خلق تحریک پذیر چیست و چرا دچار تحریک پذیری یا بی قراری می‌شویم؟

خلق تحریک پذیر

تحریک پذیری یا بی‌قراری چیست؟

تحریک پذیری احساس پرخاشگری است. هنگامی که فردی تحریک پذیر است، به سادگی خشمگین یا ناراحت می شود. فرد ممکن است این حالت را در پاسخ به شرایط پراسترس تجربه کند. همچنین ممکن است علامتی از مشکل جسمی یا روحی باشد. کودکان و نوزادان اغلب هنگامی که خسته یا بیمار باشند تحریک پذیر می شوند. بالغین نیز به علل بسیار متفاوتی تحریک پذیر می شوند.

علائم همراه با تحریک پذیری چیست؟

برخی موارد احساسات تحریک پذیری فرد ممکن است همراه با برخی از علائم دیگر باشد. برای مثال این علائم ممکن است شاکل تعریق، تپش قلب، تنفس سریع، گیجی یا عصبانیت باشد. اگر اختلالات هورمونی باعث تحریک پذیری فرد شود علائمی از جمله تب، سردرد، گرگرفتگی، دوره های قاعدگی نامنظم، کاهش میل جنسی، ریزش مو نیز ممکن است در کنار آن وجود داشته باشد.

دلایل تحریک پذیری یا بی‌قراری چه چیست؟

علل بسیاری می توانند باعث تحریک پذیری شوند. این علل به دو گروه عمده جسمی و روانی تقسیم بندی می شوند.

علل روانی: برخی از علل روانی تحریک پذیری شامل این موارد می شوند:

  • استرس
  • اضطراب
  • افسردگی
  • اختلالات دوقطبی
  • اسکیزوفرنی
  • اوتیسم
  • برخی از علل جسمی رایج شامل:
  • محرومیت از خواب
  • قند خون پایین
  • عفونت گوش
  • دندان درد
  • دیابت
  • آنفولانزا

تغییرات هورمونی: شرایطی که باعث تغییرات هورمونی می شوند نیز خلق را تحت تاثیر قرار می دهند، مانند:

  • یائسگی
  • سندرم پیش از قاعدگی
  • سندرم تخمدان پلی کیستیک
  • پرکاری تیروئید
  • دیابت

عوارض دارویی: همچنین فرد ممکن است تحریک پذیری را به عنوان عوارض جانبی داروها تجربه کند.

سایر علل: سایر علل بالقوه آن می توانند مصرف مواد، اعتیاد به الکل، محرومیت از نیکوتین یا کافئین باشد.

درمان تحریک پذیری یا بی‌قراری چیست؟

پزشک براساس علت تحریک پذیری درمان اختصاصی پیشنهاد می کند. بهترین روش برای درمان، درمان علت زمینه ای است. اگر تشخیص پزشک مشکلات مربوط به روان باشد بیمار را به متخصص ارجاع می دهند. دارو و همچنین درمان با مشاوره و صحبت کردن اغلب با درمان اختلالات خلقی مانند افسردگی، ترکیب می شوند. اگر تحریک پذیری بیمار به علت محرومیت از الکل، کافئین، نیکوتین یا سایر مواد باشد، پزشک ممکن است ترکیبی از درمان با صحبت کردن و دارو را پیشنهاد دهد. این دو همراه با هم می تواند تمایل بیمار را کنترل کنند. اگر علت بیماری اختلالات هورمونی باشد، پزشک ممکن است درمان جایگزینی هورمون را پیشنهاد کند. این درمان برای همه مناسب نیست. هیچ‌وقت نباید مکمل‌های هورمونی را بدون تجویز پزشک مصرف کرد. انتخاب درمان مناسب را به متخصص واگذار کنید. اگر علت عفونت باشد پزشک می تواند با تجویز آنتی بیوتیک به رفع آن کمک کند. پزشک ممکن است تغییر سبک زندگی را برای کمک به کنترل خلق بیمار پیشنهاد کند. برای مثال ممکن است بیمار را برای تنظیم رژیم غذایی، ورزش منظم، عادات خواب و روش های مدیریت استرس، تشویق کند.

چه زمانی لازم است برای درمان تحریک پذیری به پزشک مراجعه کنیم؟

اغلب افراد گاه به گاه احساس تحریک پذیری دارند، برای مثال این طبیعی است که بعد از استراحت ناکافی شب، فرد تحریک پذیر باشد. اما اگر فردی به شکل منظم احساس تحریک پذیری را تجربه می کند، لازم است برای بررسی علل زمینه ای به پزشک اعصاب و روان مراجعه کند.

تنظیم و ترجمه: فائزه باستان

منبع: healthline

دکترتو: سامانه نوبت دهی اینترنتی پزشکان

نظرات کاربران

نظر دهید

نظر دهید