فهرست مطالب
طول عمر بیماران پارکینسون چقدر است؟ بیماری پارکینسون یک اختلال مغزی پیشرونده است که بر تحرک و توانایی ذهنی افراد تاثیر زیادی میگذارد و قطعاً کیفیت زندگی آنها را به میزان زیادی کاهش میدهد. وضعیت بیماران مبتلا به این بیماری بهتدریج بدتر میشود. زمانی که یکی از نزدیکان شما به این بیماری مبتلا میشود قطعاً یکی از اصلیترین سوالاتی که دارید، میزان امید به زندگی و طول عمر بیماران پارکینسون است.
مهمترین عامل در تعیین طول عمر بیماران پارکینسونی، شدت بیماریشان است؛ بنابراین هر چه زودتر به متخصص مراجعه کنید طول عمر بیشتری خواهید داشت و راحتتر میتوانید علائم خود را کنترل کنید. برای گرفتن نوبت حضوری یا حتی آنلاین از متخصصان مشهور مغز و اعصاب در سرتاسر ایران میتوانید از طریق پنل دکترتو اقدام کنید. در این مقاله، امید به زندگی فرد مبتلا به پارکینسون و همچنین مراحل بیماری و عوارض احتمالی را موردبحث قرار میدهیم.
طول عمر بیماران پارکینسون چقدر است؟
بهصورت معمول اکثر افراد مبتلا به این بیماری مغز و اعصاب دارای امید به زندگی یکسان یا مشابه با افراد سالم هستند. بااینحال فاکتورهای مختلفی مانند سن تشخیص بیماری، قومیت و کیفیت درمان میتواند روی طول عمر بیماران پارکینسون تاثیر بگذارد (پارکینسون چیست؟).
یک مطالعه کوچک در سال ۲۰۱۸ در خصوص طول عمر بیماران پارکینسون نشان میدهد که میزان بقای افراد مبتلا به این بیماری به شدت به نوع اختلال پارکینسون افراد مبتلا بستگی دارد. برای مثال بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون ایدیوپاتیک که عملکردی طبیعی دارند، امید به زندگی آنها نیز مانند افراد طبیعی است و معمولاً مشابه سایر افراد عمر میکنند.
متن انگلیسی:
medicalnewstoday
Parkinson’s disease is a progressive disorder of the nervous system. It affects a person’s movement and mental ability, with the symptoms getting worse over time
ترجمه متن:
بیماری پارکینسون یک اختلال پیشرونده در سیستم عصبی است. این بیماری بر حرکت و توانایی ذهنی فرد تأثیر میگذارد و با گذشت زمان علائم بدتر میشود.
آیا بیماری پارکینسون کشنده است؟
طبق تحقیقات انجامشده در خصوص این بیماری به طور متوسط افراد مبتلا به پارکینسون میتوانند انتظار داشته باشند که تقریباً بهاندازه افرادی که این بیماری را ندارند، زندگی کنند و زنده بمانند. بااینوجود درحالیکه این بیماری بهخودیخود کشنده نیست، عوارض مرتبط میتواند امید به زندگی را یک تا دو سال کاهش دهد. در نتیجه بسیاری از افراد مبتلا به این بیماری درحالیکه ممکن است به دلیل خود بیماری نمیرند، ممکن است به دلیل عوارض این بیماری فوت کنند.
بااینحال میزان کشندگی بیماری در خصوص افرادی که به انواع پارکینسونیسم غیرمعمول مانند زوال عقل یا LBD، فلج فوق هستهای پیشرونده و آتروفی سیستم چندگانه مبتلا هستند، در مقایسه با جمعیت عمومی بسیار بیشتر است.
عوامل موثر در طول عمر بیماران پارکینسون
علت بیماری پارکینسون به طور دقیق مشخص نیست. اما فاکتورهای بسیار متعددی میتواند روی طول عمر بیماران پارکینسون تاثیر بگذارد. یکی از اصلیترین و مهمترین فاکتورهای موثر فرم بیماری است. درست مانند چیزی که در بالا اشاره شد بسته به شدت بیماری و نوع پارکینسونی که افراد به آن مبتلا هستند، میزان امید به زندگی آنها نیز فرق میکند. مطالعهای در سال ۲۰۱۸ در ژورنال Neurology نشان میدهد که بقا در میان افراد مبتلا به بیماری پارکینسون بهشدت به نوع و ویژگیهای این اختلال بستگی دارد.
