انواع روکش ایمپلنت دندان از نظر جنس و نحوه اتصال

خلاصه این مطلب را در این پادکست گوش دهید:

روکش، بخش نهایی و قابل مشاهده ایمپلنت است و انتخاب درست آن می‌تواند بر ظاهر دندان، کیفیت جویدن و دوام ترمیم تأثیر بگذارد. انواع روکش ایمپلنت دندان از نظر جنس، استحکام، میزان شباهت به دندان طبیعی و نحوه اتصال تفاوت‌هایی دارند؛ به همین دلیل یک نوع روکش را نمی‌توان برای همه افراد و همه دندان‌ها بهترین گزینه دانست. زیرکونیا، سرامیک، PFM، آلیاژهای فلزی و لیتیوم دی‌سیلیکات از مواد مورد استفاده برای ساخت روکش هستند. روکش همچنین می‌تواند به روش پیچی یا با سمان دندانپزشکی روی مجموعه ایمپلنت ثابت شود و هر روش مزایا و محدودیت‌های خود را دارد. در این مقاله از دکترتو با انواع روکش، تفاوت روش‌های اتصال، مراحل ساخت و نصب، مراقبت‌های لازم و مشکلات احتمالی روکش ایمپلنت آشنا می‌شوید. درصورتی‌که قصد کاشت دندان دارید، حتما در مورد انواع روکش ایمپلنت از دکتر ایمپلنت دندان تهران اطلاعات لازم را دریافت کنید. همچنین شما می‌توانید از طریق اپلیکیشن دکترتو در هر ساعتی از شبانه‌روز با بهترین پزشکان کشور در ارتباط باشید.

روکش ایمپلنت دندان چیست؟

روکش ایمپلنت بخشی از دندان جایگزین‌شده و یکی از مراحل ایمپلنت دندان است که روی ایمپلنت قرار می‌گیرد و در ظاهر هم دیده می‌شود. خود ایمپلنت در استخوان فک نقش ریشه مصنوعی را دارد و معمولا قطعه‌ای به نام اباتمنت بین ایمپلنت و روکش قرار می‌گیرد. روکش به‌گونه‌ای ساخته می‌شود که از نظر شکل، اندازه و رنگ با دندان‌های اطراف هماهنگ باشد.

روکش روی پایه فلزی ثابت شده و کاملا شبیه به دندان طبیعی دیده می‌شود. ممکن است روکش برای جایگزینی یک دندان استفاده شود یا بخشی از یک بریج و پروتز متکی بر ایمپلنت باشد. پایه ایمپلنت در صورت جراحی صحیح و رعایت خوب بهداشت دهان می‌تواند سال‌های بسیار و حتی گاهی حتی تا پایان عمر در فک باقی بماند. روکش و اباتمنت معمولا عمر کوتاه‌تری از پایه دارند و ممکن است پس از چند سال تا بیش از یک دهه نیاز به تعویض یا ترمیم داشته باشند.

انواع روکش ایمپلنت دندان کدامند؟

روکش ایمپلنت را می‌توان به ۲ شکل اصلی دسته‌بندی کرد. دسته اول براساس جنس روکش است و شامل موادی مانند زیرکونیا، سرامیک، سرامیک فلزی و بعضی آلیاژهای فلزی می‌شود. دسته دوم براساس روش اتصال روکش است که معمولا شامل اتصال پیچی و چسبی است. برای انتخاب متخصص در شهر خود مانند دکتر روکش دندان تهران و یا دکتر دندانپزشکی زیبایی تهران می‌توانید به سایت دکترتو مراجعه کنید.

همانطور که گفتیم علاوه بر جنس، روکش‌ها در نوع اتصال هم با هم تفاوت دارند. برخی از انواع اتصالات ایمپلنت چسبانده‌شده و برخی دارای پیچ هستند. در نوع اول اتصال ساده بوده و روکش با چسب یا سیمان دندانپزشکی به اباتمنت متصل می‌شود. اما در نوع دوم روکش دارای پیچ لینگوال یا اکلوزال است. در نوع پیچ‌دار برداشتن روکش برای ترمیم یا تعمیر آسان‌تر است. اما روکش‌ها از نظر جنس به‌صورت زیر دسته‌بندی می‌شوند.

روکش ایمپلنت چسبی یا سیمانی بیشتر از نوع پیچ‌دار کاربرد دارد. زیرا اتصال آن برای دندانپزشک خیلی راحت‌تر از جراحی لثه برای ایمپلنت است و چالش سفت کردن پیچ‌ها در موقعیت نامناسب را ندارند. مراجعه‌کنندگان نیز روکش چسبی یا سیمانی را به دلیل ظاهر طبیعی‌تر ترجیح می‌دهند. پرکاربردترین انواع روکش ایمپلنت عبارتند از:

• روکش زیرکونیا
• روکش PFM
• روکش تمام سرامیک
• روکش دارای آلیاژ فلزی
• روکش لیتیوم دی‌سیلیکات
• روکش پیچی
• روکش چسبی
• روکش موقت

۱. روکش ایمپلنت زیرکونیا

یکی از بهترین و مرغوب‌ترین انواع روکش ایمپلنت دندان روکش دندان زیرکونیا است. زیرکونیا جامد و سفید است و استحکام بالایی دارد. اما بهتر است از این نوع روکش برای دندان‌های پشتی استفاده شود. مواد زیرکونیا در چندین طیف سفید موجود است. اما شفافیت دندان طبیعی را ندارد. به همین دلیل ممکن است برای دندان‌های جلویی طبیعی دیده نشود.

