همه چیز در مورد ویاس و کاربردهای آن برای تمرکز

خلاصه این مطلب را در این پادکست گوش دهید:

داروهای محرک می‌توانند در کنترل بعضی اختلالات نقش داشته باشند، اما مصرف آن‌ها به دلیل عوارض و احتمال سوءمصرف نیازمند ارزیابی پزشکی است. داروی ویاس یکی از این داروهاست که حاوی لیزدگزامفتامین بوده و پس از ورود به بدن به دکستروآمفتامین تبدیل می‌شود. این دارو برای درمان اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی و در شرایط مشخص، اختلال پرخوری متوسط تا شدید در بزرگسالان کاربرد دارد. با وجود کاربردهای درمانی، کاهش اشتها و اثر ویاس بر تمرکز باعث شده است گاهی درباره مصرف آن برای لاغری یا درس خواندن نیز سؤال شود؛ در حالی که چنین مصرفی می‌تواند با عوارض و خطر وابستگی همراه باشد. در این مقاله از دکترتو با کاربردها، نحوه مصرف، دوزها، عوارض، موارد احتیاط و تداخلات مهم این دارو آشنا می‌شوید. با مراجعه به وبسایت دکترتو می‌توانید بهترین پزشکان شهر خود مثل دکتر روانپزشک تهران، دکتر روانشناس تهران، دکتر مغز و اعصاب تهران یا دکتر بیش فعالی ADHD تهران را پیدا کنید.

داروی ویاس چیست؟

ویاس یکی از نام‌های تجاری فرآورده‌های حاوی لیزدگزامفتامین است. لیزدگزامفتامین در گروه محرک‌های سیستم عصبی مرکزی قرار می‌گیرد و به‌صورت پیش‌دارو ساخته شده است؛ یعنی برای ایجاد اثر اصلی باید در بدن به دکستروآمفتامین تبدیل شود. داروی ویاس با افزایش سطوح برخی از مواد شیمیایی مغز عمل می‌کند.

از این دارو برای درمان اختلال adhd یا همان نقص توجه و بیش فعالی در بزرگسالان و در کودکان حداقل ۶ ساله استفاده می‌شود. همچنین برای درمان اختلال پرخوری متوسط ​​تا شدید (BED) هم مصرف می‌شود. لیز لیزدگزامفتامین به‌طور کلی می‌تواند به صورت کپسول و قرص جویدنی تولید شود، اما در بسیاری از کشورها از جمله ایران، فرآورده‌های موجود در بازار ممکن است فقط به‌صورت کپسول باشند.

عنوان	اطلاعات
ویاس چیست؟	ویاس نام تجاری دارویی حاوی لورازپام است که از گروه بنزودیازپین‌ها محسوب می‌شود و برای کاهش اضطراب و ایجاد آرام‌بخشی استفاده می‌شود.
نام عمومی دارو	لورازپام (Lorazepam)
نام تجاری	ویاس (Vias)
نوع دارو	ضداضطراب، آرام‌بخش و خواب‌آور
فرمول شیمیایی	C₁₅H₁₀Cl₂N₂O₂
دسته‌بندی بارداری	در بارداری، به‌ویژه مصرف طولانی‌مدت یا نزدیک زایمان، باید با نظر پزشک مصرف شود.
نیمه‌عمر	حدود ۱۰ تا ۲۰ ساعت
مکانیسم اثر و نحوه عملکرد	با تقویت اثر ناقل عصبی مهاری GABA در مغز، فعالیت سیستم عصبی مرکزی را کاهش می‌دهد و باعث کاهش اضطراب و ایجاد آرام‌بخشی می‌شود.
بهترین شرایط نگهداری	در دمای اتاق، دور از رطوبت و گرمای زیاد و دور از دسترس کودکان نگهداری شود.
نحوه مصرف	مقدار و دفعات مصرف بر اساس علت تجویز و شرایط فرد توسط پزشک تعیین می‌شود؛ مصرف خودسرانه یا قطع ناگهانی دارو توصیه نمی‌شود.
اشکال دارویی	قرص خوراکی
داروهای هم‌گروه	آلپرازولام، دیازپام، کلونازپام، اگزازپام و سایر بنزودیازپین‌ها

کپسول ویاس چیست؟

شکل خوراکی داروی لیزدگزامفتامین، کپسول ویاس است. این کپسول در دوزهای مختلفی تولید می‌شود تا پزشک بتواند مقدار مصرف را براساس سن، بیماری، پاسخ درمانی و عوارض جانبی تنظیم کند. کپسول کپسول لیزدگزامفتامین مزیلات یا ویاس را می‌توان به‌صورت کامل بلعید. در برخی فرآورده‌ها امکان باز کردن کپسول و مخلوط کردن تمام محتویات آن با آب، آب پرتقال یا ماست نیز وجود دارد. تمام مخلوط را باید بلافاصله مصرف کرد و نباید به چند نوبت تقسیم شود.

