هر آنچه باید درباره بیماری مالاریا و علت ابتلا به آن بدانید – مجله سلامت دکترتو

هر آنچه باید درباره بیماری مالاریا و علت ابتلا به آن بدانید

آنچه در این مقاله می‌خوانید
  • مالاریا یک بیماری انگلی است که توسط انگل پلاسمودیوم ایجاد شده و از طریق نیش پشه آنوفل ماده آلوده به انسان منتقل می‌شود.
  • شایع‌ترین علائم آن تب و لرز دوره‌ای، تعریق، سردرد و تهوع است که معمولاً ۷ تا ۳۰ روز پس از گزش ظاهر می‌شود.
  • تشخیص قطعی با آزمایش خون (اسمیر یا تست سریع) انجام می‌شود و درمان با داروهای ضدانگلی تحت نظر متخصص عفونی باید کامل و به موقع باشد.
  • در صورت درمان نشدن، به‌ویژه گونه فالسیپاروم، می‌تواند عوارض کشنده مانند مالاریای مغزی، نارسایی کلیه و مرگ ایجاد کند؛ پیشگیری با پشه‌بند، دفع حشرات و در سفر به مناطق پرخطر با داروی پیشگیرانه امکان‌پذیر است.
approved-by-doctors

تأیید‌‌‌‌‌‌‌ شده توسط پزشکان متخصص دکترتو

محتوای این مقاله صرفا برای افزایش آگاهی شماست. قبل از هرگونه اقدام، جهت درمان از پزشکان دکترتو مشاوره بگیرید.

زمان مطالعه : 10 دقیقه
بیماری مالاریا چیست

خلاصه این مطلب را در این پادکست گوش دهید:

بیماری‌های منتقله از پشه، از جمله مالاریا، همچنان یکی از چالش‌های مهم سلامت در بسیاری از مناطق جهان هستند و در صورت غفلت از تشخیص و درمان به‌موقع، می‌توانند عوارض جدی به‌همراه داشته باشند. آگاهی از راه‌های انتقال، علائم اولیه، روش‌های تشخیص، درمان و پیشگیری از بیماری مالاریا نقش مهمی در کاهش خطر ابتلا و عوارض آن دارد. در این مقاله از دکترتو بررسی می‌کنیم که مالاریا چیست، چه علائمی دارد، چگونه منتقل می‌شود، چه افرادی بیشتر در معرض خطر هستند و مؤثرترین روش‌های درمان و پیشگیری از آن کدام‌اند. اگر شما یا نزدیکانتان علائم مشکوک این بیماری را دارید، باید به متخصص عفونی در شهر خود مثل دکتر عفونی تهران، دکتر مالاریا تهران یا دکتر داخلی تهران مراجعه کنید.

doctoreto-App-gifdoctoreto-App-gif

مالاریا چیست؟

مالاریا نوعی بیماری انگلی است که توسط انگل تک‌یاخته پلاسمودیوم ایجاد می‌شود و از طریق نیش پشه ماده آنوفل آلوده به انسان منتقل می‌شود. پس از ورود انگل به بدن، ابتدا کبد را درگیر می‌کند و سپس وارد گلبول‌های قرمز خون می‌شود. تکثیر انگل در گلبول‌های قرمز باعث تخریب آن‌ها و بروز علائم بیماری می‌شود. این بیماری گونه‌های مختلفی دارد، اما مالاریا در ایران بیشتر با گونه‌های پلاسمودیوم ویواکس، پلاسمودیوم مالاریه و پلاسمودیوم فالسیپاروم دیده می‌شود. در میان آن‌ها، فالسیپاروم خطرناک‌ترین گونه محسوب می‌شود و در صورت درمان نشدن می‌تواند عوارض شدید و حتی مرگ ایجاد کند.

در متون قدیمی فارسی، به‌دلیل الگوی تب متناوب، گاهی به مالاریا «تب نوبه» گفته می‌شد، اما این اصطلاح از نظر علمی امروز مترادف دقیق مالاریا نیست و بهتر است از واژه «مالاریا» استفاده شود. در برخی منابع پزشکی از اصطلاح پالدویسم (Paludism) نیز برای اشاره به بیماری مالاریا استفاده می‌شود. برخلاف تصور برخی افراد، تب و لرز نام دیگر مالاریا نیست، بلکه از شایع‌ترین علائم بیماری مالاریا محسوب می‌شود. بر اساس گزارش‌های جهانی، در سال‌های اخیر حدود ۲۰۰ تا ۲۵۰ میلیون مورد مالاریا در سال در جهان برآورد می‌شود و بیشتر موارد در مناطق گرمسیری آفریقا و بخش‌هایی از آسیا و آمریکای لاتین رخ می‌دهد. 

