آیا سندروم تونل کارپال مچ دست درمان دارد؟

اگر تا به‌حال با گزگز انگشت‌ها در نیمه‌شب از خواب پریده‌اید یا صبح‌ها حس کرده‌اید دست‌تان خواب رفته و تا مدتی برنمی‌گردد، تنها نیستید. خیلی‌ها این علائم را به خستگی یا کار زیاد نسبت می‌دهند، اما گاهی پشت این نشانه‌ها گرفتگی و سندروم تونل کارپال قرار دارد؛ یعنی همان تنگی کانال کارپال که به عصب دست فشار می‌آورد. خبر خوب این است که در بسیاری از موارد، با تشخیص به‌موقع و یک برنامه درمانی درست می‌توان علائم را کنترل کرد و از آسیب طولانی‌مدت جلوگیری کرد. در ادامه این مقاله از دکترتو، همه چیز را مرحله‌به‌مرحله و قابل‌فهم توضیح می‌دهیم تا بدانید چه زمانی باید نگران شوید و چه زمانی می‌توانید با خیال راحت‌تر درمان را شروع کنید.

سندروم تونل کارپال چیست؟

سندرم تونل کارپال مچ دست یا ct (Carpal tunnel syndrome) یکی از شایع‌ترین مشکلات دست است که به دلیل فشار بر روی عصب مدین در تونل کارپال مچ دست ایجاد می‌شود. تونل کارپال دست مسیر باریکی در مچ‌دست است که طرفین و کف آن از استخوان‌های کوچکی به همین نام و سقف آن از باند محکمی با جنس بافت پیوندی، به نام لیگامنت عرضی کارپال، تشکیل شده است. به‌علت استحکام زیاد این عناصر، تونل کارپال مچ دست ظرفیت محدودی برای افزایش فضا دارد. عصب مدین یکی از اصلی‌ترین اعصاب دست است که از ریشه‌های اعصاب موجود در گردن منشا می‌گیرد.

عصب مدین از بازو و ساعد به سمت پایین می‌رود و از تونل کارپال در مچ‌دست عبور کرده و وارد دست (منظور از دست در این مقاله از مچ تا راس انگشتان است) می‌شود. این عصب حس قسمت کف‌دستی انگشتان شست، سبابه، میانی و انگشت حلقه را تامین می‌کند، همچنین ماهیچه‌های موجود در ریشه انگشت شست را کنترل می‌کند (عملکرد حرکتی). تاندونی که انگشتان را خم می‌کنند که تاندون‌های فلکسور نامیده می‌شوند هم از تونل کارپال عبور می‌کنند. سندروم تونل کارپال یا نشانگان مجرای مچ دستی، زمانی رخ می‌دهد که تونل باریک‌تر شود یا بافت‌هایی که در اطراف تاندون‌ها وجود دارند متورم شده و عصب مدین تحت فشار قرار گیرد. تحقیقات نشان داده‌اند که افراد مسن و خانم‌ها بیشتر مستعد ابتلا به این سندروم هستند.

اگه کارت همیشه پشت میز نشینی و با کامپیوتره باید حواست به دستات باشه.

برای جلوگیری از سندروم تونل کارپال با متخصص مشورت کن.

دکتر فوق تخصص ارتوپد

علائم سندروم تونل کارپال چیست؟

در اغلب موارد، علائم تنگی کانال دست به‌تدریج و بدون آسیب خاصی، ظاهر می‌شود. بسیاری از بیماران بیان می‌کنند که در ابتدای بیماری علایم سندرم تونل کارپال گاهی ظاهر می‌شده و گاهی از بین می‌رفته، با این‌وجود با پیشرفت بیماری علائم آسیب دیدن عصب دست بیشتر عود می‌کردند و برای مدت زمان طولانی‌تری باقی می‌ماندند. رایج‌ترین علائم تنگی کانال مچ دست عبارتند از:

• بی‌حسی، مورمورشدن، سوزش و درد در انگشتان شست، سبابه، میانی و حلقه
• حس شوک مانند گه‌گاهی که به انگشتان شست، سبابه، میانی و حلقه کشیده می‌شود
• درد یا مورمور شدن که به بالای ساعد و به سمت شانه کشیده می‌شود
• ضعف و ناتوانی در دست، که ممکن است انجام حرکات ظریف مانند بستن دکمه‌های لباس را با مشکل مواجه کند.
• افتادن وسایل از دست، به علت ضعف، بی‌حسی یا کاهش درک فضایی (آگاهی از اینکه دست فرد در کجا قرار دارد).

