فهرست مطالب
خلاصه این مطلب را در این پادکست گوش دهید:
اختلال شخصیت مرزی (BPD) یا بوردرلاین دیزوردر یک اختلال سلامت روانی است که با نوسانات شدید خلق و خو، بیثباتی در روابط بین فردی و تکانشگری (رفتار نامناسب با شرایط) مشخص میشود. افراد مبتلا به به این اختلال ترس شدیدی از رها شدن دارند و در تنظیم احساسات خود به ویژه خشم مشکل دارند.
اختلال شخصیت مرزی متعلق به اختلالات شخصیت «خوشه B» است که شامل رفتارهای نمایشی و نامنظم است. بسیاری از افرادی که با اختلال مرزی زندگی میکنند نمیدانند که به آن مبتلا هستند. تست شخصیت شناسی در کنار روانشناس یا روانپزشک به تشخیص آن کمک خواهد کرد. برای دریافت نوبت آنلاین یا حضوری با روانشناس میتوانید همین حالا به بخش نوبتدهی سایت دکترتو مراجعه کنید.
بیماری اختلال شخصیت مرزی یا بوردرلاین دیزوردر چیست؟
اختلال شخصیت مرزی (BPD) یک وضعیت سلامت روان پیچیده است که با نوسانات شدید خلق و خو، تصویر ناپایدار از خود، تکانشگری و مشکل در حفظ روابط پایدار مشخص میشود. افراد مبتلا به BPD اغلب ترس شدید از رها شدن را تجربه میکنند، درگیر رفتارهای خود ویرانگر هستند و احساس ناپایداری از خود دارند.
علائم BPD میتواند زندگی روزمره فرد را به شدت تحت تاثیر قرار دهد و باعث رفتار نامنظم و پریشانی عاطفی شدید شود. درمان بوردرلاین معمولاً شامل رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT) است تا به افراد کمک کند احساسات خود را مدیریت کنند و روابط خود را بهبود بخشند.
مشاوره روانشناسی
با برترین روانشناسان ایران از دیدگاه کاربران
تفاوت اختلال شخصیت مرزی و دوقطبی چیست؟
تفاوت بوردرلاین و انواع اختلال دو قطبی این است که افراد مبتلا به اختلال دوقطبی تمایل به تجربه شیدایی و افسردگی دارند، در حالی که افراد مبتلا به BPD درد عاطفی شدید و احساس پوچی، ناامیدی، خشم، ناامیدی و تنهایی را تجربه میکنند. همچنین در شخصیت مرزی، تغییرات خلقی کوتاه مدت است.
اختلال شخصیت مرزی و خودشیفته چه فرقی دارند؟
افراد مبتلا به NPD یا خودشیفتگی، خود را برتر از دیگران میدانند. آنها نسبت به تواناییها و دستاوردهای خود احساس اغراقآمیز دارند. در مقابل، افراد مبتلا به بوردرلاین تصویری ناپایدار از خود دارند و خود را «بد» یا بیارزش میبینند.
علائم اختلال شخصیت مرزی چیست؟ (علائم بیماری بوردرلاین)
بسیاری از افراد یکی یا بیشتر علائم زیر را تجربه میکنند، اما فرد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی بسیاری از علائم ذیل را به طور مداوم در سراسر دوران بزرگسالی تجربه میکند. اصطلاح «مرزی» به این واقعیت اشاره دارد که افراد مبتلا به این وضعیت تمایل دارند که در طول زندگی خود به دیگر مشکلات روانی از جمله جنون دچار شوند.