ترکیبات قرص ویاس چیست؟

ماده موثره دارویی ویاس لیزدگزامفتامین دای‌مزیلات است. این ماده پس از جذب در بدن به دکستروآمفتامین تبدیل می‌شود که بخش مهمی از اثر درمانی دارو را ایجاد می‌کند. ترکیبات غیرفعال هر محصول می‌توانند با توجه به شرکت سازنده و شکل دارویی متفاوت باشند. بنابراین در افراد مبتلا به حساسیت دارویی یا حساسیت به مواد جانبی، بررسی بروشور همان فرآورده اهمیت دارد. ویاس را نباید با مت‌آمفتامین یا ماده‌ای که با نام شیشه شناخته می‌شود یکی دانست.

نمی‌دونی تا کی باید داروی لیز دگزامفتامین رو مصرف کنی؟

از متخصص کمک بگیر.

بهترین دکتر اعصاب و روان ایران

تفاوت ویاس و ریتالین چیست؟

ویاس و ریتالین هر دو از داروهای محرک مورد استفاده برای درمان ADHD هستند، اما ماده موثره و ویژگی‌های دارویی یکسانی ندارند. ماده موثره ویاس لیزدگزامفتامین است که در بدن به دکستروآمفتامین تبدیل می‌شود. ریتالین حاوی متیل فنیدات است و از مسیر دارویی متفاوتی اثر می‌کند. مدت اثر نیز می‌تواند با توجه به نوع فرآورده و ویژگی‌های فرد متفاوت باشد. هر دو دارو ممکن است باعث کاهش اشتها، اختلال خواب، افزایش ضربان قلب یا تغییرات فشار خون شوند.

ویژگی	ویاس	ریتالین
ماده مؤثره	لیزدگزامفتامین	متیل‌فنیدات
گروه دارویی	محرک سیستم عصبی مرکزی	محرک سیستم عصبی مرکزی
خانواده دارویی	خانواده آمفتامین‌ها	خانواده متیل‌فنیدات
نحوه اثر	لیزدگزامفتامین یک پیش‌دارو است و در بدن به دکستروآمفتامین تبدیل می‌شود	از مسیر دارویی متفاوتی اثر می‌کند
مدت اثر	به نوع فرآورده، مقدار مصرف و پاسخ فرد بستگی دارد	به نوع فرآورده، مقدار مصرف و پاسخ فرد بستگی دارد
پاسخ درمانی	بعضی افراد پاسخ بهتری به آن می‌دهند	بعضی افراد پاسخ بهتری به آن می‌دهند
عوارض احتمالی	کاهش اشتها، اختلال خواب، افزایش ضربان قلب و تغییر فشار خون	کاهش اشتها، اختلال خواب، افزایش ضربان قلب و تغییر فشار خون
انتخاب دارو	بر اساس سن، سابقه پزشکی، شدت علائم، عوارض و پاسخ قبلی به درمان	بر اساس سن، سابقه پزشکی، شدت علائم، عوارض و پاسخ قبلی به درمان

روش مصرف داروی لیز دگزامفتامین چیست؟

داروی ویاس را با یا بدون غذا طبق دستور پزشک، معمولا یک بار در روز و صبح‌ها مصرف کنید. این دارو را بعد از ظهر یا عصر مصرف نکنید زیرا ممکن است باعث ایجاد اختلال در خواب شود. دوز مصرفی آن بر اساس وضعیت پزشکی هر بیمار و پاسخ به درمان متفاوت است.