هر چقدر شدت بیماری بیشتر باشد، قطعاً طول عمر بیماران کوتاهتر و میزان مرگومیر آنها نیز در مقایسه با افراد سالم جامعه بیشتر خواهد بود. سایر فاکتورهایی که میتواند روی میزان مرگومیر بیماران و امید به زندگی آنها تاثیر داشته باشد، شامل موارد زیر میشود:
- علائم بیماری
- جنسیت بیماران مبتلا به پارکینسون
- سن تشخیص بیماری
- قومیت
- مراحل بیماری
- داروها و درمانهایی که بیماران دریافت میکنند
هر یک از این موارد میتواند روی مدت زمانی که بیماران مبتلا به پارکینسون عمر میکنند تاثیر داشته باشند.
۱. طول عمر بیماران پارکینسون از نظر علائم و عوارض بیماری
میزان علائم بیماری پارکینسون یکی از موارد مهمی است که میتواند روی امید به زندگی افراد مبتلا به این بیماری تاثیر داشته باشد. بیمارانی که به پارکینسون مبتلا هستند میتوانند در هر مرحله از بیماری و باتوجهبه شدت پارکینسون، طیف وسیع و متفاوتی از عوارض و علائم را نشان دهند.
در واقع بین میزان مرگومیر ناشی از این بیماری و وجود علائم مختلف پارکینسون مانند اختلال بویایی یا مشکلات مربوط به حس بویایی ارتباط وجود دارد. عوارض بیماری نیز در افراد مختلف میتواند متفاوت باشد. افتادن و سقوط در افرادی که فرم پیشرفتهتر بیماری را دارند بیشتر اتفاق میافتد و همین مورد میتواند یکی از دلایل مهم مرگومیر افراد مبتلا باشد.
یک مطالعه در سال ۲۰۱۶ نشان میدهد که افراد مبتلا به پارکینسون حدود سه برابر بیشتر از جمعیت عمومی احتمال زمین خوردن دارند و زمین خوردنهای جدی میتواند منجر به ضربه مغزی و شکستگی استخوان شود. در موارد نادر، زمین خوردنهای جدی میتواند کشنده باشد.
سفتی شدید در پاها که ایستادن یا راه رفتن بیماران را غیرممکن میکند هم میتواند بهتدریج مشکلات بیشتری را برای افراد ایجاد کند و عوارض تهدیدکننده زندگی را موجب شود. یکی دیگر از عوارض بسیار مهم این بیماری ذاتالریه است. بهعنوانمثال، تحقیق در مورد مرگ ۲۱۹ نفر مبتلا به بیماری پارکینسون ایدیوپاتیک گزارش داد که به نظر میرسد ۴۵٪ از این افراد بر اثر ذاتالریه مردهاند.
پنومونی آسپیراسیون زمانی اتفاق میافتد که غذا، اسید معده یا بزاق را به داخل ریههای خود استنشاق کنید. با پیشرفت پارکینسون، بلع دشوارتر میشود و باعث میشود غذا و مایعات وارد ریهها شود.
متن انگلیسی:
HEALTHLINE
Pneumonia, particularly aspiration pneumonia, is the leading cause of death for people with Parkinson’s, accounting for 70 percent of Parkinson’s deaths
ترجمه متن:
ذاتالریه، بهویژه ذاتالریه آسپیراسیون، علت اصلی مرگومیر ۷۰ درصد افراد مبتلا به پارکینسون است.
۲. طول عمر بیماران پارکینسون از نظر جنسیت
جنسیت بیماران فاکتور دیگری است که میتواند روی طول عمر بیماران پارکینسون تاثیر داشته باشد. مطالعات مختلف و متعددی که در این زمینه انجامشده نشان میدهد که نرخ و مرگومیر بالاتری در بین زنان مبتلا به این بیماری نسبت به مردان ثبت شده است.
۳. سن تشخیص بیماری
سن تشخیص بیماری یکی دیگر از عوامل موثر در طول عمر بیماران پارکینسون است. تحقیقاتی که روی بیش از ۱۲۰۰۰ نفر انجام شده است نشان میدهد که اگر قبل از ۷۰ سالگی تشخیص داده شود، پارکینسون میتواند امید به زندگی را کاهش دهد. در نتیجه اگر این بیماری در افرادی با سنین پایینتر تشخیص داده شود، احتمال این که طول عمر پایینتری نسبت به سایر افراد داشته باشند، بیشتر است.
