر عوارض جانبی را افزایش می‌دهند.
توجه: مطلبی که مطالعه می‌کنید صرفا جنبه‌ی افزایش آگاهی دارد و به هیچ وجه جایگزین توصیه‌های پزشک نیست. برای مصرف دارو، آگاهی از عوارض جانبی، تداخل دارویی و موارد مرتبط دیگر لازم است حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید.
مشاوره با پزشک

 عوارض جانبی ایمی پرامین

مانند همه داروها ایمی پرامین نیز می‌تواند عوارض جانبی ایجاد کند. با این وجود بسیاری از افراد هیچ عارضه جانبی نخواهند داشت. ضمناً اگر پزشک این دارو را برای شما تجویز کرده است تشخیص داده که مصرف این دارو بیشتر از مضرات آن به سود شماست.

عوارض جانبی ایمی پرامین در بزرگسالان کمی متفاوت از کودکان است.

عوارض جانبی شایع در بزرگسالان:

  • حالت تهوع
  • یبوست یا اسهال
  • استفراغ
  • دهان خشک
  • تاری دید
  • مشکل ادرار کردن
  • تورم پستان در مردان و زنان
  • افزایش یا کاهش وزن
  • ترمور و لرزش اندام‌ها 
  • کاهش میل جنسی 
  • بی‌قراری وعصبی شدن
  • تپش قلب
  • سردرد و سرگیجه 
  • بثورات پوستی 

عوارض جانبی شایع در کودکان:

  • عصبی بودن و بی‌قراری 
  • مشکلات خواب مانند کابوس شبانه، مشکل در به خواب رفتن
  • خستگی
  • حالت تهوع و استفراغ
  • دل درد
  • اسهال
  • گرفتگی و درد معده

اگر این علائم خفیف باشد، ممکن است طی چند روز یا چند هفته از بین بروند. اگر شدت آنها بیشتر شد یا از بین نرفت با پزشک خود صحبت کنید.

عوارض جانبی جدی:

در صورت بروز عوارض جانبی جدی، بلافاصله به پزشک مراجعه کنید. اگر فکر می‌کنید علائم شما شدید است، با اورژانس تماس بگیرید. برخی از عوارض جانبی جدی و علائم آن‌ها شامل موارد زیر است:

  • افکار مربوط به خودکشی یا مردن
  • تلاش برای پایان دادن به زندگی خود 
  • افسردگی جدید یا بدتر شدن آن
  • اضطراب جدید یا بدتر شدن آن
  • بی قراری
  • وحشت زدگی شدید
  • مشکل خواب
  • تحریک پذیری جدید یا بدتر آن
  • رفتاری پرخاشگرانه یا خشونت آمیز
  • عصبانی شدن
  • اقدام به فعالیت‌های خطرناک
  • حالت‌های شیدایی (افزایش شدید فعالیت، گفتگو، روابط جنسی و کارهای پر ریسک).
  • سایر تغییرات غیرمعمول در رفتار یا خلق و خوی
  • مشکلات چشمی شامل علائمی مانند:

 

ایمی-پرامین
ایمی-پرامین

موارد احتیاط و هشدارها در مصرف داروی ایمی پرامین

سابقه حساسیت:

قبل از مصرف ایمی پرامین اگر به این دارو یا سایر داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای (مانند آمیتریپتیلین، کلومیپرامین، دوکسپین و غیره) حساسیت دارید، به پزشک خود اطلاع دهید.