متن انگلیسی:
Anopheles mosquitoes are the type of mosquito that transmit malaria from one person to another. Not all Anopheles mosquitoes have malaria, but if they bite a person with malaria, they can become infectious

ترجمه فارسی:
آنوفل‌ها نوعی پشه هستند که مالاریا را از یک فرد به فرد دیگر منتقل می‌کنند. همه پشه‌های آنوفل مالاریا ندارند، اما اگر فرد مبتلا به مالاریا را گاز بگیرند، می‌توانند عفونی شوند.

به نقل از سایت cdc
مالاریا چیست
در متون قدیمی فارسی، به‌دلیل الگوی تب متناوب، گاهی به مالاریا “تب نوبه” گفته می‌شد

علائم مالاریا چیست؟

علائم بیماری مالاریا در کودکان و بزرگسالان معمولاً به‌صورت حملات دوره‌ای تب، لرز و تعریق بروز می‌کند، اما بسته به نوع انگل، سن فرد و شدت عفونت، نشانه‌های بیماری می‌تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. این علائم معمولاً ۷ تا ۳۰ روز پس از گزش پشه آلوده ظاهر می‌شوند، اما در برخی گونه‌ها مثل ویواکس و اوواله یا در شرایط خاص (مثلاً انتقال خونی) ممکن است با تأخیر چندماهه و به‌ندرت تا حدود یک سال بروز کنند. شناخت زودهنگام علائم مالاریا نقش مهمی در تشخیص سریع و شروع درمان دارد و می‌تواند از بروز عوارض جدی بیماری پیشگیری کند. شایع‌ترین علایم مالاریا عبارت‌اند از:

  • سرفه
  • تب و لرز
  • تعریق شدید
  • سردرد مداوم
  • تهوع و استفراغ
  • خستگی مفرط
  • درد عضلات و مفاصل
  • درد شکم یا قفسه سینه
اینفوگرافی علائم مالاریا
تب، لرز، تعریق، تهوع و استفراغ از شایع‌ترین علائم بیماری مالاریا هستند.

تب و لرز از علائم اولیه بیماری مالاریا است؟

تب و لرز از علائم اولیه چرخه حمله پشه مالاریا است که بیشتر بیماران آن را تجربه می‌کنند. علت لرز ناگهانی بدن در بیماری مالاریا از بین رفتن غشای گلبول‌های قرمز خون است.

تب در مالاریا بخشی از واکنش طبیعی سیستم ایمنی بدن به عفونت است. با پاره شدن گلبول قرمز و ورود انگل به خون، بدن برای مقابله با آن مواد التهابی ترشح می‌کند که باعث افزایش دمای بدن می‌شوند. به همین دلیل، تب یکی از شایع‌ترین و مهم‌ترین علائم بیماری مالاریا محسوب می‌شود. 

در کودکان، سالمندان و افرادی که سیستم ایمنی ضعیف‌تری دارند، تب و لرز ممکن است سریع‌تر به علائم شدیدتری مانند بی‌حالی، اختلال هوشیاری یا تشنج تبدیل شود. به همین دلیل، این گروه‌ها باید در صورت بروز تب و لرز بدون علت مشخص، هرچه سریع‌تر تحت بررسی پزشکی قرار بگیرند.

عامل بیماری مالاریا چیست؟

انگل تک سلولی پلاسمودیوم عامل این بیماری است که از طریق نیش پشه آنوفل ماده به انسان منتقل می‌شود. در ایران ۱۹ نوع پشه آنوفل داریم که ۷ گونه آن عامل این بیماری هستند و معمولا شب‌ها خون‌خواری دارند.

تنها پشه‌های آنوفل ماده قادر به انتقال این انگل هستند، زیرا پشه‌های نر از شهد گیاهان تغذیه می‌کنند و نیازی به خون‌خواری ندارند. به‌طور کلاسیک چهار گونه پلاسمودیوم عامل مالاریای انسان هستند، و در سال‌های اخیر پلاسمودیوم نولزی نیز در برخی مناطق جنوب شرق آسیا به‌عنوان عامل مهم عفونت انسانی شناخته شده است.

