محققین موفق شدند منبع درد بیماران مبتلا به دیابت را پیدا کنند

diabet-nerve-pain

محققین در یک تحقیق جدید در کالج کینگ لندن موفق شده‌اند مکانیسم مولکولی دردهای عصبی مزمن دیابت را پیدا کنند. یافته‌های جدید که روی موش‌ها به دست آماده است می‌تواند منجر به درمان منبع اصلی درد دیابت شود.
تقریبا از هر ۴ فرد مبتلا به دیابت ۱ نفر از دردهای مزمن عصبی رنج می‌برد. این دردها که با نام دردهای عصبی نوروپاتی دیابت یا به اختصار PDN شناخته می‌شوند در اثر قند خون بالا به وجود می‌آیند. بعضی از نشانه‌های این دردها سوزش، تیر کشیدن و مورمور شدن است. همچنین دردهای حاد و پیش‌رونده همراه با حساسیت شدید در پاها و دست‌ها که می‌تواند در کل دست و پا گسترده شود. این دردها می‌تواند به شکل قابل توجهی تحرک را تحت تاثیر قرار دهد که در نتیجه باعث افزایش چاقی شده و وضعیت دیابت نوع ۲ را در یک چرخه‌ی دائمی بدتر می‌کند.

دکترتو: نوبت دهی اینترنتی پزشکان

درمان درد دیابت بسیار دشوار است و مکانیسم مولکولی آن چندان شناخته شده نیست. این تحقیق جدید نشان می‌دهد که یک مولکول پروتوئین – HCN2 – می‌تواند به تنهایی مسئول احساساتی مثل درد دیابت باشد.

درد عصبی دیابت
تصویر سمت چپ: رشته‌های عصبی در یک موش سالم | تصویر سمت راست: از دست رفتن رشته‌های عصبی در یک موش مبتلا به دیابت. دیابت در انسان‌ها نیز تاثیر مشابهی بر سیستم عصبی دارد که منجر به درد می‌شود.

 

محققین با بررسی دیابت در موش‌ها توانستند نشان دهند که فعالیت بیش از اندازه‌ی HCN2 که سیگنال‌های الکتریکی را در رشته‌های عصبی درد آزاد می‌کنند باعث درد شدید می‌شوند. همچنین محققین دریافته‌اند که جلوگیری از فعالیت HCN2 یا از بین بردن کامل آن از رشته‌های عصبی، درد را از بین می‌برد.
پرفوسور پیتر مک‌ناتون مسئول ارشد این تحقیق می‌گوید: «رشد بی‌وقفه چاقی در دنیا از کشورهای فقیر تا غنی باعث شده است که بیماری دیابت نوع ۲ افزایش زیادی داشته باشد. از هر ۴ نفر بیمار مبتلا به دیابت ۱ نفر از دردهای عصبی رنج می‌برد. با این حال هنوز داروی مناسبی برای درمان وجود ندارد و بیماران مجبورند با این دردها در طول زندگی خود کنار بیایند. تحقیق ما مکانیسم مولکولی‌ای که باعث درد دیابت در موش‌ها می‌شود را نشان می‌دهد که امیدواریم به درمان‌های آینده‌ی دیابت کمک کند.»
دکتر کریستوفر سانتولاس از اعضای تیم این تحقیق می‌گوید: «در حال حاضر ما داروی مناسبی که فعالیت HCN2 را بدون تاثیر بر بخش‌های دیگر بدن متوقف کند در اختیار نداریم. این تحقیق می‌تواند انگیزه‌ی خوبی برای توسعه‌ی دارویی باشد که بتواند فعالیت HCN2 را بدون آسیب رساندن به فعالیت‌های دیگر بدن، کنترل کند.»

مبع: kcl

نظرات کاربران

نظر دهید

سوال پزشکی دارید؟

با بهترین پزشکان از راه دور مشاوره کنید

مشاوره با پزشک

نظر دهید

مشاوره با پزشک نوبت دهی مطب