فهرست مطالب
خلاصه این مطلب را در این پادکست گوش دهید:
رفتار خوردن معمولاً با تأمین نیازهای تغذیهای بدن ارتباط دارد، اما در برخی شرایط الگوهای غیرعادی بروز میکند که میتواند نشانه یک مشکل بالینی باشد. یکی از این الگوها اختلال پیکا است که در آن فرد به مصرف مواد غیرخوراکی مانند خاک، یخ یا کاغذ تمایل پیدا میکند. این رفتار فراتر از کنجکاوی گذراست و در صورت تداوم میتواند سلامت جسم و روان را تحت تأثیر قرار دهد. اهمیت شناخت پیکا از آن جهت است که اغلب با کمبودهای تغذیهای، شرایط رشدی یا اختلالات روانپزشکی همراه میشود. هدف از پرداختن به این موضوع، روشنکردن مفهوم، دامنه و پیامدهای آن برای درک بهتر این اختلال است. شناخت درست آن میتواند به تمایز رفتار طبیعی از اختلال کمک کند. در این مطلب از دکترتو، با اختلال پیکا یا هرزهخواری آشنا میشوید.
اختلال پیکا یا هرزه خواری چیست؟
اختلال پیکا یا هرزهخواری یک اختلال خوردن است که در آن فرد بهطور مداوم تمایل به خوردن مواد غیرخوراکی و فاقد ارزش غذایی دارد. این مواد میتوانند شامل اشیایی باشند که برای مصرف انسانی طراحی نشدهاند و این رفتار حداقل یک ماه ادامه پیدا میکند. پیکا زمانی بهعنوان اختلال تشخیص داده میشود که با سن رشدی فرد یا باورهای فرهنگی و اجتماعی او سازگار نباشد. این اختلال بیشتر در کودکان، زنان باردار و افرادی با برخی بیماریهای جسمی یا روانی دیده میشود و در صورت عدم تشخیص و درمان میتواند باعث بروز مشکلات جدی برای سلامت بدن شود.
مشاوره روانشناسی
با برترین روانشناسان ایران از دیدگاه کاربران
انواع اختلال پیکا یا هرزه خواری
انواع اختلال پیکا یا هرزهخواری بر اساس نوع ماده غیرخوراکی که فرد بهطور مداوم مصرف میکند طبقهبندی میشود. این دستهبندی به درک بهتر الگوی رفتار، شناسایی علتهای زمینهای مانند کمبودهای تغذیهای یا مشکلات روانپزشکی و همچنین پیشگیری از عوارض احتمالی کمک میکند. هر نوع پیکا میتواند خطرات خاصی برای سلامت داشته باشد و شدت عوارض آن به نوع ماده مصرفی، مقدار و مدت زمان تداوم رفتار بستگی دارد.
| نوع پیکا | ماده مصرفی | عوارض احتمالی |
|---|---|---|
| ژئوفاژی | خاک، گل، رس | انتقال انگلها و ورود فلزات سنگین |
| پاگوفاژی | یخ | ارتباط با کمخونی فقر آهن |
| آمیلوفاژی | نشاسته خام | مشکلات گوارشی و سوءتغذیه |
| تریکوفاژی | مو | انسداد روده و تشکیل توده مو |
| زایلوفاژی | کاغذ یا چوب | آسیب به دستگاه گوارش |
| پلاستیکوفاژی یا متالوفاژی | پلاستیک یا فلز | مسمومیت و آسیبهای داخلی |
متن انگلیسی:
courses.lumenlearning
Pica is a psychological disorder characterized by an appetite for substances that are largely non-nutritive, such as ice, soap, hair, paper, metal, soil, stones, glass, or chalk. The term pica originates in the Latin word for magpie (picave), a bird that is famed for its unusual eating behaviors, where it is known to eat almost anything
ترجمه متن:
پیکا یک اختلال روانی است که با اشتها به موادی که عمدتاً غیر مغذی هستند مانند یخ، صابون، مو، کاغذ، فلز، خاک، سنگ، شیشه یا گچ مشخص میشود. واژه پیکا از کلمه لاتین نوعی زاغ (به نام picave) سرچشمه میگیرد، پرندهای که به دلیل رفتارهای غذایی غیرمعمولش مشهور است و تقریباً هر چیزی را میخورد.
