فهرست مطالب
زخم پای دیابتی یک زخم یا ضایعه باز پوستی است. حدود ۱۵ درصد از بیماران مبتلا به دیابت در طول زندگی خود این زخم را تجربه میکنند. این زخم در بیشتر موارد در نواحی تحت فشار پا، بهویژه کف پا ایجاد میشود. بر اساس مطالعات معتبر، حدود ۶ درصد از بیماران دچار زخم پای دیابتی به دلیل عفونت یا عوارض مرتبط با زخم نیازمند بستری در بیمارستان میشوند. تشخیص زودهنگام و ارزیابی دقیق زخم نقش مهمی در پیشگیری از عفونت، قطع عضو و کاهش عوارض دارد. به همین دلیل مشاهده عکس زخم پای دیابتی به شناخت سریعتر این اتفاق کمک خواهد کرد. ما در این مقاله از دکترتو تصویر زخم پای دیابتی در مراحل و شرایط مختلف را به صورت دقیقتری بررسی میکنیم.










عکس زخم پای دیابتی در مراحل اولیه (زخم سطحی)


در مراحل اولیه، زخم پای دیابتی معمولاً بهصورت یک ضایعه سطحی ظاهر میشود. شناسایی زودهنگام این زخم نقش مهمی در پیشگیری از پیشرفت آن و عوارض احتمالی بعدی دارد. در این مرحله تغییراتی مانند نازک شدن، خشکی یا ترکخوردگی پوست دیده میشود؛ شرایطی که آن را مستعد آسیب بیشتر میکند. تشکیل پینه در نواحی پرفشار پا، بهویژه روی سر متاتارسها، از اتفاقات شایع بوده که گاهی زخم زیرین را پنهان میکند.
| عارضه یا مشکل ایجادشده | علت ایجاد |
|---|---|
| عفونت موضعی زخم | ورود باکتریها به زخم بهدلیل ترمیم ضعیف، رطوبت زیاد یا مراقبت نادرست |
| گسترش عفونت به بافتهای عمقی | تأخیر در درمان، ضعف سیستم ایمنی و کنترل نامناسب قند خون |
| استئومیلیت (عفونت استخوان) | نفوذ عفونت زخم عمیق به استخوانهای پا |
| نکروز (مرگ بافتی) | کاهش شدید خونرسانی و کمبود اکسیژن در بافت پا |
| گانگرن (قانقاریا) | ایسکمی شدید همراه با عفونت و مرگ گسترده بافت |
| تأخیر در بهبود زخم | گردش خون ضعیف، فشار مداوم روی زخم و قند خون بالا |
| درد یا بیدردی غیرطبیعی | نوروپاتی دیابتی و آسیب اعصاب محیطی |
| بوی بد زخم | تجزیه بافت مرده و فعالیت باکتریهای بیهوازی |
| افزایش ترشح زخم | التهاب فعال یا عفونت باکتریایی |
| بدشکلی پا (Charcot foot) | نوروپاتی شدید و تخریب تدریجی استخوانها و مفاصل |
| کاهش توان حرکتی | درد، عفونت، بیثباتی پا یا ترس از فشار روی زخم |
| قطع عضو (در موارد شدید) | عفونت کنترلنشده، گانگرن یا تهدید جان بیمار |
| سپسیس (عفونت منتشر خون) | انتشار باکتریها از زخم به جریان خون |
| عود مکرر زخم | اصلاح نشدن عوامل زمینهای مثل فشار، کفش نامناسب و قند خون بالا |
متن انگلیسی:
به نقل از سایت ncbi.nlm.nih
Early diabetic foot ulcers may lack classic signs of inflammation, especially in neuropathic patients.
ترجمه فارسی:
زخمهای اولیه پای دیابتی ممکن است فاقد علائم کلاسیک التهاب باشند، بهویژه در بیماران نوروپاتیک.
عکس تاول و میخچه ای که به زخم پای دیابتی تبدیل شده است

دیابت میتواند به اعصاب و عروق خونی پا آسیب برساند و در نتیجه، بیمار متوجه آسیبهای کوچک نشود. مشکلات ظاهراً ساده مانند تاول پا، میخچه یا پینه در صورت تداوم فشار و عدم مراقبت مناسب به زخم پای دیابتی تبدیل میشوند. این زخمها اغلب در نواحی پرفشار مانند بالشتک کف پا یا زیر انگشت شست ایجاد خواهند شد.
عکس زخم پای دیابتی کف پا