اگر بخواهید از روکش زیرکونیا برای دندان‌های جلو استفاده کنید، دندانپزشک روی روکش زیرکونیا جامد از یک نسخه شفاف‌تر زیرکونیا استفاده می‌کند. این نوع زیرکونیا نیمه شفاف به‌اندازه زیرکونیا جامد استحکام نداشته و به همین دلیل باید زیر آن روکش پشتیبان وجود داشته باشد. از روکش نیمه شفاف نور بیشتری عبور کرده و شبیه به دندان طبیعی دیده می‌شود.

۲. روکش چینی جوش خورده با فلز (PFM)

این نوع روکش ایمپلنت از فلزاتی مانند طلا، کبالت، نیکل و تیتانیوم ساخته می‌شود. در نتیجه استحکام بسیار خوبی داشته و می‌توان تا سال‌های طولانی غذاهای سفت را با آن خورد. روی فلز با پرسلن پوشیده شده است تا شبیه به دندان طبیعی باشد.

قبل از روی کار آمدن روکش‌های زیرکونیا، روکش PFM بهترین نوع روکش محسوب می‌شد. این روکش علاوه بر استحکام بالا، رنگ طبیعی داشته و کاملا شبیه به دندان‌های دیگر دیده می‌شود. یکی از معایب روکش‌های PFM این است که در صورت پس‌رفت لثه، ممکن است لبه فلزی به‌صورت یک خط تیره در ناحیه لثه دیده شود؛ به همین دلیل در بسیاری از موارد برای دندان‌های جلو روکش‌های تمام‌سرامیک از نظر زیبایی ترجیح داده می‌شوند.

۳. روکش سرامیکی ایمپلنت دندان

روکش‌ دندان سرامیکی یا چینی بهترین و طبیعی‌ترین نوع برای دندان‌های جلو هستند. این نوع روکش تماما از چینی ساخته شده است و از نظر شکل، اندازه و رنگ کاملا شبیه به دندان طبیعی هستند. هیچ فلزی در ساخت روکش استفاده نشده و زیست‌سازگار است.

مهم‌ترین نکته منفی در مورد روکش سرامیکی این است که به‌اندازه روکش‌های فلزی استحکام ندارد. برای استفاده طولانی از آن باید به نکات مراقبتی دقت زیادی داشته باشید. لازم به ذکر است این نوع روکش نسبت به روکش‌های فلزی گرانتر است. اگر می‌خواهید تمام دندان‌هایتان را ایمپلنت بگذارید، می‌توانید از روش ایمپلنت all on ۴ استفاده کنید که با ۴ ایمپلنت، دو فک را می‌پوشاند و نیازی به ایمپلنت تک تک دندان‌ها نیست.

۴. روکش با آلیاژهای طلا

یکی از انواع روکش ایمپلنت دندان روکش طلا است. در ساخت این نوع روکش طلا با فلز‌های دیگری مانند پالادیوم، کروم یا نیکل ترکیب می‌شود. آلیاژ فلزی استحکام روکش را بالا برده و آن را تا حد زیادی مقرون به صرفه می‌کند. عمر ایمپلنت دندان در این روش بسیار زیاد است. احتمال شکستن یا فرسوده شدن آن بسیار پایین است. جلای آلیاژ طلا بالا بوده و راحت می‌توان آن را تمیز کرد. از معایب اصلی روکش با آلیاژهای طلا ظاهر غیرطبیعی آن است. به همین دلیل برای دندان‌های جلو از این روکش استفاده نمی‌شود. اما برای دندان‌های پشتی گزینه خوبی است.

میخ‌خوای روکش ایمپلنت دندان بذاری؟

همین الان نوبتتو از دکترتو بگیر.

بهترین دکتر دندانپزشک ایران

۵. روکش ایمپلنت ایمکس

جدیدترین نوع روکش ایمپلنت دندان روکش ایمکس است. این نوع روکش تمام سرامیک بوده و از جنس لیتیوم دی سیلیکات است. روکش ایمکس بسیار شبیه به دندان طبیعی است و در زیبایی، جز بهترین‌ها محسوب می‌شود. دوام و استحکام ایمپلنت ایمکس بسیار بالا است و برای دندان‌های جلو و عقب می‌توان از آن استفاده کرد. این نوع روکش نسبت به انواع دیگر گرانتر است.

روکش ایمپلنت انواع مختلفی دارد. روکش‌های سرامیکی در کنار مقاومت بالا، بسیار طبیعی هستند و برای دندان‌های جلویی بهتر است. روکش زیرکونیا، آلیاژ طلا و PFM بسیار مقاوم هستند اما بهتر است برای دندان‌های عقب استفاده شوند. همچنین برخی افراد از روش ایمپلنت فوری استفاده می‌کنند که در کمترین زمان و با کمترین تعداد مراجعه به مطب دندانپزشک انجام می‌شود.

۶. روکش ایمپلنت پیچی

در روکش ایمپلنت پیچی، ترمیم با استفاده از پیچ به مجموعه ایمپلنت متصل می‌شود. سوراخ دسترسی پیچ معمولا پس از محکم شدن اتصال با ماده مناسب پوشانده می‌شود. یکی از مزیت‌های مهم روکش ایمپلنت پیچ شونده، امکان دسترسی مجدد به پیچ و خارج کردن روکش در بسیاری از شرایط است. همچنین در این روش مشکل باقی ماندن سمان اضافی در اطراف ایمپلنت وجود ندارد. در مقابل، محل خروج سوراخ پیچ می‌تواند روی طراحی و زیبایی روکش تاثیر بگذارد.