اختلال پیکا یا هرزه خواری چقدر شایع است؟
شیوع اختلال پیکا یا هرزهخواری در جمعیتهای مختلف متفاوت است و به عواملی مانند سن، وضعیت تغذیهای، بارداری و وجود اختلالات زمینهای بستگی دارد. به دلیل پنهانماندن رفتار در بسیاری از افراد، آمار دقیق شیوع مشخص نیست، اما مطالعات نشان میدهند که این اختلال در برخی گروهها بهطور قابلتوجهی شایعتر از جمعیت عمومی است. در ادامه میزان شیوع این بیماری را در گروه های مختلف بررسی میکنیم:
- کودکان خردسال: بهویژه در سنین پیشدبستانی که رفتارهای دهانی شایعتر است
- زنان باردار: بهخصوص در صورت وجود کمبود آهن یا سایر ریزمغذیها
- افراد مبتلا به کمخونی فقر آهن: که ارتباط شناختهشدهای با برخی انواع پیکا دارد
- افراد دارای ناتوانیهای رشدی یا اوتیسم: که شیوع پیکا در آنها بالاتر از جمعیت عمومی است
علائم پیکا یا هرزه خواری
علائم پیکا یا هرزهخواری بسته به نوع ماده غیرخوراکی مصرفشده، مدت زمان تداوم رفتار و وضعیت سلامت فرد متفاوت است و ممکن است جسمی، رفتاری یا روانی باشد. در بسیاری از موارد، خود رفتار خوردن مواد غیرخوراکی مهمترین علامت است، اما عوارض ناشی از آن نیز میتوانند به شناسایی اختلال کمک کنند. شایعترین علائم پیکا شامل موارد زیر است:
- تمایل مداوم به خوردن مواد غیرخوراکی: مانند خاک، یخ، کاغذ، مو یا فلز
- مشکلات گوارشی: شامل درد شکم، یبوست، اسهال یا نفخ
- علائم کمخونی: مانند خستگی، رنگپریدگی و ضعف که بهویژه در پاگوفاژی دیده میشود
- آسیبهای دهان و دندان: مانند ساییدگی دندان یا زخمهای دهانی
- عفونت یا مسمومیت: در اثر مصرف مواد آلوده یا حاوی فلزات سنگین
علل پیکا یا هرزه خواری
علل اختلال پیکا یا هرزهخواری چندعاملی است و ترکیبی از عوامل زیستی، تغذیهای، روانی و محیطی در بروز آن نقش دارند. در بسیاری از افراد، پیکا نشانهای از یک مشکل زمینهای است و شناسایی علت اصلی نقش مهمی در درمان دارد. مهمترین علل شناختهشده پیکا شامل موارد زیر است
- کمبودهای تغذیهای: بهویژه کمبود آهن، روی یا سایر ریزمغذیها که با بروز تمایل به خوردن مواد غیرخوراکی مرتبط است
- بارداری: تغییرات هورمونی و نیازهای تغذیهای افزایشیافته میتواند زمینهساز پیکا شود
- اختلالات روانپزشکی: مانند اختلال وسواس فکری عملی، افسردگی یا اسکیزوفرنی
- ناتوانیهای رشدی: از جمله اختلال طیف اوتیسم یا ناتوانی ذهنی که شیوع پیکا در آنها بالاتر است
- عوامل فرهنگی و محیطی: قرار گرفتن در معرض مواد خاص یا باورهای نادرست درباره فواید آنها
نمیدونی چرا مدام هرزه خواری میکنی؟
برای بررسی علت و درمان نوبت بگیر.
اختلال پیکا در بارداری
بیشتر هوسهای مربوط به بارداری و پیکا شامل مواد غیر غذایی مانند خاک یا گچ است. اما به طور کلی پیکا در زنان باردار کمتر رایج است. دلیل اینکه برخی از زنان در دوران بارداری هوس موادی مانند گچ و خاک را دارند، به طور قطع مشخص نیست. برخی از افراد تصور میکنند علت این مشکل در بارداری کمبود آهن است. گمان میشود که در چنین شرایطی هرزه خواری تلاش بدن برای به دست آوردن ویتامینها یا مواد معدنی است که از طریق مصرف معمولی غذا به دست نمیآید.
متن انگلیسی:
my.clevelandclinic
Pica in people who are pregnant usually goes away on its own
ترجمه متن:
معمولا پیکا در افرادی که باردار هستند به صورت خود به خود از بین میرود.
