دلایل و درمان های شب ادراری

شب ادراری

شب ادراری چیست؟

خیس کردن تخت خواب یا شب ادراری، در واقع ادرار کردن به صورت غیر ارادی در خواب ودر سنی که انتظار کنترل ادرار از کودک داریم گفته می شود.
خیس شدن تخت خواب و لباس و یک کودک خجالت زده، صحنه آشنا در بسیاری از خانه ها است با این وجود شب ادراری اغلب بخشی از رشد کودک است.
به طور کلی، شب ادراری قبل از ۷ سالگی چندان نگران کننده نیست. در این سن، کودک شما ممکن است هنوز در حال تکامل کنترل شبانه مثانه باشد. اگر شب ادراری ادامه یابد، باید با صبر و درک بیش تر به بررسی مشکل بپردازید. تغییر سبک زندگی، آموزش کنترل مثانه، هشدارهای رطوبت و برخی داروها ممکن است باعث کاهش تدریجی شب ادراری شوند.

علائم شب ادراری چیست؟

اکثر بچه ها تا ۵ سالگی کنترل ادار را یاد گرفته اند اما تاریخ دقیقی برای توسعه کامل کنترل مثانه وجود ندارد. شب ادراری ممکن است در برخی کودکان ۵ تا ۷ ساله نیز به عنوان یک مشکل همچنان باقی بماند
پس از ۷ سالگی، تعداد کمی از کودکان نیز هستند که هنوز جای خود را خیس می کنند.

علل شب ادراری چیست؟

عوامل مختلفی ممکن است در ایجاد شب ادراری نقش داشته باشند از جمله:

مثانه کوچک: مثانه فرزند شما ممکن است به اندازه کافی بزرگ نشده باشد که بتواند ادرار تولید شده در شب را نگه دارد و موجب شب ادراری در کودک شما می شود.
ناتوانی در تشخیص مثانه پر: اگر عصب هایی که مثانه را کنترل می کنند بالغ نشده باشند، پر شدن مثانه نمی تواند کودک شما را بیدار کند – مخصوصا اگر فرزند شما یک خواب عمیق باشد.

عدم تعادل هورمون: در دوران کودکی، بعضی از بچه ها هورمون ضد ادراری (ADH) را به میزان کافی ندارند، این هورمون تولید ادرار را در شب کم می کند.

عفونت مجاری ادراری: این عفونت می تواند کنترل ادرار را برای کودک دشوارمی کند. علائم عفونت ادراری در کودکان شامل شب ادراری، تکرر ادرار، ادرار قرمز یا صورتی و درد در هنگام ادرار کردن است.

آپنه ی خواب: گاهی اوقات شب ادراری، نشانه ای از آپنه انسدادی خواب است، که در آن تنفس کودک در طول خواب متوقف می شود و اغلب به علت لوزه ها و یا آدنوئید های التهابی یا بزرگ شده ایجاد می شود. علائم دیگر آپنه خواب ممکن است شامل خروپف و خواب آلودگی روزانه باشد.

دیابت: برای کودکی که معمولا قادر به کنترل ادرار خود در شب می باشد، شب ادراری ممکن است اولین علامت دیابت باشد. علائم دیگر ممکن است شامل دفع مقدار زیادی ادرار در یک زمان، افزایش میزان تشنگی، خستگی و کاهش وزن با وجود اشتهای خوب باشد.

یبوست طولانی و مزمن: عضلاتی که برای کنترل ادرار و دفع مدفوع به کار می روند یکسان ‌هستند. هنگامی که یبوست طولانی و مزمن می شود، این عضلات ناکارآمد شده و کنترل ادرار را نیز مختل کرده و موجب شب ادراری می شوند.

مشکل ساختاری در دستگاه ادراری یا سیستم عصبی: به ندرت، شب ادراری مربوط به نقصی در سیستم عصبی یا سیستم ادراری کودک است.

دکترتو: سامانه نوبت دهی اینترنتی پزشکان

عوامل خطر شب ادراری

شب ادراری می تواند درهر کسی دیده شود، اما در پسران دو برابر بیشتر از دختران دیده می شود. عوامل متعددی می توانند موجب افزایش احتمال شب ادراری شوند، از جمله:

استرس و اضطراب: حوادث استرس زا- مانند آمدن برادر یا خواهر جدید، رفتن به یک مدرسه جدید و یا خوابیدن دور از خانه – ممکن است موجب شب ادراری در کودک شما شود.

سابقه ی خانوادگی: اگر یک یا هر دو والدین فرزند در کودکی مبتلا به شب ادراری بوده اند، فرزند آنها شانس بیش تری برای ابتلا به شب ادراری دارد.

اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD): شب ادراری در کودکان مبتلا به بیش فعال شایع تر است.

عوارض شب ادراری چیست؟

شب ادراری بدون بیماری های زمینه ای، هیچ خطری برای سلامتی ایجاد نمی کند. با این حال، شب ادراری می تواند مشکلاتی را برای کودک شما ایجاد کند، از جمله:

  • احساس گناه و خجالت، که می تواند منجر به کم‌ شدن اعتماد به نفس کودک‌ شما شود.
  • از دست دادن فرصت هایی برای فعالیت های اجتماعی مانند رفتن به اردو
  • ایجاد راش و‌دانه های پوستی در باسن و ناحیه تناسلی کودک – به خصوص اگر کودک شما با لباس خیس خوابیده است.

