اختلال روانتنی یا سایکوسوماتیک نوعی بیماری روانشناختی است که با علائم جسمی (مثل درد مزمن، خستگی، مشکلات گوارشی) همراه است، اما هیچ علت پزشکی مشخصی برای آنها یافت نمیشود.
اختلالات شبه جسمی گروهی از اختلالات روانی هستند که در آنها فرد علائم جسمی واقعی (مانند درد، خستگی یا تنگی نفس) را تجربه میکند، اما هیچ بیماری جسمی قابل تشخیصی برای آنها یافت نمیشود.
اختلالات خلقی شرایط روانپزشکی هستند که باعث دورههای طولانی شادی شدید، غم شدید یا هر دو میشوند و کیفیت زندگی را کاهش میدهند.
اختلالات شخصیت، الگوهای بلندمدت و ناسالمی از تفکر، احساس و رفتار هستند که با فرهنگ رایج تفاوت داشته و در روابط، کار و زندگی اجتماعی مشکل ایجاد میکنند.
اختلال انطباقی واکنش عاطفی یا رفتاری شدید و فراتر از حد طبیعی به یک رویداد استرسزاست که معمولاً تا ۶ ماه ادامه دارد.
اختلالات شناختی مجموعهای از بیماریهای عصبی هستند که کارکردهای ذهنی مانند حافظه، توجه و قضاوت را مختل میکنند و بدون درمان، زندگی روزمره فرد را به شدت تحت تأثیر قرار میدهند.
اختلال کنترل تکانه دستهای از اختلالات روانی است که فرد نمیتواند در برابر تمایل به انجام رفتارهای مضر برای خود یا دیگران مقاومت کند.
اختلالات روانپریشی یا سایکوز، گروهی از بیماریهای روانی جدی هستند که باعث از دست دادن تماس با واقعیت، توهم، هذیان و اختلال در تفکر میشوند.
اختلال مصرف مواد یک اختلال مغزی است که شامل استفاده نادرست از مواد قانونی یا غیرقانونی شده و توانایی کنترل مصرف را از فرد میگیرد.
روانپویشی کوتاهمدت (ISTDP) یک روش رواندرمانی مبتنی بر احساسات است که با فعالسازی هیجانات ناخودآگاه و کاهش مقاومتهای درونی، به حل سریع اختلالات روانی کمک میکند.
رواندرمانی پویشی نوعی گفتاردرمانی است که ریشه در نظریه فروید دارد و به بررسی تأثیر تجربیات دوران کودکی بر افکار، احساسات و رفتارهای کنونی فرد میپردازد.
رواندرمانی تحلیلی (یونگی) روشی مبتنی بر نظریه کارل یونگ است که روی نیروهای ناخودآگاه، رویاها، خیالات و انتقال تمرکز دارد تا ریشه مشکلات عمیق روانی را کشف کند.