دقت داشته باشید که مصرف مواد غذایی مفید برای پارکینسون و دوری از غذاهای مضر برای پارکینسون در بهبود علائم و افزایش طول عمر بیماران تاثیر خوبی دارد.
۴. قومیت
قومیت فاکتور تأثیرگذار دیگری است که میتواند روی طول عمر بیماران پارکینسون تاثیر بگذارد. مطالعهای که در سال ۲۰۱۵ روی بیش از ۲۰۶ شرکتکننده انجام شد نشان داد که قومیت عامل مهمی است و افراد غیرسفیدپوست، از جمله سیاهپوستان و آسیاییها بیشتر در معرض خطر مرگ زودرس هستند.
بااینحال در این بررسی تایید شده که این یافته احتمالاً منعکسکننده تفاوتهای اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی است که ممکن است برخی از افراد را از دسترسی به مراقبتهای پزشکی تخصصی باز دارد.
۵. طول عمر بیماران پارکینسون از نظر مراحل بیماری
مرحله بیماری پارکینسون فاکتور موثری است که میتواند تعیین کند طول عمر بیماران پارکینسونی چقدر است. در کل این بیماری چند مرحله مختلف دارد که در هر مرحله شدت علائم، عوارض و میزان پیشرفت بیماری متفاوت است.
برای مثال در مرحله یک بیماری که علائم خفیفتر است، عملکرد روزانه افراد طبیعی است و قطعاً نمیتواند روی امید به زندگی آنها تاثیری داشته باشد. درمان پارکینسون در این مرحله میتواند از پیشرفت علائم و افزایش خطر مرگومیر جلوگیری کند.
مرحله دو بیماری شدیدتر است و علائم بیشتر قابلتوجه است و در نتیجه ممکن است روی زندگی روزمره افراد تاثیر بگذارد. بااینحال باز هم شدت علائم به حدی نیست که بتواند امید به زندگی را کاهش دهد. مراحل بعدی شامل مرحله سه، چهار و پنج است که در هر یک از آنها شدت علائم بهتدریج افزایش مییابد. با افزایش علائم ناتوانکننده احتمال این که بیماران ریسک بالاتری داشته باشند و احتمال مرگومیر آنها افزایش یابد بسیار بیشتر است.
عوامل موثر در طول عمر بیماران | توضیحات |
---|---|
از نظر علائم و عوارض بیماری | بین میزان مرگومیر ناشی از این بیماری و وجود علائم مختلف پارکینسون مانند اختلال بویایی یا مشکلات مربوط به حس بویایی ارتباط وجود دارد. |
از نظر جنسیت | نرخ و مرگومیر بالاتری در بین زنان مبتلا به این بیماری نسبت به مردان ثبت شده است. |
سن تشخیص بیماری | در افرادی با سنین پایینتر احتمال این که طول عمر پایینتری نسبت به سایر افراد داشته باشند، بیشتر است. |
قومیت | قومیت عامل مهمی است و افراد غیرسفیدپوست، از جمله سیاهپوستان و آسیاییها بیشتر در معرض خطر مرگ زودرس هستند. |
از نظر مراحل بیماری | با افزایش علائم ناتوانکننده احتمال این که بیماران ریسک بالاتری داشته باشند و احتمال مرگومیر آنها افزایش یابد بسیار بیشتر است. |
علت مرگ در بیماران پارکینسون
علت اصلی مرگ در بیماران پارکینسون معمولاً به پیشرفته شدن بیماری و عوارض جانبی آن مربوط است. در موارد پیشرفته بیماری پارکینسون، عوارض جانبی مربوط به مصرف داروهای ضد پارکینسونی میتوانند ایجاد مشکلات جدی کنند. برخی از داروهای ضد پارکینسونی ممکن است عوارض جانبی مانند خواب آلودگی شدید، اختلالات قلبی، عوارض تنفسی و اختلالات گوارشی را به همراه داشته باشند.
این عوارض میتوانند وضعیت سلامتی عمومی بیمار را تحت تأثیر قرار داده و در نهایت به مرگ بیمار منجر شوند. عوامل دیگری مانند عفونتها، تشکیل لختههای خونی، ضعف سیستم ایمنی بدن و مشکلات قلبی نیز میتوانند در افزایش خطر مرگ در بیماران پارکینسون نقش داشته باشند.
