فهرست مطالب
نوار مغز یا الکتروانسفالوگرافی یکی از مهمترین روشهای تشخیصی در نورولوژی و نوروفیزیولوژی بالینی است که برای ثبت فعالیت الکتریکی مغز از طریق الکترودهای قرارگرفته روی پوست سر استفاده میشود. EEG بهطور مستقیم فعالیت تکتک نورونها را اندازهگیری نمیکند، بلکه عمدتاً بازتابی از پتانسیلهای پسسیناپسی در نورونهای قشر مغز است و تغییرات عملکردی مغز را در زمان واقعی نمایش میدهد. این ویژگی باعث شده EEG بهخصوص در اختلالاتی که ماهیت حملهای، گذرا یا نوسانی دارند، نقش تشخیصی مهمی ایفا کند. از آنجا که احتمال ثبت تغییرات غیرطبیعی به مدت زمان و شرایط ثبت وابسته است، انواع نوار مغز ایجاد شدهاند. انتخاب نوع مناسب نوار مغز به عوامل مختلفی مانند شرایط بیمار بستگی دارد. در ادامه این مقاله از دکترتو انواع نوار مغز بر اساس مدت زمان و شرایط ثبت را بررسی کردهایم.
انواع نوار مغز بر اساس مدت زمان ثبت
یکی از مهمترین روشهای دستهبندی انواع نوار مغز، مدت زمان ثبت فعالیت الکتریکی مغز است. در بسیاری از بیماران، بهویژه مبتلایان به صرع یا حملات گذرای نورولوژیک، رویدادها بهصورت اپیزودیک رخ میدهند. بنابراین اگر EEG تنها ۲۰ تا ۳۰ دقیقه طول بکشد، احتمال ثبت فعالیت اپیلپتیفرم یا تغییرات پاتولوژیک امواج مغزی کاهش مییابد.
افزایش مدت زمان ثبت، حساسیت تشخیصی را بالا میبرد و امکان مشاهده الگوهای بینحملهای یا حتی خود حمله را فراهم میکند اما پس از ۴۸-۷۲ ساعت بازده کاهش مییابد و ممکن است نیاز به تکرار یا عوامل تحریککننده باشد. در ادامه انواع نوار مغز بر اساس مدت زمان ثبت را توضیح دادهایم.
1. نوار مغز روتین و کوتاه مدت
نوار مغز روتین معمولاً بین ۲۰-۳۰ دقیقه (گاهی تا ۶۰ دقیقه) انجام میشود و شامل ثبت در حالت بیداری، گاهی همراه با تحریک نوری متناوب و هایپرونتیلاسیون است. این روش اولین خط تشخیصی در بررسی تشنج ، سنکوپ افتراقی، اختلالات هوشیاری و برخی سردردها محسوب میشود.
با وجود سادگی و دسترسی آسان، حساسیت نوار مغز روتین محدود است و در بیماران مبتلا به صرع، بهویژه در مراحل اولیه طبیعی خواهد بود. در چنین شرایطی، طبیعی بودن EEG روتین تشخیص را رد نمیکند و نیاز به تکرار یا استفاده از انواع نوار مغز طولانیتر مطرح میشود.

امواج تشنج در نوار مغز چگونه است؟
2. نوار مغز طولانی مدت، چند ساعته تا چند روزه
نوار مغز طولانیمدت شامل ثبت چند ساعته تا چند روز در محیط بیمارستان بوده و هدف آن افزایش احتمال ثبت فعالیت غیرطبیعی یا حمله بالینی است. این روش بهویژه در بیماران با تشنجهای مقاوم، تشنجهای با تظاهرات غیرمعمول یا شک به حملات غیرصرعی کاربرد دارد. ثبت طولانیمدت امکان بررسی دقیق ارتباط علائم بالینی با تغییرات الکتروگرافیک را فراهم میکند. این موضوع در افتراق بیماری صرع از حملات سایکوژنیک یا سایر اختلالات پاروکزیسمال اهمیت زیادی دارد.
متن انگلیسی
به نقل از سایت uchicagomedicine
An EEG measures your brain’s electrical activity as a series of squiggles called traces. Each trace corresponds to a different region in your brain. Certain abnormal patterns, such as spiking and sharp wave activities on an EEG, can help support or confirm a clinical diagnosis of epilepsy.
