پمادهای ضدقارچ پوستی متنوعی معرفی شدهاند که با مکانیسمهای مختلف (مثل تخریب دیواره قارچ یا مهار رشد آن) عمل میکنند.
رعایت زمانبندی مناسب بین جراحی بینی و خدمات دندانپزشکی از فشار ناخواسته بر صورت و اختلال در نتایج عمل جلوگیری میکند.
قارچهای پوستی در بخشهای مختلف بدن به شکل لکهها یا ضایعات قرمز، حلقهای، پوستهدار و خارشدار دیده میشوند و رنگ آنها میتواند سفید، قهوهای، زرد یا تیره باشد.
عفونت باکتریایی واژن (واژینوز باکتریایی) باعث ترشحات نازک، خاکستری یا سفید با بوی ماهی و گاهی خارش، سوزش هنگام ادرار و درد هنگام رابطه جنسی میشود.
دمنوشهای گیاهی مانند بابونه، آویشن، زنجبیل، دارچین، چای سبز و شیرینبیان دارای خواص ضدقارچی و ضدالتهابی هستند و میتوانند به کاهش علائم عفونت قارچی واژن مانند خارش و سوزش کمک کنند.
درمانهای خانگی عفونت قارچی واژن روشهای مکمل (نه جایگزین) برای کاهش علائمی مانند خارش، سوزش و ترشح هستند و نباید بهجای داروهای ضدقارچ استفاده شوند.
پمادهای ضد قارچ موضعی مانند کلوتریمازول، میکونازول، نیستاتین، اکونازول و بوتوکونازول برای درمان عفونت قارچی واژن (ناشی از کاندیدا) استفاده میشوند و با مهار رشد قارچ، علائمی مثل خارش، سوزش و ترشح را کاهش میدهند.
انواع قرصهای خوراکی (مانند فلوکونازول و ایتراکونازول) و واژینال (مانند کلوتریمازول و میکونازول) برای درمان عفونت قارچی واژن استفاده میشوند و بسته به شدت عفونت به صورت تکدوز یا دورهای مصرف میشوند.
درمان عفونت قارچی واژن با داروهای ضدقارچ خوراکی (مانند قرص فلوکونازول) یا موضعی (کرم، پماد و شیاف واژینال) انجام میشود.
عفونت قارچی واژن در صورت درمان نشدن میتواند به عوارض جدی مانند کاندیدیازیس تهاجمی (ورود قارچ به جریان خون) و عفونت سیستمیک منجر شود که برای افراد با سیستم ایمنی ضعیف بسیار خطرناک است.
عفونت قارچی واژن زمانی رخ میدهد که تعادل باکتریها و مخمرها در واژن به هم میخورد و قارچ کاندیدا بیش از حد رشد میکند.