اگر قرص جویدنی مصرف می‌کنید باید قرص را کاملا بجوید و سپس قورت دهید. برای اطلاع از نحوه مصرف این دارو می‌توانید با بهترین دکتر بیش فعالی ADHD ایران، بهترین دکتر روانپزشک ایران یا بهترین دکتر مغز و اعصاب و نورولوژی ایران مشورت کنید. بهتر است زمان مصرف روزانه ثابت باشد. برای مصرف ایمن‌تر ویاس به این نکات توجه کنید:

• دارو را در زمان تعیین‌شده مصرف کنید
• مقدار دارو را خودسرانه افزایش ندهید
• برای جبران نوبت فراموش‌شده، دو دوز را همزمان مصرف نکنید
• مصرف عصر یا شب می‌تواند بی‌خوابی ایجاد کند
• کپسول بازشده و مخلوط‌شده را برای مصرف بعدی نگه ندارید
• تغییر مقدار یا قطع دارو را با پزشک هماهنگ کنید
• دارو را برای افزایش تمرکز در اختیار فرد دیگری قرار ندهید

دوز های ویاس یا داروی لیز دگزامفتامین

مقدار مصرف لیزدگزامفتامین به علت تجویز، سن، پاسخ بدن، عوارض و عملکرد کلیه بستگی دارد. در درمان ADHD برای افراد ۶ سال به بالا، مقدار شروع رایج در دستورالعمل دارویی ۳۰ میلی‌گرم یک بار در صبح است. در صورت نیاز، پزشک می‌تواند مقدار مصرف را با فاصله‌های تقریبا هفتگی و به‌صورت تدریجی تنظیم کند. محدوده رایج درمان ADHD ۳۰ تا ۷۰ میلی‌گرم در روز است و ۷۰ میلی‌گرم معمولا حداکثر مقدار توصیه‌شده روزانه محسوب می‌شود. این دوزها برای آشنایی با دارو هستند و نباید برای تعیین دوز شخصی استفاده شوند.

کاربرد ویاس	گروه سنی	دوز شروع	دوز معمول	حداکثر دوز
اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی (ADHD)	بزرگسالان ۱۸ تا ۶۴ سال	۳۰ میلی‌گرم، روزی یک بار	۳۰ تا ۷۰ میلی‌گرم، روزی یک بار	۷۰ میلی‌گرم در روز
اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی (ADHD)	کودکان ۶ تا ۱۷ سال	۳۰ میلی‌گرم، روزی یک بار	۳۰ تا ۷۰ میلی‌گرم، روزی یک بار	۷۰ میلی‌گرم در روز
اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی (ADHD)	کودکان زیر ۶ سال	—	مصرف توصیه نمی‌شود	—
اختلال پرخوری متوسط تا شدید (BED)	بزرگسالان ۱۸ تا ۶۴ سال	۳۰ میلی‌گرم، روزی یک بار	۵۰ تا ۷۰ میلی‌گرم، روزی یک بار	۷۰ میلی‌گرم در روز
اختلال پرخوری متوسط تا شدید (BED)	افراد زیر ۱۸ سال	—	مصرف توصیه نمی‌شود	—

قرص ویاس برای چیست؟

همانطور که پیش از این هم اشاره شد از اصلی‌ترین موارد مصرف داروی لیز دگزامفتامین افزایش توجه و درمان مشکل کمبود توجه و بیش فعالی (ADHD)، اختلال پرخوری متوسط ​​تا شدید (BED) در بزرگسالان و افزایش تمرکز است. کاهش اشتها یا افزایش تمرکز در فرد سالم نباید با کاربرد درمانی دارو اشتباه گرفته شود. ویاس داروی عمومی برای افزایش عملکرد ذهنی، شب‌بیداری یا کاهش وزن نیست. کاربردهای اصلی داروی ویاس عبارت‌اند از:

ویاس عمدتا برای درمان اختلال نقص توجه و بیش فعالی تجویز می‌شود. این دارو با اثر بر فعالیت برخی پیام‌رسان‌های عصبی مغز می‌تواند کنترل توجه و رفتار را در افراد مبتلا به ADHD بهبود دهد. کاربرد تاییدشده دیگر لیزدگزامفتامین، درمان اختلال پرخوری افراطی متوسط تا شدید در بزرگسالان است.