یکی از مشکلات این اختلال این است که افراد مبتلا به شخصیت مرزی تمایل به داشتن روابط نزدیک با دیگران دارند، اما واکنشهای عاطفی شدید و ناپایدار آنها باعث میشود که دیگران از آنها دور شده و احساس انزوا در درازمدت بگیرند. اختلال مرزی علائم زیادی دارد که در هر فرد متفاوت بوده و در زنان شایعتر است. نشانههای رایج این اختلال عبارتند از:
- نداشتن احساسی ثابت در مورد هویت خود و احساس ناکار آمد بودن
- احساس انزوا و خستگی و پوچی
- عدم توانایی در احساس همدلی با دیگران
- سابقه روابط ناپایدار و به شدت متغیر از تبدیل عشق به نفرت
- واکنشهای شدید عاطفی به احساس رها شدن یا شک به آن
- ناپایداری خلقی که میتواند چندین روز یا فقط چند ساعت طول بکشد
- احساس شدید اضطراب، نگرانی و افسردگی
- رفتارهای تهاجمی، مخاطره آمیز، خودمحور و خطرناک، از جمله رانندگی بیپروا، سوء مصرف مواد مخدر یا الکل، داشتن رابطه جنسی متعدد و نا امن
- خصومت و دشمنی
- برنامههای نامناسب شغلی، اهداف و آرزوها
- ناپایداری در ارتباط بین فردی
۱. اختلال شخصیت مرزی در نوجوانان و کودکان
اختلال شخصیت مرزی خاموش برای برخی از نوجوانان میتواند شدیدتر و نشانه مشکلات جدی باشد. اگر نوجوان شما نوسانات شدید و مکرر خلقی، رفتارهای تکانشی، آسیب رساندن به خود یا مشکلاتی در روابط را تجربه میکند، ممکن است به دلیل یک بیماری روانپزشکی به نام اختلال شخصیت مرزی (BPD) باشد.
۲. نشانه های اختلال شخصیت مرزی در مردان
علایم اختلال شخصیت مرزی در مردان با آشفتگی عاطفی زیاد همراه است. نوسانات شدید خلق و خو، ترس از رها شدن، و مشکل در تنظیم احساسات میتواند منجر به احساس خشم و ناامیدی شود. در این زمینه شخصیت شناسی به فرد کمک خواهد کرد. شخصیت شناسی چیست؟ با انجام تست و آزمایش متعدد به کشف شخصیت افراد میپردازد. حمایت و درمان مناسب میتواند به فرد کمک کند تا این چالشهای عاطفی را طی کند.
۳. نشانه های اختلال شخصیت مرزی در زنان
نشانه های شخصیت مرزی در زنان شامل احساس خالی بودن از درون، عزت نفس پایین، احساسات و عواطف قوی و طاقت فرسا، نوسانات خلقی شدید از جمله طغیان اضطراب، خشم و افسردگی و الگویی از روابط پر سر و صدا با دوستان، خانواده و عزیزان است.
متن انگلیسی:
به نقل از سایت verywellmind
If one or both partners in a relationship have BPD, it does not mean that the relationship is doomed to fail or become a source of stress. Taking the right steps can help reduce the negative impact on your relationship so you can maintain a healthy and fulfilling relationship with your partner.
ترجمه فارسی:
اگر یک یا هر دو طرف در یک رابطه دارای اختلال BPD هستند، به این معنی نیست که رابطه محکوم به شکست یا تبدیل شدن به منبع استرس است. برداشتن گامهای صحیح میتواند به کاهش تأثیر منفی بر رابطهتان کمک کند تا ارتباط سالم و رضایتبخش را با شریک زندگیتان حفظ کنید.
۴. رابطه بین اختلال شخصیت مرزی و خودکشی چیست؟
حدود ۸۰ درصد از افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی، رفتارهای خودکشی را نشان میدهند، از جمله تلاش جهت خودکشی، خودزنی، خودسوزی و سایر اقدامات مخرب. تخمین زدهاند که بین ۴ تا ۹ درصد افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی جان خود را به علت خودکشی از دست میدهند.
آیا ویژگیهای اختلال شخصیت مرزی در شما وجود دارد؟
برای تست اختلال شخصیت مرزی، به روانشناس مراجعه کن!
۵. شخصیت مرزی در رابطه زناشویی چه تاثیری دارد؟ (اختلال شخصیت مرزی و ازدواج)
تحقیقات نشان داده است که شخصیت های مرزی با استرس مزمن بیشتر، درگیریهای مکرر و رضایت کمتر شریک در روابط عاشقانه درگیر هستند. زندگی با فرد مبتلا به اختلال روانی شخصیت مرزی بسیار استرسزا است و میتواند حس گروگان بودن و رها شدن را با هم ترکیب کند. همزمان با احساس نیاز شدید شریک زندگیتان، ممکن است از طرف او نیز احساس رنجش، تهدید یا حتی نفرت کنید.