در صورت مشاهده هر یک از علائم واکنش آلرژیک، سریعا به پزشک مراجعه یا با اورژانس تماس بگیرید: 

سوابق پزشکی:

قبل از مصرف ایمی پرامین سابقه پزشکی خود را به پزشک خود اطلاع دهید مخصوصا:

  • اگر در ۱۴ روز گذشته از مهار کننده مونوآمین اکسیداز(MAOI) استفاده کرده‌اید. در صورت استفاده همزمان یک تداخل دارویی خطرناک رخ می‌دهد. مهارکننده‌های MAO شامل فنلزین، سلژیلین و غیره هستند.
  • اگر در ۵ هفته گذشته از داروی ضد افسردگی SSRI استفاده کرده‌اید. SSRI شامل سیتالوپرام، فلوکستین، فلووکسامین، پاروکستین، سرترالین، ترازودون و غیره است.
  • اختلال دو قطبی: نباید از این دارو به تنهایی و بدون استفاده از داروهای دیگر برای درمان اختلال دو قطبی استفاده کنید. ایمی پرامین می‌تواند علائم شیدایی شما را بدتر کند.
  • افرادی که سابقه‌ی مشکلات ادرار دارند.
  • گلوکوم زاویه باز یا آب سیاه چشم.
  • سابقه‌ی اختلال تشنج یا صرع: این دارو ممکن است تعداد تشنج شما را افزایش دهد. در صورت بروز تشنج، پزشک ممکن است داروی شما را تغییر دهد.
  • سابقه‌ی بیماری قلبی و عروقی: مانند نارسایی قلبی، حمله قلبی، سکته مغزی یا ضربان قلب سریع و نامنظم. اگر اخیراً دچار حمله قلبی شده اید نباید از این دارو استفاده کنید.
  • دیابت: این دارو می‌تواند باعث تغییر در سطح قند خون شود. ممکن است پزشک از شما بخواهد که قند خون خود را در طول درمان با ایمی پرامین بیشتر چک کنید.
  • سابقه‌ی مشکلات کلیوی: اگر به مشکلات کلیوی دارید  ممکن است نتوانید این دارو را به خوبی از بدن دفع کنید و سطح ایمی پرامین در بدن شما افزایش یابد و خطر عوارض جانبی را بیشتر کند.
  • سابقه‌ی مشکلات کبدی: این دارو می‌تواند باعث بدتر شدن وضعیت کبد شما شود. پزشک ممکن است دوز کمتری ایمی پرامین برای شما تجویز کند.

اگر قصد جراحی دارید:

  • اگر قصد جراحی دارید، پزشک معمولا داروی شما را برای مدت کوتاهی قطع می‌کند.
  • این دارو می‌تواند فشار خون شما را افزایش دهد و ممکن است در طول جراحی مشکلاتی ایجاد کند.

اگر دچار تب و گلودرد شدید:

  • در صورت استفاده از این دارو اگردچار تب و گلودرد شدید؛ پزشک معمولا آزمایش خون درخواست می‌کند.
  • اگر در آزمایشات خون سطح گلبول‌های سفید خون پایین گزارش شود؛ ممکن است پزشک مصرف ایمی پرامین را متوقف کند.

بارداری:

  • مشخص نیست که ایمی پرامین برای استفاده در زنان باردار بی خطر است یا خیر.
  •  اگر باردار هستید یا قصد بارداری دارید به پزشک خود اطلاع دهید. 

شیردهی:

  • ایمی پرامین می‌تواند به شیر مادر منتقل شود و در کودکی که از شیر مادر تغذیه می‌کند عوارض جانبی ایجاد کند.
  • اگر به کودک خود شیر می‌دهید با پزشک خود صحبت کنید.
  • شاید لازم باشد در مورد قطع شیردهی یا قطع مصرف این دارو تصمیم بگیرید.

سالمندان:

  • کلیه‌های افراد مسن معمولا دچار اختلال است و به خوبی نمی‌تواند داروها را از بدن دفع کند و در نتیجه مقدار بیشتری از دارو برای مدت طولانی تری در بدن شما باقی می‌ماند و خطر ابتلا به عوارض جانبی را افزایش می‌دهد.

اطفال:

  • تایید نشده است که آیا ایمی پرامین برای درمان افسردگی در کودکان زیر ۱۸ سال موثر و بی‌خطر هست یا خیر.
  • از این دارو می‌توان برای مشکلات شب ادراری و خیس کردن جای خواب در کودکان بالای ۶ سال بهره برد.