۷. روکش ایمپلنت چسبی

در روش چسبی، معمولا اباتمنت ابتدا با پیچ روی ایمپلنت ثابت می‌شود و سپس روکش با سمان دندانپزشکی روی اباتمنت قرار می‌گیرد. این روش از نظر شکل ظاهری به ساخت روکش روی دندان طبیعی شباهت دارد و سوراخ پیچ روی سطح قابل مشاهده روکش وجود ندارد. یکی از نگرانی‌های مهم، باقی ماندن سمان اضافی زیر لثه است. این سمان می‌تواند با التهاب بافت اطراف ایمپلنت ارتباط داشته باشد.

۸. روکش ایمپلنت دو دندان کنار هم

اگر ۲ دندان ایمپلنت‌شده کنار هم باشند، نحوه بازسازی به مقدار استخوان، فضای موجود و طرح درمان بستگی دارد. ممکن است برای هر دندان یک ایمپلنت و روکش جداگانه قرار داده شود یا در شرایط خاص از طراحی‌های متصل استفاده شود. اتصال روکش‌ها در همه بیماران ضروری نیست. وضعیت تماس بین دندان‌ها، امکان رعایت بهداشت و توزیع نیرو هنگام جویدن نیز اهمیت دارد. تصمیم نهایی باید پس از بررسی تصاویر و وضعیت فک گرفته شود.

محل دندان	گزینه مناسب	دلیل
دندان جلو	تمام سرامیک	ظاهر و رنگ طبیعی
دندان جلو	ایمکس	شباهت زیاد به دندان طبیعی؛ زیبایی بالا
دندان جلو	زیرکونیای نیمه‌شفاف	عبور بیشتر نور و ظاهر طبیعی‌تر
دندان عقب	زیرکونیای یکپارچه	مقاومت بالا
دندان عقب	PFM	استحکام بالا و سابقه بالینی مناسب
دندان عقب	آلیاژ طلا	مقاومت زیاد در برابر شکستگی و فرسایش
دندان جلو و عقب	ایمکس	ترکیب زیبایی و استحکام

۹. روکش ایمپلنت دندان جلو

روکش ایمپلنت دندان جلو باید علاوه بر استحکام، از نظر رنگ، فرم و نحوه خروج از لثه طبیعی به نظر برسد. وضعیت استخوان و لثه در این ناحیه تاثیر زیادی بر نتیجه زیبایی روکش دندان‌ جلو دارد. سرامیک و زیرکونیوم از مواد قابل بررسی برای بازسازی تک‌دندان در ناحیه جلو هستند. گاهی نوع اباتمنت نیز برای جلوگیری از نمای خاکستری در لثه اهمیت پیدا می‌کند. انتخاب اتصال پیچی یا چسبی نیز به زاویه ایمپلنت و محل خروج سوراخ پیچ بستگی دارد.

۱۰. روکش موقت ایمپلنت

روکش موقت ایمپلنت روشی است که پیش از قرار دادن روکش نهایی استفاده می‌شود. این روکش می‌تواند فضای خالی را در دوره درمان بپوشاند و در ناحیه دندان‌های جلو اهمیت زیبایی زیادی داشته باشد. در بعضی شرایط، روکش موقت دندان ایمپلنت برای کمک به فرم دادن بافت لثه اطراف ایمپلنت نیز استفاده می‌شود. امکان نصب فوری روکش موقت بعد از ایمپلنت  به ثبات اولیه ایمپلنت، وضعیت استخوان و طرح درمان بستگی دارد.

نوع روکش	مزیت	محدودیت	کاربرد مناسب
زیرکونیا	استحکام بالا؛ رنگ سفید	نوع جامد شفافیت دندان طبیعی را ندارد	بیشتر دندان‌های پشتی
PFM	استحکام بالا؛ ظاهر نسبتا طبیعی	احتمال دیده شدن خط فلزی کنار لثه	بیشتر دندان‌های عقب
تمام سرامیک	ظاهر بسیار طبیعی؛ بدون فلز	استحکام کمتر از انواع فلزی؛ قیمت بالاتر	دندان‌های جلو
آلیاژ طلا	دوام و مقاومت بسیار بالا؛ تمیز شدن آسان	ظاهر غیرطبیعی	دندان‌های پشتی
ایمکس	زیبایی و شباهت زیاد به دندان طبیعی؛ دوام بالا	گران‌تر از برخی انواع دیگر	دندان‌های جلو و عقب
روکش موقت	پوشاندن فضای خالی؛ کمک به فرم لثه	برای استفاده نهایی طراحی نشده است	دوره پیش از روکش نهایی

بهترین روکش ایمپلنت دندان چیست؟

شواهد نشان می‌دهند چند ماده مختلف می‌توانند برای روکش تک‌واحدی ایمپلنت عملکرد بالینی خوبی داشته و بهترین روکش دندان برای ایمپلنت باشند. زیرکونیای یکپارچه به دلیل استحکام بالا و کاهش مشکل لب‌پریدگی لایه سرامیکی گزینه خوبی است. سرامیک‌های تقویت‌شده نیز در بسیاری از روکش‌های تک‌واحدی قابل استفاده هستند. PFM همچنان سابقه بالینی و استحکام مناسبی دارد. انتخاب نهایی باید براساس محل دندان، فشار جویدن، فضای پروتزی و اهمیت زیبایی انجام شود. بهترین نوع روکش ایمپلنت می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:

• زیرکونیای یکپارچه: گزینه‌ای مقاوم برای بسیاری از موقعیت‌ها
• لیتیوم دی‌سیلیکات: گزینه سرامیکی قابل بررسی برای روکش تک‌واحدی مناسب
• PFM: دارای سابقه طولانی و استحکام مناسب
• سرامیک لایه‌ای: دارای مزیت زیبایی در شرایط مناسب
• فلز سرامیک: قابل استفاده در طیف وسیعی از موقعیت‌های درمانی

برای انتخاب بهترین نوع روکش ایمپلنت دندان و مشاوره با بهترین دکتر دندانپزشک ایران یا بهترین دکتر دندانپزشکی زیبایی ایران می‌توانید از طریق سایت دکترتو اقدام کنید. در دکترتو علاوه بر سیستم تعیین وقت حضوری با

با کیفیت ترین روکش برای ایمپلنت دندان کدام است؟

ایمپلنت‌های دندان هرکدام مزایای خاصی دارند. پوشش‌های رایج ایمپلنت شامل هیدروکسی آپاتیت، اسپری پلاسما تیتانیوم و کربن الماس هستند. مراقبت بعد از چسباندن انواع روکش دندان، مسواک زدن صحیح و جلوگیری از عفونت‌های دندانی در دوام لمینت بسیار موثر هستند.

در روکش‌های تک‌واحدی، زیرکونیا و سرامیک‌های تقویت‌شده از گزینه‌های خوبی و روکش فلز سرامیک نیز همچنان عملکرد قابل قبول دارد. طراحی یکپارچه یا میکروونیر می‌تواند احتمال لب‌پریدگی سرامیک را نسبت به پوشش کامل لایه‌ای کاهش دهد. کیفیت لابراتوار و تنظیم دقیق بایت نیز بسیار مهم هستند. معیارهای کیفیت روکش دندان عبارت‌اند از:

• تطابق دقیق روکش
• طراحی صحیح
• ماده مناسب برای محل ایمپلنت
• تماس مناسب با دندان مجاور
• بایت صحیح
• سطح صاف و پرداخت مناسب
• سازگاری با اباتمنت
• امکان رعایت بهداشت

روکش ایمپلنت پیچی بهتر است یا چسبی؟

روکش پیچی قابلیت بازیابی و خارج کردن آسان‌تری دارد و مشکل باقی ماندن سمان در اطراف ایمپلنت را حذف می‌کند. در مقابل، روکش چسبی می‌تواند در بعضی موقعیت‌هایی که محل سوراخ پیچ نامطلوب است، طراحی ظاهری مناسب‌تری ایجاد کند. اما باز هم نمی‌توان روش پیچی یا چسبی را در همه شرایط برتر دانست. مطالعات مقایسه‌ای نشان می‌دهند نوع عوارض در این ۲ روش متفاوت است و نتایج بلندمدت همیشه برتری مطلق یک روش را نشان نمی‌دهند.

نوع مقایسه	روکش پیچی	روکش چسبی
نحوه اتصال	با پیچ به ایمپلنت متصل می‌شود	با سمان یا چسب مخصوص به اباتمنت متصل می‌شود
قابلیت خارج کردن	معمولاً آسان‌تر و قابل بازیابی است	معمولاً خارج کردن و تعمیر آن دشوارتر است
تعمیر و تعویض	دسترسی و تعمیر آسان‌تر	ممکن است به خارج کردن روکش نیاز داشته باشد
سمان اضافی	خطر باقی ماندن سمان ندارد	احتمال باقی ماندن سمان در اطراف ایمپلنت وجود دارد
زیبایی	دارای سوراخ دسترسی پیچ است که در برخی موارد دیده می‌شود	بدون سوراخ دسترسی پیچ روی سطح روکش است
مناسب برای چه شرایطی؟	زمانی که مسیر و زاویه ایمپلنت برای دسترسی پیچ مناسب باشد	در برخی موارد که زاویه ایمپلنت باعث نامناسب شدن محل سوراخ پیچ می‌شود
مشکل شایع	احتمال شل شدن پیچ	احتمال باقی ماندن سمان و ایجاد التهاب اطراف ایمپلنت
طراحی ظاهری	ممکن است به دلیل سوراخ پیچ محدود شود	در بعضی شرایط آزادی بیشتری برای طراحی ظاهری دارد

آیا بیمار نوع روکش ایمپلنت دندان را انتخاب می‌کند؟

بیمار می‌تواند درباره زیبایی، هزینه، رنگ و ترجیحات خود در انتخاب روکش مشارکت کند، اما دندانپزشکان جنس ایمپلنت‌ها را پس از معاینه لثه بیماران، تراکم استخوان فک و وضعیت دندان آن‌ها مشخص می‌کنند. دندانپزشک باید محل ایمپلنت، زاویه آن، فضای موجود، وضعیت لثه و مقدار نیروی جویدن را ارزیابی کند. در بعضی شرایط گزینه‌های متعددی مناسب هستند و فرد می‌تواند میان آن‌ها انتخاب کند. در شرایط دیگر ممکن است محدودیت‌های فنی دامنه انتخاب را کاهش دهند.

نحوه ساخت انواع روکش ایمپلنت دندان چگونه است؟

روکش ایمپلنت باید به طور سفارشی تهیه شود. به همین دلیل دندانپزشک بعد از قراردادن پایه ایمپلنت قالب‌گیری را انجام می‌دهد. قالب به آزمایشگاه فرستاده می‌شود تا جنس روکش دندان باتوجه‌به این ساختار تهیه شود. این اطلاعات با قالب‌گیری سنتی یا اسکن دیجیتال به لابراتوار منتقل می‌شوند. در روش دیجیتال، اسکن بادی محل دقیق ایمپلنت را مشخص می‌کند و روکش با نرم‌افزار طراحی می‌شود. ممکن است ساخت روکش تا ۲ ماه طول بکشد. در این مدت دندانپزشک یک روکش موقت را روی ایمپلنت قرار می‌دهد.