اختلال پیکا در کودکان
کودکان خردسال اغلب اقلام غیر خوراکی مانند علف یا اسباب بازی را در دهان خود میگذارند؛ زیرا در مورد دنیای اطراف خود کنجکاو هستند. اما بچههای مبتلا به پیکا (PIE-kuh) فراتر از آن هستند؛ این کودکان گاهی اوقات چیزهایی میخورند که میتواند منجر به مشکلات سلامتی شود. مشکلات سلامتی ممکن است در کودکان مبتلا به پیکا رخ دهد، بسته به آنچه که میخورند متفاوت است. این مشکلات میتواند شامل موارد زیر باشد:
- کمبود آهن
- مسمومیت با سرب ناشی از خوردن خاک یا تراشه رنگ با سرب
- یبوست یا اسهال ناشی از خوردن چیزهایی که بدن نمیتواند هضم کند. (مانند مو)
- عفونتهای رودهای، ناشی از خوردن خاک یا مدفوع دارای انگل یا کرم
- انسداد روده ناشی از خوردن موادی که روده را مسدود میکنند.
- صدمات دهان یا دندان
پیکا در کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم
یکی دیگر از مسائل کمتر شناخته شده در میان کودکان خردسال مبتلا به بیماری اوتیسم، ابتلا به پیکا است؛ وضعیتی که در آن فرد به طور مکرر چیزهایی را میخورد که غذا نیستند. مانند خاک، گچ و خاک رس. پیکا میتواند منجر به مشکلات جدی پزشکی از جمله انگلهای گوارشی، مسمومیت با سرب، کمبودهای تغذیهای، خفگی، مسمومیت، انسداد روده و سوراخشدگی شود. این موارد ممکن است منجر به مشکلات جدی، نیاز به جراحی و حتی عفونت خون شود که تهدید کننده زندگی هستند. تشخیص و درمان به موقع این مشکل ضروری است. متخصصان باید پیش از بروز مشکلات جدیتر کودکان مبتلا را درمان و از خطرات جدیتر محافظت کنند.
عوامل خطر بیماری پیکا
عوامل خطر بیماری پیکا یا هرزهخواری شرایط و ویژگیهایی هستند که احتمال بروز این اختلال را افزایش میدهند و لزوماً بهتنهایی علت مستقیم آن محسوب نمیشوند. شناخت این عوامل به تشخیص زودهنگام و پیشگیری از عوارض کمک میکند. مهمترین عوامل خطر ابتلا به پیکا شامل موارد زیر است:
- سن پایین: بهویژه در کودکان خردسال که رفتارهای اکتشافی دهانی شایعتر است.
- بارداری: بهخصوص در صورت وجود کمبودهای تغذیهای مانند کمبود آهن
- کمخونی فقر آهن یا کمبود روی: که ارتباط شناختهشدهای با بروز پیکا دارد
- ناتوانیهای رشدی یا اختلال طیف اوتیسم: که شیوع پیکا در این افراد بالاتر گزارش شده است.
- اختلالات روانپزشکی: مانند وسواس فکری عملی یا اختلالات خلقی
- شرایط اجتماعی نامناسب: مانند فقر، سوءتغذیه یا دسترسی محدود به غذای سالم
روش تشخیص ابتلا به پیکا یا هرزه خواری
تشخیص ابتلا به پیکا یا هرزهخواری معمولاً بر اساس ارزیابی بالینی، شرح حال دقیق و بررسی علائم جسمی و رفتاری انجام میشود. پزشک یا روانشناس با بررسی رفتار خوردن مواد غیرخوراکی و مدت زمان تداوم آن، تعیین میکند که آیا رفتار فرد با سن رشدی و هنجارهای فرهنگی سازگار است یا خیر. روشهای تشخیصی شامل موارد زیر است:
- مصاحبه بالینی: جمعآوری اطلاعات درباره نوع مواد مصرفی، دفعات و مدت زمان رفتار
- معاینه فیزیکی: بررسی علائم کمخونی، آسیبهای دهان و دندان، مشکلات گوارشی یا مسمومیت
- آزمایشهای خون و ادرار: برای شناسایی کمبودهای تغذیهای، عفونتها یا مسمومیت با فلزات سنگین
- ارزیابی روانشناختی: بررسی اختلالات همراه مانند وسواس، افسردگی یا اختلالات رشدی
- گزارش والدین یا مراقبان: بهویژه در کودکان، برای تشخیص دقیقتر الگوهای مصرف مواد غیرخوراکی
به دلیل اختلال پیکا دچار عوارض شدی؟ تا دیر نشده با پزشک مشورت کن.