۱. قرص ویاس برای لاغری

مصرف داروی لیس دگزامفتامین به عنوان یک داروی لاغری به منظور کاهش وزن توصیه نمی‌شود. کاهش اشتها و کاهش وزن از عوارض شناخته‌شده لیزدگزامفتامین هستند و همین موضوع ممکن است باعث تصور اشتباه درباره کاربرد آن برای لاغری شود. استفاده از دارو صرفا برای کم کردن وزن می‌تواند فرد را در معرض بی‌خوابی، افزایش ضربان قلب، تغییر فشار خون، اضطراب و وابستگی قرار دهد. اما چرا ویاس برای لاغری مناسب نیست. زیرا lisdexamfetamine قرص یا همان ویاس:

• احتمال سوءمصرف و وابستگی دارد
• باعث افزایش ضربان قلب می‌شود
• ممکن است فشار خون را تغییر دهد
• باعث بی‌خوابی می‌شود
• باعث اضطراب و تحریک‌پذیری می‌شود
• به کاهش بیش از حد اشتها کمک می‌کند
• برای درمان چاقی تایید نشده

۲. داروی لیز دگزامفتامین برای بیش فعالی

یکی از کاربردهای اصلی لیزدگزامفتامین درمان ADHD در بزرگسالان و کودکان ۶ سال به بالا است. این دارو می‌تواند علائمی مانند بی‌توجهی، تکانشگری و بیش فعالی را کاهش دهد. قرص ویاس نه تنها علائم اصلی بیش فعالی، تکانشگری، بی توجهی را کاهش می‌دهد بلکه تعدادی از نتایج عملکردی از جمله عملکرد تحصیلی و رفتار ضد اجتماعی را هم اصلاح می‌کند. اثر مناسب دارو زمانی بهتر ارزیابی می‌شود که تشخیص ADHD به‌درستی انجام شده باشد و وضعیت جسمی و روانی فرد نیز بررسی شود.

۳. قرص ویاس برای درس خواندن

نباید بدون دستور و تشخیص پزشک از قرص ویاس برای درس خواندن استفاده کرد. محرک بودن دارو ممکن است باعث شود بعضی افراد تصور کنند مصرف آن همیشه حافظه، یادگیری یا عملکرد تحصیلی را بهتر می‌کند. در حالی که مصرف غیرپزشکی می‌تواند با بی‌خوابی، اضطراب، تپش قلب، کاهش اشتها و خطر وابستگی همراه باشد.

۴. قرص دگزامتافین برای تمرکز

این قرص در شرایط مشخص می‌تواند توجه افراد مبتلا به ADHD را بهبود دهد. با این حال، مشکل تمرکز همیشه به دلیل ADHD نیست. اضطراب، افسردگی، کم‌خوابی، مشکلات تیروئید، مصرف بعضی داروها و عوامل مختلف دیگر نیز ممکن است با کاهش تمرکز همراه باشند. بنابراین مصرف یک داروی محرک بدون مشخص شدن علت مشکل تمرکز روش مناسبی نیست و حتی می‌تواند بعضی علائم را تشدید کند.

۵. مصرف قرص ویاس برای کودکان

لیزدگزامفتامین برای درمان ADHD در کودکان ۶ سال به بالا کاربرد دارد. مقدار مصرف کودک باید توسط پزشک و با توجه به پاسخ درمانی و عوارض تنظیم شود. محرک‌ها ممکن است اشتها را کاهش دهند و بر وزن‌گیری و روند رشد بعضی کودکان اثر بگذارند. به همین دلیل پایش قد، وزن، اشتها، فشار خون و ضربان قلب در طول درمان اهمیت دارد. تغییرات رفتاری یا روانی جدید نیز باید گزارش شوند. مصرف این دارو در کودکان کوچک‌تر بدون ارزیابی تخصصی مناسب نیست.

همین الان برای درمان بیش فعالی از متخصص نوبت بگیر

بهترین دکتر بیش فعالی ADHD ایران

عوارض قرص ویاس چیست؟

معایب و عوارض ویاس ممکن است در دوزهای مختلف مانند ۳۰ یا ۵۰ میلی‌گرم دیده شوند و شدت آن‌ها در افراد یکسان نیست. کاهش اشتها، کاهش وزن، بی‌خوابی، خشکی دهان، تهوع و تحریک‌پذیری از عوارض شناخته‌شده دارو هستند. لیزدگزامفتامین همچنین می‌تواند ضربان قلب و فشار خون را افزایش دهد.

