فهرست مطالب
درمان فیزیوتراپی انگشت ماشه ای یکی از روشهای کمتهاجمی و مؤثر برای کاهش علائم این عارضه است و هدف آن کمک به بازگشت عملکرد طبیعی انگشت بدون نیاز به جراحی است. ضخیمشدن تاندون خمکننده و دشوار شدن حرکت آن در غلاف محافظ، علت اصلی ایجاد این وضعیت است. فیزیوتراپی با کاهش التهاب، تسکین درد و بهبود حرکت تاندون، نقش مهمی در کنترل علائم دارد و پزشک معمولاً تمرینات خانگی مناسب را نیز پیشنهاد میکند. از تمرینات کششی و تقویتی تا ماساژ درمانی و استفاده از حرارت و سرما، همه این تکنیکها به بهبود دامنه حرکتی کمک میکنند. در صورت نیاز، روشهای پیشرفتهتری مانند اولتراسوند و الکتروتراپی نیز استفاده میشود. اگر میخواهید با فرآیند درمان فیزیوتراپی انگشت ماشه ای بیشتر آشنا شوید، با ما همراه باشید.
اهداف درمان فیزیوتراپی انگشت ماشه ای
هدف اصلی فیزیوتراپی انگشت ماشه ای، بازگرداندن حالت و عملکرد طبیعی انگشت بدون نیاز به درمانهای تهاجمی و دردناک است. با انجام چند جلسه درمان، حرکت و لغزش طبیعی تاندون داخل غلاف آن تسهیل شده و سفتی، خشکی و محدودیت حرکتی کاهش مییابد. علاوه بر این، فیزیوتراپی با تقویت عضلات اطراف انگشت میتواند از بازگشت مجدد این عارضه جلوگیری کند.
متن انگلیسی:
به نقل از سایت osiftl
Trigger finger is more common In women, particularly those between the ages of 40 and 60.
ترجمه متن:
انگشت ماشهای در زنان شایعتر است، خصوصا در کسانی که بین ۴۰ تا ۶۰ سال سن دارند.
تکنیک های فیزیوتراپی برای درمان انگشت ماشه ای
فیزیوتراپی یک روش درمانی کمتهاجمی است که در موارد خفیف میتواند به تنهایی علائم انگشت ماشهای را کاهش دهد. در موارد شدید نیز این روش در کنار سایر درمانها، درد را تسکین میدهد و عملکرد انگشت را بهبود میبخشد. پزشک برای درمان خانگی انگشت ماشه ای تمریناتی را به شما آموزش میدهد. از جمله تکنیکهای فیزیوتراپی برای درمان انگشت ماشه ای میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
| بخش | توضیحات |
|---|---|
| هدف درمان | کاهش درد و التهاب، بهبود حرکت تاندون، افزایش دامنه حرکتی انگشت |
| موارد کاربرد اصلی | بیشتر در موارد خفیف تا متوسط؛ در موارد شدید بهصورت درمان کمکی |
| تمرینات کششی | افزایش انعطافپذیری تاندون و کاهش خشکی |
| تمرینات تقویتی | تقویت عضلات اطراف انگشت و کاهش فشار روی تاندون |
| ماساژ درمانی | بهبود گردش خون، کاهش درد و کمک به ترمیم بافت |
| سرما و گرما درمانی | سرما: کاهش درد و التهاب؛ گرما: افزایش جریان خون |
| اولتراسوند | شواهد محدود؛ ممکن است در برخی موارد کمککننده باشد. |
| الکتروتراپی (TENS) | بیشتر برای کاهش درد؛ شواهد قطعی محدود |
| پس از جراحی | کمک به بازگشت تدریجی دامنه حرکتی و عملکرد انگشت |
| مدت و تعداد جلسات | وابسته به شرایط بیمار؛ عدد ثابت و استاندارد ندارد. |
| جایگزینی با جراحی | در موارد خفیف ممکن است کافی باشد؛ در موارد شدید معمولاً جایگزین نیست. |
| درمانهای جایگزین یا مکمل | تزریق کورتیکواستروئید (خط اول در موارد متوسط تا شدید)، جراحی در موارد مقاوم |
1. تمرینات کششی تاندون ها
حرکات کششی ملایم به افزایش انعطافپذیری کمک میکنند و باعث میشوند تاندونها روانتر و طبیعیتر حرکت کنند. برای ایجاد کشش کنترل شده و خفیف، میتوانید با دست سالم، انگشت درگیر را به آرامی به سمت عقب خم کنید، فقط تا جایی که یک کشش ملایم احساس شود و دردی ایجاد نشود. این حرکت علاوه بر کاهش خشکی، دامنه حرکتی انگشت را هم افزایش میدهد.
