روش تمیز کردن مژههای اکستنشن شامل استفاده از شویندههای بدون چربی و آبپایه مانند شامپو بچه یا فوم مخصوص است تا چسب ضعیف نشود.
کاشت مژه گربهای با بلندتر کردن تارهای گوشه بیرونی و کوتاهتر کردن گوشه داخلی، چشم را کشیده و بادامی نشان میدهد.
اکستنشن مژه کلاسیک روشی است که در آن یک تار مژه مصنوعی به هر تار مژه طبیعی متصل میشود تا ظاهری طبیعیتر و مرتبتر ایجاد کند.
کاشت مژه دائم یک روش جراحی پیوند فولیکولهای موی خود فرد به پلک است که مژههای طبیعی و قابل رشد ایجاد میکند.
کاشت مژه روسی روشی است که با چسباندن ۲ تا ۶ تار مژه مصنوعی بسیار نازک روی هر مژه طبیعی، ظاهری پرپشت، یکنواخت و ابری ایجاد میکند.
کاشت مژه والیوم روشی است که با چسباندن چند تار فوقنازک مصنوعی بهصورت فن روی هر مژه طبیعی، حجمی ابری و یکنواخت ایجاد میکند بدون اینکه سنگینی یا ظاهر مصنوعی داشته باشد.
کاشت مژه موقت روشی غیرجراحی است که با چسب مخصوص، تارهای مصنوعی سبک و طبیعی را به مژههای واقعی متصل میکند تا چشمها پرپشتتر و درشتتر دیده شوند.
عوارض کاشت مژه شامل قرمزی، خارش، سوزش، درد، ریزش مژه طبیعی، گلمژه و عفونت چشم است که معمولاً به دلیل چسب نامناسب، ابزار غیراستریل یا مراقبت نادرست ایجاد میشوند.
مراقبتهای پس از اکستنشن مژه شامل رعایت نکات دقیق در ۲۴ تا ۴۸ ساعت اول و شستوشوی منظم روزانه با محصولات بدون چربی است.
کاشت مژه هیدن یا نامرئی یک روش موقت برای افزایش حجم و طول مژه است که با چسباندن تارهای ابریشمی نازک از زیر مژههای طبیعی انجام میشود و ۳ تا ۴ هفته ماندگاری دارد.
پسوریازیس پوست سر یک بیماری خودایمنی مزمن است که باعث رشد سریع سلولهای پوست و ایجاد پلاکهای ضخیم، قرمز یا بنفش با پوستههای نقرهای یا خاکستری روی پوست سر میشود.
پیآرپی (PRP) روشی درمانی با استفاده از پلاسمای غنی از پلاکت خون خود فرد است که با آزادسازی فاکتورهای رشد به ترمیم بافتهای آسیبدیده کمک میکند.