تمام بایدها و نبایدها درباره نحوه پانسمان زخم پای دیابتی – مجله سلامت دکترتو

تمام بایدها و نبایدها درباره نحوه پانسمان زخم پای دیابتی

آنچه در این مقاله می‌خوانید

نحوه پانسمان زخم پای دیابتی باید دقیق، منظم و بر اساس مرحله زخم انجام شود تا عفونت کنترل شده، رطوبت مناسب حفظ شود و ترمیم تسریع گردد. ابتدا زخم با سرم نمکی یا آب ولرم به‌آرامی شسته و تمیز می‌شود، سپس با گاز استریل خشک می‌گردد (بدون مالش شدید). در زخم‌های کم‌عمق و مرطوب از پانسمان هیدروژل یا فوم مرطوب‌کننده استفاده می‌شود. در زخم‌های ترشح‌دار پانسمان‌های جذبی (فوم یا آلژینات) مناسب است. در زخم‌های نکروزه ابتدا دبریدمان (با جراحی یا آنزیم) انجام شده و سپس پانسمان مرطوب نگهدارنده (هیدروکلوئید یا هیدروژل) اعمال می‌گردد. در موارد عفونی پانسمان‌های نقره‌دار (مانند Acticoat) یا عسل پزشکی ترجیح داده می‌شود. پانسمان روزانه یا هر ۱–۳ روز (بسته به ترشح) تعویض شده و پا بالا نگه داشته می‌شود.

approved-by-doctors

تأیید‌‌‌‌‌‌‌ شده توسط پزشکان متخصص دکترتو

محتوای این مقاله صرفا برای افزایش آگاهی شماست. قبل از هرگونه اقدام، جهت درمان از پزشکان دکترتو مشاوره بگیرید.

زمان مطالعه : 7 دقیقه
نحوه پانسمان زخم پای دیابتی چگونه است؟

زخم پای دیابتی یکی از عوارض جدی دیابت است که مراقبت درست و پانسمان اصولی آن اهمیت زیادی دارد؛ پانسمان تنها پوشاندن زخم نیست بلکه محافظت، جلوگیری از عفونت و کمک به ترمیم بافت را شامل می‌شود و رعایت اصول، بررسی علائم و انتخاب پانسمان مناسب، کلید بهبود سریع و پیشگیری از مشکلات جدی‌تر است. در این مقاله از دکترتو با شما هستیم تا به طور مفصل به بررسی نحوه پانسمان زخم پای دیابتی بپردازیم. با ما همراه باشید.

اصول مهم پانسمان زخم پای دیابتی

اصول پانسمان زخم پای دیابتی شامل توجه به علائم عفونت، برداشتن بافت مرده در صورت نیاز و کاهش فشار روی زخم است. رعایت این اصول باعث ترمیم بهتر و پیشگیری از عوارض می‌شود. در ادامه هر کدام از این نکات را به‌صورت دقیق‌تر توضیح می‌دهیم.

اقدام مهمشرح کوتاه
بررسی زخم قبل از پانسمانمشاهده رنگ، عمق، ترشح، بوی غیرطبیعی و وضعیت پوست اطراف برای تشخیص زودهنگام عفونت یا بدتر شدن زخم
شست‌وشوی صحیح زخمتمیز کردن ملایم زخم با سرم نرمال سالین برای حذف آلودگی بدون آسیب به بافت سالم
خشک‌کردن اطراف زخمخشک‌کردن پوست اطراف زخم بدون خشک‌کردن بستر زخم، برای جلوگیری از تحریک و آسیب پوستی
دبریدمان در صورت نیازبرداشت بافت مرده یا سیاه توسط فرد متخصص برای آماده‌سازی بستر زخم جهت ترمیم
استفاده از داروی تجویزشدهمصرف دقیق پماد یا داروی موضعی فقط طبق دستور پزشک و متناسب با مرحله زخم
انتخاب پانسمان مناسبانتخاب نوع پانسمان بر اساس میزان ترشح، عمق زخم و وجود یا عدم وجود عفونت
حفظ رطوبت کنترل‌شدهایجاد محیط مرطوبِ متعادل برای تسریع ترمیم و جلوگیری از خشک یا خیس شدن بیش از حد زخم
فیکس‌کردن بدون فشارثابت‌کردن پانسمان بدون ایجاد فشار که مانع جریان خون یا باعث درد شود
کاهش فشار روی زخماستفاده از کفش مناسب، کفی طبی یا کاهش وزن‌گذاری برای جلوگیری از تخریب مجدد زخم
تعویض به‌موقع پانسمانتعویض پانسمان بر اساس میزان ترشح، نوع پانسمان و توصیه پزشک
پایش مداوم روند ترمیمبررسی منظم پیشرفت زخم و مراجعه به پزشک در صورت عدم بهبود یا بروز علائم هشدار
در این جدول اقدامات مهم در هنگام پانسمان زخم دیابتی بررسی شده است.