شایعترین محل بروز زخم پای دیابتی، کف پا است؛ زیرا این ناحیه بیشترین فشار وزن بدن را تحمل میکند. اختلال در توزیع فشار، احتمال ایجاد زخم را افزایش میدهد. همانطور که در منابع علمی ذکر شده، این زخمها در صورت عدم درمان مناسب دچار عفونت یا عوارض جدی خواهند شد.
متن انگلیسی:
به نقل از سایت surgicaloncology
Wounds and ulcers heal faster and have a lower risk of infection if they are kept covered and moist, using dressings and topically-applied medications. Products including saline, growth factors, ulcer dressings, and skin substitutes are effective in healing foot ulcers.
ترجمه فارسی:
زخمها و جراحات اگر پوشیده و مرطوب نگه داشته شوند، با استفاده از پانسمان و داروهای موضعی، سریعتر بهبود یافته و خطر عفونت کمتری دارند. مواردی از جمله محلول نمکی، فاکتورهای رشد، پانسمان زخم و جایگزینهای پوستی در بهبود زخمهای پا مؤثر هستند.
عکس زخم پای دیابتی با ترشح یا چرک (زخم عفونی)


زخم پای دیابتی زمانی که دچار عفونت میشود، معمولاً با علائم مشخصی مانند ترشح چرکی یا خروج مایعات غیرطبیعی از زخم همراه است. شرایطی که نشاندهنده تکثیر باکتریها و درگیری بافتی است. این ترشحات به احتمال زیاد غلیظ، زرد، سبز یا بدبو خواهند بود.
بوی نامطبوع زخم یکی از نشانههای مهم عفونت است و اغلب به دلیل تجزیه بافتهای مرده و فعالیت میکروارگانیسمها ایجاد میشود. مشاهده این علائم نیازمند ارزیابی فوری پزشکی است؛ زیرا عفونت زخم پای دیابتی بهسرعت گسترش یافته و خطر عوارض جدی مانند درگیری استخوان یا حتی قطع عضو را افزایش میدهد.
عکس زخم پای دیابتی با بافت سیاه (نکروز و گانگرن)


قانقاریای پای دیابتی زمانی ایجاد میشود که به علت کاهش شدید خونرسانی، بافت پا اکسیژن و مواد مغذی کافی دریافت نکند. این وضعیت اغلب با بیماری عروق محیطی و نوروپاتی دیابتی همراه است. بافت نکروزه معمولاً به رنگ سیاه، قهوهای تیره یا سبز دیده میشود و خطر عفونت شدید و قطع عضو را بهطور قابل توجهی افزایش میدهد.
عکس زخم پای دیابتی بعد از دبریدمان یا پانسمان



پس از انجام دبریدمان (برداشتن بافت مرده یا عفونی)، هدف اصلی حفظ زخم بهصورت تمیز، مرطوب و کنترلشده است. انتخاب نوع پانسمان بر اساس ویژگیهای زخم، میزان ترشح، وجود عفونت و وضعیت بافت انجام میشود. مراقبت صحیح پس از دبریدمان نقش مهمی در سرعت بخشیدن به روند ترمیم زخم دارد.
نتیجه گیری
بررسی عکس زخم پای دیابتی نقش حیاتی در تشخیص زودهنگام و جلوگیری از عوارض شدید مانند عفونت عمیق یا قطع عضو دارد. زخمها اغلب به صورت گودال قرمز کمعمق (crater-like) با حاشیههای پینهدار و ضخیم در کف پا، زیر انگشتان یا پاشنه ظاهر میشوند. در مراحل اولیه زخم سطحی با قرمزی، تورم و گاهی بدون درد (به دلیل نوروپاتی) است. در مراحل پیشرفته زخم عمیقتر شده، با ترشح چرکی، بوی بد، بافت نکروزه (سیاه یا زرد) و گاهی نمایان شدن تاندون یا استخوان همراه میشود.
نشانههای عفونت شامل افزایش قرمزی اطراف، گرمی، تورم و تب است که نیاز به ارزیابی فوری دارد. هرگونه تغییر پوستی در پا (حتی کوچک) را جدی بگیرید و بلافاصله به متخصص غدد، جراح عروق یا کلینیک زخم مراجعه کنید تا معاینه دقیق، عکسبرداری و درمان مناسب (مانند دبریدمان، آنتیبیوتیک یا آفلودینگ) انجام شود. این رویکرد سریع، خطر قطع عضو را به طور چشمگیری کاهش میدهد.
دکترتو مراقب سلامتی شماست!