تشخیص شب ادراری

بسته به شرایط، پزشک ممکن است هر کدام از موارد زیر را برای تشخیص علت اصلی شب ادراری و‌ کمک به درمان توصیه کند:

  • معاینه ی فیزیکی
  • صحبت در مورد علائم بیمار، مصرف مایعات، سابقه خانوادگی، عادات روده و مثانه، و مشکلات مربوط به شب ادراری
  • آزمایش ادرار برای ارزیابی عفونت یا دیابت
  • عکس رادیوگرافی یا دیگر آزمایشات تصویربرداری از کلیه ها یا مثانه برای بررسی ساختار سیستم ادراری
  • سایر آزمایشات ادراری یا ارزیابی ها، در صورت نیاز

درمان شب ادراری چیست؟

شب ادراری در اکثر کودکان خود به خود برطرف می شود. اگر درمان مورد نیاز باشد، می توانید در مورد درمان و بهترین راه درمان با پزشک کودک خود مشورت کنید. اگر فرزند شما هر از چند گاهی و در شرایط و برخی موقعیت ها دچار شب ادراری می شود ، تغییر سبک زندگی – مانند اجتناب از مصرف کافئین به طور کامل و محدود کردن مصرف مایعات در شب – می تواند کمک کننده باشد. با این حال، اگر تغییرات شیوه زندگی موثر واقع نشد پزشک می تواند با درمان های دیگر کمک کننده باشد. در صورت تشخیص، علل اساسی شب ادراری مانند یبوست یا آپنه خواب، قبل از درمان های دیگر باید مورد توجه قرارگرفته و درمان شود. گزینه هایی برای درمان شب ادراری ممکن است شامل هشداررطوبت و دارو باشد.

هشدار رطوبت: این دستگاه های کوچک با باتری – که در اکثر داروخانه ها بدون نسخه در دسترس است- به یک پد حساس به رطوبت در لباس خواب یا ملافه های کودک خود متصل کنید. وقتی پد احساس رطوبت می کند، زنگ هشدار روشن می شود.

درمان دارویی: به عنوان آخرین راه حل، پزشک ممکن است برای یک دوره کوتاه مدت دارو برای کودک‌ شما تجویز کند تا شب ادراری را متوقف کند. انواع خاصی از داروها شامل موارد زیر است:

داروهای کاهنده تولید ادرار در شب: دارو دسموپرسین (DDAVP) باعث کاهش تولید ادرار در شب می شود. اما نوشیدن بیش از حد مایع با دارو می تواند باعث مشکلات شود، همچنین اگر کودک‌ شما دچار علائمی مانند تب، اسهال یا حالت تهوع است از مصرف دسموپسین، باید اجتناب کند. اطمینان حاصل کنید که به دقت دستورالعمل های استفاده از این دارو را دنبال می کنید. دسموپرسین به صورت قرص و خوراکی داده می شود و فقط برای کودکان بالای ۵ سال استفاده می شود. طبق گزارش اداره غذا و داروی آمریکا، فرمولاسیون اسپری دهانی دسموپرسین برای درمان شب ادراری به دلیل خطر عوارض جانبی جدی توصیه نمی شود.

داروهای آرام کننده مثانه: اگر کودک شما دارای مثانه ای کوچک است، مصرف داروی آنتی کولینرژیک مانند اکسی بوتینین(oxybutynin) می تواند به کاهش انقباضات مثانه و افزایش ظرفیت مثانه کمک کند. این دارو معمولا با دارو های دیگر استفاده می شود و به صورت کلی هنگامی توصیه می شود که کودک به دارو های دیگر پاسخ نداده است.

داروهای ترکیبی: گاهی اوقات ترکیبی از داروها برای درمان شب ادراری موثرتر است. با این حال هیچ تضمینی وجود ندارد و داروها ممکن است مشکل را درمان نکنند. شب ادراری معمولا هنگامی که دارو متوقف می شود، به طور متناوب ادامه پیدا می یابد، تا زمانی که کودک به سن خاصی برسد که این در کودکان مختلف متفاوت است.

چه موقع برای درمان شب ادراری به پزشک مراجعه کنیم؟

در اکثر کودکان شب ادراری خود به خود برطرف می شود اما برخی کودکان نیاز به کمک دارند. در برخی موارد نیز، شب ادراری ممکن است نشانه یک بیماری زمینه ای باشد که نیاز به مراقبت پزشکی نیاز دارد. با این وجود در هر کدام از موارد زیربا پزشک کودکان مشورت کنید:

  • فرزند شما هنوز بعد از سن ۷ سالگی دچار شب ادراری است.
  • کودک شما پس از چند ماه نداشتن شب ادراری، دوباره شروع به خیس کردن جای خود می کند.
  • اگر شب ادراری همراه با ادرار دردناک، تشنگی غیر عادی، ادرار صورتی یا قرمز، مدفوع سخت یا خروپف است.

تنظیم و ترجمه: فاطمه افضلی

منبع: mayoclinic

دکترتو: نوبت دهی اینترنتی پزشکان

نظرات کاربران

نظر دهید

نظر دهید