کمآبی دیسک کمر به کاهش مایع درون دیسکهای بینمهرهای گفته میشود که باعث خشکی، کاهش انعطافپذیری و تضعیف توان ضربهگیری ستون فقرات میشود.
پارگی دیسک کمر زمانی رخ میدهد که لایه خارجی دیسک بین مهرهای پاره شده و هسته نرم آن بیرون بزند و به اعصاب مجاور فشار آورد. شایعترین علت آن افزایش سن، فعالیتهای سنگین و بلند کردن نادرست اجسام است.
چسبندگی دیسک کمر به معنای ایجاد بافت اسکار و فیبروز در اطراف دیسک و ریشههای عصبی پس از التهاب، آسیب یا جراحی ستون فقرات است.
درمان دیسک کمر در منزل شامل ترکیبی از ورزشهای کششی و تقویتی، استراحت کوتاهمدت، کمپرس سرد و گرم، ماساژ، و مصرف مواد طبیعی مانند عسل و سیاهدانه است.
عفونت دیسک کمر یا دیسکیت، التهاب و عفونت دیسکهای بین مهرهای کمر است که معمولاً در اثر ورود باکتری از طریق جریان خون، جراحی یا آسیب ایجاد میشود.
حرکت اصلاحی دیسک کمر شامل تمرینات هدفمندی است که با تقویت عضلات شکم، کمر و لگن، فشار روی دیسکهای بینمهرهای را کاهش داده و به تسکین درد و بهبود عملکرد ستون فقرات کمک میکند.
تغذیه مناسب با مصرف غذاهای ضدالتهابی مانند ماهیهای چرب (سالمون، ساردین)، سبزیجات برگ سبز و میوههای غنی از ویتامین C (پرتقال، کیوی) به کاهش التهاب و ترمیم بافت دیسک کمر کمک میکند.
مونوسیتها نوعی از گلبولهای سفید خون هستند که با بلعیدن عوامل بیماریزا و سلولهای مرده از بدن دفاع میکنند؛ این سلولها در مغز استخوان ساخته شده و در بافتها به ماکروفاژ تبدیل میشوند.
دیسک کمر زمانی رخ میدهد که دیسک بین مهرهای بیرون زده و به عصبهای نخاعی فشار بیاورد که این فشار باعث بروز علائم گوناگون در پاها میشود.
درمان دیسک کمر شامل روشهای مختلفی از مراقبتهای خانگی و دارو تا فیزیوتراپی، تزریقات، کایروپراکتیک، طب سوزنی، لیزر، اوزونتراپی، سلولهای بنیادی و جراحی است.
ورزشهای مناسب دیسک کمر شامل تمرینات کششی، تقویتی، یوگا، پیلاتس، شنا و پیادهروی هستند که به کاهش فشار روی دیسکها و تقویت عضلات پشتیبان کمک میکنند.
بیرونزدگی دیسک کمر، جابهجایی هسته ژلاتینی دیسک بین مهرهای و فشار به اعصاب است که بر اساس شدت (خفیف تا شدید) و محل (مانند مهرههای ۴ و ۵) انواع مختلفی دارد.