داروها و درمان های دریافتی، چقدر در طول عمر بیماران پارکینسون تاثیرگذار است؟
امروزه در سراسر دنیا با پیشرفتهایی که علم پزشکی و داروسازی داشته، درمانهای تخصصی بسیار موثری نیز برای این بیماری وجود دارد. دسترسی به داروها و درمانهای مدرن میتواند طول عمر بیماران مبتلا به پارکینسون را افزایش دهد.
داروهای پارکینسون و درمانهای مدرن به این معنی است که افراد میتوانند علائم خود را مدیریت کنند و از وقوع یا شدت عوارضی که در غیر این صورت ممکن است کشنده باشند، بکاهند. اصلیترین داروهای مورد استفاده برای درمان و کنترل بیماری شامل آمانتادین، آگونیستهای دوپامین و مهارکنندههای MAO-B میشوند.
طول عمر بیماران شبه پارکینسون
شبه پارکینسون (PSP) یک بیماری نادر و پیشرونده است که بر طول عمر بیماران تاثیر میگذارد؛ اما معمولاً متوسط عمر بیماران شبه پارکینسون در حدود ۵ تا ۱۰ سال پس از تشخیص بیماری است. برخی افراد ممکن است بیشتر از این زمان زنده بمانند، در حالی که برخی دیگر ممکن است طول عمر کمتری داشته باشند؛ این به این خاطر است که هر فرد ممکن است به طور متفاوت به بیماری پاسخ دهد.
نتیجه گیری و راهنمای مراجعه به پزشک
همانطور که گفته شد طول عمر بیماران پارکینسون به عوامل متعددی بستگی دارد، از جمله سن شروع بیماری، شدت علائم، پاسخ به درمان و وجود عوامل دیگر مانند داشتن بیماریهای دیگر یا عوارض جانبی داروها. علاوه بر این، هر یک از بیماران پارکینسون بسته به شرایط بدنی و زندگی خود ممکن است پاسخ متفاوتی به درمان داشته باشند.
در بیشتر موارد، بیماران پارکینسون طول عمر مشابهی با افراد سالم دارند. با این حال، باید توجه داشت که بیماری پارکینسون یک بیماری مزمن و پیشرونده است و ممکن است در طول زمان علائم و عوارض شدت یابد و بر کیفیت زندگی و طول عمر آنها تاثیر بگذارد.
اگر هر سوالی در مورد بیماری پارکینسون دارید، با فوق تخصص مغز و اعصاب مشورت کنید. شما میتوانید از طریق سایت دکترتو با بهترین پزشکان در ارتباط باشید. در دکترتو علاوه بر سیستم تعیین وقت حضوری امکان مشاوره آنلاین دکتر مغز و اعصاب وجود دارد.
دکترتو مراقب سلامتی شماست!
سلام وقت بخیر
من ۲۳ سالمه گره بدخیم تیروئید داشتم عمل کردم
الان ۲-۳ هفته ای هست که بعضی جاهای بدنم لرز میگیره معمولا سر و گردن ، گاهی وقتا پهلو هام
خودم حس میکنم وقتی میرم بیرون سردم میشه و انگار بدنم به سرما حساس شده و میام تو خونه این لرز بیشتر میشه حالا نمیدونم این احساس خودمه یا جنبه دیگ ای داره . دکتر مغز و اعصاب رفتم قرص استرس و اضطراب واسم نوشتن یه هفته هست مصرف کردم بهتر نشده
معمولا وقتی استرس میگیرم هم پاهام یا دستام می لرزه . میخواستم بدونم میتونه علائم بیماری پارکینسون باشه؟ یا بخاطر تیروئیدم هست آخرین آزمایش تیروئیدی که انجام دادم TSH 0/03 بود ضربان قلبم هم نامنظم شده ممنون میشم منو از نگرانی در بیارید 🙏🏻
سلام وقت بخیر،
لرز و حساسیت به سرما بعد از عمل تیروئید میتواند به دلیل تغییرات هورمونی ناشی از تنظیم نبودن سطح هورمونهای تیروئید باشد، بهویژه با توجه به TSH پایین شما (۰.۰۳)، که نشاندهنده پرکاری تیروئید یا مصرف بالای هورمونهای تیروئیدی است. همچنین، ضربان قلب نامنظم میتواند به دلیل همین عدم تعادل هورمونی باشد.