احتمال بروز یا شدت بعضی عوارض با مقدار مصرف، بیماری‌های زمینه‌ای و مصرف همزمان داروهای دیگر ارتباط دارد. بنابراین نمی‌توان گفت یک دوز مشخص برای همه افراد عوارض یکسانی ایجاد می‌کند. برخی از عوارض قرص ویاس ۵۰, ۳۰ و سایر دوزها شامل موارد زیر است:

• خشکی دهان
• کاهش اشتها
• کاهش وزن
• مشکلات خواب (بی خوابی)
• تند شدن ضربان قلب
• احساس عصبانیت
• سرگیجه
• احساس اضطراب یا تحریک پذیری
• حالت تهوع و استفراغ
• درد معده
• اسهال
• یبوست

متن انگلیسی:
Lisdexamfetamine may be habit-forming, and lisdexamfetamine is a drug of abuse. Tell your doctor if you have had problems with drug or alcohol abuse.
ترجمه فارسی متن:
لیزدگزامفتامین ممکن است اعتیادآور باشد و لیزدگزامفتامین دارویی است که مورد سوءمصرف قرار می‌گیرد. اگر سابقه سوءمصرف مواد مخدر یا الکل داشته‌اید، به پزشک خود اطلاع دهید.

به نقل از سایت drugs

موارد احتیاط و منع مصرف داروی لیز دگزامفتامین چیست؟

لیزدگزامفتامین مناسب همه افراد نیست و پیش از شروع درمان باید سابقه جسمی، روانی و دارویی فرد بررسی شود. حساسیت به فرآورده‌های آمفتامینی و مصرف همزمان بعضی داروهای مهارکننده مونوآمین اکسیداز از موارد مهم منع مصرف هستند. بیماری قلبی، فشار خون بالا، سابقه مشکلات روان‌پزشکی، تشنج، تیک و اختلالات گردش خون نیز باید پیش از شروع دارو مطرح شوند. سابقه سوءمصرف مواد اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا لیزدگزامفتامین پتانسیل سوءمصرف و وابستگی دارد.

در طول درمان، پزشک شما ممکن است گهگاه توقف دارو را برای مدت کوتاهی توصیه کند تا ببیند آیا تغییراتی در رفتار شما ایجاد شده یا خیر و آیا هنوز به دارو نیاز است یا خیر. قبل از شروع مصرف لیز دگزامفتامین هرگونه سوالی که دارید را از پزشک یا داروساز خود بپرسید. اگر پس از مصرف داروی لیز دگزامفتامین در هر یک از شرایط زیر قرار گرفتید خیلی زود به پزشک خود اطلاع دهید:

• در صورت داشتن علائم واکنش آلرژیک مانند کهیر، تنگی نفس، تورم صورت، لب‌ها، زبان یا گلو 
• علائم مشکلات قلبی مانند درد قفسه سینه، مشکل در تنفس، تپش ضربان قلب یا بالا پایین رفتن شدید قفسه سینه و احساس غش کردن
• علائم روان پریشی مانند توهم (دیدن یا شنیدن چیزهایی که واقعی نیستند)، مشکلات رفتاری جدید، پرخاشگری، خصومت و پارانویا
• نشانه‌های مشکلات گردش خون از جمله بی‌حسی، درد، احساس سرما، زخم‌ بی علت یا تغییر رنگ پوست (رنگ پریده، قرمز یا آبی) در قسمت انگشتان دست یا پا
• در صورت داشتن علائم سندرم سروتونین مانند بیقراری، توهم، تب، تعریق، لرز، ضربان قلب سریع، سفتی عضلات، پرش، از دست دادن هماهنگی، حالت تهوع، استفراغ یا اسهال
• لیز دگزامفتامین بر رشد کودکان هم تاثیرگذار است. به همین خاطر لازم است که اگر کودک شما در حین استفاده از این دارو با سرعت طبیعی رشد نمی‌کند، به پزشک متخصص اطلاع دهید.
• اگر به طور ناگهانی مصرف این دارو را متوقف کنید، ممکن است علائمی مانند خستگی شدید، مشکلات خواب، تغییرات روانی و خلقی مانند افسردگی داشته باشید
• برای جلوگیری از عوارض قطع ناگهانی پزشک ممکن است دوز را به آرامی کاهش دهد. اگر به مدت طولانی یا در دوزهای بالا از لیز دگزامفتامین استفاده کرده باشید، احتمال قطع مصرف وجود دارد

مصرف داروی لیز دگزامفتامین در بارداری

به طور قطعی مشخص نیست که آیا مصرف این دارو به جنین آسیب می‌رساند یا نه. با این حال مصرف آن در دوران بارداری می‌تواند باعث تولد زودرس و وزن کم هنگام تولد شود. اگر باردار هستید یا قصد بارداری دارید درباره مصرف این دارو با پزشک خود مشورت کنید.