علت بیماری بوردرلاین چیست؟
اختلال شخصیت مرزی به زبان ساده تغییرات خلقی سریع و ناهماهنگ است. علت اختلال مرزی ناشناخته است، اما ترکیبی از عوامل ژنتیکی، محیطی و عصبی میتواند در ایجاد آن نقش داشته باشد.
ویژگی های شخصیت مرزی میتواند به میزان زیادی بر زندگی افراد تأثیر بگذارد و باعث بیثباتی عاطفی، مشکلات شدید روابط، رفتارهای خودآزاری، اقدامات تکانشی و کاهش کلی عملکرد و رفاه فرد شود. تشخیص و درمان مناسب میتواند به افراد در مدیریت علائم و بهبود کیفیت کلی زندگی کمک کند.
روش تشخیص اختلال شخصیتی مرزی چگونه است؟
آیا من اختلال شخصیت مرزی دارم؟ یک متخصص بهداشت روان دارای مجوز مانند روانپزشک، روانشناس یا مددکار اجتماعی بالینی، میتواند اختلال شخصیت مرزی را بر اساس ارزیابی کامل علائم، تجربیات و سابقه پزشکی خانوادگی فرد تشخیص دهد. در ارزیابی از شما در مورد افکار و احساسات ، آنچه احساس میکنید در آن خوب هستید، در کجا مشکل دارید و نحوه مدیریت روزانه شما سوال میشود.
اختلالات شخصیت مرزی روش تشخیص دقیقی ندارد و تست اختلال شخصیت مرزی یا تست بیماری بوردرلاین دیزوردر آنلاین که در سطح اینترنت وجود دارد، میتواند تا حد کمی کمک کننده باشد.
درمان اختلال شخصیت مرزی چیست؟
زندگی کردن یا در ارتباط بودن با فرد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی، میتواند به شدت تنشزا و پر استرس باشد و تصدیق و پذیرفتن آنها بسیار سخت است، اما درمان مناسب کمک کننده است. اگر نگران هستید که شما یا شخصی که با آن در ارتباط هستید، ممکن است اختلال شخصیت مرزی داشته باشد، با یک متخصص بهداشت روان تماس بگیرید.
بسیاری از متخصصان مراقبتهای بهداشتی برای کمک به شما در مسیر بهبودی در دسترس هستند. فرق بین روانشناس و روانپزشک این است که روانشناسان در رویکرد گفتار درمانی تخصص داشته و روانپزشکان در زمینه دارو درمانی و روان درمانی کار میکنند.
از آنجایی که اختلال شخصیت مرزی میتواند یک بیماری پیچیده باشد و معمولا به درمان درازمدت نیاز دارد، یافتن یک متخصص بهداشت روانی که در درمان این بیماری تخصص دارد، مهم است.
در کنار روان درمانگر، فرد یاد میگیرد که چگونه احساسات خود را بهتر مدیریت کند و روابط سالم و ارزشمندی پیدا کند. جلسات گفتار درمانی به یادگیری شیوههایی کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و مخرب و درک بیشتر شرایط کمک میکند. در صورتی که فرد به درمان طولانی مدت متعهد شود، تغییرات مثبت و سالمی ایجاد خواهد شد و میتوان نتیجه آن را دید.
داروی بیماری بوردرلاین چیست؟
رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT) درمان استاندارد طلایی برای بیماری بوردرلاین دیزوردر است. با این حال پزشک شما ممکن است باتوجه به شدت اختلال داروهایی مانند زاناکس آلپرازولام ضد اضطراب، داروی ضد افسردگی زولافت سرترالین و زیپرکسا اولانزاپین ضد روان پریشی را هم تجویز کند.
همین الان بهترین دکتر برای درمان بیماری شخصیت مرزی را پیدا کن.
نتیجه گیری و راهنمای مراجعه به دکتر
برای درمان و مدیریت اختلال شخصیت مرزی، به دلیل تاثیری که در روند فعالیتهای زندگی فردی و اجتماعی فرد میگذارد، باید حتما به روانشناس یا متخصص روانپزشک مراجعه کرد. مانند هر بیماری دیگری، در مورد این اختلال هم هم مهم است که بهترین و در دسترسترین پزشک و درمانگر را انتخاب کنیم. در وبسایت دکترتو میتوانید بهترین دکتر روانشناس ایران و بهترین دکتر اعصاب و روان ایران را پیدا کنید. همچنین امکان دکتر روانشناس آنلاین هم در دکترتو برای شما وجود دارد.