مراحل روکش ایمپلنت چیست؟

ساخت روکش نهایی معمولا زمانی آغاز می‌شود که ایمپلنت ثبات کافی داشته باشد و بافت‌های اطراف برای ادامه درمان آماده باشند. پس از بررسی ایمپلنت، دندانپزشک قالب فیزیکی یا اسکن دیجیتال از موقعیت ایمپلنت و دندان‌های اطراف تهیه می‌کند. اطلاعات مربوط به رنگ و بایت نیز ثبت می‌شوند. سپس روکش و اباتمنت مناسب طراحی و ساخته می‌شوند. در جلسه تحویل، تطابق، تماس دندان‌ها، بایت و زیبایی بررسی و سپس روکش به روش پیچی یا چسبی ثابت می‌شود. مراحل معمول شامل این موارد هستند:

• بررسی ثبات ایمپلنت
• ارزیابی لثه
• قرار دادن قطعه قالب‌گیری یا اسکن بادی
• قالب‌گیری یا اسکن دیجیتال
• ثبت بایت
• انتخاب رنگ
• طراحی اباتمنت و روکش
• ساخت در لابراتوار
• امتحان روکش
• تنظیم تماس و بایت
• نصب نهایی

مرحله	اقدام	زمان تقریبی
جوش خوردن ایمپلنت	انتظار برای ایجاد اتصال پایدار با استخوان	حدود ۳ تا ۹ ماه در برخی شرایط
بررسی اولیه	ارزیابی ثبات ایمپلنت و لثه	پس از آماده شدن ایمپلنت
قالب‌گیری	قالب فیزیکی یا اسکن دیجیتال	یک جلسه
ثبت اطلاعات	ثبت بایت و انتخاب رنگ	هنگام قالب‌گیری یا جلسه مربوط
طراحی	طراحی اباتمنت و روکش	نامشخص
ساخت روکش	ساخت در لابراتوار	چند روز تا چند هفته؛ در بخشی از متن تا ۲ ماه ذکر شده
امتحان روکش	بررسی تطابق، تماس، بایت و زیبایی	پیش از نصب نهایی
نصب نهایی	اتصال با پیچ یا سمان	جلسه نهایی
دوره انتظار	استفاده از روکش موقت در صورت نیاز	تا آماده شدن روکش نهایی

نحوه اتصال روکش به ایمپلنت چگونه است؟

روکش به‌طور مستقیم یا از طریق اباتمنت به ایمپلنت متصل می‌شود. در سیستم پیچی، پیچ مخصوص ترمیم را به ایمپلنت یا اباتمنت متصل می‌کند. در سیستم چسبی، اباتمنت با پیچ روی ایمپلنت قرار می‌گیرد و سپس روکش روی آن سمان می‌شود. قبل از تثبیت نهایی، دندانپزشک شکل روکش، تماس با دندان‌های مجاور و نحوه قرار گرفتن دندان‌ها روی هم را بررسی می‌کند.برای کاهش عوارض مکانیکی نیرو باید به‌صورت دقیق دقیق تنظیم شود. نحوه گذاشتن روکش ایمپلنت به صورت زیر است:

• برداشتن هیلینگ اباتمنت
• تمیز کردن محل اتصال
• قرار دادن اباتمنت یا روکش
• بستن پیچ با نیروی مشخص
• کنترل تماس‌ها
• تنظیم بایت
• بستن سوراخ پیچ یا سمان کردن روکش

طرز گذاشتن روکش ایمپلنت کامل فک بالا

در بازسازی کامل فک بالا، چند ایمپلنت برای حمایت از یک پروتز کامل ثابت یا متحرک استفاده می‌شود. این درمان با نصب یک روکش منفرد تفاوت زیادی دارد و نیازمند طراحی دقیق محل ایمپلنت‌ها و پروتز است. پس از جوش خوردن مناسب ایمپلنت‌ها یا در بعضی پروتکل‌های انتخاب‌شده زودتر، قالب یا اسکن تهیه می‌شود. رابطه فک بالا و پایین، ارتفاع دندان‌ها و زیبایی لبخند نیز ثبت می‌شوند. پروتز کامل ثابت اغلب به‌گونه‌ای طراحی می‌شود که امکان نگهداری و تعمیر داشته باشد.

متن انگلیسی:
After healing, the abutment is attached and an impression or digital scan is taken for the final crown. The crown is tried in, adjusted for fit and bite, and then either cemented or attached with a screw. Final adjustments ensure comfort and proper chewing.
ترجمه فارسی:
پس از بهبودی، پایه متصل می‌شود و برای روکش نهایی، قالب‌گیری یا اسکن دیجیتال انجام می‌شود. روکش امتحان می‌شود، از نظر تناسب و بایت تنظیم می‌شود و سپس یا با سیمان یا با پیچ متصل می‌شود. تنظیمات نهایی، راحتی و جویدن مناسب را تضمین می‌کند.

به نقل از سایت clevelandimplant

نحوه چسباندن روکش ایمپلنت چگونه است؟

در روکش چسبی، ابتدا اباتمنت مناسب روی ایمپلنت بسته می‌شود. سپس دندانپزشک تطابق روکش با اباتمنت و تماس آن با دندان‌های اطراف را بررسی می‌کند. مقدار کنترل‌شده‌ای از سمان مناسب استفاده می‌شود و روکش روی اباتمنت قرار می‌گیرد. یکی از مهم‌ترین مراحل، خارج کردن کامل سمان اضافی از اطراف و زیر لثه است. باقی ماندن سمان می‌تواند با التهاب بافت اطراف ایمپلنت ارتباط داشته باشد.