درمان پیکا یا هرزه خواری چگونه است؟
درمان پیکا یا هرزهخواری به شناسایی علت زمینهای، نوع ماده مصرفی و شدت اختلال بستگی دارد و معمولاً ترکیبی از روشهای پزشکی، تغذیهای و روانشناختی است. هدف درمان کاهش رفتار خوردن مواد غیرخوراکی، پیشگیری از عوارض جسمی و بهبود سلامت روان فرد است. روشهای درمان شامل موارد زیر است:
- دارودرمانی: در موارد خاص همراه با اختلالات روانپزشکی، برای کاهش وسواس یا رفتارهای تکانشی
- اصلاح کمبودهای تغذیهای: تجویز مکمل آهن، روی یا سایر ریزمغذیها در صورت وجود کمبود
- درمان پزشکی عوارض جسمی: مدیریت مسمومیت، انسداد روده یا عفونتهای ناشی از مصرف مواد غیرخوراکی
- مداخلات روانشناختی: رفتاردرمانی شناختی، آموزش مهارتهای مقابلهای و مدیریت وسوسه
- آموزش والدین و مراقبان: نظارت بر رفتار کودک و ایجاد محیط امن بدون دسترسی به مواد غیرخوراکی
۱. درمان دارویی هرزه خواری
درمان دارویی هرزهخواری یا پیکا معمولاً در مواردی استفاده میشود که اختلال با مشکلات روانپزشکی همراه باشد یا رفتار خوردن مواد غیرخوراکی شدید و مقاوم باشد. دارودرمانی بهتنهایی کافی نیست و معمولاً همراه با رفتاردرمانی یا اصلاح تغذیه بهکار میرود. نکات مهم درباره درمان دارویی شامل موارد زیر است:
- ترکیب با مداخلات غیر دارویی: مانند رفتاردرمانی شناختی، آموزش مهارتهای مقابلهای و اصلاح کمبودهای تغذیهای
- داروهای ضدافسردگی یا ضداضطراب: مانند مهارکنندههای بازجذب سروتونین (SSRIs) برای کاهش وسواس و رفتارهای تکانشی
- داروهای محرک یا تنظیمکننده خلق: در مواردی که پیکا با اختلال توجه و بیشفعالی یا نوسانات خلقی همراه است
- پایش دقیق عوارض جانبی: مصرف داروها باید تحت نظر روانپزشک باشد تا از بروز عوارض ناخواسته جلوگیری شود
۲. مکمل های غذایی
مکملهای غذایی در درمان پیکا یا هرزهخواری نقش مهمی دارند، زیرا بسیاری از موارد این اختلال با کمبود ریزمغذیها مانند آهن، روی یا ویتامینها همراه است. مصرف مناسب مکملها میتواند تمایل به خوردن مواد غیرخوراکی را کاهش دهد و به بهبود علائم جسمی کمک کند. نکات مهم در استفاده از مکملهای غذایی شامل موارد زیر است
- آهن: برای جبران کمخونی فقر آهن و کاهش تمایل به پاگوفاژی
- روی: بهبود عملکرد ایمنی و کاهش رفتار خوردن مواد غیرخوراکی
- ویتامینها و مواد معدنی دیگر: مانند کلسیم و ویتامین D در صورت کمبود
- دوز و مدت مصرف تحت نظر پزشک: برای جلوگیری از عوارض ناشی از مصرف بیشازحد
- ترکیب با اصلاح رژیم غذایی: دریافت مواد مغذی از طریق غذاهای سالم و متنوع
۳. درمان رفتاری
رفتار درمانی شامل آموزش مکانیسمها و استراتژیهای مقابلهای به فرد برای کمک به تغییر رفتار است. این روش درمانی سبک رفتاری فرد مبتلا را تغییر میدهد و به مرور فرد را از وابستگی به هرزه خواری دور میکند.