علائم سندرم تونل کارپال شبانه بسیار رایج هستند، به‌این دلیل که بسیاری از افراد با مچ‌هایی خم شده می‌خوابند، علائم ممکن است فرد را از خواب بیدار کنند. در طی روز علائم گرفتگی تونل کارپال، علائم اغلب بعد از اینکه فرد، چیزی، مانند تلفن، فرمان ماشین یا کتاب، را برای مدت طولانی درحالتی‌که مچ‌دستش به جلو یا پشت خم است، در دست نگه دارد، ایجاد می‌شوند. بسیاری از بیماران می‌گویند با حرکت دادن یا تکان دادن دست‌هایشان علائم تنگی کانال کارپال بهبود می‌یابند.

بی حس شدن دست و سندرم تونل کارپال در کودکان

بی حس شدن دست در کودکان نسبت به بزرگسالان کمتر به سندرم تونل کارپال مربوط است و باید علت‌های دیگر هم بررسی شود، چون الگوی علائم عصبی در این سن می‌تواند متفاوت باشد. با این حال اگر کودک فعالیت تکراری شدید با مچ داشته باشد یا زمینه‌هایی مثل التهاب مفصلی و مشکلات متابولیک وجود داشته باشد، احتمال درگیری تونل کارپال دست مطرح می‌شود. علایم تنگی کانال دست کودکان هم معمولا مانند بزرگسالان است. نکته کلیدی این است که هر بی‌حسی طولانی یا همراه با ضعف باید توسط پزشک ارزیابی شود تا تشخیص دقیق از دست نرود.

علائم سندروم تونل کارپال در بارداری  و درد ناگهانی دست

سندرم تونل کارپال در دوران بارداری به دلیل تغییرات هورمونی و احتباس مایعات که باعث افزایش فشار روی عصب مدیان در مچ دست می‌شوند، رخ می‌دهد. علائم تنگی کانال کارپال دست در دوران بارداری ممکن است شامل درد مچ دست، بی‌حسی، گزگز و ضعف باشد که ممکن است در شب یا پس از بیدار شدن ایجاد شوند. بسیاری از خانم‌ها این علائم را در سه‌ماهه دوم و سوم بیشتر حس می‌کنند و گاهی بعد از زایمان هم تا مدتی ادامه دارد. در اغلب موارد، با مراقبت‌هایی مثل مچ‌بند شبانه و کم کردن فشار روی مچ علائم بهتر می‌شود، اما اگر بی‌حسی مداوم یا ضعف ایجاد شد باید بررسی دقیق انجام شود.

علت درد دست چیست؟

علت بیماری cts چیست؟ 

اصلی‌ترین علت سندروم تونل کارپال فشار بر روی عصب مدین است. هرچیزی که باعث فشرده یا آزرده شدن عصب مدین در فضای تونل کارپال شود می‌تواند منجر به سندرم کانال کارپال یا تنگی کانال دست شود. برخی از شایع‌ترین علت تنگی کانال دست به شرح زیر است:

• آسیب‌های ناشی از فشارهای تکراری
• آرتریت
• پیچ‌خوردگی‌ها و شکستگی‌های مچ دست
• کیست‌های گانگلیونی

اگر علائم شما همراه با درد و التهاب مفصل یا سابقه آرتریت روماتوئید است، بهتر است برای بررسی علت زمینه‌ای و کنترل التهاب با دکتر روماتولوژی تهران مشورت کنید. در بسیاری از موارد یک علت منفرد برای ابتلا به این سندروم وجود ندارد، درواقع مجموعه‌ای از ریسک فاکتورها باعث ابتلا به این سندروم می‌شوند. دیده‌شده‌است که زنان و افراد مسن بیشتر در معرض ابتلا به سندروم تونل کارپال هستند، در کنار این دو فاکتور (جنسیت و سن) سایر ریسک فاکتورهای ابتلا به سندروم تونل کارپال شامل موارد زیر می‌شوند:

در مواردی که سندروم تونل کارپال با بیماری‌های التهابی مثل آرتریت روماتوئید همراه است، ارزیابی روماتولوژی و پیگیری درمان با دکتر روماتولوژی همدان یا شهر خود می‌تواند از عود علائم جلوگیری کند.

