فیوژن ستون فقرات عملی است که مهرههای ستون فقرات را به هم متصل میکند تا دردهای شدید کمر یا گردن ناشی از دیسک، تنگی نخاع یا لغزش مهرهها کاهش یابد. جراح با پیچ، پلاک و گاهی پیوند استخوان، مهرهها را ثابت میکند. این جراحی میتواند تا 70% درد را کم کند و حرکت را راحتتر کند. روشهای جدیدتر با برشهای کوچک، بهبودی سریعتری دارند. عوارضی مثل عفونت ممکن است پیش بیاید، اما با مراقبت کم است.
درمان ساییدگی زانو با هدف کاهش درد، بهبود حرکت و جلوگیری از پیشرفت آرتروز انجام میشود. این درمانها شامل روشهای دارویی، غیرجراحی و در موارد پیشرفته، جراحی هستند.
ساییدگی زانو یکی از شایعترین مشکلات مفصلی است که بیشتر در افراد بالای ۵۰ سال دیده میشود و بهدلیل فرسایش تدریجی غضروف ایجاد میگردد. این بیماری در ابتدا با علائمی خفیف مانند درد هنگام فعالیت، خشکی صبحگاهی یا پس از نشستن طولانی بروز میکند، اما به مرور با تورم، محدودیت حرکتی، صدای تقتق و حتی ناپایداری مفصل همراه میشود. تشخیص و درمان زودهنگام علائم ساییدگی زانو نقش مهمی در کنترل بیماری، پیشگیری از پیشرفت آن و حفظ کیفیت زندگی فرد دارد.
ساییدگی زانو یا آرتروز زانو یکی از شایعترین مشکلات مفصلی است که بر اثر تخریب تدریجی غضروف ایجاد میشود و با علائمی مثل درد، خشکی، تورم و محدودیت حرکتی همراه است. این بیماری فقط مختص سالمندان نیست و در جوانان هم به دلیل عواملی مانند اضافهوزن، آسیب ورزشی یا ناهنجاریهای ساختاری دیده میشود. ساییدگی زانو انواع مختلفی دارد که شدت و محل آسیب در آن متفاوت است و در صورت بیتوجهی میتواند منجر به ناتوانی حرکتی و نیاز به جراحی شود. تشخیص زودهنگام، درمان مناسب و تغییر سبک زندگی بهترین راه برای کنترل و پیشگیری از عوارض جدی این بیماری است.
بهترین سن برای درمان پای پرانتزی معمولاً دوران کودکی تا نوجوانی است، اما در برخی موارد، درمان در بزرگسالی نیز ممکن است. مشاوره با متخصص ارتوپدی در انتخاب زمان مناسب مهم است. پاچنبری یک ناهنجاری مادرزادی است که بهصورت خودبهخود بهبود نمییابد و نیاز به مداخله درمانی دارد. درمان زودهنگام، بهویژه در ماههای ابتدایی زندگی، نقش کلیدی در موفقیت درمان ایفا میکند.
در موارد شدید پای پرانتزی که با فیزیوتراپی یا کفش طبی بهبود نیافتهاند، عمل پای پرانتزی راهحل قطعی محسوب میشود. این عمل با هدف تصحیح زاویه استخوانها انجام میشود و دوران نقاهت چند هفتهای دارد. مشاوره با جراح ارتوپد پیش از تصمیمگیری ضروری است.
پای پرانتزی در کودکان، اصطلاح عامیانهای برای پاچنبری است که از بدو تولد وجود دارد و باعث میشود پاها به سمت داخل و پایین متمایل شوند. علت اصلی آن کوتاهی و سفتی تاندونهاست و در بیشتر نوزادان بدون مشکل پزشکی دیگر رخ میدهد. این وضعیت معمولاً در سال اول زندگی طبیعی است اما در صورت ادامه بعد از ۳ سالگی یا شدت زیاد، نیاز به بررسی و درمان دارد. تشخیص با معاینه فیزیکی و گاهی رادیوگرافی انجام میشود. درمان زودهنگام، شامل نظارت رشد، بریس، کفش طبی یا جراحی، فرم پا را اصلاح و از عوارض آینده جلوگیری میکند.
در رفتگی آرنج یکی از آسیبهای نسبتاً شایع مفصلی است که معمولاً در اثر زمینخوردن، ضربه مستقیم یا فشار ناگهانی به دست ایجاد میشود. این آسیب میتواند باعث جابهجایی استخوانهای مفصل آرنج و اختلال در عملکرد طبیعی آن شود. درد شدید، تغییر شکل مفصل و محدودیت حرکت از نشانههایی هستند که توجه فرد را جلب میکنند. بررسی مفهوم در رفتگی آرنج به درک بهتر ماهیت این آسیب و اهمیت تشخیص صحیح آن کمک میکند.
در رفتگی لگن یک آسیب جدی است که در صورت درمان نکردن به موقع، میتواند منجر به مشکلات بلندمدت شود. تشخیص زودهنگام و درمان صحیح این مشکل میتواند از بروز عوارض شدیدتر مانند آرتروز و آسیبهای دائمی به مفصل جلوگیری کند.
دررفتگی مچ پا یکی از آسیبهای جدی اندام تحتانی است که معمولاً پس از ضربههای شدید یا حرکات ناگهانی رخ میدهد. علائم این وضعیت میتوانند از درد شدید و تورم تا تغییر شکل واضح مفصل متغیر باشند و تشخیص زودهنگام آن نقش مهمی در پیشگیری از عوارض بعدی دارد. بررسی علائم در رفتگی مچ پا به شناسایی سریع شدت آسیب و افتراق آن از آسیبهای مشابه کمک میکند. آگاهی از نشانههای اولیه، مسیر تشخیص و درمان را روشنتر کرده و اهمیت مراجعه بهموقع را نشان میدهد.
دررفتگی فک وضعیتی است که در آن استخوان فک پایین از محل طبیعی خود در مفصل گیجگاهیفکی خارج میشود و میتواند اختلال قابلتوجهی در عملکرد دهان ایجاد کند. این آسیب اغلب بر اثر باز کردن بیشازحد دهان، ضربه مستقیم یا حرکات ناگهانی رخ میدهد و با علائمی مانند ناتوانی در بستن دهان، درد شدید، تغییر در ظاهر فک و دشواری در صحبت کردن یا غذا خوردن همراه است. درک علل، نشانهها و مراحل تشخیص این وضعیت به فرد کمک میکند تا در صورت بروز چنین مشکلی اقدامات مناسبتری انجام دهد.
استراحت بعد از پی آر پی زانو برای بهبود و ترمیم مفصل ضروری است. رعایت استراحت مناسب در روزهای اول، مخصوصاً در ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از درمان، به جذب مناسب پلاکتها و کاهش تورم کمک میکند. در دوران بهبودی، استفاده از عصا یا واکر برای حمایت از مفصل و کاهش فشار بر آن توصیه میشود. در برخی موارد، استفاده از بند شانه برای شانهها یا استفاده از دستگاههای بیحرکتی برای مفاصل دیگر ممکن است ضروری باشد.