عوارض پیکا چیست؟
اختلال پیکا یا هرزهخواری میتواند عوارض جسمی و روانی متنوعی ایجاد کند که شدت آنها به نوع ماده مصرفی، مدت زمان تداوم رفتار و میزان مصرف بستگی دارد. این عوارض در صورت عدم درمان میتوانند جدی و حتی تهدیدکننده زندگی باشند. شایعترین عوارض پیکا شامل موارد زیر است:
- مشکلات گوارشی: انسداد روده، یبوست، اسهال، درد شکم یا تهوع
- مسمومیت: بهویژه ناشی از مصرف فلزات سنگین، رنگ یا مواد شیمیایی
- کمخونی و اختلالات تغذیهای: کاهش سطح آهن، روی یا ویتامینها
- آسیبهای دهان و دندان: شکستگی دندان، ساییدگی یا زخمهای دهانی
- عفونتها: ناشی از مصرف مواد آلوده مانند خاک یا گل
- عوارض روانی: اضطراب، احساس گناه یا خجالت و کاهش کیفیت زندگی
راه های پیشگیری از ابتلا به هرزه خواری
راههای پیشگیری از ابتلا به هرزهخواری یا پیکا بر کاهش عوامل خطر، اصلاح کمبودهای تغذیهای و آموزش رفتارهای سالم متمرکز است. پیشگیری به ویژه در کودکان و زنان باردار اهمیت دارد و میتواند از بروز عوارض جسمی و روانی جلوگیری کند. مهمترین راههای پیشگیری شامل موارد زیر است:
- پیشگیری از دسترسی به مواد غیرخوراکی: حذف یا محدود کردن مواد بالقوه خطرناک در محیط کودک یا فرد در معرض خطر
- اصلاح تغذیه و مصرف کافی ریزمغذیها: مانند آهن، روی و ویتامینها برای کاهش تمایل به خوردن مواد غیرخوراکی
- آموزش والدین و مراقبان: نظارت بر رفتار کودک، ارائه محیط امن و آگاهسازی درباره مواد غیرخوراکی
- مراقبت دوران بارداری: بررسی وضعیت تغذیه و مصرف مکملهای لازم تحت نظر پزشک
- افزایش آگاهی روانی: آموزش مهارتهای مقابلهای و مدیریت وسوسه در افراد مستعد
4.8 (1978 نظر)4.8 (755 نظر)4.7 (712 نظر)4.6 (657 نظر)4.8 (598 نظر)4.4 (660 نظر)نتیجه گیری
پیکا یا هرزهخواری اختلالی است که با خوردن مکرر مواد غیرغذایی شناخته میشود و میتواند پیامدهای مهمی برای سلامت داشته باشد. این اختلال اغلب نشانهای از کمبودهای تغذیهای، شرایط رشدی خاص یا مشکلات روانپزشکی زمینهای است و در گروههایی مانند کودکان و زنان باردار بیشتر دیده میشود. توجه به تداوم رفتار، نوع ماده مصرفی و ناسازگاری آن با سن و فرهنگ، نقش کلیدی در شناسایی پیکا دارد. شناخت علمی آن برای ارزیابی پیامدها و بار بیماری اهمیت دارد. درک صحیح این اختلال امکان تمایز آن از رفتارهای گذرا را فراهم میکند و به ترسیم تصویری روشن از ابعاد جسمی و روانی آن منجر میشود.
دکترتو مراقب سلامتی شماست!
سلام من عادت دارم ب خوردن نخ گرت خورده دوست دارم زیر دندانم خوردش کنم و ب زژرون بندارم قبلا هم ناخن میکندم با ذنذدون الان بهترم شدم
سلام. عادت جویدن نخ دندان یا ناخن با دندان، مثل هر رفتار تکراری دیگری، میتواند به دندانها و لثه آسیب برساند و مشکلاتی مثل ساییدگی مینای دندان یا التهاب لثه ایجاد کند. اینکه خودتان متوجه شدید و بهتر شدهاید قدم خوبی است. برای ادامه روند بهبود، میتوانید جایگزینهایی مثل آدامس بدون قند یا تمرینهای آرامسازی برای کاهش وسوسه استفاده کنید و در صورت نیاز با دندانپزشک یا روانشناس کودک و بزرگسال مشورت کنید تا راهکارهای تکمیلی ارائه شود.
سلام من پسر بچه ای دارم که چهار ساله است و از اول کاغذ و گچ و گاهی مهر نماز میخورد میخواستم بدونم درمان این بیماری که پیکا هست چیست و تا کی ادامه دارد و آیا خوردن ناخن هم جز پیکا است و چکاری انجام دهم که نخورد یا درمان شود
سلام. خوردن اشیای غیرغذایی مانند کاغذ، گچ یا مهر نماز در کودکان زیر ۶ سال ممکن است جزو اختلال پیکا باشد، به ویژه اگر مکرر باشد. خوردن ناخن هم میتواند بخشی از همین رفتار باشد، اما گاهی فقط عادت است. درمان شامل بررسی کمبودهای تغذیهای مثل آهن و روی، اصلاح رفتار کودک و ایجاد محیط ایمن است. مراجعه به متخصص کودکان یا روانپزشک کودک برای ارزیابی و راهنمایی دقیق بسیار مهم است تا خطرات احتمالی، مثل مسمومیت یا مشکلات گوارشی، کاهش یابد.
