نوبتگیری و مشاوره سریعتر در اپ دکترِتو
آزمایش بتا برای تشخیص بارداری و مشکلاتی مانند حاملگی خارج رحمی یا خطر سقط جنین بدون نیاز به ناشتایی انجام میشود. بالا یا پایین بودن عدد بتا میتواند اطلاعات مفیدی را در اختیار پزشک قرار دهد. این آزمایش با اندازهگیری سطح هورمون hCG در خون، نهتنها بارداری را در مراحل بسیار ابتدایی تشخیص میدهد، بلکه به پزشک کمک میکند تا روند رشد جنین، سلامت بارداری، یا اختلالاتی مانند بارداری پوچ یا حاملگی خارج رحمی را بررسی کند. تفسیر نتایج این تست باید توسط پزشک و در کنار علائم بالینی و سونوگرافی انجام شود.
دیسپلازی دهانه رحم یعنی سلولهای سطح دهانه رحم غیرطبیعی شدهاند اما هنوز سرطانی نیستند. این وضعیت بیشتر به دلیل باقی ماندن طولانیمدت ویروس HPV در بدن ایجاد میشود که میتواند خفیف، متوسط یا شدید باشد. اگر بهموقع با آزمایش پاپاسمیر یا تست HPV شناسایی و درمان شود، معمولا قابل کنترل و برگشتپذیر است. در صورت درمان نشدن، نوع شدید آن ممکن است بهتدریج به سرطان دهانه رحم تبدیل شود. درمان باتوجه به شدت ضایعه میتواند شامل پیگیری منظم، فریز کردن (کرایوتراپی)، لیزر یا برداشتن بخش کوچکی از بافت درگیر باشد.
نارسایی دهانه رحم وضعیتی است که در آن دهانه رحم قبل از موعد زایمان، بدون درد و انقباض، بهتدریج کوتاه یا باز میشود. این مشکل بیشتر در سهماهه دوم بارداری دیده میشود و اگر بهموقع تشخیص داده نشود، میتواند باعث سقط جنین یا زایمان زودرس شود. عوامل زمینهای شامل ضعف بافتی دهانه رحم، سابقه جراحیهای رحمی، کورتاژهای مکرر یا برخی ناهنجاریهای مادرزادی است، هرچند گاهی علت مشخصی وجود ندارد. بررسی طول دهانه رحم با سونوگرافی واژینال روش اصلی تشخیص است و اقداماتی مانند سرکلاژ یا تجویز پروژسترون میتواند به ادامه بارداری تا زمان مناسب کمک کند.
چسب ضد بارداری یک روش هورمونی پیشگیری از بارداری است که با آزاد کردن هورمونهای استروژن و پروژستین در خون، از تخمکگذاری جلوگیری کرده و به جلوگیری از بارداری کمک میکند. این چسب همچنین ممکن است علائم یائسگی را کاهش دهد و به تنظیم قاعدگی کمک کند. با این حال، برای استفاده صحیح از آن باید دستورالعملهای مصرف را رعایت کرده و در صورت وجود مشکلات بهداشتی خاص، با پزشک مشورت شود.
کلاهک دهانه رحم یکی از روشهای پیشگیری از بارداری است که با قرار گرفتن بر روی دهانه رحم، از ورود اسپرم به رحم جلوگیری میکند. میتوان تا دو سال از آن استفاده کرد و بعد از برداشتن آن بلافاصله میتوان برای بارداری اقدام کرد. با این حال، این روش ممکن است در حین رابطه جنسی جابجا شود یا باعث تحریک واژن شود. استفاده از کلاهک باید طبق دستورالعملها انجام شود تا مؤثر باشد.
اسپرمکش روش شیمیایی برای پیشگیری از بارداری است که با جلوگیری از حرکت اسپرمها به سمت تخمک، احتمال بارداری را کاهش میدهد. این مواد بهصورت کرم، ژل، فوم، شیاف و دیگر اشکال موجود هستند و معمولاً باید ۱۰ تا ۱۵ دقیقه قبل از رابطه جنسی در واژن قرار گیرند. استفاده بهتنهایی از اسپرمکشها مؤثر نبوده و بهتر است با روشهای دیگر مانند کاندوم ترکیب شوند. این مواد نمیتوانند از بیماریهای مقاربتی جلوگیری کنند و در برخی افراد ممکن است باعث تحریک یا حساسیت شوند.