مصرف داروی لیز دگزامفتامین در شیردهی

مصرف ویاس در دوران شیردهی توصیه نمی‌شود. چرا که اگر در دوران شیردهی مصرف شود، ممکن است وارد شیر مادر شود. همچنین می‌تواند بر نحوه تولید شیر مادر توسط بدن هم تاثیر بگذارد. این دارو ممکن است برای کودکی که با شیر مادر تغذیه می‌کند عوارض جانبی جدی ایجاد کند. در برخی موارد ممکن است پزشک این دارو را برای مادر شیرده تجویز کند اما باید پیش از آن وضعیت مادر، ضرورت درمان و شرایط شیرخوار همزمان ارزیابی شوند.

متن انگلیسی:
Lisdexamfetamine should be stored at room temperature, between 68 F to 77 F (20 C to 25 C). It can be exposed to temperatures between 59 F to 86 F (15 C to 30 C) for shorter periods of time, such as when transporting it. Store it in a cool, dry, and safe place like a locked cabinet, in a tightly closed container. Protect it from light.
ترجمه متن:
لیزدکس‌آمفتامین باید در دمای اتاق، بین ۶۸ تا ۷۷ درجه فارنهایت (۲۰ تا ۲۵ درجه سانتیگراد) نگهداری شود. این دارو می‌تواند برای مدت زمان کوتاه‌تری، مانند هنگام حمل و نقل، در معرض دمای بین ۵۹ تا ۸۶ درجه فارنهایت (۱۵ تا ۳۰ درجه سانتیگراد) قرار گیرد. آن را در مکانی خنک، خشک و امن مانند کابینت قفل‌دار، در ظرفی محکم بسته نگهداری کنید. از نور محافظت کنید.

به نقل از سایت webmd

موارد احتیاط مصرف قرص ویاس برای بزرگسالان

بزرگسالان نیز پیش از شروع ویاس به ارزیابی پزشکی نیاز دارند. وجود بیماری قلبی، فشار خون بالا، اختلالات روان‌پزشکی، بیماری کلیوی یا سابقه سوءمصرف مواد می‌تواند بر انتخاب دارو یا نحوه پایش درمان اثر بگذارد. دارو ممکن است باعث افزایش ضربان قلب و فشار خون شود و در برخی افراد بی‌خوابی یا اضطراب ایجاد کند. مصرف همزمان بعضی داروهای ضدافسردگی و داروهای موثر بر سروتونین نیز اهمیت دارد.

تداخل دارویی ویاس چیست؟

کپسول خوراکی لیز دگزامفتامین (ویاس) می‌تواند با سایر داروها، ویتامین‌ها یا گیاهان دارویی که ممکن است مصرف کنید تداخل داشته باشد. تداخل زمانی است که یک ماده نحوه عملکرد دارو را تغییر دهد. برای کمک به جلوگیری از تداخل داویی، پزشک باید تمام داروهای شما را با دقت مدیریت کند. حتماً در مورد تمام داروها، ویتامین‌ها یا گیاهان داویی که مصرف می‌کنید با پزشک خود صحبت کنید.

مصرف مهارکننده‌های MAO با این دارو ممکن است باعث تداخل دارویی جدی (احتمالاً کشنده) شود. در طول درمان با این دارو از مصرف مهارکننده‌های MAO (ایزوکاربوکسازید، لینزولید، متاکسالون، متیلن بلو، موکلوبماید، فنلزین، پروکاربازین، رازاگیلین، سافینامید، سلژیلین و ترانیل سیپرومین) خودداری کنید. بیشتر مهارکننده‌های MAO نیز نباید به مدت دو هفته قبل از درمان با این دارو مصرف شوند.

اگر از داروهای دیگری که سروتونین را افزایش می‌دهند نیز استفاده می‌کنید، خطر ابتلا به سمیت سروتونین افزایش می‌یابد. به عنوان مثال می‌توان به داروهای خیابانی مانند اکستازی، داروهای ضد افسردگی خاص (از جمله SSRI‌ها مانند فلوکستین و پاروکستین اشاره کرد.  لیز دگزامفتامین بسیار شبیه آمفتامین یا دکستروآمفتامین است. هنگام استفاده از لیز دگزامفتامین از داروهای حاوی آمفتامین یا دکستروآمفتامین خودداری کنید.

