بیماری کم کاری تیروئید در بارداری از بیماریهای رایج در حاملگی است که باید حتما در این دوران حساس کنترل شود. چرا که عدم درمان این اختلال میتواند عوارض بارداری خطرناکی مانند سقط جنین، زایمان زودرس و نوزاد کم وزن بهدنبال داشته باشد. با تشخیص زودهنگام و تنظیم منظم هورمون تیروئید با لووتیروکسین، میتوان این خطرات را تا حد زیادی کاهش داد و شانس یک بارداری و زایمان سالم را بالا برد.
پره اکلامپسی، یکی از بیماریهای دوران بارداری است که با فشار خون بالا و آسیب اندامی مشخص میشود و علائم آن شامل تورم، افزایش وزن ناگهانی و سردرد هستند. علت دقیق آن ناشناخته است اما ژنتیک و چاقی در بروز آن تاثیر دارند. اگر پره اکلامپسی درمان نشود، عوارض جدی برای مادر و نوزاد به همراه دارد.
شورت یکبار مصرف در جنسهای پنبهای، کاغذی، پلیپروپیلن تهیه میشود. این شورتها برای شنا، دوران بارداری و پس از زایمان، هنگام بستری در بیمارستان و برای افرادی که بیاختیاری ادرار دارند مناسب است.
آزمایش بتا برای تشخیص بارداری و مشکلاتی مانند حاملگی خارج رحمی یا خطر سقط جنین بدون نیاز به ناشتایی انجام میشود. بالا یا پایین بودن عدد بتا میتواند اطلاعات مفیدی را در اختیار پزشک قرار دهد. این آزمایش با اندازهگیری سطح هورمون hCG در خون، نهتنها بارداری را در مراحل بسیار ابتدایی تشخیص میدهد، بلکه به پزشک کمک میکند تا روند رشد جنین، سلامت بارداری، یا اختلالاتی مانند بارداری پوچ یا حاملگی خارج رحمی را بررسی کند. تفسیر نتایج این تست باید توسط پزشک و در کنار علائم بالینی و سونوگرافی انجام شود.
دیسپلازی دهانه رحم یعنی سلولهای سطح دهانه رحم غیرطبیعی شدهاند اما هنوز سرطانی نیستند. این وضعیت بیشتر به دلیل باقی ماندن طولانیمدت ویروس HPV در بدن ایجاد میشود که میتواند خفیف، متوسط یا شدید باشد. اگر بهموقع با آزمایش پاپاسمیر یا تست HPV شناسایی و درمان شود، معمولا قابل کنترل و برگشتپذیر است. در صورت درمان نشدن، نوع شدید آن ممکن است بهتدریج به سرطان دهانه رحم تبدیل شود. درمان باتوجه به شدت ضایعه میتواند شامل پیگیری منظم، فریز کردن (کرایوتراپی)، لیزر یا برداشتن بخش کوچکی از بافت درگیر باشد.
نارسایی دهانه رحم وضعیتی است که در آن دهانه رحم قبل از موعد زایمان، بدون درد و انقباض، بهتدریج کوتاه یا باز میشود. این مشکل بیشتر در سهماهه دوم بارداری دیده میشود و اگر بهموقع تشخیص داده نشود، میتواند باعث سقط جنین یا زایمان زودرس شود. عوامل زمینهای شامل ضعف بافتی دهانه رحم، سابقه جراحیهای رحمی، کورتاژهای مکرر یا برخی ناهنجاریهای مادرزادی است، هرچند گاهی علت مشخصی وجود ندارد. بررسی طول دهانه رحم با سونوگرافی واژینال روش اصلی تشخیص است و اقداماتی مانند سرکلاژ یا تجویز پروژسترون میتواند به ادامه بارداری تا زمان مناسب کمک کند.