چه بیماری‌ هایی خطر تنگی تونل کارپال را افزایش می دهند؟

هر کسی ممکن است به بیماری cts مبتلا شود، اما برخی افراد بیشتر در معرض خطر قرار دارند. همچنین بیماری‌هایی هستند که به علت تغییرات فیزیولوژیک بدن، سندروم تونل کارپال در آن‌ها بیشتر دیده می‌شود. کسانی که شرایط زیر را دارند بیشتر در معرض این سندروم تونل مچ دست قرار دارند:

• چاقی
• بارداری
• یائسگی
• دیابت
• نقرس
• آرتریت روماتوئید
• نارسایی کلیه و اختلالات غده تیروئید
• افرادی که از ابزارهای برقی که ارتعاش دارند استفاده می‌کنند
• افراد بالای 40 سال
• افرادی که خویشاوندان بیولوژیکی آن‌ها سندروم تونل کارپال دارند

اگر علائم تنگی تونل کارپال در کنار تورم مفاصل، خشکی صبحگاهی یا درد چندمفصلی دیده می‌شود، احتمال زمینه التهابی مطرح است و مراجعه به دکتر روماتولوژی کرمانشاه یا شهر خود کمک می‌کند علت اصلی دقیق‌تر مشخص شود.

روش های تشخیص سندرم تونل کارپال چیست؟

برای تشخیص سندروم تونل کارپال دست، پزشک ابتدا شرایط کلی سلامتی و علائم بیمار را بررسی می‌کند. در این مرحله، معاینه فیزیکی انجام می‌شود تا حس انگشتان، قدرت عضلات و وجود تحلیل رفتن (آتروفی) در ماهیچه‌های اطراف شست دست ارزیابی شود. پزشک همچنین با انجام تست‌هایی مانند خم کردن مچ دست یا ضربه زدن به عصب، بررسی می‌کند که آیا علائم بیماری بروز می‌کنند یا خیر.

برای تشخیص دقیق‌تر تنگی تونل کارپال، از آزمایش‌های تخصصی مانند الکترومیوگرام (EMG) و بررسی هدایت عصبی استفاده می‌شود. این تست‌ها کمک می‌کنند تا عملکرد عصب مدیان و آسیب احتمالی آن بررسی شود. همچنین، تصویربرداری مانند رادیوگرافی (X-ray)، اولتراسونوگرافی و MRI می‌تواند به تشخیص فشار بر عصب یا وجود مشکلات دیگر مانند تومور و اسکار کمک کند. این آزمایش‌ها به پزشک کمک می‌کنند تا سندروم تونل کارپال را از سایر بیماری‌ها با علائم مشابه تمیز دهد. به‌طورکلی روش‌های تشخیص بیماری cts عبارت است از:

• معاینه فیزیکی: بررسی حس انگشتان، قدرت عضلات و تحلیل رفتن ماهیچه‌ها
• الکترومیوگرام (EMG): اندازه‌گیری فعالیت الکتریکی ماهیچه‌ها و شناسایی آسیب به عصب
• بررسی هدایت عصبی: بررسی سرعت ایمپالس‌های الکتریکی عصب مدیان
• رادیوگرافی (X-ray): بررسی شکستگی‌ها، آرتریت و آسیب تاندون‌ها
• اولتراسونوگرافی: تصویربرداری از بافت‌های نرم مچ دست برای بررسی فشار بر عصب مدیان
• MRI: تصویربرداری دقیق از بافت‌ها و شناسایی مشکلات مانند اسکار یا تومور فشاری
• تشخیص افتراقی‌ بیماری سندروم تونل کارپال: رد سایر بیماری‌هایی که علائم مشابه دارند، مانند آسیب ماهیچه‌ها، نوروپاتی دیابتی و آرتریت. از آنجا که برخی علائم می‌تواند با آرتریت‌ها و بیماری‌های روماتیسمی همپوشانی داشته باشد، برای تشخیص افتراقی و تصمیم‌گیری درمانی می‌توانید از دکتر روماتولوژی زاهدان یا شهر خود راهنمایی بگیرید.

بهترین روش درمانی سندروم تونل کارپال مچ دست چیه؟ همین الان نوبت بگیر.

دکتر جراحی دست و اعصاب محیطی

درمان سندرم تونل کارپال چیست؟

در مراحل اولیه برای درمان سندروم تونل کارپال، می‌توان از روش‌های ساده‌ای استفاده کرد که به کاهش علائم کمک می‌کنند. این روش‌ها شامل استراحت بیشتر به دست‌ها، خودداری از انجام فعالیت‌های آسیب‌زا و استفاده از کمپرس سرد برای کاهش تورم است. همچنین، درمان‌های غیرجراحی مانند استفاده از آتل مچ دست در شب، داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی برای تسکین درد کوتاه‌مدت و تزریق داروهای کورتیکواستروئیدی برای درمان تنگی کانال دست و کاهش التهاب و فشار روی عصب مدیان توصیه می‌شود.