لرز ناشی از استرس و اضطراب نیزشایع است و با مصرف داروهای تجویزشده توسط پزشک ممکن است زمان بیشتری برای بهبود نیاز باشد. اما این علائم معمولاً ارتباطی با بیماری پارکینسون ندارند، زیرا لرزشهای پارکینسون الگوی مشخصی دارند و اغلب در حالت استراحت رخ میدهند.
سلام دکتر پدر من ۶۹ سال داره و تمام بدنش از حرکت افتاده فقط غذا می خوره ممکنه خوب بشه
سلام، شرایطی که توضیح دادید، ممکن است ناشی از چندین عامل مختلف باشد، از جمله مشکلات عصبی، عضلانی، یا سیستماتیک. اگر پدر شما به طور ناگهانی دچار چنین وضعیت شده است، ضروری است که او هرچه سریعتر توسط یک پزشک متخصص بررسی شود تا علت دقیق این مشکل مشخص شود. ممکن است نیاز به ارزیابی دقیقتر مانند آزمایشهای خون، تصویربرداری، یا معاینات عصبی باشد. در صورتی که علت این مشکلات قابل درمان یا کنترل باشد، با درمان مناسب ممکن است وضعیت پدر شما بهبود یابد. در این بین، مراقبتهای حمایتی مانند فیزیوتراپی، تغذیه مناسب، و درمان دارویی ممکن است به بهبود وضعیت وی کمک کند.
دکتر فیزیوتراپی
عرض ادب چند روزی هست که متوجه شدیم پدرم پارکینسون داره ایشون۶۱ ساله هستن و سابقه زنتیکی بیماری اعصاب پیش روان پزشک جدید رفتیم چون تعادلشون خوب نبود دو سه ماهی تحت درمان دکتر جدیدشون بودن و تعادلشون خیلی خوب بود دوز داروهاشون را اوردن پایین ولی سه روز پیش تشنج کردن بردیم بیمارستان که تشخیص پارکینسون دادن پدرم خودش راه میره و شاید ۷۰ ۸۰ درصد کاراشا خودش میکنه راه رفتنش نه خیلی کنده نه خیلی تند متوسطه و لرزش هم نداره مشکل بلعشم خیلی کمه یبوستم نداره فقط تو بیمارستان و بعضی مواقع هذیان میگخ و پیزا یادشون میره بعضی وقتام توهم ولی کلیت علایم را نداره البته هذیانشون رو به بهبوده ولی تکلمشون اهسته و کشیده هست اکثرا را هم میشناسه حافظشم خیلی ضعیف نیست و خیلی ادرسا را حتی میدونه میخام ببینم تو کدوم مرحله ی بیماریشون هستن و قابل درمان هست یا خیر؟
سلام
با توجه به علائمی که ذکر کردید، به نظر میرسد که پدرتان در مراحل ابتدایی یا متوسط بیماری پارکینسون قرار دارند. علائم پارکینسون معمولاً شامل مشکلات حرکتی مانند کندی حرکت (برادی کینزی)، لرزش در استراحت، سفتی عضلات (ریجیدیتی) و اختلالات تعادل است. اینکه پدرتان هنوز قادر به راه رفتن با سرعت متوسط و انجام کارهای روزمره هستند، نشاندهنده این است که بیماری در مراحل ابتدایی تا متوسط قرار دارد.
هذیانها و توهمها که ذکر کردید ممکن است ناشی از تاثیرات داروهای پارکینسون یا پیشرفت بیماری باشد. کاهش حافظه و آهسته شدن تکلم هم از علائم شایع در مراحل پیشرفته بیماری است، اما اینکه حافظه کلی ایشان ضعیف نشده و توانایی شناسایی افراد را دارند، نشاندهنده این است که هنوز در مراحل ابتدایی قرار دارند.
در مورد درمان، پارکینسون بیماری پیشرونده است و درمانهای موجود به کنترل علائم و بهبود کیفیت زندگی کمک میکنند، اما نمیتوانند بیماری را به طور کامل درمان کنند.
سلام،مدت ۱۷ ساله که همسرم بیماری پارکینسون داره ۱۳ سال پیش عملDbs انجام داد،الان اختلال شدید حرکتی واسپیره ریه داره تحت نظر هم هست اما عفونت اصلا کم نمیشه خودش هم روحیه نداره امکان اینکه از دست بره چقدره؟
سلام
بستگی به ضایعات cns و اعصاب محیطی دارد
درمان را رها نکنید
با ارزوی بهترین ها