علائم بیماری مالاریا رو داری؟

حتما با متخصص عفونی مشورت کن.

مالاریا واگیردار است؟

بیماری مالاریا با ارتباط خونی منتقل می‌شود. افراد مبتلا به مالاریای درمان نشده ممکن است عفونت را به پشه‌ای که آنها را گاز می‌گیرد منتقل کنند. این پشه‌های آلوده نیز با گاز گرفتن و آلوده کردن افراد سالم، بیماری را گسترش می‌دهند. گسترش مستقیم مالاریا از یک فرد به فرد دیگر رخ نمی‌دهد.

بنابراین مالاریا از راه تماس نزدیک بین افراد منتقل نمی‌شود و معمولاً به قرنطینه به‌سبک بیماری‌های تنفسی نیاز ندارد. به همین دلیل، افرادی که خودشان به این بیماری مبتلا شده‌اند، نیازی به جداسازی از دیگران ندارند و حتی مراقبت از بیمار مبتلا به مالاریا در خانه یا بیمارستان، محدودیت خاصی برای اطرافیان ایجاد نمی‌کند. اما در مناطق دارای پشه ناقل، استفاده از روش‌هایی برای جلوگیری از نیش پشه به بیماران، برای پیشگیری از گسترش بیماری اهمیت دارد.

شایع ترین راه انتقال بیماری مالاریا چیست؟

برخلاف تصوری که گاهی مالاریا را بیماری واگیر از طریق تماس مستقیم می‌داند، تنها راه شایع ابتلا گزش پشه‌ی آلوده است و اکثریت قریب‌به‌اتفاق بیماران دقیقاً از همین طریق آلوده می‌شوند. مالاریا از راه تماس‌های معمول روزمره مانند دست دادن یا بغل کردن منتقل نمی‌شود، اما در موارد نادرتر می‌تواند از راه‌های دیگری نیز به فرد سالم برسد:

  • انتقال از طریق خون: تزریق خون آلوده به پلاسمودیوم از فرد مبتلا به فرد سالم، به‌ویژه در مناطقی که غربالگری دقیق خون اهدایی انجام نمی‌شود.
  • پیوند عضو: در موارد نادر، دریافت عضو از فردی که به مالاریا مبتلا بوده نیز می‌تواند منجر به انتقال بیماری شود.
  • انتقال مادرزادی (مادر به جنین): مادر باردار مبتلا به مالاریا می‌تواند انگل را در دوران بارداری یا هنگام زایمان به جنین یا نوزاد منتقل کند.
  • استفاده مشترک از سرنگ آلوده: این مورد نیز می‌تواند در موارد نادر، به‌ویژه در مصرف تزریقی مواد در مناطق آلوده به مالاریا، باعث انتقال بیماری شود، اما این راه نسبت به نیش پشه بسیار کم‌اهمیت‌تر و غیرشایع‌تر است.
مواردی که بهتر است در زمان ابتلا به بیماری مالاریا جدی بگیرید.

پشه مالاریا در کجا زندگی میکند؟

پشه مالاریا که عامل بیماری انگلی منتقله مالاریا است در کشورهای مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری زندگی می‌کند. به‌طور کلی، مناطقی با آب‌های راکد مانند مرداب‌ها، برکه‌ها و حتی ظروف پر از آب باران، محل مناسبی برای تخم‌گذاری و رشد لارو این پشه‌ها محسوب می‌شوند. در ایران نیز پشه آنوفل ناقل مالاریا عمدتاً در مناطق جنوبی و جنوب‌شرقی کشور از جمله استان‌های سیستان و بلوچستان، هرمزگان و کرمان یافت می‌شود.

مشخصات پشه مالاریا (آنوفل) شامل بدنی باریک، بال‌های خال‌دار و پاهای بلند است. این حشره در حالت نشستن، برخلاف بسیاری از پشه‌های دیگر، بدنش را با زاویه‌ای مشخص نسبت به سطح بالا نگه می‌دارد.

