در هفته نهم بارداری، جنین ۲۲ تا ۲۸ میلیمتر (۲.۲ تا ۲.۸ سانتیمتر) طول دارد و اندازهای تقریبا برابر با یک گیلاس یا زیتون پیدا کرده است. اعضای بدن او در حال شکلگیری نهایی هستند و سر او هنوز از سایر بخشهای بدن بزرگتر است. حرکات ظریفی را آغاز کرده، اگرچه مادر هنوز قادر به احساس آنها نیست. علائمی مانند تهوع، خستگی، نفخ، حساسیت سینهها و تغییرات خلقوخو در این هفته شایع هستند. رحم نیز به تدریج بزرگتر میشود. در این مرحله، مراجعه به پزشک برای بررسیهای اولیه و انجام آزمایشها مهم است.
هفته هشتم بارداری مرحلهای است که در آن سرعت تکوین بهطور چشمگیری افزایش مییابد و ابعاد جنین حدود ۱٫۵ تا ۲ سانتیمتر با وزنی نزدیک به ۱ تا ۲ گرم گزارش میشود. شکلگیری اولیه قلب، مغز، ریهها و کلیهها در جریان است و معمولاً ضربان قلب با سونوگرافی قابل مشاهده خواهد بود. اندامهای حرکتی از بدن جدا شده و مفاصل در حال تبییناند. در بدن مادر نیز تغییرات هورمونی زمینهساز تهوع، خستگی، حساسیت پستانها، تکرر ادرار و نوسانات خلقی میشود. جنسیت بهطور علمی هنوز قابل تشخیص نیست و ارزیابیها بر پایش رشد، علائم و یافتههای تصویربرداری متمرکز میماند.
در هفته هفتم بارداری، بدن مادر تحتتأثیر تغییرات هورمونی قابلتوجهی قرار میگیرد که موجب بروز علائمی مانند تهوع، حساسیت سینه، خستگی و تغییرات پوستی میشود. در این مرحله، رشد جنین شتاب میگیرد و اندامهای حیاتی نظیر قلب، مغز، کبد و دستگاه گوارش در حال شکلگیریاند. قلب جنین معمولاً با ریتم منظم میتپد و در سونوگرافی قابل مشاهده است. اگرچه تغییرات فیزیکی شکم هنوز محسوس نیست، اما فرآیندهای درونی بدن برای پشتیبانی از بارداری فعالانه در جریاناند و تغذیه متعادل و مراقبتهای پزشکی از اهمیت بالایی برخوردارند.
در هفته ششم بارداری، بدن مادر بهسرعت در حال سازگاری با تغییرات هورمونی است و جنین کوچک به مرحلهای حیاتی از رشد میرسد. قلب او شروع به تپیدن میکند، مغز و اندامهای اصلی در حال شکلگیریاند و رحم برای میزبانی از این زندگی تازه آماده میشود. در این هفته ممکن است علائمی مانند تهوع، خستگی و حساسیت سینهها را تجربه کنید. آشنایی با این تغییرات و مراقبتهای لازم میتواند به گذراندن این مرحله حساس با آرامش و اطمینان بیشتر کمک کند.
پا درد در بارداری معمولا با تورم، گرفتگی و خستگی همراه میشود و از سهماهه دوم شدت میگیرد. این عارضه در بیشتر زنان باردار ناشی از افزایش وزن، تغییرات هورمونی و فشار رحم بر عروق است که بخشهای مختلفی از پا از ساق و مچ تا ران و پاشنه را درگیر میکند. خوشبختانه، بیشتر موارد پادرد حاملگی بیخطرند و با روشهای سادهای مانند پیادهروی و پوشیدن کفش مناسب کنترل میشوند. اگر درد شدید یا ناگهانی شد، به متخصص زنان یا ارتوپد مراجعه کنید.