چسب ضد بارداری یک روش هورمونی پیشگیری از بارداری است که با آزاد کردن هورمونهای استروژن و پروژستین در خون، از تخمکگذاری جلوگیری کرده و به جلوگیری از بارداری کمک میکند. این چسب همچنین ممکن است علائم یائسگی را کاهش دهد و به تنظیم قاعدگی کمک کند. با این حال، برای استفاده صحیح از آن باید دستورالعملهای مصرف را رعایت کرده و در صورت وجود مشکلات بهداشتی خاص، با پزشک مشورت شود.
کلاهک دهانه رحم یکی از روشهای پیشگیری از بارداری است که با قرار گرفتن بر روی دهانه رحم، از ورود اسپرم به رحم جلوگیری میکند. میتوان تا دو سال از آن استفاده کرد و بعد از برداشتن آن بلافاصله میتوان برای بارداری اقدام کرد. با این حال، این روش ممکن است در حین رابطه جنسی جابجا شود یا باعث تحریک واژن شود. استفاده از کلاهک باید طبق دستورالعملها انجام شود تا مؤثر باشد.
اسپرمکش روش شیمیایی برای پیشگیری از بارداری است که با جلوگیری از حرکت اسپرمها به سمت تخمک، احتمال بارداری را کاهش میدهد. این مواد بهصورت کرم، ژل، فوم، شیاف و دیگر اشکال موجود هستند و معمولاً باید ۱۰ تا ۱۵ دقیقه قبل از رابطه جنسی در واژن قرار گیرند. استفاده بهتنهایی از اسپرمکشها مؤثر نبوده و بهتر است با روشهای دیگر مانند کاندوم ترکیب شوند. این مواد نمیتوانند از بیماریهای مقاربتی جلوگیری کنند و در برخی افراد ممکن است باعث تحریک یا حساسیت شوند.
بستن لوله رحم (توبکتومی) یک روش دائمی برای جلوگیری از بارداری است. در این روش، لولههای فالوپ بریده یا مسدود میشوند تا اسپرم نتواند با تخمک برخورد کند. یکی از مزایای مهم این روش این است که نیاز به مراقبت روزانه یا سالانه ندارد. با این حال، معایبی هم دارد، مانند امکان پشیمانی، خطر بارداری خارج از رحم و عوارض ناشی از جراحی مثل خونریزی یا عفونت. این روش برای زنانی مناسب است که مطمئن هستند دیگر نمیخواهند باردار شوند و به دنبال یک راهکار مؤثر هستند.
آمپول ضد بارداری یکی از روشهای هورمونی موثر برای پیشگیری از بارداری است که حاوی هورمون پروژسترون است و با جلوگیری از آزاد شدن تخمک و غلیظ کردن مخاط دهانه رحم از بارداری جلوگیری میکند. این آمپولها معمولاً بهصورت تزریقی در بازو یا باسن انجام میشود و به دو نوع اصلی سه ماهه و یک ماهه تقسیم میشوند. اثربخشی این روش بالای 94% است و معمولاً تا 12 تا 13 هفته از بارداری جلوگیری میکند. استفاده از این آمپولها ممکن است عوارضی مانند تغییرات در دورههای قاعدگی، افزایش وزن و برخی مشکلات روحی ایجاد کند. همچنین، در صورتی که تزریقها بهموقع انجام نشود، ممکن است خطر بارداری افزایش یابد.
دیافراگم ضد بارداری (دیافراگم واژینال) یک روش غیر هورمونی برای پیشگیری از بارداری است که از جنس سیلیکون یا لاتکس ساخته شده و به عنوان یک مانع در داخل واژن قرار میگیرد تا دهانه رحم را پوشانده و از ورود اسپرم به رحم جلوگیری کند. برای افزایش اثربخشی، دیافراگم باید با اسپرمکش استفاده شود. دیافراگم باید حداقل 6 ساعت پس از رابطه جنسی در واژن باقی بماند، ولی نباید بیشتر از 24 ساعت در آنجا بماند. استفاده نادرست از دیافراگم میتواند منجر به بارداری ناخواسته شود.