سیاه شدن انگشت پا در بیماران دیابتی اغلب نشانه گانگرن (بافت مرده) است که معمولاً به دلیل ایسکمی شدید (کمبود خونرسانی ناشی از بیماری عروق محیطی) یا عفونت پیشرفته رخ میدهد.
مراقبت از زخم پای دیابتی باید روزانه و دقیق انجام شود تا از عفونت، پیشرفت زخم و قطع عضو جلوگیری شود. ابتدا کنترل قند خون اولویت اصلی است.
نحوه پانسمان زخم پای دیابتی باید دقیق، منظم و بر اساس مرحله زخم انجام شود تا عفونت کنترل شده، رطوبت مناسب حفظ شود و ترمیم تسریع گردد.
پیشگیری از زخم پای دیابتی مهمترین اقدام برای جلوگیری از عوارض شدید مانند عفونت، گانگرن و قطع عضو است.
درمان خانگی زخم پای دیابتی فقط مکمل درمان پزشکی است و جایگزین مراقبت تخصصی (کنترل قند خون، دبریدمان، آنتیبیوتیک در عفونت و پانسمان پیشرفته) نمیشود، زیرا زخم پای دیابتی میتواند به سرعت عفونی شده و …
عفونت زخم پای دیابتی یکی از جدیترین عوارض دیابت است و اغلب به دلیل نوروپاتی (کاهش حس درد) و اختلال گردش خون، دیر تشخیص داده میشود.
علائم زخم پای دیابتی اغلب به دلیل نوروپاتی (کاهش حس درد) و اختلال گردش خون بهتدریج ظاهر میشوند و در مراحل اولیه ممکن است نادیده گرفته شوند.
زخم ساق پای دیابتی یکی از انواع شایع زخمهای پای دیابتی است که اغلب در اثر ترکیب نوروپاتی (کاهش حس درد) و ایسکمی (کمبود خونرسانی به دلیل بیماری عروقی محیطی) ایجاد میشود.
درمان قطعی زخم پای دیابتی در طب سنتی ایران (طب سنتی ایرانی-اسلامی) وجود ندارد و هیچ منبع علمی معتبر یا مطالعه کنترلشدهای درمان کامل و قطعی این زخم را با روشهای سنتی تأیید نکرده است.
روغن زیتون به دلیل داشتن اسیدهای چرب تک غیراشباع (اولئیک اسید)، پلیفنولها و ویتامین E خواص ضدالتهابی، آنتیاکسیدانی و مرطوبکننده دارد و در درمان زخم پای دیابتی به عنوان مکمل استفاده میشود.
درمان زخم پای دیابتی با عسل به دلیل خواص ضدباکتریایی قوی (متیلگلیوکزال)، ضدالتهابی، مرطوبکننده و تحریککننده رشد بافت، در مطالعات بالینی مؤثر نشان داده شده است.
عکس زخم پای دیابتی برای تشخیص مراحل زخم، میزان پیشرفت عفونت و انتخاب روش درمان استفاده میشود. بررسی تصاویر زخم پای دیابتی به بیماران کمک میکند علائم خطر را زودتر تشخیص دهند.