عکس نیش پشه مالاریا

عکس نیش پشه مالاریا
محل گزش معمولاً تفاوت ظاهری مشخصی با نیش سایر پشه‌ها ندارد

جای نیش پشه آنوفل معمولاً به‌صورت یک برجستگی کوچک قرمزرنگ همراه با خارش خفیف تا متوسط در محل گزش ظاهر می‌شود. این جای نیش از نظر شکل و رنگ تفاوت محسوسی با نیش سایر گونه‌های پشه ندارد، به همین دلیل نمی‌توان صرفاً با نگاه کردن به محل گزش، ابتلا به مالاریا را تشخیص داد یا آن را از نیش یک پشه معمولی تفکیک کرد.

آنچه اهمیت واقعی دارد، ظاهر جای نیش ناقل بیماری مالاریا نیست بلکه شرایط پیرامون آن است: اگر فردی در یک منطقه آلوده به مالاریا (مانند جنوب‌شرق ایران یا کشورهای گرمسیری) گزیده شده و طی چند روز تا چند هفته بعد دچار تب، لرز یا تعریق شدید شود، جای نیش می‌تواند نشانه‌ای برای شروع بررسی‌های تشخیصی باشد؛ در غیر این صورت، صرف وجود جای نیش قرمز و خارش‌دار به‌تنهایی نگران‌کننده نیست و در بیشتر موارد نشانه‌ای از گزش پشه‌های معمولی است.

تشخیص بیماری مالاریا چگونه است؟

تشخیص قطعی مالاریا با آزمایش خون انجام می‌شود. شایع‌ترین روش، اسمیر ضخیم و نازک خون محیطی است که در آن انگل پلاسمودیوم زیر میکروسکوپ دیده می‌شود؛ در برخی مراکز از تست‌های سریع آنتی‌ژنی یا PCR نیز استفاده می‌شود. در هر بیمار دچار تب و سابقه سفر یا زندگی در منطقه اندمیک، باید سریعاً این آزمایش‌ها انجام شود.

در کنار اسمیر خون، آزمایش هموگلوبین خون نیز به‌عنوان یک آزمایش تکمیلی درخواست می‌شود تا مشخص شود آیا بیماری منجر به کم‌خونی یا عوارض شدیدتر شده است یا خیر. ترکیب نتایج این آزمایش‌ها به متخصص عفونی کمک می‌کند شدت بیماری را ارزیابی کرده و روند درمان مناسب را تعیین کند.

بهترین روش درمان مالاریا چیه؟ برای جلوگیری از عوارض حتما مشاوره بگیر.

درمان مالاریا به چه صورت است؟

درمان قطعی مالاریا بر پایه داروهای ضدانگلی تجویزی توسط متخصص عفونی انجام می‌شود که هدف آن‌ها از بین بردن انگل در خون بیمار است و هیچ روش خانگی یا جایگزینی نمی‌تواند جای این داروها را بگیرد. نوع دارو، دوز مصرفی و طول مدت درمان بر اساس عوامل زیر تعیین می‌شود:

  • شدت علائم بیماری
  • نوع انگل عامل عفونت
  • سن بیمار
  • باردار بودن بیمار

شروع سریع درمان پس از تشخیص، نقش مهمی در جلوگیری از عوارض شدید مالاریا دارد.

داروی مالاریا چیست؟

داروهایی که متخصص عفونی برای درمان این بیماری تجویز می‌کند عبارت‌اند از آنتی‌بیوتیک‌ها، کلروکین، Amodiaquine، قرص هیدروکسی کلروکین سولفات، پریمتامین، Proguanil، سولفانامید، مفلوکین، Atovaquone، پریماکین، کپسول داکسی سایکلین و کلیندامایسین.

در کنار داروهای فوق، واکسن مالاریا نیز به‌عنوان یک ابزار پیشگیرانه (نه درمانی) در دسترس است و بیشتر برای مسافرانی که قصد سفر به مناطق آندمیک را دارند توصیه می‌شود. طبق مطالعات موجود، این واکسن می‌تواند خطر ابتلا به مالاریای شدید را تا حدود ۳۰ درصد و مرگ‌ومیر ناشی از آن را تا حدود ۱۳ درصد کاهش دهد؛ با این حال، واکسن جایگزین اقدامات پیشگیرانه دیگر مانند استفاده از پشه‌بند و داروهای پیشگیری قبل از سفر نیست.

