نوافن برای تسکین دردهای خفیف تا متوسط، درمان سردرد، میگرن، کاهش دردهای قاعدگی و بهبود علائم سرماخوردگی و آنفولانزا کاربرد دارد و همچنین در کنترل تب موثر است. این دارو ترکیبی از استامینوفن، کافئین و ایبوپروفن است که با هم اثر ضد درد و ضد التهاب قویتری ایجاد میکنند. نوافن معمولاً هر ۶ تا ۸ ساعت مصرف میشود و باید طبق دستور پزشک یا بروشور دارو استفاده گردد. مصرف بیش از حد آن میتواند عوارضی مانند آسیب کبدی یا مشکلات گوارشی ایجاد کند، بنابراین رعایت دوز توصیه شده اهمیت زیادی دارد.
پماد زینک اکساید برای درمان تحریکات پوستی خفیف مانند سوختگی، خراش و التهاب پوست استفاده میشود. این دارو را میتوان ۲ تا ۴ بار در روز استفاده کرد. بعد از لیزر موهای زائد برای کاهش التهاب و تحریک پوست، استفاده از این کرم توصیه میشود.
فلوکونازول یک داروی ضد قارچ است که برای درمان عفونتهای قارچی در قسمتهای مختلف بدن مانند دهان، گلو، مری، واژن و دستگاه تناسلی استفاده میشود. این دارو با مهار رشد قارچها عمل میکند و اغلب برای درمان عفونتهای ناشی از قارچ کاندیدا تجویز میشود. فلوکونازول به شکل قرص، شربت یا تزریقی در دسترس است و باید طبق تجویز پزشک مصرف شود. از مصرف خودسرانه آن باید پرهیز شود، زیرا میتواند عوارض جانبی مانند سردرد، حالت تهوع یا مشکلات کبدی ایجاد کند.
نئوتادین یک آنتیهیستامین نسل جدید است که برای کاهش علائم آلرژی مثل عطسه، آبریزش بینی، خارش چشم، کهیر و حساسیت پوستی استفاده میشود. این دارو معمولا خوابآوری کمتری از آنتیهیستامینهای قدیمی دارد اما در بعضی افراد میتواند سردرد، خشکی دهان، خستگی یا خوابآلودگی ایجاد کند. اثر نئوتادین روی گلودرد، سرفه یا خلط پشت حلق فقط زمانی کمککننده است که علت علائم آلرژی باشد. مقدار مصرف قرص و شربت باید بر اساس سن، وضعیت بارداری، بیماریهای زمینهای و نظر پزشک تعیین شود و برای نوزادان مصرف خودسرانه مناسب نیست.
دیفنوکسیلات یک داروی ضد اسهال است که معمولا همراه با آتروئین ساخته می شود. دیفنوکیم دیفنوکسیلات بهصورت خوراکی برای بزرگسالان و کودکان بالای ۱۳ سال تجویز میشود. این دارو باعث کاهش حرکات روده شده و از دفع شدید آب و الکترولیت بدن جلوگیری میکند. مصرف دیفنوکسیلات برای همه انواع اسهال مناسب نیست و در اسهال خونی، تبدار، عفونی، اسهال بعد از مصرف آنتیبیوتیک، کمآبی شدید و کودکان خردسال میتواند خطرناک باشد. قرص دیفنوکسیلات در افراد مبتلا به واکنش آلرژیک و بیماری شدید کبدی منع مصرف دارد و در زنان باردار یا شیرده باید با احتیاط مصرف شود. مهمترین نکته درباره این دارو، مصرف فقط طبق تجویز پزشک و توجه به علائم هشدار مانند تنگی نفس، خوابآلودگی شدید، نفخ شکم، تب، خون در مدفوع و بدتر شدن اسهال است.
بومادران گیاهی پرخاصیت است که میتوانید از آن به صورت چای، دمنوش، عرق، روغن، پودر و حتی از برگ تازه آن استفاده کنید. بومادران در طب سنتی برای درمان دردهای معده، تنظیم قاعدگی و پیشگیری از عفونت مفید است. استفاده از عرق بومادران برای نوزادان و کودکان زیر دو سال و خانمهای باردار ممنوع است.
بتامتازون به شکل قرص، آمپول، پماد و قطره عرضه میشود. این دارو در درمان آلرژی، بیماریهای پوستی، آسم و التهاب ناشی از آرتریت کاربرد دارد. معمولا این دارو برای بیشتر از چند هفته تجویز نمیشود.
کلوتریمازول یک داروی ضد قارچی است که به صورت کرم، قرص واژینال، یا اسپری برای درمان عفونتهای قارچی پوست و مخاط مانند کاندیدیازیس استفاده میشود. نحوه مصرف آن بسته به نوع عفونت متفاوت است؛ معمولاً به صورت موضعی روزانه ۲ تا ۳ بار یا طبق دستور پزشک استفاده میشود. از تماس این دارو با چشمها خودداری کنید و حتماً قبل از مصرف، ناحیه موردنظر را تمیز و خشک کنید. عوارض جانبی رایج شامل سوزش، خارش یا قرمزی در محل مصرف است که معمولاً خفیف و موقتی هستند.
۱. داروی ملاتونین در درمان اختلالات خواب مانند بیخوابی و اختلال ریتم شبانه روزی خواب موثر است. ۲. این دارو را باید حدود ۳۰ دقیقه قبل از خواب مصرف کرد. ۳. این قرص اعتیادآور نیست و وابستگی ایجاد نمیکند.
هیدروکلروتیازید یک داروی ادرارآور تیازیدی است که با افزایش دفع آب و نمک از بدن، به کنترل فشار خون بالا و کاهش ادم کمک میکند. این دارو بهصورت خوراکی مصرف میشود و زمان مصرف، مقدار دوز و تداوم درمان باید بر اساس تجویز پزشک باشد. مصرف آن ممکن است با تکرر ادرار، اختلال الکترولیتها، کمآبی، تغییر قند خون یا تداخل با برخی داروها همراه شود. در بارداری، شیردهی، کودکان، بیماریهای کلیوی و دیابت، استفاده از هیدروکلروتیازید نیاز به احتیاط و بررسی پزشکی دارد.
سیپروهپتادین یک آنتیهیستامین نسل اول است که برای کاهش علائم آلرژی، سردردهای میگرنی و افزایش اشتها استفاده میشود. این دارو باید توسط پزشک تجویز شود و معمولا هر ۶ تا ۸ ساعت یک دوز آن مصرف میشود. عوارض شایع سیپروهپتادین شامل خوابآلودگی، سرگیجه، خشکی دهان و افزایش اشتها هستند.
انواع مختلفی از قرصهای دلپیچه و اسهال وجود دارد که بسته به علت بیماری و شدت علائم، برخی بدون نسخه و برخی با تجویز پزشک قابل تهیه هستند. این داروها مکانیسمهای متفاوتی دارند؛ برخی مانند لوپرامید با کاهش حرکات روده به کنترل اسهال کمک میکنند، درحالیکه برخی دیگر مانند آنتیبیوتیکها و ضدانگلها، عوامل بیماریزا مانند باکتریها و انگلها را از بین میبرند. بیسموت سابسالیسیلات نیز با اثر ضدالتهابی و ضدباکتریایی خفیف به بهبود اسهال ناشی از مسمومیت غذایی کمک میکند. انتخاب داروی مناسب باید بر اساس علت اسهال باشد؛ بهعنوان مثال، در اسهالهای ناشی از عفونت باکتریایی یا انگلی، مصرف خودسرانه داروهای ضداسهال ممکن است باعث حبس عوامل بیماریزا در روده و تشدید بیماری شود.