متن انگلیسی:
Different wound dressings vary in their levels of absorbency, so a very wet wound can be treated with an absorbent dressing (such as an alginate dressing) that draws excess moisture away from the wound in order to avoid skin damage, whilst a drier wound can be treated with a more occlusive dressing to maintain a moist environment.
ترجمه فارسی:
انواع پانسمان‌ها در میزان جذب رطوبت با هم فرق دارند. برای زخم‌های خیلی تر، از پانسمان‌های جذبی مثل آلژینات استفاده می‌شود تا رطوبت اضافی را از زخم جذب کنند و پوست اطراف آسیب نبیند. زخم‌های خشک‌تر هم با پانسمان‌های پوشاننده‌تر درمان می‌شوند تا رطوبت کافی زخم حفظ شود و ترمیم بهتر انجام شود.

به نقل از سایت pmc.ncbi.nlm.nih
اصول مهم پانسمان زخم پای دیابتی شامل چه مواردی است؟
اصول پانسمان زخم پای دیابتی شامل توجه به علائم عفونت، برداشتن بافت مرده در صورت نیاز و کاهش فشار روی زخم است.

1. توجه به علائم عفونت

اولین اصل در پانسمان زخم پای دیابتی، دقت به علائم عفونت زخم پای دیابتی است. قبل از هر بار پانسمان، باید زخم را به‌دقت نگاه کنید و به تغییرات آن توجه داشته باشید. قرمزی اطراف زخم، تورم، ترشح چرکی، بوی بد یا افزایش درد، همگی می‌توانند نشانه عفونت باشند.

در افراد دیابتی، گاهی به دلیل کاهش حس پا، درد به‌خوبی احساس نمی‌شود. به همین دلیل فقط به درد تکیه نکنید و ظاهر زخم را جدی بگیرید. حتی تغییر رنگ پوست اطراف زخم یا گرم‌تر شدن آن نسبت به نواحی دیگر پا مهم است. اگر هرکدام از این علائم را دیدید، پانسمان ساده خانگی کافی نیست و باید حتما با پزشک یا پرستار زخم مشورت شود. پانسمان در این شرایط باید متناسب با وضعیت عفونت و همراه با درمان دارویی باشد.

2. دبریدمان در صورت نیاز (برداشت بافت مرده)

یکی از نکات مهم در نحوه پانسمان زخم پای دیابتی، توجه به وجود بافت مرده یا سیاه در زخم است. این بافت‌ها مانع ترمیم می‌شوند و محیط مناسبی برای رشد میکروب‌ها ایجاد می‌کنند. در چنین شرایطی، دبریدمان یا برداشت بافت مرده ضروری است.

دبریدمان کاری نیست که در خانه و بدون آموزش انجام شود. این کار باید توسط پزشک یا فرد متخصص زخم انجام شود تا آسیبی به بافت سالم وارد نشود. بعد از دبریدمان، روند ترمیم زخم معمولا سریع‌تر و موثرتر می‌شود. اگر زخم دبریده نشده باشد، حتی بهترین پانسمان‌ها هم نتیجه خوبی نمی‌دهند. بنابراین یکی از اصول مهم پانسمان، این است که مطمئن شویم بستر زخم آماده ترمیم است.