اگر علائم شدید یا مقاوم به درمان‌های دیگر باشد، ممکن است نیاز باشد برای درمان تنگی کانال مچ دست، جراحی انجام دهید. عمل تونل کارپال شامل تکنیک‌هایی مانند جراحی آندوسکوپی، جراحی باز و جراحی هدایت‌شده با اولتراسوند است. هدف از جراحی کاهش فشار از طریق بریدن رباط فشاری روی عصب است. در ادامه انواع درمان‌های سندروم تونل کارپال را توضیح خواهیم داد.

عمل تونل کارپال یا بیماری افتادن اشیا از دست

انواع عمل تنگی کانال مچ دست که برای سندروم تونل کارپال انجام می‌شود «آزادسازی تونل کارپال» نامیده می‌شوند. سه تکنیک متفاوت برای عمل تنگی کانال دست وجود دارد اما هدف هر سه روش برداشتن فشار از عصب مدین با بریدن لیگامنتی است که سقف تونل را تشکیل می‌دهد:

• جراحی تنگی کانال دست باز و آزادسازی تونل کارپال
•  آزادسازی تونل کارپال با اندوسکوپ
• عمل تنگی کانال دست با لیزر و آندوسکوپی

در جراحی باز پزشک یک برش کوچک در کف دست ایجاد می‌کند و داخل دست و مچ را می‌بیند و طی جراحی لیگامنت عرضی کارپال (سقف تونل) را برش می‌دهد. بعد از جراحی دو بخش لیگامنت به‌تدریج به سمت هم رشد می‌کند اما فضای بیشتری در تونل کارپال ایجاد شده و فشار از روی عصب مدین برداشته می‌شود.

در جراحی با آندوسکوپ پزشک یک یا دو سوراخ کوچک روی پوست ایجاد می‌کند و با استفاده از یک دوربین مینیاتوری (اندوسکوپ) درون دست و مچ را می‌بیند و سپس با یک تیغ مخصوص لیگامنت را برش می‌دهد. نتیجه جراحی باز و اندوسکوپی یکسان است.

در جراحی آندوسکوپی، جراح از دستگاهی شبیه به تلسکوپ با یک دوربین کوچک به نام اندوسکوپ استفاده می‌کند. این دستگاه به جراح امکان می‌دهد تا داخل تونل کارپال را مشاهده کند. جراح رباط را از طریق یک یا دو برش کوچک در دست یا مچ بریده می‌کند. این روش معمولا نسبت به روش باز درد کمتری دارد.

مراقبت بعد از عمل تونل کارپال یا جراحی تنگی کانال دست

بعد از عمل مچ دست تونل کارپال درد، تورم و سفتی طبیعی است. بلافاصله بعد از جراحی cts به بیمار توصیه می‌شود که دست را به حدی که بالاتر از قلب باشد بلند کند و انگشتان را حرکت دهد تا تورم کمتر شده و از سفتی جلوگیری شود. زخم‌های کوچک کف دست ممکن است تا چندین هفته یا چندین ماه بعد از جراحی تونل کارپال باقی بمانند. همچنین به بیمار توصیه می‌شود از از مچ بند مخصوص تونل کارپال استفاده کند.

قدرت گرفتن اجسام با دست یا با انگشتان معمولا بعد از ۲ تا ۳ ماه بعد از عمل جراحی سندرم تونل کارپال باز می‌گردد، اما ممکن است حتی بعد از ۶ تا ۱۲ ماه بعد از جراحی نیز بهبود نیابد. ممکن است نیاز باشد بیمار تا چندین هفته پس از عمل سندروم تونل کارپال از اسپلینت یا بریس استفاده کند، همچنین ممکن است به زودی بعد از جراحی اجازه استفاده از دست برای رانندگی، فعالیت‌های شخصی و بلند کردن یا در دست گرفتن اجسام سبک داشته باشد، البته تا حدی که احساس ناراحتی جدی ایجاد نکند. رعایت دستورالعمل‌های زیر به بهبود سریع‌تر شما بعد از عمل تونل کارپال دست کمک می‌کند:

• استراحت کنید و به اندازه کافی بخوابید.
• هر روز کمی بیشتر از روز قبل پیاده‌روی کنید.
• برای ۲ هفته پس از جراحی از بلند کردن اجسام سنگین (بیشتر از ۰.۵ تا ۱ کیلوگرم) خودداری کنید و از انجام حرکات تکراری دست مانند تایپ یا استفاده از موس خودداری کنید.
• از ۴ هفته پس از جراحی می‌توانید کارهای سنگین‌تری مانند جاروبرقی کشیدن، چمن‌زنی و باغبانی انجام دهید.
• داروها را دقیقاً طبق دستور پزشک مصرف کنید.
• بانداژ خود را خشک نگه دارید و در صورت کثیف شدن، آن را تعویض کنید.
• برنامه ورزشی خود را طبق دستور پزشک و فیزیوتراپیست دنبال کنید.

عوارض بعد از عمل سندرم تونل کارپال چیست؟

هر عمل جراحی ممکن است عوارضی به همراه داشته باشد که پزشک سعی می‌کند از آن‌ها پیشگیری کند. این عوارض برای عمل آزادسازی تونل کارپال شامل خونریزی، عفونت و آسیب عصب می‌شود. بهبود بعد از عمل تدریجی است و ممکن است بهبود کامل تا یکسال به‌طول بیانجامد. اگر بیمار بیش از ۲ ماه بعد از عمل درد و ضعف قابل‌توجه داشت، پزشک ممکن است او را به فیزیوتراپیست دست ارجاع دهد تا حداکثر بهبود حاصل شود.

وجود بیماری‌های زمینه‌ای نظیر التهاب تاندون و آرتریت می‌تواند سرعت بهبود را آهسته کند، همچنین در بیمارانی که دچار مراحل پیشرفته بیماری با یا بدون تحلیل عضلات بوده‌اند، بهبودی آهسته‌تر است و ممکن است بهبودی کامل حاصل نشود. گاهی به‌ندرت سندروم تونل کارپال بعد از عمل عود می‌کند که در این‌صورت فرد به درمان‌های دیگر یا جراحی نیاز دارد.

درمان قطعی سندروم تونل کارپال چیست؟

انتخاب روش درمان قطعی تنگی کانال مچ دست زمانی مطرح می‌شود که علائم با درمان محافظه‌کارانه کنترل نشود یا نشانه‌های هشدار مثل ضعف واضح، افتادن اشیا از دست یا تحلیل عضلات شست وجود داشته باشد. در چنین شرایطی، پزشک با توجه به معاینه و تست‌های عصبی تصمیم می‌گیرد که آیا تزریق مناسب است یا باید مسیر جراحی دنبال شود. نکته مهم این است که تأخیر زیاد در موارد شدید می‌تواند احتمال برگشت کامل حس و قدرت را کمتر کند.

برخی روش‌های درمانی مکمل برای سندرم مچ دست وجود دارند که می‌توان با مشورت پزشک از آن‌ها در کنار درمان اصلی استفاده کرد. این درمان‌ها شامل حرکات یوگا، فیزیوتراپی دست و استفاده از امواج اولتراسوند با شدت بالا که بر روی موضع تابیده می‌شوند و باعث کاهش درد و افزایش سرعت ترمیم می‌شوند:

• مابین انجام فعالیت‌های تکراری با دست، استراحت کنید.
• مچ‌دست خود را بچرخانید و کف‌دست و انگشتان را بکشید.
• از مسکن‌ها مانند آسپرین، ایبوپروفن یا ناپروکسن استفاده کنید.
• شب‌ها از یک اسپلینت مچ مناسب و اندازه استفاده کنید.
• از خوابیدن بر روی دست خود اجتناب کنید.

تزریق آمپول برای تنگی کانال دست موثر است؟

گاهی برای درمان تنگی کانال مچ دست از روش تزریق کورتیکواستروئید داخل تونل کارپال استفاده می‌شود که در برخی افراد می‌تواند علائم را کاهش دهد، مخصوصاً وقتی درد و گزگز تازه‌تر است یا شدت متوسط دارد. با این حال اثر تزریق ممکن است موقت باشد و اگر عامل فشار مثل کار تکراری یا التهاب زمینه‌ای ادامه داشته باشد علائم سندروم تونل کارپال مچ دست برمی‌گردد. انجام تزریق باید توسط فرد باتجربه انجام شود تا ریسک‌ها کم شود و نتیجه بهتر باشد.