2. تمرینات تقویتی برای عضلات انگشت
تمرینات تقویتی باعث تقویت عضلات اطراف انگشت میشوند و با کاهش فشار روی تاندونها، از آنها حمایت کرده و عملکرد انگشت را بهبود میبخشند. یکی از تمرینات ساده و موثر این است که یک توپ نرم را در دست بگیرید و به آرامی آن را فشار دهید و سپس رها کنید. این حرکت باعث افزایش قدرت گرفتن و مهارت دست میشود و حرکت انگشتها را طبیعیتر و راحتتر میکند.
نمیدونی چه تمریناتی برای درمان التهاب تاندون انگشتت مناسبه؟
از متخصص راهنمایی بگیر.
3. ماساژ درمانی برای کاهش تنش عضلانی
تکنیکهای متنوعی برای ماساژ درمانی انگشت ماشهای وجود دارد که میتوانید خودتان آنها را امتحان کنید یا آنها را نزد یک فیزیوتراپیست یا ماساژور متخصص انجام دهید. ماساژ دست و انگشت آسیبدیده مزایای زیادی دارد که از جمله آنها میتوان به بهبود جریان خون برای تسریع ترمیم، کاهش التهاب، تسکین درد، افزایش دامنه حرکت انگشت و کمک به بازگرداندن عملکرد دست و انگشت اشاره کرد.
برای انجام ماساژ، قسمت انتهای انگشت آسیبدیده را با فشار ملایم و حرکات دایرهای چند دقیقه ماساژ دهید. علاوه بر آن، میتوانید نواحی اطراف شامل انگشتها، دست، مچ و ساعد که به انگشت آسیبدیده متصل هستند را نیز ماساژ دهید تا اثر درمانی بیشتری داشته باشد.
4. استفاده از حرارت و سرما برای کاهش التهاب
سرمادرمانی (کمپرس سرد) یک روش موثر برای کاهش سرعت آسیب بافت اطراف مفصل یا تاندون است. در واقع، قرار دادن کمپرس سرد روی انگشت آسیبدیده، با بیحس کردن بافتهای عضلانی دردناک، سیگنالهای درد منتقل شده به مغز را کند میکند. درمان با حرارت (کمپرس گرم) نیز باعث افزایش جریان خون به ناحیه آسیبدیده و بهبود گردش خون میشود، زیرا حرارت موجب اتساع رگهای خونی و افزایش سرعت اکسیژنرسانی به بافت میشود.
برای دریافت بهترین نتیجه میتوان از ترکیب سرما و حرارت برای درمان فیزیوتراپی انگشت ماشه ای استفاده کرد. کافیست هر کمپرس را به مدت ۱۰–۱۵ دقیقه روی ناحیه مورد نظر بگذارید و بین حرارت و سرما کمی فاصله بدهید.
متن انگلیسی:
به نقل از سایت melbournehandtherapy
Avoiding repetitive gripping and giving your hands a break can help reduce inflammation.
ترجمه فارسی:
اجتناب از گرفتن طولانیمدت وسایل با دست و استراحت دادن به دست میتواند به کاهش التهاب کمک کند.
روش های پیشرفته فیزیوتراپی برای انگشت ماشه ای
اگر تکنیکهای ساده فیزیوتراپی نتوانند به اندازه کافی علائم انگشت ماشه ای را کنترل کنند، پزشک معمولا سراغ روشهای تخصصیتر و هدفمندتر میرود. اگر وضعیت بیماریتان شدید شده است قبل از انجام فیزیوتراپی حتما با بهترین دکتر ارتوپد ایران مشورت کنید. برخی از این تکنیکهای پیشرفتهتر که میتوانند نقش موثری در کاهش درد، برطرف کردن التهاب و بهبود دامنه حرکتی انگشت داشته باشند، شامل موارد زیر هستند:
برای درمان التهاب تاندون میخوای فیزیوتراپی رو امتحان کنی؟ مشاوره بگیر.
1. درمان با امواج ماوراء صوت (Ultrasound Therapy)
درمان انگشت ماشهای با امواج اولتراسوند شامل استفاده از امواج صوتی است که روی پوست تابانده میشوند و به طور عمقی به بافتهای تاندون نفوذ میکنند. این امواج گردش خون را تحریک کرده، فرآیند ترمیم بافتها را تسهیل میکنند و به کاهش التهاب و سفتی اطراف تاندون کمک میکنند. برای رسیدن به نتایج موثر، این درمان معمولا در چند جلسه تکرار میشود.