بستن لوله رحم (توبکتومی) یک روش دائمی برای جلوگیری از بارداری است. در این روش، لولههای فالوپ بریده یا مسدود میشوند تا اسپرم نتواند با تخمک برخورد کند. یکی از مزایای مهم این روش این است که نیاز به مراقبت روزانه یا سالانه ندارد. با این حال، معایبی هم دارد، مانند امکان پشیمانی، خطر بارداری خارج از رحم و عوارض ناشی از جراحی مثل خونریزی یا عفونت. این روش برای زنانی مناسب است که مطمئن هستند دیگر نمیخواهند باردار شوند و به دنبال یک راهکار مؤثر هستند.
آمپول ضد بارداری یکی از روشهای هورمونی موثر برای پیشگیری از بارداری است که حاوی هورمون پروژسترون است و با جلوگیری از آزاد شدن تخمک و غلیظ کردن مخاط دهانه رحم از بارداری جلوگیری میکند. این آمپولها معمولاً بهصورت تزریقی در بازو یا باسن انجام میشود و به دو نوع اصلی سه ماهه و یک ماهه تقسیم میشوند. اثربخشی این روش بالای 94% است و معمولاً تا 12 تا 13 هفته از بارداری جلوگیری میکند. استفاده از این آمپولها ممکن است عوارضی مانند تغییرات در دورههای قاعدگی، افزایش وزن و برخی مشکلات روحی ایجاد کند. همچنین، در صورتی که تزریقها بهموقع انجام نشود، ممکن است خطر بارداری افزایش یابد.
دیافراگم ضد بارداری (دیافراگم واژینال) یک روش غیر هورمونی برای پیشگیری از بارداری است که از جنس سیلیکون یا لاتکس ساخته شده و به عنوان یک مانع در داخل واژن قرار میگیرد تا دهانه رحم را پوشانده و از ورود اسپرم به رحم جلوگیری کند. برای افزایش اثربخشی، دیافراگم باید با اسپرمکش استفاده شود. دیافراگم باید حداقل 6 ساعت پس از رابطه جنسی در واژن باقی بماند، ولی نباید بیشتر از 24 ساعت در آنجا بماند. استفاده نادرست از دیافراگم میتواند منجر به بارداری ناخواسته شود.
درمان سرطان سینه معمولا با ترکیبی از روشها پیش میرود تا تومور را حذف و از بازگشت آن جلوگیری کند. انواع روشهای درمان معمولا شامل جراحیهایی مانند لامپکتومی برای حفظ سینه یا ماستکتومی برای برداشتن کامل بافت، پرتودرمانی برای نابودی سلولهای باقیمانده و شیمیدرمانی برای حمله به سرطان در سراسر بدن هستند. این رویکردها بر اساس میزان گستردگی بیماری (از مرحله ۱ تا پیشرفته) تنظیم میشوند و با مراقبتهای مکمل مانند فیزیوتراپی و تغذیه سالم، میتوان عوارض درمان را کاهش داد. تشخیص زودهنگام بیماری، شانس درمان موفق را افزایش میدهد.
تنگ کردن واژن با روشهای جراحی و غیرجراحی مانند لیزر درمانی، آر اف، نخ، ژل و ورزشهای تخصصی انجام میشود. جراحی نتیجه ماندگارتری دارد اما دوره نقاهت طولانیتری هم نیاز دارد. روشهای غیرتهاجمی معمولا بدون درد و با دوره بهبود کوتاه هستند. انتخاب روش مناسب باید با توجه به شدت شلشدگی بافت واژن، سن، هدف درمانی و مشاوره با پزشک متخصص زنان انجام شود. رعایت مراقبتهای قبل و بعد از درمان، در موفقیت و ایمنی نتایج بسیار مؤثر است.
باکتری، قارچ و ویروس از مهمترین عوامل ایجادکننده عفونت رحمی هستند. علائم عفونت رحم معمولاً شامل درد در قسمت تحتانی شکم یا لگن، تب (معمولاً ۱ تا ۳ روز پس از زایمان)، رنگپریدگی، لرز، احساس بیماری و ناراحتی و در موارد شدید سردرد و از دستدادن اشتها است. برای جلوگیری از عوارض جانبی و گسترش بیماری، بهتر است در سریعترین زمان به متخصص زنان مراجعه کنید.