نوبتگیری و مشاوره سریعتر در اپ دکترِتو
ریزش مو در زنان بالای ۴۰ سال اغلب با افت تدریجی استروژن در پیشیائسگی و طاسی با الگوی زنانه ارتباط دارد و معمولاً با پهن شدن فرق سر و نازک شدن دماسبی دیده میشود.
شامپوهای ضد ریزش مو با ترکیباتی مانند کتوکونازول، کافئین، زینک، بیوتین و اسید سالیسیلیک از سلامت پوست سر و استحکام موها حمایت میکنند، اما معمولاً علت اصلی ریزش مو را درمان نمیکنند.
جلوگیری از ریزش مو به شناسایی علت آن، مانند کمبودهای تغذیهای، استرس، مشکلات هورمونی، بیماریهای زمینهای یا عوامل ارثی، وابسته است.
ریزش مو انواع مختلفی دارد و مهمترین آنها شامل آلوپسی آندروژنیک، آلوپسی آرهآتا، تلوژن افلوویوم، آناژن افلوویوم، ریزش موی کششی و سیکاتریسیل است؛ هرکدام علت و الگوی متفاوتی دارند.
ریزش مو زمانی رخ میدهد که تعداد موهای ازدسترفته از موهای تازهرشدکرده بیشتر باشد و میتواند ناشی از ژنتیک، تغییرات هورمونی، بیماریها، داروها، استرس یا آسیبهای تغذیهای و مراقبتی باشد.
درمان خانگی اپیدیدیمیت فقط برای کاهش درد و تورم است و جایگزین درمان پزشکی، بهویژه آنتیبیوتیک در عفونتهای باکتریایی، نمیشود.
درمان اپیدیدیمیت به علت و شدت عفونت بستگی دارد و در نوع باکتریایی معمولاً با دوره مناسب آنتیبیوتیک انجام میشود؛ انتخاب دارو به احتمال عفونت مقاربتی یا باکتریهای رودهای وابسته است.
اپیدیدیمیت، التهاب و عفونت لولهای پشت بیضه است که معمولاً با درد، تورم، حساسیت و گاهی تب، سوزش ادرار یا ترشح از آلت همراه میشود و میتواند حاد یا مزمن باشد.
کیست اپیدیدیم یا اسپرماتوسل، تودهای پر از مایع در لوله پشت بیضه است که معمولاً خوشخیم، بدون علامت و غیرسرطانی است.
خوب نشدن عفونت ادراری بیشتر به مقاومت آنتیبیوتیکی، انتخاب یا دوز نامناسب دارو، قطع زودهنگام درمان و عفونتهای مزمن یا ثانویه مربوط است.
درد مثانه در مردان میتواند ناشی از عفونت ادراری، التهاب یا بزرگ شدن پروستات، تخلیه ناقص ادرار، سنگ، تنگی مجرا یا احتباس ادرار باشد؛ در موارد کمتر شایع، مشکلات مزمن لگن و سرطان مثانه مطرح میشوند.
عسل درمان اثباتشده عفونت فعال مثانه نیست؛ خواص ضدباکتریایی آن بیشتر در مطالعات آزمایشگاهی دیده شده و مصرف خوراکی آن باکتریهای مثانه را از بین نمیبرد.