اسامی رایج لیز دگزامفتامین	تداخلات دارویی	عوارض جانبی
کپسول ویاس ۵۰ میلی گرم	ایزوکاربوکسازید	سرگیجه
کپسول ویوانس ۳۰ میلی گرم	متاکسالون	اسهال
کپسول ویاس ۱۰ میلی گرم	متیلن بلو	سردرد
کپسول ویاس ۲۰ میلی گرم	دکستروآمفتامین	تهوع
کپسول ویاس ۷۰ میلی گرم	آمفتامین	خشکی دهان
کپسول اتونس ۵۰ میلی گرم	فنلزین	تند شدن ضربان قلب

مصرف همزمان ریتالین و ویاس

ریتالین و ویاس هر دو محرک سیستم عصبی مرکزی هستند. مصرف همزمان دو محرک بدون برنامه درمانی مشخص می‌تواند احتمال عوارضی مانند بی‌خوابی، کاهش اشتها، اضطراب، افزایش ضربان قلب و افزایش فشار خون را بیشتر کند. پاسخ ناکافی به یکی از این داروها نیز به‌تنهایی به معنی نیاز به اضافه کردن محرک دوم نیست. گاهی پزشک به‌جای ترکیب دو دارو، مقدار مصرف را تغییر می‌دهد یا داروی دیگری را جایگزین می‌کند. بنابراین مصرف همزمان ریتالین و ویاس باید فقط در چارچوب تصمیم درمانی پزشک انجام شود.

جایگزین قرص ویاس در صورت تداخل دارویی چیست؟

اگر لیزدگزامفتامین برای ADHD مصرف شود، داروهای دیگری از گروه محرک یا غیرمحرک ممکن است قابل بررسی باشند. متیل فنیدات یکی از محرک‌های شناخته‌شده در درمان ADHD است. اتوموکستین نیز دارویی غیرمحرک است که در برخی بیماران استفاده می‌شود. داروهایی مانند گوانفاسین یا کلونیدین نیز در شرایط مشخص می‌توانند بخشی از گزینه‌های درمانی باشند. هیچ‌کدام از این داروها جایگزین مستقیم و هم‌دوز ویاس نیستند.

پزشکان پیشنهادی

۵ (۲۵۳۹ نظر)

دکتر مهری صانعی

تخصص روانشناسی

نوبت بگیرید

۴.۸ (۲۳۵۳ نظر)

دکتر امیر کشاورز

تخصص روانشناسی

نوبت بگیرید

۵ (۱۹۸۲ نظر)

معصومه قزل

تخصص روانشناسی

نوبت بگیرید

۴.۷ (۱۵۵۰ نظر)

دکتر حسین روزبهانی

تخصص روانشناسی

نوبت بگیرید

۴.۸ (۱۴۱۶ نظر)

دکتر علیرضا اسماعیل زاده

تخصص روانشناسی

نوبت بگیرید

۴.۷ (۱۳۸۳ نظر)

دکتر پگاه کتیبه

فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان

نوبت بگیرید

نتیجه گیری

داروی لیزدگزامفتامین یا ویاس یک محرک سیستم عصبی مرکزی است که مهم‌ترین کاربرد آن درمان اختلال نقص توجه و بیش فعالی در بزرگسالان و کودکان ۶ سال به بالا است. این دارو در بزرگسالان مبتلا به اختلال پرخوری افراطی متوسط تا شدید نیز کاربرد دارد، اما داروی لاغری نیست. کاهش اشتها، کاهش وزن، بی‌خوابی، خشکی دهان، تهوع، اضطراب و تحریک‌پذیری از عوارض احتمالی آن هستند. ویاس دارویی با قابلیت سوءمصرف و وابستگی است. به همین دلیل نباید برای درس خواندن، شب‌بیداری، افزایش تمرکز در فرد سالم یا کاهش وزن خودسرانه مصرف شود. همچنین وجود بیماری قلبی، مشکلات روان‌پزشکی، بیماری کلیوی، بارداری، شیردهی و مصرف داروهای دیگر می‌تواند بر ایمنی درمان اثر بگذارد.

دکترتو مراقب سلامتی شماست!