درمان خانگی سندروم تونل کارپال – درمان خانگی تنگی کانال دست –

درمان‌های خانگی برای سندروم تونل کارپال شامل تغییرات سبک زندگی و برخی درمان‌های ساده است که می‌توانند علائم را بهتر کنند. این روش‌ها شامل استراحت دادن به دست‌ها، استفاده از آتل مچ دست، کاهش فشار به دست‌ها، انجام تمرینات کششی، و استفاده از داروهای بدون نسخه برای کاهش درد و التهاب است. این درمان‌ها برای تنگی کانال دست معمولاً در مراحل اولیه یا برای علائم خفیف موثر هستند، اما اگر علائم ادامه پیدا کنند، مشاوره پزشکی و درمان‌های پیشرفته‌تری مورد نیاز است.

هدف از درمان سندروم تونل مارپال در منزل کم کردن تحریک عصب و کاهش فشار عملکردی روی مچ است. این کارها وقتی مؤثرتر می‌شوند که هم‌زمان عامل ایجادکننده هم اصلاح شود، مثلاً وضعیت دست هنگام تایپ، شیوه گرفتن موبایل یا کاهش کار تکراری. اگر علائم رو به بدتر شدن باشد یا ضعف ایجاد شده باشد، درمان خانگی تنگی کانال عصب دست به‌تنهایی کافی نیست و باید ارزیابی پزشکی انجام شود.

مچ بند طبی برای سندرم تونل کارپال

مچ‌بند تونل کارپال یکی از رایج‌ترین درمان‌های محافظه‌کارانه است و معمولاً برای شب توصیه می‌شود تا مچ در وضعیت خنثی بماند و فشار روی عصب کمتر شود. مچ بند طبی برای سندرم تونل کارپال باید اندازه مناسبی داشته باشد و مچ را خیلی محکم نفشارد، چون فشار مستقیم می‌تواند علائم را بدتر کند. بعضی افراد از دستکش سندرم تونل کارپال هم استفاده می‌کنند، اما اصل ماجرا ثابت نگه داشتن مچ در وضعیت درست است، نه صرفاً پوشاندن دست.

راه های درمان تونل کارپال بدون جراحی

اگر تشخیص و درمان زودهنگام باشد، علائم سندروم تونل کارپال می‌تواند بدون جراحی برطرف شوند. اگر تشخیص قطعی نباشد یا علائم خفیف باشد پزشک در ابتدا درمان‌های غیرجراحی را پیشنهاد خواهد کرد. یکی از این روش‌ها استفاده از بریس یا اسپلینت است. پوشیدن بریس از خم شدن مچ‌دست در هنگام خواب جلوگیری می‌کند و با نگه داشتن مچ‌دست در حالت مستقیم یا خنثی فشار را از روی عصب در تونل کارپال برمی‌دارد، همچنین استفاده از اسپلینت در طول روز هنگام انجام فعالیت‌هایی که علائم را بدتر می‌کنند، کمک‌کننده است.

مصرف داروهایی مانند ایبوپروفن و ناپروکسن که به بهبود درد، التهاب و کرامپ دست کمک می‌کند، یکی دیگر از روش‌های غیرجراحی است. تزریق کورتیکواستروئید یا کورتن یک ماده ضدالتهاب قوی است که به درون تونل کارپال تزریق می‌شود هم به درمان این سندروم کمک می‌کند.

درمان تونل کارپال با ورزش برای تنگی کانال مچ دست

ورزش می‌تواند یک درمان موثر برای سندرم تونل کارپال باشد. نمونه‌هایی از ورزش سندرم تونل کارپال شامل کشش مچ دست، کشش انگشتان و تمرینات تقویتی دست هستند. این تمرینات می‌توانند به بهبود انعطاف پذیری، کاهش التهاب و تقویت عضلات و تاندون‌های اطراف مچ کمک کند. برخی از بیماران از ورزش‌هایی که به حرکت آزادتر عصب مدین در محدوده تونل کارپال کمک می‌کنند، سود می‌برند. این کار بی‌حسی را بهتر می‌کند. برای انجام ورزش برای تنگی کانال دست باید به پزشک مراجعه کنید.

کاردرمانی سندروم تونل کارپال

کاردرمانی سندروم تونل کارپال برای بهبود عملکرد دست پس از جراحی یا برای درمان مشکلات ناشی از استفاده زیاد از دست‌ها انجام می‌شود. این درمان شامل استفاده از تکنیک‌ها و استراتژی‌هایی است که به کاهش درد، التهاب و سفتی ناشی از سندروم تونل کارپال کمک می‌کند و باعث تقویت و بهبود قدرت و دامنه حرکتی دست می‌شود. افرادی که جراحی انجام داده‌اند، ممکن است با مشکلاتی مانند عفونت، آسیب به عصب، سفتی و درد در ناحیه زخم روبه‌رو شوند که می‌تواند بر توانایی استفاده از دست تأثیر بگذارد.