متخصص روانپزشک
من چند ساله که گت خاکی روی سیب زمینی و تا سیمان و تاسنج کوچک میخورم و اون چیزی که پشت گچ هست ه طور یه جور رنگ اونم میخورم و نمیتونم به پدر و مادرم بگم اونا دو بار منو گیر انداختن و من از خجالتم نمیتونم بهشون بگم و حتی به پدرم گفتم یه بار منو ببره به آزمایش به خاطر این بیماری پیکا ولی گفت ولش کن از این چیزا و فکر کنم خیلی وقته که اینا رو میخورم خیلی وقت منظورم چند سال و اولش از یه بو کردن گچ شروع شد
سلام، پیکا یک اختلال است که باعث میشود افراد تمایل به خوردن مواد غیرخوراکی مثل خاک، گچ یا سیمان داشته باشند و میتواند عوارض جسمی جدی مثل مسمومیت با فلزات سنگین، مشکلات معده و روده یا کمخونی ایجاد کند. مهم است این موضوع را با یک پزشک روانپزشک یا روانشناس بالینی در میان بگذارید تا علت و شدت اختلال بررسی شود و درمان مناسب، شامل مشاوره روانی و در صورت نیاز مکملهای تغذیهای، شروع شود. حتی اگر خجالت میکشید، میتوانید به صورت ناشناس یا آرام با پزشک صحبت کنید تا کمک دریافت کنید و از عوارض بلندمدت جلوگیری شود.
متخصص روانپزشک
من حدود شش وهفت ماه اس مهره نماز میخورم ومثلا یک فرد معتاد ب دنبالش میگردم خیلی در عذاب هستم
سلام، خوردن مهر یا هر ماده غیرخوراکی نوعی اختلال به نام «پیکا» محسوب میشود که میتواند ناشی از مشکلات روانی، کمبود برخی مواد معدنی یا عادت رفتاری باشد و وابستگی شدید به آن طبیعی نیست. بهتر است هرچه سریعتر با پزشک یا روانپزشک مراجعه کنید تا هم از نظر جسمی (مثلاً کمبود آهن یا سایر مواد) و هم از نظر روانی بررسی شوید و راهکار مناسب برای ترک این عادت و کاهش رنج شما ارائه شود.
متخصص روانپزشک
سلام بچه زیر دو سال دارم هرجا که خاک و شن و حتی سنگ میبینه شروع به خوردن میکنه
سلام، خوردن خاک، شن یا مواد غیرخوراکی در کودکان زیر دو سال میتواند نشانهای از اختلال پیکا باشد، که گاه به دلیل کنجکاوی طبیعی کودک در این سن رخ میدهد، اما در برخی موارد ممکن است به کمبودهایی مانند آهن یا روی مرتبط باشد. توصیه میشود کودک توسط پزشک متخصص کودکان معاینه و در صورت لزوم آزمایش خون جهت بررسی سطح مواد معدنی انجام شود. در عین حال، باید محیط کودک ایمنسازی شود و دسترسی او به مواد خطرناک محدود گردد تا از بروز آسیب یا مسمومیت جلوگیری شود.
متخصص اطفال
سلام من مدت سه وچهار بیشتر دارم مهر نماز میخورم اینهو یه معتاد ک دنباله مواد منم دنباله مهر میگردم لطفن راهنمایی کنید چیکار کنم ترکش کنم
سلام، احساس میل شدید به خوردن خاک یا مهر ممکن است به مشکلات روانی یا اختلالات تغذیهای اشاره داشته باشد که نیاز به توجه دارد. این نوع میلها گاهی به عنوان پیکا شناخته میشوند که یک اختلال در خوردن مواد غیر غذایی است. برای ترک این عادت، بهتر است به یک روانشناس یا مشاور مراجعه کنید تا علت اصلی این تمایل شناسایی و راهکارهای درمانی مناسب برای شما ارائه شود. همچنین، درمانهای روانشناختی مثل رفتار درمانی میتوانند در کاهش این میلها موثر باشند. اگر مشکلتان ادامهدار است، مراجعه به پزشک برای بررسی دقیقتر توصیه میشود.
متخصص تغذیه