واکسن مالاریا چیست؟
واکسن مالاریا به جلوگیری از عوارض شدید این بیماری کمک می‌کند.

درمان مالاریا فالسیپاروم

داروی کلروکین و پریماکین دو داروی اصلی برای درمان افراد مبتلا به پلاسمودیوم ویواکس و فالسیپاروم هستند. میزان دوز پریماکین برای درمان مالاریا در بزرگسالان ۳۰ تا ۴۵ میلی‌گرم در روز و بچه‌ها ۰.۲۵ میلی‌گرم به ازای هر یک کیلو وزن بیمار است که برای ۲ تا ۳ هفته مصرف می‌شود.

نوزادان زیر یک‌سال، زنان باردار و افرادی که از کمبود آنزیم G6PD رنج می‌برند، پیش از مصرف پریماکین حتماً باید با پزشک مشورت کنند، زیرا این دارو در این گروه‌ها می‌تواند عوارضی مانند تخریب گلبول‌های قرمز خون ایجاد کند. نکته مهم دیگر این است که حتی اگر علائم بیمار طی چند روز نخست بهبود یابد، دوره درمان باید طبق تجویز پزشک به‌طور کامل تکمیل شود؛ چرا که قطع زودهنگام دارو یکی از شایع‌ترین دلایل بازگشت مجدد بیماری و افزایش مقاومت دارویی انگل مالاریاست.

درمان مالاریا در طب سنتی

طب سنتی برای درمان مریضی مالاریا ترکیب روغن گنه گنه و روغن بادام تلخ را برای ماساژ بدن تجویز می‌کند. روغن گنه گنه خاصیت تب‌بر دارد و برای همین داروی درمان مالاریا در طب سنتی است. مصرف خوراکی این روغن گیاهی هم برای ازبین‌بردن بیماری‌های انگلی در طب سنتی توصیه می‌شود.

برای مدیریت ناراحتی موضعی جای نیش پشه (نه خود بیماری) نیز می‌توان از خمیر جو دوسر، کمپرس پارچه سرد یا مقدار کمی عسل روی محل گزش استفاده کرد تا خارش و قرمزی کاهش یابد.

لازم به ذکر است هیچ‌یک از این روش‌های طب سنتی از سوی سازمان جهانی بهداشت یا مراجع علمی معتبر به‌عنوان درمان اصلی یا جایگزین داروهای ضدانگلی تأیید نشده‌اند و صرفاً باید به‌عنوان مکمل و با نظارت پزشک متخصص عفونی و در کنار درمان دارویی استاندارد استفاده شوند.

درمان خانگی بیماری مالاریا
برای درمان خانگی بیماری مالاریا مصرف آب ولرم و ویتامین سی را فراموش نکنید.

درمان خانگی بیماری مالاریا

روش‌های خانگی نمی‌توانند جایگزین داروهای ضدانگلی شوند، اما برخی از آن‌ها می‌توانند در کنار درمان اصلی به کاهش ناراحتی‌های جانبی بیماری مانند تهوع، تب خفیف و ضعف بدن کمک کنند. این روش‌ها بیشتر در دوره‌ی نقاهت و هم‌زمان با مصرف داروی تجویزشده کاربرد دارند و هدف از آن‌ها راحت‌تر گذراندن روزهای بیماری است، نه تسریع در بهبودی یا کاهش دوز دارو. نکته‌ی مهم این است که تصمیم برای مصرف هرگونه دمنوش گیاهی یا مکمل باید با اطلاع پزشک معالج باشد، چون برخی گیاهان دارویی می‌توانند با داروهای ضدمالاریا تداخل داشته باشند. جدول زیر رایج‌ترین روش‌های خانگی کمکی و نقش هرکدام در کاهش علائم مالاریا را نشان می‌دهد.