فیزیوتراپی تنگی کانال مچ دست برای درمان سندروم تونل کارپال

فیزیوتراپیست می‌تواند آموزش‌هایی در مورد ارگونومی و اصلاح فعالیت روزانه برای جلوگیری از تشدید بیشتر علائم بیماری ارائه دهد. طرح‌های درمانی فردی می‌تواند به کاهش درد، بهبود عملکرد و بهبود در CTS کمک کند. فیزیوتراپیست‌ها با استفاده از تکنیک‌های دستی، آموزش به بیمار و تجویز حرکات خاص، به بهبود عملکرد دست، مچ و بازو کمک می‌کنند. نکته کلیدی این است که فیزیوتراپی باید هدفمند باشد و با تشخیص درست انجام شود تا علائم بدتر نشود.

درمان تنگی کانال مچ دست در طب سنتی

استفاده از راه‌های درمان تنگی کانال مچ دست در طب سنتی و درمان گیاهی سندرم تونل کارپال بیشتر به‌عنوان روش مکمل مطرح می‌شود و معمولاً هدفش کاهش درد و التهاب است. چون CTS یک فشار مکانیکی روی عصب است، اگر تنگی کانال کارپال شدید باشد، تنها با روش‌های گیاهی انتظار درمان قطعی واقع‌بینانه نیست. اگر قصد استفاده از راهکارهای مکمل دارید، بهتر است هم‌زمان درمان‌های استاندارد مثل مچ‌بند و اصلاح فعالیت را هم جدی بگیرید و هر روش جدید را با پزشک هماهنگ کنید. در طب سنتی، درمان‌های سندرم تونل کارپال شامل موارد زیر است:

• مصرف داروهای گیاهی: مانند کرم‌ها یا پمادهای موضعی برای کاهش علائم مثل آرنیکا، پنجه شیطان یا کامفری
• طب سوزنی: این تکنیک طب سنتی چینی شامل قرار دادن سوزن‌های نازک در نقاط خاصی از بدن برای کمک به بهبود جریان انرژی و کاهش علائم درد است
• درمان‌های دستی: شیوه‌های سنتی، مانند آیورودا یا ماساژ سنتی تایلندی

اگر تنگی کانال دست درمان نشود چه کنیم؟

در صورت درمان نشدن تنگی کانال دست، فشار مداوم می‌تواند به آسیب طولانی‌مدت عصب میانی منجر شود و بی‌حسی از حالت گهگاهی به حالت دائمی برسد. در مراحل پیشرفته، ضعف گرفتن، کاهش مهارت‌های ظریف و تحلیل عضلات کنار شست ممکن است رخ دهد و برگشت کامل بعد از درمان سخت‌تر شود. پس اگر علائم شما رو به افزایش است یا ضعف و افتادن اشیا از دست دارید، بهتر است مسیر تشخیص و درمان را سریع‌تر شروع کنید.

سندروم تونل کوبیتال چیست؟

روش های پیشگیری از سندرم تونل کارپال مچ دست

اگر شغل شما طوری است که زیاد تایپ می‌کنید، ابزار می‌گیرید یا مچ را در وضعیت خمیده نگه می‌دارید، تغییرهای کوچک می‌تواند جلوی تنگی کانال مچ دست را بگیرد. حتی در کسانی که زمینه خانوادگی دارند، پیشگیری می‌تواند شدت علائم را کاهش دهد. بهتر است مچ را مدت طولانی در خم شدن شدید نگه ندارید و بین کارهای تکراری استراحت‌های کوتاه و منظم داشته باشید. می‌توان با استفاده از این روش‌ها فشار روی دست‌ها و مچ‌ها را به حداقل رساند:

• قبل و بعد از فعالیت‌های بدنی شدید، مچ دست‌ها و دست‌ها را کشش دهید.
• از تجهیزات محافظتی مناسب برای تمام کارها یا فعالیت‌ها استفاده کنید.
• هنگام کار با دست‌ها، استراحت‌های مکرر بگیرید.
• هنگام استفاده از ابزار یا تایپ روی کیبورد، از تکنیک صحیح و وضعیت بدنی مناسب استفاده کنید.
• مراقب حالت دست‌ها و مچ‌هایتان باشید: کیبوردتان را در سطح آرنج یا کمی پایین‌تر قرار دهید و آرنجتان را نزدیک کیبورد قرار دهید.
• حالت بدنی خود را بهبود دهید. حالت بدنی اشتباه باعث جلو قرار گرفتن شانه‌ها شده و ماهیچه‌های گردن و شانه را کوتاه می‌کند و اعصاب گردن را تحت فشار قرار می‌دهد.
• مطمئن شوید که موس کامپیوترتان راحت است و باعث خستگی مچ‌هایتان نمی‌شود.
• اگر در محیط سرد کار می‌کنید احتمال ایجاد درد و سفتی در دستانتان بیشتر است.

