در هفته یازدهم بارداری، چشمانداز رشد جنین و تغییرات مادر شفافتر میشود.
در هفته دهم بارداری بدن مادر هنوز زیر اثر هورمونهای بارداری است و تهوع و خستگی در بسیاری از زنان ادامه دارد، هرچند معمولاً از هفتههای ۱۰ تا ۱۴ رو به کاهش میرود.
سرطان واژن توموری بدخیم است که از لایههای پوشاننده مجرای واژن آغاز میشود و در مراحل اولیه ممکن است بدون علامت باشد.
در هفته نهم بارداری، جنین ۲۲ تا ۲۸ میلیمتر (۲.۲ تا ۲.۸ سانتیمتر) طول دارد و اندازهای تقریبا برابر با یک گیلاس یا زیتون پیدا کرده است.
هفته هشتم بارداری مرحلهای است که در آن سرعت تکوین بهطور چشمگیری افزایش مییابد و ابعاد جنین حدود ۱٫۵ تا ۲ سانتیمتر با وزنی نزدیک به ۱ تا ۲ گرم گزارش میشود.
در هفته هفتم بارداری، بدن مادر تحتتأثیر تغییرات هورمونی قابلتوجهی قرار میگیرد که موجب بروز علائمی مانند تهوع، حساسیت سینه، خستگی و تغییرات پوستی میشود.
در هفته ششم بارداری، بدن مادر بهسرعت در حال سازگاری با تغییرات هورمونی است و جنین کوچک به مرحلهای حیاتی از رشد میرسد.
در هفته پنجم بارداری، جنین تنها ۱.۵ تا ۲ میلیمتر اندازه دارد اما با سرعتی چشمگیر در حال رشد و شکلگیری اندامهای حیاتی مانند قلب و مغز است.
سرطان مهبل یا پرینه با خارش و سوزش، زگیل، تغییر رنگ و شکل و درد همراه است. با مراجعه به پزشک متخصص زنان، روش های درمانی مانند جراحی، رادیوتراپی و شیمی درمانی آغار می شود.
در هفته چهارم بارداری، تخمک بارور شده در دیواره رحم لانهگزینی میکند و جنین رشد خود را آغاز میدهد. در این زمان ممکن است علائمی مانند تاخیر پریود، نفخ، حساسیت سینهها، خستگی یا حالت تهوع احساس کنید.
اولین قدم در کنترل استرس، پیدا کردن منشا استرسزا است.
یکی از بیماریهای مقاربتی که با علامت زخم دردناک بروز میکند، شانکروئید است. این بیماری از طریق سکس منتقل میشود و بریا درمان نیاز به آنتیبیوتیکهای تجویزی دارد.