روش خانگینقش کمکی در کاهش علائم
دمنوش زنجبیلکمک به کاهش تهوع و احساس ناراحتی گوارشی
دمنوش بابونهکمک به آرامش بدن و کاهش ناراحتی‌های گوارشی
آب پرتقال یا آب‌لیمو تازهتأمین مایعات و ویتامین C به‌عنوان بخشی از یک رژیم غذایی متعادل
نوشیدن مایعات کافی (آب و سوپ رقیق)پیشگیری از کم‌آبی بدن ناشی از تب و تعریق
استراحت کافیکمک به حفظ انرژی بدن و بهبود روند نقاهت
این روش‌ها انگل عامل بیماری را از بین نمی‌برند و صرفاً نقش حمایتی و مکمل دارند 

انواع مالاریا کدام است؟

مالاریا بر اساس نوع انگل پلاسمودیومی که عامل عفونت است، به چهار نوع اصلی شامل پلاسمودیوم ویواکس، پلاسمودیوم فالسیپاروم، پلاسمودیوم مالاریه و پلاسمودیوم اووال تقسیم می‌شود. هر یک از این گونه‌ها از نظر شدت بیماری، احتمال عود، مناطق شیوع و خطر بروز عوارض با یکدیگر تفاوت دارند و تشخیص نوع انگل می‌تواند در انتخاب روش درمان و پیش‌بینی روند بیماری مؤثر باشد. جدول زیر مهم‌ترین انواع مالاریا و ویژگی‌های آن‌ها را به‌صورت مقایسه‌ای نشان می‌دهد. 

نوع مالاریاویژگی اصلیمیزان خطر
پلاسمودیوم ویواکسشایع‌ترین گونه در ایران، احتمال عودمتوسط
پلاسمودیوم مالاریهسیر آهسته، ماندگاری طولانیمتوسط
پلاسمودیوم اووالبیشتر در آفریقا، احتمال عودمتوسط
پلاسمودیوم فالسیپارومشدیدترین نوع مالاریابسیار زیاد
جدول بالا تفاوت مهم انواع مالاریا را از نظر ویژگی اصلی و میزان خطر نشان می‌دهد. 

عوارض بیماری مالاریا چیست؟

مالاریا در صورت تشخیص و درمان به‌موقع معمولاً بدون عارضه جدی برطرف می‌شود. اما در صورت پیشرفت بدون درمان، به‌خصوص در آلودگی به گونه فالسیپاروم، روند بیماری می‌تواند ظرف مدت کوتاهی بسیار سریع و پیچیده شده و عوارض شدید یا پیامدهایی فراتر از کنترل بیمار به‌همراه داشته باشد. شایع‌ترین عوارض این بیماری عبارتند از:

  • آسیب اندام‌های حیاتی: نارسایی کلیه، آسیب کبدی و نارسایی تنفسی از عوارض شایع در موارد شدید هستند.
  • مالاریای مغزی: ورود انگل به سیستم عصبی مرکزی می‌تواند باعث تشنج، اختلال هوشیاری و در موارد حاد کما شود.
  • کم‌خونی شدید: ناشی از تخریب گلبول‌های قرمز خون توسط انگل، که در کودکان و زنان باردار خطرناک‌تر است.
  • افت شدید قندخون و شوک: به‌ویژه در بیمارانی که دیر تحت درمان قرار می‌گیرند.
  • مرگ: طبق آمار سازمان جهانی بهداشت، بیشترین موارد مرگ ناشی از مالاریا در کودکان زیر ۵ سال و ساکنان مناطق کم‌دسترسی به خدمات درمانی رخ می‌دهد؛ در مقابل، تشخیص زودهنگام و دسترسی به داروهای ضدانگلی می‌تواند از بیشتر این موارد جلوگیری کند.

جدا از خود بیماری، محل نیش پشه آنوفل هم گاهی می‌تواند دچار عارضه موضعی شود؛ خاراندن مکرر جای نیش می‌تواند باعث عفونت پوستی ثانویه یا التهاب و تورم بیشتر در ناحیه گزش شود. این عوارض معمولاً خفیف و قابل مدیریت با مراقبت‌های ساده پوستی هستند و ربطی به شدت بیماری مالاریا در بدن ندارند.

مالاریا کشنده است؟

بله، مالاریا یک بیماری انگلی جدی است که توسط پشه آنوفل ماده از فرد آلوده به فرد دیگری که به بیماری مالاریا مبتلا نیست منتقل می‌شود. اگر به موقع تشخیص داده نشده و درمان نشود، می‌تواند یک بیماری کشنده باشد.

علاوه بر آسیب مستقیم انگل، پاسخ التهابی شدید سیستم ایمنی (طوفان سیتوکینی) به سموم انگل نیز می‌تواند مالاریا را کشنده کند. این واکنش شدید، اکسیژن‌رسانی سلولی را مختل کرده و باعث می‌شود بدون افت ناگهانی فشار خون، مرگ خیلی سریع‌تر از سایر عفونت‌های انگلی رخ دهد.

