نوبتگیری و مشاوره سریعتر در اپ دکترِتو
قرص زینک برای ریزش مو زمانی مؤثر است که ریزش ناشی از کمبود روی باشد؛ برای ریزش موی ارثی یا ناشی از کمبود آهن فایدهای ندارد.
ریزش مو در بارداری برخلاف افزایش معمول تراکم مو، بیشتر به تغییرات هورمونی ماههای اول، کمبود آهن، کمکاری تیروئید یا تغذیه ناکافی مربوط است.
برخی داروها، از جمله شیمیدرمانی، بعضی داروهای اعصاب و ضدتشنج، داروهای هورمونی، بتابلوکرها، رقیقکنندههای خون و رتینوئیدهای خوراکی، میتوانند در بعضی افراد باعث ریزش مو شوند.
روغن رزماری بر اساس شواهد محدود، امیدوارکنندهترین گزینه طبیعی برای ریزش موی ارثی است؛ در یک مطالعه ششماهه افزایش تعداد موها مشاهده شد، اما شواهد آن با درمانهای استاندارد قابلمقایسه نیست.
ریزش موی سکهای معمولاً به آلوپسی آرهآتا مربوط است؛ بیماریای خودایمنی که در آن سیستم ایمنی به فولیکولهای مو حمله میکند و لکههای گرد یا نامنظم بدون مو ایجاد میشود.
آزمایشهای ریزش مو برای شناسایی علتهای احتمالی مانند کمبود آهن، اختلال تیروئید، کمبود ویتامینها و برخی مشکلات هورمونی انجام میشوند.
ریزش موی خطرناک معمولاً با شروع ناگهانی، لکههای بدون مو، نازک شدن سریع مو یا درگیری همزمان ابرو و مژه شناخته میشود و نیاز به بررسی پزشکی دارد.
درمان قطعی و یکسانی برای ریزش مو در زنان وجود ندارد، زیرا علتها میتوانند شامل الگوی زنانه، کمبود آهن، مشکلات تیروئید، تغییرات هورمونی، استرس یا بیماریهای خودایمنی باشند.
شایعترین علت ریزش مو در مردان، ریزش موی ارثی یا آندروژنتیک است که به ژنتیک و حساسیت فولیکولها به هورمونهای آندروژنی، بهویژه DHT، مربوط میشود.
ریزش موی هورمونی یا الگویی معمولاً بهصورت آهسته و تدریجی رخ میدهد؛ عقب رفتن خط رویش و کمپشتی تاج سر در مردان و پهن شدن فرق سر در زنان شایعتر است.
بهترین شامپو ضدریزش مردانه بر اساس ترکیبات و وضعیت پوست سر انتخاب میشود؛ کافئین برای ریزش خفیف و کتوکونازول برای شوره یا التهاب گزینههای کمکی هستند.
مگنیفورت مکملی حاوی منیزیم و ویتامینهای گروه B است که در صورت وجود کمبود تغذیهای میتواند از سلامت و کیفیت مو حمایت کند.