ترجمه فارسی:
نوار مغزی (EEG) فعالیت الکتریکی مغز شما را به صورت مجموعهای از خطوط موجدار به نام ردپاها اندازهگیری میکند. هر ردپا مربوط به ناحیهی متفاوتی در مغز شما است. الگوهای غیرطبیعی خاص، مانند فعالیتهای موجی ناگهانی و تیز در EEG به پشتیبانی یا تأیید تشخیص بالینی صرع کمک میکنند.
3. نوار مغز سرپایی، آمبولیتوری (Ambulatory EEG)
آمبولیتوری نوار مغز نوعی ثبت طولانیمدت است. در این روش بیمار دستگاه قابلحمل را در منزل یا محیط روزمره خود استفاده میکند. این روش معمولاً ۲۴ تا ۷۲ ساعت ادامه دارد و امکان ثبت رویدادهای نادر یا وابسته به شرایط خاص زندگی روزمره را فراهم میکند.
مزیت اصلی این نوع از انواع نوار مغز، طبیعیتر بودن شرایط ثبت و هزینه کمتر نسبت به بستری طولانی مدت است. با این حال، نبود نظارت ویدئویی همزمان میتواند تفسیر برخی رویدادها را دشوار کند و برای افتراق دقیق حمله ترجیح داده میشود.
انواع نوار مغز بر اساس شرایط ثبت
علاوه بر مدت زمان، انواع نوار مغز بر اساس شرایط فیزیولوژیک بیمار در زمان ثبت نیز طبقهبندی میشوند. وضعیت بیداری، خواب، محرومیت از خواب یا شرایط بحرانی میتواند احتمال بروز الگوهای پاتولوژیک را تغییر دهد. برخی تخلیههای اپیلپتیفرم تنها در خواب ظاهر میشوند و در EEG بیداری دیده نمیشوند. بنابراین انتخاب شرایط مناسب ثبت، به اندازه مدت زمان ثبت در افزایش حساسیت تشخیصی بستگی دارد.
1. نوار مغز بیداری، روتین
این نوع نوار مغز در حالت بیداری و معمولاً در محیط کلینیک انجام میشود. ثبت پایه ریتمهای پسسری، پاسخ به باز و بسته کردن چشمها و واکنش به تحریک نوری در این نوع بررسی میشود. در بسیاری از بیماران، EEG بیداری اولین قدم تشخیصی است؛ اما در صورت طبیعی بودن و باقی ماندن شک بالینی، نیاز به EEG خواب یا محرومیت از خواب هم خواهد بود.
2. نوار مغز خواب (Sleep EEG)
برخی الگوهای صرعی در فازهای خاص خواب، بهویژه خواب NREM، بارزتر میشوند. نوار مغز خواب میتواند تخلیههای اپیلپتیفرم پنهان در بیداری را آشکار کند. این نوع ثبت برای ارزیابی برخی از انواع صرعهای کودکان، اختلالات تکاملی همراه با تشنج و برخی انسفالوپاتیهای اپیلپتیک اهمیت ویژه دارد. خواب باعث تغییر در سازماندهی شبکههای نورونی و افزایش احتمال همزمانی فعالیتهای غیرطبیعی میشود.
3. EEG با محرومیت از خواب (Sleep-deprived EEG)
در این روش، بیمار پیش از انجام EEG از خواب محروم میشود تا احتمال بروز فعالیت اپیلپتیفرم افزایش یابد. محرومیت از خواب یک عامل تسهیلکننده شناختهشده برای بروز تخلیههای صرعی است. این روش زمانی استفاده میشود که EEG روتین طبیعی باشد اما شک بالینی به صرع همچنان بالا باشد. ترکیب محرومیت از خواب و ثبت در هنگام خواب میتواند حساسیت تشخیصی را بهطور قابل توجهی افزایش دهد.