عکس پشه مالاریا
حشره مالاریا به‌عنوان پشه ناخن یا باتلاق هم شناخته می‌شود.

پیشگیری از بیماری مالاریا به چه شکل است؟

پیشگیری از مالاریا نیازمند ترکیبی از اقدامات فردی برای جلوگیری از نیش پشه آلوده و اقدامات بهداشت عمومی برای قطع چرخه انتقال بین پشه و انسان است. کنترل مؤثر این بیماری تنها با محافظت شخصی امکان‌پذیر نیست و نیازمند مداخله در سطح جامعه نیز هست. به همین دلیل، سازمان جهانی بهداشت ۲۵ آوریل (۵ اردیبهشت) را به‌عنوان روز جهانی مالاریا نامگذاری کرده تا آگاهی عمومی درباره پیشگیری و کنترل این بیماری افزایش یابد. مهم‌ترین این اقدامات عبارت‌اند از:

  • استفاده از پشه‌بند آغشته به حشره‌کش هنگام خواب
  • نصب توری روی پنجره‌ها و درها برای جلوگیری از ورود پشه
  • استفاده از حشره‌کش‌های خانگی مانند بایگون یا آیکون
  • استفاده از مواد دورکننده حشرات روی پوست
  • خشک‌کردن یا از بین بردن آب‌های راکد اطراف منزل
  • آموزش همگانی درباره نشانه‌ها و راه‌های انتقال بیماری
  • بیماریابی فعال و درمان به‌موقع بیماران برای قطع زنجیره انتقال
  • لاروکشی در آب‌های راکد به‌عنوان محل تکثیر پشه آنوفل
  • سم‌پاشی و دفع پشه‌های بالغ با حشره‌کش‌های شیمیایی در مناطق پرخطر

افرادی که قصد سفر به مناطق آلوده به مالاریا را دارند، معمولاً باید چند هفته پیش از سفر با پزشک مشورت کرده و در صورت لزوم داروهای پیشگیری‌کننده (پروفیلاکسی) مانند داکسی‌سایکلین یا مفلوکین را طبق دستور پزشک مصرف کنند؛ این داروها ریسک ابتلا را به‌طور قابل‌توجهی کاهش می‌دهند اما جایگزین اقدامات فیزیکی مانند پشه‌بند و دورکننده حشرات نیستند.

پزشکان پیشنهادی

نتیجه گیری

مالاریا بیماری انگلی خطرناکی است که از میان گونه‌های آن، پلاسمودیوم ویواکس شایع‌ترین و فالسیپاروم خطرناک‌ترین نوع محسوب می‌شود که در صورت بی‌توجهی می‌تواند کشنده باشد. علائمی مانند تب‌ و لرز، تعریق، سردرد و حالت‌ تهوع از نشانه‌های اصلی این بیماری هستند که نباید نادیده گرفته شوند. نکته کلیدی این است که تشخیص و درمان به‌موقع، نقش تعیین‌کننده‌ای در جلوگیری از عوارض شدید و حتی مرگ دارد. اگر این علائم را در خود یا اطرافیانتان مشاهده کردید، به‌ویژه پس از سفر به مناطق آلوده، بدون فوت وقت به بهترین دکتر عفونی ایران یا بهترین دکتر داخلی ایران مراجعه کنید.

دکترتو مراقب سلامتی شماست!

پرسش‌های متداول

انگل مالاریا ابتدا وارد کبد می‌شود و پس از تکثیر، گلبول‌های قرمز خون را آلوده می‌کند. به همین دلیل، بیشترین آسیب بیماری به خون وارد می‌شود، اما در موارد شدید ممکن است مغز، کلیه، ریه و سایر اندام‌ها نیز درگیر شوند.

مالاریا نه ویروسی است و نه باکتریایی؛ بلکه یک بیماری انگلی است که توسط انگل‌های تک‌سلولی از جنس پلاسمودیوم ایجاد می‌شود.

مدت درمان مالاریا به نوع انگل، شدت بیماری، مقاومت دارویی و وضعیت عمومی بیمار بستگی دارد. بسیاری از بیماران با شروع درمان مناسب طی چند روز بهبود علائم را تجربه می‌کنند، اما تکمیل دوره دارو برای از بین بردن کامل انگل ضروری است.