حساسیت به آفتاب:

  • این دارو می‌تواند باعث حساسیت بیشتر پوست در برابر آفتاب شود و خطر آفتاب سوختگی را افزایش دهد.
  • بهتر است در حین مصرف ایمی پرامین از قرار گرفتن در معرض آفتاب خودداری کنید
  • اگر نمی توانید در معرض آفتاب نباشید؛ حتماً لباس محافظ بپوشید و ضد آفتاب بزنید.

نکات تکمیلی:

  • برخی از جوانان در ابتدای مصرف داروهای ضد افسردگی در مورد خودکشی بیشتر فکر می‌کنند. پزشک باید در ویزیت های منظم پیشرفت بیمار را بررسی کند.
  • خانواده یا سایر اطرافیان باید نسبت به تغییر در خلق و خو یا علائم خطر هوشیار باشند.

 

تداخلات دارویی

تداخلات دارویی ممکن است نحوه عملکرد داروهای مصرفی شما را تغییر دهد یا خطر ابتلا به عوارض جانبی جدی را افزایش دهد. در این لیست همه تداخلات دارویی احتمالی نوشته نشده است. پس قبل از مصرف ایمی پرامین لیستی از تمام داروهایی را که استفاده می‌کنید در اختیار پزشک خود قرار دهید. 

  • مهارکننده های مونوآمین اکسیداز(MAOI) مانند سلژیلین 
  • داروهایی مانند لینزولید، متیلن بلو، فنتانیل، ترامادول، لیتیوم، بوسپیرون و گیاه خار مریم. 

خطر ابتلا به سندرم سروتونین:

این دو دسته داروها در صورت استفاده با ایمی پرامین می‌توانند خطر ابتلا به سندرم سروتونین را افزایش دهند و نباید با ایمی پرامین استفاده شوند.

  • سایمتیدین 
  • کینیدین
  • داروهای ضد آریتمی مانند پروپافنون و فلکائینید.

خطر تشنج، کما و مرگ:

مصرف همزمان داروهای فوق با ایمی پرامین می‌تواند خطر تشنج، کما و مرگ را به همراه داشته باشد‌.

خطر تاری دید، خشکی چشم، مشکل ادرار و حالت تهوع:

مصرف هر یک از این داروها با ایمی پرامین می‌تواند باعث تاری دید، خشکی چشم، مشکل ادرار و حالت تهوع شود.

خطر مشکلات قلبی:

مصرف همزمان باعث می‌شود قلب بیشتر کار کند و می‌تواند خطر مشکلات قلبی را افزایش دهد.

  • متیل فنیدیت
  • کلونیدین
  • فنوباربیتال و فنی توئین.

لیست روانپزشکان

علائم اوردوز

اگر از ایمی پرامین بیش از حد استفاده کردید و علائمی جدی مانند مشکلات تنفسی داشتید سریعاً با اورژانس تماس بگیرید.

توجه داشته باشید: اوردوز با ضد افسردگی های سه حلقه‌ای نظیر ایمی پرامین می‌تواند کشنده باشد پس سریعا به بیمارستان مراجعه کنید.

شایع‌ترین علائم اوردوز با ایمی پرامین عبارتند از:

  • ضربان قلب نامنظم
  • احساس بی‌قراری و تحریک
  • کاهش فشار خون 
  • سرگیجه و از هوش رفتن
  • گیجی و خواب‌آلودگی شدید
  • عدم کنترل روی بدن و اندام‌ها 
  • تعریق شدید
  • تنفس کند 
  • تشنج
  • کما
  • مرگ

اگر فکر می‌کنید مقدار زیادی از این دارو را مصرف کرده‌اید سریعا با اورژانس تماس بگیرید.

مشاوره تلفنی با بهترین پزشکان

منبع: drugs, healthline, medscape

نظرات کاربران

نظر دهید

سوال پزشکی دارید؟

با بهترین پزشکان از راه دور مشاوره کنید

مشاوره با پزشک

نظر دهید

مشاوره با پزشک نوبت دهی مطب