درد ناف در بارداری یکی از علائم نسبتاً شایع این دوران است که معمولاً به دلیل کشش عضلات و پوست شکم و فشار فزاینده رحم بر دیواره شکم ایجاد میشود. این درد ممکن است بهصورت احساس کشیدگی، سوزش یا تیرکشیدن در اطراف ناف بروز کند و شدت آن در بارداریهای دوقلو یا رشد سریع جنین بیشتر است. در موارد نادر، عفونت یا فتق ناف میتواند علت اصلی باشد. بیشتر اوقات، این درد موقتی و بیخطر است و با تغییرات طبیعی بدن مادر در طول بارداری ارتباط دارد.
خارش بدن در بارداری میتواند به دلایل مختلفی از جمله تغییرات هورمونی، کشیدگی پوست، خشکی پوست یا شرایطی مانند کلستاز بارداری ایجاد شود. برای کاهش خارش، میتوان از مرطوبکنندههای مناسب، پوشیدن لباسهای نخی و خنک و پرهیز از استحمام با آب داغ استفاده کرد. در صورتی که خارش شدید بوده یا همراه با علائمی مانند زردی پوست باشد، باید حتما به پزشک مراجعه کنید.
سیاهی دور چشم در بارداری مشکلی رایج است که بیش از نیمی از زنان باردار، به خصوص در سهماهه دوم و سوم، آن را تجربه میکنند. کسانی که سابقه ژنتیکی تیرگی پوست، خستگی مزمن یا رژیم غذایی نامتعادل دارند، بیشتر دچار میشوند. علل اصلی شامل تغییرات هورمونی (افزایش ملانین)، خستگی و کمبود خواب است که باعث کبودی زیر چشم در بارداری یا گود شدن زیر چشم در بارداری میشود. روشهای درمان هم شامل خواب کافی، کمپرس سرد، رژیم غنی از آهن و ویتامین C و ماسکهای طبیعی مانند خیار یا آلوئه ورا و کرمهای ایمن برای بارداری هستند. این مشکل معمولا پس از زایمان برطرف میشود و با مراقبت خانگی قابل کنترل است.
سردرد پس از زایمان در هفته اول برای برخی خانمها اتفاق میفتد. تغییرات هورمونی، کم آبی، کمبود خواب و میگرن برخی از دلایل این عارضه هستند. گاهی لازم است برای درمان آن داروهای مسکن مصرف کنید.
هماتوم در بارداری که معمولا از نوع سابکوریونیک است، تجمع خون بین کوریون و دیواره رحم یا پشت جفت محسوب میشود و معمولا در سهماهه اول با سونوگرافی تشخیص داده میشود. این عارضه میتواند بدون علامت باشد یا با لکهبینی، خونریزی و درد خفیف لگن همراه شود. بیشتر هماتومها بهتدریج خودبهخود جذب میشوند اما انواع بزرگ یا نزدیک جفت ممکن است خطر سقط، زایمان زودرس یا جداشدگی جفت را افزایش دهند. درمان اصلی شامل مراقبت، پیگیری سونوگرافی و نظارت پزشکی است.
اصلیترین روشهای درمان سرطان تخمدان شامل جراحی و شیمیدرمانی هستند. در مراحل اولیه، جراحی برای برداشتن تخمدان درگیر و سایر بافتهای سرطانی انجام میشود، در حالی که در مراحل پیشرفته، ممکن است برداشتن رحم و سایر اندامهای مجاور نیز ضروری باشد. درمان هدفمند، ایمونوتراپی و پرتودرمانی معمولاً برای موارد عود سرطان تخمدان یا سرطان تخمدان پیشرفته به کار میروند. لازم به ذکر است که برخی از روشهای درمانی میتوانند بر باروری زنان تأثیر بگذارند، بنابراین بیماران قبل از شروع درمان باید گزینههای حفظ باروری را با پزشک خود بررسی کنند.
کارسینوم مجاری شیری درجا نوعی سرطان سینه غیرتهاجمی است که در مراحل اولیه قابل تشخیص است و به بافتهای مجاور پستان سرایت نمیکند. به همین دلیل در صورت تشخیص به موقع، درمان آن موفقیتآمیز است. این بیماری معمولا علامت مشخصی ندارد اما ممکن است با ترشحات خونی از نوک پستان و گاهی درد سینه، مشخص شود. تشخیص زودهنگام و درمان صحیح کارسینوم مجاری شیری درجا بسیار مهم است.