4. ویدئو نوار مغز (Video EEG monitoring)
ویدئو EEG شامل ثبت همزمان فعالیت الکتریکی مغز و تصویر ویدئویی بیمار است. این روش استاندارد طلایی برای افتراق تشنجهای صرعی از حملات غیرصرعی سایکوژنیک محسوب میشود. همزمانی دقیق تغییرات بالینی و الکتروگرافیک به پزشک اجازه میدهد ماهیت واقعی حمله را تعیین کند. این نوع از انواع نوار مغز معمولاً در مراکز تخصصی صرع انجام میشود.

5. نوار مغز مداوم در آی سی یو (Continuous EEG, cEEG)
نوار مغز مداوم در بخش مراقبتهای ویژه برای پایش بیماران دچار کاهش سطح هوشیاری، آسیب مغزی حاد یا وضعیت صرعی استفاده میشود. این ثبت میتواند ساعتها تا چندین روز ادامه یابد. هدف اصلی cEEG تشخیص تشنجهای بدون تظاهر بالینی و پایش پاسخ به درمان است. در بیماران بحرانی، این روش نقش حیاتی در تصمیمگیری درمانی دارد.
متن انگلیسی:
به نقل از سایت tmsi.artinis
There are different categories of brain waves, which are characterized by their differences in frequency and amplitude. The four main brain waves that are recognized are: alpha, beta, theta, and delta waves.
ترجمه فارسی:
دستههای مختلفی از امواج مغزی وجود دارد که با تفاوت در فرکانس و دامنه مشخص میشوند. چهار موج اصلی مغزی که شناخته شدهاند عبارتند از: امواج آلفا، بتا، تتا و دلتا.
| نوع نوار مغز | کاربرد اصلی |
|---|---|
| نوار مغز روتین و کوتاه مدت | تشخیص اولیه تشنج، سنکوپ، اختلالات هوشیاری |
| نوار مغز طولانی مدت (چند ساعته تا چند روزه) | ثبت فعالیت غیرطبیعی یا حمله بالینی در بیماران مقاوم |
| نوار مغز سرپایی (آمبولیتوری) | ثبت ۲۴ تا ۷۲ ساعته در محیط روزمره برای رویدادهای نادر |
| نوار مغز بیداری (روتین) | ثبت پایه ریتمها و واکنش به تحریک نوری |
| نوار مغز خواب | آشکارسازی الگوهای صرعی پنهان در خواب NREM |
| EEG با محرومیت از خواب | افزایش احتمال فعالیت اپیلپتیفرم در موارد مشکوک |
| ویدئو EEG (Video EEG) | افتراق تشنج صرعی از حملات غیرصرعی با همزمانی ویدئو |
| نوار مغز مداوم در ICU (cEEG) | پایش تشنجهای بدون تظاهر و پاسخ به درمان در بیماران بحرانی |
هر نوع EEG چه زمانی درخواست میشود؟
در اولین حمله مشکوک به صرع، EEG روتین معمولاً درخواست میشود. در صورت طبیعی بودن و تداوم شک، نوار مغز خواب یا محرومیت از خواب توصیه میشود. در بیماران با حملات مبهم، مقاوم به درمان یا نیاز به افتراق تشنج از اختلالات روانی، ویدئو نوار مغزی اولویت دارد. در بیماران بستری در ICU با کاهش سطح هوشیاری نامشخص یا شک به وضعیت صرعی هم انجام cEEG ضروری است. برای تجویز نوار مغز متناسب با وضعیتتان به بهترین دکتر مغز و اعصاب و نورولوژی ایران مراجعه کنید تا بتوانید مشاوره بگیرید.
نتیجه گیری
انواع نوار مغز بر اساس مدت زمان ثبت و شرایط انجام، ابزارهای مکملی در تشخیص اختلالات نورولوژیک محسوب میشوند. هیچ نوع EEG بهتنهایی برای همه بیماران بهترین گزینه نیست و انتخاب آن باید بر اساس زمینه بالینی انجام شود. افزایش مدت ثبت، استفاده از خواب یا محرومیت از خواب و پایش همزمان ویدئویی میتواند حساسیت تشخیصی را افزایش دهد. تفسیر نوار مغز هم باید همواره در کنار بررسی شرح حال و معاینه نورولوژیک انجام شود.
دکترتو مراقب سلامتی شماست!