کاربرد چسب روکش ایمپلنت چیست؟

چسب روکش دندان ایمپلنت یا سمان دندانپزشکی برای ثابت نگه داشتن روکش چسبی روی اباتمنت کاربرد دارد. این ماده باید متناسب با نوع ترمیم و برنامه درمان انتخاب شود. قدرت بیش از حد یا کم سمان هر کدام می‌توانند مشکل ایجاد کنند؛ روکش باید پایدار باشد اما در بعضی طرح‌ها امکان بازیابی آن نیز اهمیت دارد. استفاده از چسب‌های خانگی یا صنعتی برای چسباندن روکش افتاده مناسب نیست. سمان اضافی اطراف ایمپلنت نیز باید کاملا پاک شود.

روکش دندان ایمپلنت چقدر طول میکشد؟

مرحله ساخت و نصب روکش پس از آماده شدن ایمپلنت معمولا بسیار کوتاه‌تر از کل دوره ایمپلنت است. قالب‌گیری یا اسکن در یک جلسه انجام می‌شود و ساخت روکش بسته به لابراتوار و فناوری مورد استفاده ممکن است از چند روز تا چند هفته زمان ببرد. گاهی برای رسیدن به رنگ یا فرم مناسب به جلسه امتحان نیز نیاز است. بخش طولانی‌تر درمان معمولا، نه ساخت خود روکش بلکه انتظار برای جوش خوردن ایمپلنت به استخوان است.

چند ماه بعد از ایمپلنت میتوان روکش کرد؟

فاصله زمانی بین ایمپلنت و روکش برای همه بیماران یکسان نیست. پس از کاشت ایمپلنت باید اتصال پایدار بین استخوان و سطح ایمپلنت شکل بگیرد. این فرایند در بسیاری از افراد چند ماه طول می‌کشد و بسته به محل کاشت، کیفیت استخوان و وضعیت ترمیم متفاوت است. در برخی شرایط، دوره جوش خوردن ممکن است حدود ۳ تا ۹ ماه باشد.

دیر گذاشتن روکش ایمپلنت چه عواقبی دارد؟

زمان مناسب روکش باید براساس ثبات ایمپلنت و وضعیت بافت تعیین شود. تاخیر طولانی برای گذاشتن روکش می‌تواند باعث شود دوره بی‌دندانی شما بیشتر شود و بر زیبایی شما تاثیر بگذارد. در بعضی شرایط نیز شکل بافت نرم یا تماس دندان‌های مجاور ممکن است نیاز به مدیریت داشته باشد. با این حال، زود گذاشتن روکش روی ایمپلنتی که آماده تحمل نیرو نیست نیز می‌تواند مشکل‌ساز باشد. برخی از عواقب دیر گذاشتن روکش ایمپلنت عبارتند از:

• طولانی شدن دوره درمان
• ادامه مشکل زیبایی
• نیاز به استفاده طولانی‌تر از ترمیم موقت
• تغییر شکل بافت نرم در بعضی موارد
• دشوارتر شدن بازسازی در شرایط خاص

مراقبت های بعد از روکش ایمپلنت چیست؟

بعد از گذاشتن روکش ایمپلنت باید مانند دندان‌های طبیعی‌تان به تمیزی و بهداشت آن‌ها هم اهمیت دهید. خود روکش پوسیده نمی‌شود، اما پلاک می‌تواند اطراف ایمپلنت و لثه تجمع پیدا کند و باعث التهاب بافت اطراف شود. مسواک زدن منظم و تمیز کردن فضای بین روکش‌ها اهمیت زیادی دارد. در پروتزهای متصل ممکن است به ابزارهای مخصوص برای تمیز کردن زیر ترمیم نیاز باشد. دندان قروچه و جویدن اجسام بسیار سخت نیز می‌توانند احتمال شل شدن پیچ یا آسیب روکش را افزایش دهند. برخی از روش‌های مراقبت بعد از روکش ایمپلنت عبارتند از:

• مسواک زدن حداقل ۲ بار در روز
• تمیز کردن فضای بین دندان‌ها
• استفاده از برس بین دندانی در صورت نیاز
• استفاده از سوپرفلاس برای پروتزهای متصل
• پرهیز از جویدن یخ و اجسام سخت
• درمان دندان قروچه
• معاینه دوره‌ای
• جرم‌گیری و مراقبت حرفه‌ای طبق توصیه دندانپزشک

نحوه در آوردن روکش ایمپلنت چگونه است؟

برداشتن روکش ایمپلنت باید توسط دندانپزشک انجام شود. در روکش پیچی، معمولا ماده پوشاننده سوراخ پیچ برداشته می‌شود و پس از دسترسی به پیچ، روکش قابل خارج کردن است. در نوع چسبی، خارج کردن روکش ممکن است دشوارتر باشد و گاهی به ابزار یا حتی برش کنترل‌شده روکش نیاز دارد. تلاش برای جدا کردن روکش در خانه می‌تواند به اباتمنت، پیچ یا بافت اطراف آسیب بزند. روش خروج به نوع اتصال بستگی دارد.