دکترتو مراقب سلامتی شماست!
من نزدیک به دوسال برای درمان وکنترل پیش روانشناس میرم قدم به قدم اروم اروم بهتر شدم فهمیدم من نمیتونم فرایند شیمیایی مغزم کنترل کنم اما با آگاه شدن از حس های مختلفم مثل دوره بی حسی دوره انرژی ومود بالا وهمینطور مود پایین کنترلش کردم سخته خیلی سخته اما میشه ومدیتیشن وحسین اورا هم خیلی بهم کمک کردن تو مسیر
سلام نمیدونم جواب منو میدید یا نه اما منم میخواستم درمورد بیماریم صحبت کنم من ۱۶ سالمه و یه دختر هستم تا حالا پزشک تشخیص نداده که واقعا اختلال شخصیت مرزی دارم یا خیر اما تمامی این مورد ها رو در خودم میبینم برای مثال : خلق و خوی من ناپایداره میتونم همین الان شاد باشم اما در ثانیه عصبی یا مضطرب میشم چیزی بیش از همه آزارم میده عصبی بودن هم هست اکثر اوقات بی دلیل عصبی ام و گاهی فقط یه کلمه از طرف کسی لازمه تا عصبانیم فوران کنه حس پوچی و ناامیدی میکنم تا حالا بالای ۱۰۰۰۰ بار به خودکشی فکر کردم و دست بهش هم زدم اما موفق نشدم توی روابط ناپایدارم تا حالا در رابطه ی عاشقه نبودم که بتونم کامل توضیح بدم اما دوستی با صمیمیتی ترین دوستی روی هواست گاهی دلم میخواد باهاش باشم و گاهی ازش زده میشم ولی بعد از هر قطع رابطه بازم برمیگردم دنبالش این آزارم میده تا حالا درگیری های زیادی داشتم توی مدرسه توی پارک توی همه کاهن احساس میکنم این خاطره های که دارم واقعی نبوده و فقط توهم چهره ی عزیز ترینی افراد زندگیمو نمیتونم به خاطر بسپارم جدیدا چیزی که بیش از همه نگرانم کرده اینه که احساس میکنم بعضی چیزی ها رو مینم و سریع محو میشود اعتماد به نفس پایینی دارم به آسیب زدن به خودم علاقه دارم مثلاً دیروز با مداد نوکی روی دستم تتو زدم و میدونی چیه حال داد الان هر کی دور و برمه ازم تنفر داره چون یه جوری ندونسته بهشون آسیب زدم تنهایی رو خیلی دوست دارم من توی یه خانوادهی مضطرب با یه پدر عصبی بزرگ شدم نمیتونم رنگ مورد علاقه مو انتخاب کنم از قیافه و تمام شخصیتم رضایت ندارم دوست های چندانی ندارم کلا یکی دوتا دارم و همش با اونا رو هوام بی دلیل اضطراب میگیرم و تپش شدید قلب میگیریم میلی به زندگی ندارم همش از خودم میپرسم برای چی زنده ام کلن از ۱۳ یا هم ۱۲ سالگی این طوری شدم دلم نمیخواهد کسیو ببینم یا باهاش حرف بزنم چون اونم عصبیم میکنه حتی الان که مجبورم تایپ کنم عصبیم کرده حتی توی خوشحال ترین اتفاقات زندگیم یه دفعه ای بهم حس پوچی دست میده پر خوری میکنم و وزنم ثابته همش احساس گرسنگی دارم یا شایدم اشتباه میکنم یه بار یادمه وقتی خواهر کوچک ترم عصبیم کرد موهاشو از ریشه کندم خلاصه مطلب امید وارم بعد جواب دادن بهم اورژانس تیمارستان نیاد دنبالم ممنون خدافظ
سلام بر شما
حسی که توصیف میکنید بهتنهایی به معنی اختلال شخصیت مرزی قطعی نیست و در سن نوجوانی میتواند ناشی از ترکیب اضطراب شدید، افسردگی، فشار خانوادگی و خستگی روانی باشد. مهمترین کار این است که در اولین فرصت با یک بزرگسال امن (مثل مادر یا یکی از اعضای خانواده) و یک رواندرمانگر یا روانپزشک صحبت کنید و اگر افکار آسیب به خودتان دوباره شدت گرفت، حتما از خدمات اورژانسی سلامت روان کمک بگیرید؛ کمک گرفتن نشانه ضعف نیست، نشانه مراقبت از خودتان است.