درمان اصلی مالاریا با داروهای ضدانگل انجام می‌شود، نه آنتی‌بیوتیک‌ها. با این حال، برخی آنتی‌بیوتیک‌ها مانند داکسی‌سایکلین یا تتراسایکلین ممکن است در کنار داروهای ضدمالاریا و در شرایط خاص، طبق نظر پزشک، به‌عنوان بخشی از درمان یا پیشگیری تجویز شوند. هیدروکسی‌کلروکین نیز از داروهای ضدمالاریا است و آنتی‌بیوتیک محسوب نمی‌شود.

امتیاز شما به مقاله:
(3.9از5)
دسته بندی:
برچسب:
منبع:
پزشکان پیشنهادی
مطالب مرتبط

پاسخ دادن

نظرات درباره مالاریا

  1. ناشناس گفت:

    سلام . پشه رفته تو بینیم. بیرون نیومد، چقدر اون تو زنده میمونه؟ آیا امکان داره تولید مثل کنه یا به مغز بره؟

    1. همیارِ دکترِتو گفت:

      سلام، پشه در بینی معمولاً چند ساعت تا چند روز زنده می‌ماند اما معمولاً نمی‌تواند در آنجا دوام زیادی بیاورد یا تولید مثل کند. همچنین احتمال حرکت آن به مغز بسیار کم و نادر است. بهتر است هرچه سریع‌تر به پزشک مراجعه کنید تا پشه به طور کامل و ایمن از بینی خارج شود و از بروز عفونت یا آسیب جلوگیری شود.

  2. ناشناس گفت:

    اطلاعات عالی بود ممنون

    1. همیارِ دکترِتو گفت:

      درود و سپاس از همراهی تان
      تندرست و شاد باشید

  3. ZAHRA گفت:

    اطلاعات عالی بود ممنون واقعا👌

    1. همیارِ دکترِتو گفت:

      سپاس از توجه و همراهی تان زهرای عزیز
      شاد باشید

  4. ویدا گفت:

    اطلاعات مفید بود

    1. همیارِ دکترِتو گفت:

      سلام و سپاس از توجه و همراهی تان
      سالم باشید ویدای عزیز

  5. عبدالله افغان گفت:

    خداوند شما را خیر بدهد با این معلومات زیبایتان

    1. همیارِ دکترِتو گفت:

      سپاس از لطف شما
      سالم باشید

    2. ناشناس گفت:

      خوب بود

      1. ناشناس گفت:

        سلام برای سفر به افریقای جنوبی برای پیشگیری از مالاریا چه قرصی مصرف کنیم!؟ و چه اقداماتی باید انجام داد؟

        1. همیار دکترِتو گفت:

          سلام! برای سفر به آفریقای جنوبی و پیشگیری از مالاریا، معمولاً پزشکان مصرف داروهای پیشگیری از مالاریا را توصیه می‌کنند. این داروها معمولاً قبل از سفر، در طول سفر و بعد از بازگشت مصرف می‌شوند. داروهای رایج برای پیشگیری از مالاریا عبارتند از:

          ۱. اتووووکسی (Atovaquone-Proguanil): این دارو معمولاً به صورت روزانه مصرف می‌شود و از چند روز قبل از سفر شروع و تا یک هفته پس از بازگشت ادامه دارد.

          ۲. کلروکین (Chloroquine): در مناطقی که مقاوم به داروهای دیگر نیستند، این دارو استفاده می‌شود. مصرف آن معمولاً یک هفته قبل از سفر شروع و تا چهار هفته بعد از بازگشت ادامه دارد.

          ۳. مفنیتوئین (Mefloquine): این دارو معمولاً یک هفته قبل از سفر شروع و برای چهار هفته پس از بازگشت مصرف می‌شود.

          ۴. دیفلوپنید (Doxycycline): این دارو نیز به صورت روزانه مصرف می‌شود و معمولاً یک یا دو روز قبل از سفر شروع می‌شود و تا چهار هفته بعد از بازگشت ادامه دارد.

    3. ناشناس گفت:

      اطلاعات مفیدی بود

      1. همیارِ دکترِتو گفت:

        سپاس از همراهی تان جناب افغان عزیز
        تندرست باشید