3. کاهش فشار روی زخم

کاهش فشار روی زخم پای دیابتی یکی از اصولی است که گاهی نادیده گرفته می‌شود. حتی اگر پانسمان عالی انجام شود، اما فشار وزن بدن روی زخم ادامه داشته باشد، بهبودی به‌خوبی اتفاق نمی‌افتد. استفاده از کفش مناسب دیابتی، کفی‌های طبی یا در بعضی موارد استراحت دادن به پا، نقش مهمی در ترمیم زخم دارد.

زخم‌هایی که زیر کف پا هستند، بیشترین آسیب را از فشار می‌بینند. پانسمان زمانی موثر است که همزمان فشار از روی زخم برداشته شود. این اصل ساده، تفاوت بزرگی در روند درمان ایجاد می‌کند.

فکر می‌کنی وضعیت زخم دیابتیت نگران‌کننده شده؟

برای ارزیابی فوری نوبت بگیر.

مراحل پانسمان زخم پای دیابتی در خانه

مراحل پانسمان زخم پای دیابتی در خانه شامل برداشتن پانسمان قبلی، تمیزسازی زخم، استفاده از دارو یا پماد تجویز‌شده و گذاشتن پانسمان مناسب است. رعایت ترتیب درست این مراحل، روند بهبود را تسریع می‌کند. در ادامه هر مرحله را به‌صورت گام‌به‌گام توضیح می‌دهیم.

1. برداشتن پانسمان قبلی و بررسی زخم

اولین مرحله در پانسمان، برداشتن آرام پانسمان قبلی است. این کار باید با دست تمیز یا دستکش انجام شود تا آلودگی به زخم منتقل نشود. اگر پانسمان به زخم چسبیده، نباید آن را به زور جدا کرد. می‌توان پانسمان را کمی با سرم نمکی مرطوب کرد تا راحت‌تر جدا شود. بعد از برداشتن پانسمان، علائم زخم پای دیابتی را به‌دقت بررسی کنید و به رنگ، ترشح و وضعیت پوست اطراف آن توجه داشته باشید. این بررسی ساده، کمک می‌کند تغییرات زخم را زودتر متوجه شوید و در صورت نیاز، اقدامات لازم را انجام دهید.

نحوه پاسمان درست زخم دیابتی رو بلد نیستی؟ از پزشک بپرس.

2. تمیزسازی و آماده سازی زخم

در این مرحله، زخم باید به‌آرامی تمیز شود. بهترین گزینه برای شست‌وشو، سرم نرمال سالین است. شست‌وشو باید ملایم باشد و از فشار مستقیم روی زخم خودداری شود. استفاده از مواد تحریک‌کننده یا شوینده‌های قوی برای تمیزسازی زخم دیابتی مناسب نیست. این مواد می‌توانند به بافت سالم آسیب بزنند و روند ترمیم را کند کنند. بعد از شست‌وشو، اطراف زخم را به‌آرامی خشک کنید، اما خود زخم نباید کاملا خشک شود. حفظ رطوبت مناسب یکی از اصول مهم ترمیم زخم است.

3. استفاده از دارو یا پماد تجویز‌شده

اگر پزشک پماد یا داروی خاصی تجویز کرده، باید دقیقا طبق دستور استفاده شود. مقدار دارو، تعداد دفعات مصرف و نوع پانسمان همراه آن اهمیت زیادی دارد. استفاده خودسرانه از پمادهای مختلف یا تغییر دارو بدون نظر پزشک، می‌تواند به زخم آسیب بزند. بعضی داروها برای مرحله خاصی از زخم مناسب هستند و استفاده طولانی‌مدت آن‌ها توصیه نمی‌شود. دارو باید به‌صورت یکنواخت روی بستر زخم قرار بگیرد و از تماس مستقیم دست با زخم جلوگیری شود.

پزشکان پیشنهادی

4. گذاشتن پانسمان مناسب و فیکس کردن بدون فشار

انتخاب پانسمان مناسب، بخش مهمی از نحوه پانسمان زخم پای دیابتی است. پانسمان باید زخم را بپوشاند، رطوبت را حفظ کند و اجازه تنفس به پوست بدهد. پانسمان نباید بیش از حد سفت بسته شود، چون فشار اضافی جریان خون را کاهش می‌دهد. فیکس‌کردن پانسمان باید طوری باشد که هم ثابت بماند و هم به پا آسیب نزند. بعد از پانسمان، بهتر است پا کمی بالا نگه داشته شود تا گردش خون بهتر شود و تورم کاهش پیدا کند.