متن انگلیسی:
Once your gums heal, your general dentist or prosthodontist makes more impressions of your mouth and remaining teeth. These impressions are used to make the crown — your realistic-looking artificial tooth.
ترجمه فارسی:
پس از بهبود لثه‌ها، دندانپزشک عمومی یا متخصص پروتز دندان، قالب‌های بیشتری از دهان و دندان‌های باقی‌مانده شما تهیه می‌کند. از این قالب‌ها برای ساخت روکش – دندان مصنوعی با ظاهری واقعی – استفاده می‌شود.

به نقل از سایت mayoclinic

مزایای روکش ایمپلنت دندان چیست؟

روکش ایمپلنت بخش قابل مشاهده و نهایی ایمپلنت است که روی پایه ایمپلنت قرار می‌گیرد و نقش تاج دندان را ایفا می‌کند. این روکش علاوه بر بازگرداندن ظاهر طبیعی دندان، به بهبود عملکرد جویدن و صحبت کردن کمک می‌کند و در صورت طراحی و نصب صحیح می‌تواند از نظر فرم، رنگ و اندازه با دندان‌های طبیعی هماهنگ شود. مهم‌ترین مزایای استفاده از انواع روکش ایمپلنت دندان عبارت است از:

• بازگرداندن ظاهر طبیعی دندان
• بهبود عملکرد جویدن:
• بهبود تکلم
• استحکام و دوام مناسب
• پوشش ظاهر خالی دندان
• هماهنگی با دندان‌های طبیعی
• کمک به حفظ عملکرد دندان‌ها
• ثبات بیشتر نسبت به پروتزهای متحرک

عوارض و مشکلات روکش ایمپلنت چیست؟

هرکدام از انواع روکش ایمپلنت دندان مزایا و معایبی دارند. اگر میان دو نوع روکش دارای پیچ و چسبی نمی‌دانید کدام یک برای شما مناسب است، باید معایب هر یک را بدانید. روکش‌های پیچی ممکن است با گذشت زمان شل شوند. در این شرایط باید به دندانپزشک مراجعه کنید. روکش‌های چسبی یا سیمانی ممکن است به دلیل نفوذ ماده چسبی به خط لثه باعث التهاب شوند. جداکردن و تعمیر آنها نیز مشکلات زیادی دارد.

مزایای روکش ایمپلنت	معایب و مضرات روکش ایمپلنت
ظاهر طبیعی	هزینه بالا
بهبود جویدن	احتمال لق شدن
بهبود تکلم	احتمال شکستگی
ثبات بالا	درد و حساسیت موقت
هماهنگی با دندان‌ها	نیاز به رعایت بهداشت
دوام مناسب	احتمال التهاب اطراف ایمپلنت
بهبود ظاهر لبخند	احتمال نیاز به تعویض

علت لق شدن روکش ایمپلنت

ممکن است به دلیل شل شدن پیچ، از دست رفتن سمان یا مشکل در اجزای پروتز روکش ایمپلنت شل شود. اعمال نیروی زیاد هنگام جویدن و دندان قروچه نیز می‌توانند فشار بیشتری به اتصال وارد کنند. گاهی بیمار حرکت روکش را با حرکت خود ایمپلنت اشتباه می‌گیرد. اگر پایه ایمپلنت داخل استخوان حرکت داشته باشد، موضوع مهم‌تر است و باید سریع بررسی شود. ادامه جویدن با روکش لق ممکن است به قطعات آسیب بیشتری وارد کند. علت شل شدن روکش ایمپلنت می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:

• شل شدن پیچ
• شکستن پیچ
• از دست رفتن سمان
• دندان قروچه
• تماس نامناسب دندان‌ها
• فرسودگی قطعات
• شکستگی بخشی از ترمیم
• مشکل خود ایمپلنت

برای درمان شل شدن روکش ایمپلنت چه کنیم؟

در صورت شل شدن روکش، بهتر است با آن سمت غذای سفت نجوید و برای بررسی به دندانپزشک مراجعه کنید. دندانپزشک ابتدا مشخص می‌کند حرکت مربوط به روکش، اباتمنت یا خود ایمپلنت است. در نوع پیچی ممکن است پیچ تعویض یا با شرایط صحیح مجددا بسته شود. در نوع چسبی ممکن است نیاز به تمیز کردن و سمان مجدد وجود داشته باشد. اگر قطعه‌ای شکسته باشد، تعمیر یا تعویض لازم می‌شود.

درد بعد از روکش ایمپلنت

ناراحتی خفیف لثه پس از دستکاری بافت یا نصب روکش ممکن است کوتاه‌مدت باشد، اما درد شدید یا مداوم طبیعی تلقی نمی‌شود. بلند بودن روکش و تماس زودرس هنگام جویدن می‌تواند علت درد بعد از روکش ایمپلنت باشد. التهاب بافت اطراف، باقی ماندن سمان، فشار نامناسب یا مشکلات خود ایمپلنت نیز می‌توانند باعث درد بعد از گذاشتن روکش ایمپلنت شوند. وجود تورم، ترشح، تب یا لق شدن ایمپلنت اهمیت بیشتری دارد و نیازمند ارزیابی سریع است. علت درد بعد روکش ایمپلنت می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:

• بلند بودن روکش
• فشار بیش از حد
• التهاب لثه
• سمان اضافی
• گیر غذایی
• مشکل پیچ یا اباتمنت
• التهاب بافت اطراف ایمپلنت
• مشکلات خود ایمپلنت

برای انتخاب بهترین نوع روکش ایمپلنت دندان همین الان از متخصص نوبت بگیر.