دکتر روانشناس خوب
سلام
برخلاف عزیزانی که اومدن نوشتن اختلال شخصیت مرزی دارن من این اختلال رو ندارم. نمیگم ادم سالمی هستم ولی این اختلال رو ندارم و یک روانپزشک عزیز که خیلی معروف هستن و الان هشتاد سالشونه احتمالا این تشخیص رو چندین ساله برام گذاشتن چون داروهایی که دادن با این کریتریا میخوره. من هیچ وقت ازش نپرسیدم و فقط داروها رو از چند سال پیش تا الان خوردم چون مشکل ترس از یک مسئله ای همراه با وسواس فکری شدید راجع به اون مسئله ی ترس اور داشتم به شدت و فکر کردم ایشون اون داروها رو برای این موردم به من دادن. به هر حال…. خواستم موضوعی رو بهتون بگم و اون راحت برچسب زدن به افراد در حوزه ی روان هست. روانشناس ها و روانپزشک ها باید از برچسب زدن یک اختلال به افراد اجتناب کنن. خیلی خیلی خیلیییییی مسائل میتونه در رفتار و کردار یک “بیمار” مهم باشه که نود درصد روانشناسها و روانپزشکها به اون توجه نمیکنن و در عرض یک ربع یا حتی سی دقیقه برچسب اون بیماری رو به مراجعه کننده میزنن. حتی من ادعا میکنم که در مورد کشور خودمون و جامعه ای که در اون زندگی میکنیم باید دستنامه های اختلالات روانی دوباره نوشته بشن. میخوام مورد خودم رو بهتون بگم: من یه اقایی رو هفت سال دوست داشتم. وحشتناک دوسش داشتم و پایدار. اون لحظه ای دوستم نداشت و این یه عشق یک طرفه بود. البته خداروشکر الان یک ماه هست که از شرِ این عشق کور و جاهلانه که جز تحقیر و از خودگذشتگی های بی مورد برای من چیزی نداشت راحت شدم و دوباره بعد از هفت سال ورزش میکنم و دیگه سه بار در روز گریه نمیکنم!!! اما، من در این هفت سال فقط سه بار او رو از نزدیک دیدم و هر سه بار خودم غرورم رو شکستم و به دیدارش رفتم. بار اخر با هم پیش همون روانپزشکی که خودم همیشه میرم رفتیم اما راجع به رابطه مون. اون اقا در حضور روانپزشک هم اذعان کرد که من دختر ایده آلش نیستم. خیلی هم عالی. اما مسئله اینه که همیشه به صورت غیر مستقیم یا مستقیم به من میفهموند که من مریض روان هستم چون هر وقت از ترمینال پیاده میشدم و به دیدارش میرفتم رفتار خوبی باهاش نداشتم چرا؟؟؟؟؟ چون من اختلال شخصیت مرزی دارم؟ خیر. چون به محض دیدنش به خودم میگفتم دختر نادان اومدی به دیدار کسی که ذره ای دوستت نداره. اون طرف عشق فراوان بود و این طرف نفرت شدید. حالا همین رو اگر اون دکتر بشنوه که بار اخر شنید قطعا خودش رو تحسین میکنه که برای من تشخیص بوردرلاین گذاشته و اون پسر هم خودش رو سالم ترین ادم میبینه و من رو بیمار. حتی وقتی داشتیم با موتور میرفتیم سمت مطب اون دکتر، بهم گفت فکر نمیکنی تو بیشتر از من به این ویزیت نیاز داشته باشی؟؟؟ من گفتم هر دومون نیاز داریم. هیچ وقت ازش چیزی نخواستم هیچ وقت غر نزدم جز وقتی از نزدیک میدیدمش و میگفتم دوستت ندارم و بغض میکردم اون لحظات از اینکه این قدر حقیرم