نحوه شست و شوی صحیح زخم پای دیابتی

شست‌وشوی زخم پای دیابتی باید با روشی ساده، تمیز و کاملاً ملایم انجام شود تا به بافت حساس آن آسیبی وارد نشود. مناسب‌ترین گزینه برای این کار سرم نمکی است، چون تعادل طبیعی زخم را حفظ می‌کند و باعث تحریک بافت یا خشک شدن بیش از حد آن نمی‌شود. هنگام شست‌وشو بهتر است از داخل زخم به سمت بیرون پاک‌سازی انجام شود تا آلودگی‌ها دوباره وارد عمق زخم نشوند.

برای این کار معمولاً از گاز استریل استفاده می‌شود تا تماس باکتری یا آلودگی جدید با سطح زخم به حداقل برسد. تعداد دفعات شست‌وشو بسته به وضعیت زخم، میزان ترشح و نظر پزشک متفاوت است و یک نسخه ثابت برای همه وجود ندارد. از طرفی شست‌وشوی بیش از حد هم توصیه نمی‌شود، چون می‌تواند بافت تازه در حال ترمیم را از بین ببرد و روند بهبود و درمان زخم پای دیابتی را کند کند.

انواع پانسمان مناسب زخم پای دیابتی وجود دارد.
انتخاب نوع پانسمان به عمق زخم، میزان ترشح و وضعیت عفونت بستگی دارد.

انواع پانسمان مناسب زخم پای دیابتی

پانسمان های زخم دیابتی انواع مختلفی دارند و هر کدام برای شرایط متفاوتی از زخم طراحی شده‌اند؛ از گاز استریل ساده گرفته تا پانسمان‌های پیشرفته‌تر مثل فومی، هیدروژل و آلژینات. انتخاب نوع پانسمان وابسته به عمق زخم، میزان ترشح، وضعیت عفونت و حساسیت پوستی بیمار است.

برای زخم‌هایی که ترشح کمی دارند یا خشک هستند، پانسمان‌های ساده یا هیدروژل می‌توانند محیطی مرطوب و مناسب برای ترمیم فراهم کنند. در مقابل، زخم‌های پرترشح نیاز به پانسمان‌هایی با قدرت جذب بیشتر دارند تا رطوبت اضافی کنترل شود و از آسیب به پوست اطراف جلوگیری گردد. پانسمان‌های فومی و آلژینات معمولاً برای این نوع زخم‌ها توصیه می‌شوند چون هم رطوبت را جمع می‌کنند و هم از آلودگی محافظت می‌نمایند.

در مواردی که احتمال عفونت وجود دارد، انتخاب پانسمان‌های حاوی مواد ضد میکروب فقط در موارد انتخاب‌شده و با شواهد عفونت به‌کار می‌روند. این انتخاب باید با نظر پزشک یا پرستار متخصص زخم انجام شود تا شرایط زخم به دقت ارزیابی شود. انتخاب اشتباه در هنگام مراقبت از زخم پای دیابتی می‌تواند روند ترمیم را کند کرده، باعث گسترش عفونت شود و حتی خطر آسیب‌های جدی‌تر را افزایش دهد. به همین دلیل در زخم‌های دیابتی، نوع پانسمان هیچ‌وقت موضوعی ساده یا اتفاقی نیست و باید با دقت انتخاب شود.

متن انگلیسی:
Gauze dressings can be used but may adhere to the wound if allowed to dry.
ترجمه فارسی:
پانسمان گاز قابل استفاده است، اما اگر خشک شود ممکن است به زخم بچسبد.

به نقل از سایت my.clevelandclinic

هر چند وقت یک بار باید پانسمان عوض شود؟

تعداد دفعات تعویض پانسمان به انواع زخم پای دیابتی و پانسمان بستگی دارد. بعضی زخم‌ها نیاز به تعویض روزانه دارند و بعضی دیگر می‌توانند چند روز با یک پانسمان باقی بمانند. اگر پانسمان خیس، کثیف یا شل شد، باید سریع‌تر تعویض شود. همچنین افزایش ترشح یا بوی نامطبوع نشانه نیاز به بررسی زخم است. تعویض بیش از حد پانسمان هم توصیه نمی‌شود، چون محیط ترمیم زخم را ناپایدار می‌کند.