بهترین دکتر دندانپزشک زیبایی ایران

علت افتادن روکش ایمپلنت

افتادن روکش بیشتر به دلیل از دست رفتن اتصال بین اجزای پروتز اتفاق می‌افتد. در نوع چسبی ممکن است سمان خاصیت نگهدارندگی خود را از دست بدهد. در نوع پیچی، شل شدن یا شکست پیچ می‌تواند باعث جدا شدن روکش ایمپلنت شود. نیروهای شدید جویدن و دندان قروچه نیز می‌توانند در این مشکل نقش داشته باشند. روکش افتاده باید همراه خود برای معاینه برده شود تا وضعیت آن و اجزای زیرین بررسی شوند.

اگر روکش ایمپلنت افتاد چه کنیم؟

روکش افتاده را در یک ظرف تمیز نگه دارید. آن را با چسب قطره‌ای یا مواد خانگی دوباره به محل نچسبانید. همچنین نباید روکش را با فشار روی ایمپلنت قرار دهید، زیرا ممکن است قطعات زیر آن آسیب دیده باشند. تا زمان مراجعه با آن سمت غذای سخت نجوید. دندانپزشک پس از بررسی مشخص می‌کند امکان نصب مجدد وجود دارد یا روکش و قطعات دیگر نیاز به تعمیر یا تعویض دارند.

شکستن روکش ایمپلنت

شکستگی روکش ایمپلنت می‌تواند به شکل ترک یا لب‌پریدگی کوچک تا آسیب شدید روکش ایجاد شود. فشار زیاد، دندان‌قروچه، ضربه، طراحی نامناسب یا ضخامت کم روکش می‌تواند احتمال شکستگی را بیشتر کند. در موارد خفیف، ممکن است روکش قابل ترمیم یا پرداخت باشد، اما در شکستگی‌های شدید معمولا تعویض روکش لازم است. همچنین دندانپزشک باید پیچ، اباتمنت و خود ایمپلنت را بررسی کند تا علت مشکل مشخص شود.

لب پر شدن روکش ایمپلنت

لب‌پریدگی روکش بیشتر در روکش‌هایی دیده می‌شود که یک لایه سرامیکی روی زیرساخت دارند. در این حالت ممکن است بخشی از سرامیک جدا شود، اما زیرساخت سالم بماند. اگر لب‌پریدگی کوچک باشد، گاهی می‌توان آن را با پرداخت یا ترمیم کامپوزیتی اصلاح کرد. در آسیب‌های شدیدتر، به‌ویژه اگر ظاهر یا عملکرد دندان تحت تأثیر قرار گرفته باشد، ممکن است تعویض روکش لازم شود.

بلند بودن روکش ایمپلنت

این وضعیت می‌تواند هنگام جویدن احساس ناخوشایند یا درد ایجاد کند و نیروهای اضافی به اجزای ایمپلنت وارد کند. بیمار ممکن است احساس کند دندان جدید مانع بسته شدن طبیعی دهان می‌شود. دندانپزشک می‌تواند با بررسی بایت نقاط تماس اضافی را شناسایی کند. تنظیم کنترل‌شده سطح روکش معمولا برای اصلاح تماس انجام می‌شود.

پزشکان پیشنهادی

۵ (۱۱۳۰ نظر)

دکتر محمدرضا چالاک

پزشک دندانپزشکی

نوبت بگیرید

۴.۹ (۱۰۴۶ نظر)

دکتر افشین جهانبان

پزشک دندانپزشکی

نوبت بگیرید

۴.۹ (۶۸۸ نظر)

دکتر زهرا صداقتی جهرمی

پزشک دندانپزشکی

نوبت بگیرید

۵ (۴۸۳ نظر)

دکتر سید احمدرضا ذکاوت

پزشک دندانپزشکی

نوبت بگیرید

۵ (۴۰۵ نظر)

دکتر بهزاد براهیمی

پزشک دندانپزشکی

نوبت بگیرید

۴.۸ (۳۷۵ نظر)

دکتر سید امیرشبیر دیباجی پور

پزشک دندانپزشکی

نوبت بگیرید

انواع روکش ایمپلنت دندان در دکترتو کلینیک

اگر میخواهید از نظر مالی برای ایمپلنت آماده شوید باید بدانید که روکش از ایمپلنت جداگانه محاسبه میشود. به طور کلی روکش‌های سرامیکی نسبت به فلزی گرانتر هستند. گاهی نیاز است قبل از ایمپلنت جراحی‌هایی مانند جراحی لثه برای ایمپلنت یا پیوند استخوان در ایمپلنت انجام شود. برای اطلاع از جدیدترین قیمت ایمپلنت دندان، به دکترتو کلینیک مراجعه کنید.

نتیجه گیری

روکش ایمپلنت در جنس‌ها و روش‌های اتصال مختلف ساخته می‌شود و انتخاب آن به شرایط هر فرد و محل دندان بستگی دارد. زیرکونیا، سرامیک، PFM، آلیاژ طلا و لیتیوم دی‌سیلیکات از انواع روکش ایمپلنت مطرح هستند و هرکدام از نظر زیبایی و استحکام ویژگی‌های متفاوتی دارند. برخی از روکش‌ها پیچی بوده و روی ایمپلنت پیچ می‌شوند. اما برخی دیگر با چسب یا سیمان دندانپزشکی وصل می‌شوند. اشد. علاوه بر جنس و اتصال، تطابق دقیق روکش، تنظیم بایت، کیفیت ساخت و امکان رعایت بهداشت نیز اهمیت دارند. در نهایت، دندانپزشک با بررسی وضعیت ایمپلنت، لثه، نیروهای جویدن و نیازهای زیبایی می‌تواند نوع مناسب روکش را مشخص کند.

دکترتو مراقب سلامتی شماست!