2. درمان با الکتروتراپی (TENS)
درمان با الکتروتراپی (دستگاه TENS) یکی از روشهای نوین فیزیوتراپی است که در آن جریانهای الکتریکی ملایم به پوست ناحیه آسیب دیده اعمال میشوند. این جریانها انتقال سیگنال درد به مغز را کاهش داده و باعث تسکین درد میشوند. علاوه بر این، الکتروتراپی با بهبود گردش خون، تسریع فرآیند ترمیم بافت و افزایش انعطافپذیری تاندونها، باعث حرکت راحتتر انگشت میشود.
3. استفاده از فشار منفی (Negative Pressure Therapy)
گاهی پزشک برای درمان فیزیوتراپی انگشت ماشه ای، استفاده از تکنیک فشار منفی را توصیه میکند. روش فشار منفی هنوز بهعنوان درمان استاندارد انگشت ماشهای شناخته نشده و نیاز به شواهد بیشتر دارد. در این روش، یک دستگاه مخصوص روی پوست قرار میگیرد و خلأ یا مکش ملایم (فشار کمتر از فشار محیط) ایجاد میکند. این مکش، باعث کشش خفیف و تحریک بافتهای اطراف انگشت میشود و علاوه بر کاهش تورم و التهاب، فرآیند ترمیم تاندون را نیز تسهیل میکند.
برای اثرگذاری بهتر و جلوگیری از بروز عوارض، این روش باید تحت نظر فیزیوتراپیست متخصص انجام شود تا فشار منفی به دقت کنترل شود و آسیبی به بافت انگشت وارد نشود.
فیزیوتراپی پس از جراحی انگشت ماشه ای
در برخی موارد، مشکل انگشت ماشهای آنقدر شدید است که نیاز به جراحی پیدا میکند. در جراحی آزادسازی انگشت ماشهای، بخش بالایی غلاف با یک برش کوچک باز میشود تا تاندون خم کننده به صورت روان از داخل غلاف عبور کند و انگشت بدون مقاومت صاف شود.
پس از جراحی، برای بازگرداندن دامنه حرکتی انگشت، پزشکان معمولا فیزیوتراپی را توصیه میکنند. این درمان چند روز پس از عمل آغاز شده و با تمرینات خفیف و ملایم شروع میشود و به تدریج به سمت حرکات کششی و تقویتی کاملتر پیش میرود.
4.7 (2911 نظر)4.4 (1032 نظر)4.5 (788 نظر)4.9 (405 نظر)5 (277 نظر)4.9 (235 نظر)زمان و تعداد جلسات فیزیوتراپی برای انگشت ماشه ای
تعداد جلسات و طول مدت درمان فیزیوتراپی برای انگشت ماشهای، به سن و شرایط جسمی بیمار، شدت این عارضه و سایر درمانهایی بستگی دارد که بیمار تحت آنها قرار میگیرد. پزشکان تخمین زدهاند که به طور تقریبی، موارد خفیف به ۲ تا ۴ جلسه، موارد متوسط به ۴ تا ۶ جلسه و موارد شدید به ۶ تا ۱۰ جلسه فیزیوتراپی نیاز دارند. البته تعداد جلسات فیزیوتراپی بسته به شرایط هر بیمار و پاسخ به درمان توسط پزشک تعیین میشود.
نتیجه گیری
درمان فیزیوتراپی انگشت ماشه ای رویکردی اساسی برای کاهش درد، التهاب و سفتی تاندون است. فیزیوتراپی بیشتر در موارد خفیف تا متوسط توصیه میشود و در موارد شدید معمولاً بهعنوان درمان کمکی در کنار روشهای دیگر کاربرد دارد. تمرینات کششی و تقویتی، ماساژ، و سرما و گرمادرمانی از مهمترین تکنیکهایی هستند که حرکت روان تاندون را تقویت میکنند. در مواردی که علائم شدیدتر باشند، روشهای تخصصیتری مانند اولتراسوند، الکتروتراپی و فشار منفی به کار میرود. این روشها ممکن است کمککننده باشند، اما شواهد کافی برای اثربخشی قطعی آنها وجود ندارد. فیزیوتراپی پس از جراحی نیز برای بازگرداندن حرکت طبیعی انگشت ضروری است. تعداد جلسات درمان بسته به شدت عارضه متفاوت است و میتواند بین دو تا ده جلسه متغیر باشد. رعایت منظم درمانها از بازگشت مجدد مشکل جلوگیری میکند.
دکترتو مراقب سلامتی شماست!