نتیجه گیری

در نهایت، نحوه پانسمان زخم پای دیابتی فقط یک کار مراقبتی ساده نیست، بلکه بخشی مهم از روند درمان و پیشگیری از عفونت‌های جدی‌تر به حساب می‌آید. رعایت اصول شست‌وشوی ملایم، انتخاب پانسمان مناسب بر اساس میزان ترشح و شرایط زخم، و توجه به علائم هشداردهنده عفونت می‌تواند روند بهبود را سریع‌تر و ایمن‌تر کند. این مراقبت‌ها باید با دقت، حوصله و ترجیحاً زیر نظر پزشک یا پرستار متخصص انجام شود. هر تغییری در ظاهر زخم، بوی نامطبوع یا افزایش درد نیاز به بررسی حرفه‌ای دارد. مهم است که بیمار از وارد شدن فشار به زخم و بی‌توجهی به مراقبت‌های روزانه خودداری کند. در مجموع، پانسمان درست می‌تواند تفاوت بزرگی بین یک زخم کنترل‌شده و یک مشکل جدی ایجاد کند.

دکترتو مراقب سلامتی شماست!

پرسش‌های متداول

بله، در بسیاری از موارد پانسمان روزانه لازم است، اما تعداد دفعات دقیق به نوع زخم و نظر پزشک بستگی دارد.

بهترین پانسمان، پانسمانی است که متناسب با شرایط زخم انتخاب شود. هیچ پانسمان واحدی برای همه زخم‌ها وجود ندارد.

خیر، استفاده از بتادین (پویدون-آیودین) به‌صورت روتین یا طولانی‌مدت برای زخم دیابتی مجاز و توصیه‌شده نیست، به‌ویژه در زخم‌های تمیز، گرانوله یا در حال بهبود؛ زیرا غلظت بالا (مانند بتادین کامل یا ۱۰٪) سیتوتوکسیک است و به فیبروبلاست‌ها، کراتینوسیت‌ها و سلول‌های بهبود زخم آسیب می‌رساند و روند ترمیم را کند می‌کند. بتادین کامل، پراکسید هیدروژن و مواد مشابه نباید برای زخم‌های دیابتی استفاده شوند زیرا عوارض بیشتری ایجاد می‌کنند؛ با این حال، در موارد عفونت شدید، گانگرن خشک یا به‌صورت رقیق‌شده/در فرم‌های خاص (مانند فوم PVP-I با غلظت پایین) ممکن است به‌طور محدود و تحت نظر پزشک مفید باشد، اما درمان استاندارد شامل شستشو با سرم نمکی، دبریدمان و پانسمان مرطوب است. حتماً بدون مشورت پزشک از بتادین روی زخم دیابتی استفاده نکنید، زیرا می‌تواند بهبود را مختل کند.

زمان تعویض پانسمان زخم دیابتی بستگی به نوع پانسمان، میزان ترشح زخم و دستور پزشک دارد؛ معمولاً هر ۱ تا ۳ روز (یا ۱-۲ بار در هفته برای پانسمان‌های پیشرفته مانند فوم یا هیدروفیبر) انجام می‌شود تا محیط مرطوب حفظ شود و عفونت جلوگیری گردد. تعویض مکرر (مثلاً روزانه) فقط برای زخم‌های با ترشح زیاد یا عفونی لازم است، در حالی که پانسمان‌های مدرن ترجیحاً کمتر تعویض می‌شوند (۱-۲ بار در هفته) تا اختلال در روند بهبود کاهش یابد؛ حتماً طبق نظر پزشک یا متخصص زخم عمل کنید، زیرا تعویض نادرست می‌تواند بهبود را کند کند.

امتیاز شما به مقاله:
دسته بندی:
برچسب:
منبع:
پزشکان پیشنهادی
مطالب مرتبط

پاسخ دادن