عوارض تنگی تونل کارپال دست چیست؟

اگر فشار روی عصبدست برای طولانی‌مدت باقی بماند و درمان به تعویق بیفتد می‌تواند منجر به عوارض جدی و آسیب دائمی به دست‌ها و مچ‌ها شود. در ابتدا مشکل بیشتر حسی است، اما به مرور پیام‌های عصبی ضعیف‌تر منتقل می‌شوند و فرد ممکن است احساس کند دستش دقت سابق را ندارد. این وضعیت می‌تواند روی کار، خواب و کیفیت زندگی اثر بگذارد. برای پیشگیری از عوارض طولانی‌مدت، تشخیص و درمان به موقع ضروری است. برخی از عوارض سندروم تونل کارپال مچ دست عبارت است از:

• افزایش ضعف دست‌ها که منجر به مشکل در انجام کارهای روزمره می‌شود
• تحلیل رفتن عضلات دست‌ها که می‌تواند درد و گرفتگی عضلانی را افزایش دهد
• کاهش سرعت و کارایی پیام‌های عصبی
• از دست دادن احساس در نوک انگشتان
• کاهش قدرت و هماهنگی در دست‌ها و انگشتان
• در مراحل پیشرفته، آسیب دائمی به توانایی استفاده از دست‌ها و انگشتان

آیا سندرم تونل کارپال خطرناک است؟

اگر سندروم تونل کارپال به موقع درمان نشود، این بیماری خطرناک است. اگر علائم نادیده گرفته شوند یا درمان نشوند، می‌توانند به ضعف دائمی در دست، از دست دادن حس در انگشتان و کاهش قدرت و دقت دست‌ها منجر شوند. در نهایت، این وضعیت می‌تواند بر توانایی انجام کارهای روزمره تأثیر گذاشته و باعث آسیب دائمی به عصب‌ها و عضلات دست شود. بنابراین، درمان به‌موقع و توجه به علائم اولیه برای جلوگیری از عوارض جدی ضروری است.

پزشکان پیشنهادی

4.7 (1083 نظر)

دکتر محسن برکم

فلوشیپ جراحی دست و اعصاب محیطی

نوبت بگیرید

4.8 (811 نظر)

دکتر میلاد حیدریان

تخصص ارتوپدی

نوبت بگیرید

4.9 (656 نظر)

دکتر حمیدرضا ایزدی

تخصص مغز و اعصاب و نورولوژی

نوبت بگیرید

4.7 (631 نظر)

دکتر محمدرضا طوافی

تخصص ارتوپدی

نوبت بگیرید

4.6 (627 نظر)

دکتر فرید شهریور

تخصص ارتوپدی

نوبت بگیرید

4.7 (573 نظر)

دکتر علی نیکنام

تخصص ارتوپدی

نوبت بگیرید

نتیجه گیری

سندروم تونل کارپال در اثر فشردگی عصب مدیان در مچ دست ایجاد شده و علائمی مانند بی‌حسی دست، گزگز و ضعف را به دنبال دارد. عواملی مانند حرکات مکرر دست، تغییرات هورمونی و شرایط پزشکی می‌توانند در ایجاد آن نقش داشته باشند. سندروم تونل کارپال اگر به‌موقع تشخیص و درمان نشود، می‌تواند به عوارض جدی و آسیب دائمی به دست‌ها و مچ‌ها منجر شود. درمان‌های غیرجراحی مانند استراحت، استفاده از آتل و داروهای ضدالتهاب معمولاً در مراحل اولیه مؤثر هستند، اما در صورت شدت علائم، جراحی می‌تواند ضروری باشد. برای درمان این بیماری می‌توانید به بهترین دکتر ارتوپد ایران ، بهترین دکتر روماتولوژی ایران و یا بهترین دکتر مغز و اعصاب ایران مراجعه کنید.

دکترتو مراقب سلامتی شماست!