پروتز دائمی سینه نوعی ایمپلنت سینه است که از ژل سیلیکونی منسجم تشکیل شده است. این پروتزها برای کسانی که به دنبال افزایش حجم یا بهبود شکل سینه هستند، کاربرد دارند. برخلاف پروتزهای سیلیکونی و سالینی، پروتز سینه ثابت در صورت پارگی نیز فرم خود را حفظ میکند. ماندگاری پروتز سینه ثابت معمولا بیشتر از سایر پروتزها است اما بعد از ۱۰ تا ۱۵ سال ممکن است نیاز به تعویض داشتهباشد.
مراقبتهای بعد از پروتز سینه نقش بسیار مهمی در موفقیت جراحی و کاهش عوارض احتمالی دارند. از کنترل درد و تورم گرفته تا پیشگیری از عفونت و جابجایی پروتز، همه این مراحل نیاز به دقت و همراهی بیمار با توصیههای پزشک دارند. دوران نقاهت معمولا چند هفته طول میکشد و در این مدت باید از انجام فعالیتهای سنگین خودداری کنید، تغذیه سالم داشتهباشید و استفاده از سوتین مخصوص طبق دستور جراح را ادامه دهید.
عمل پروتز سینه ممکن است با عوارض موقتی یا دائمی همراه باشد. برخی افراد، به خصوص کسانی که بیماریهای خودایمنی دارند یا از داروهای خاص استفاده میکنند، بیشتر در معرض این عوارض قرار میگیرند. تورم، درد، جابهجایی پروتز، انقباض کپسولی و نشت ایمپلنت از جمله مشکلات رایج هستند. در صورت بروز هرگونه علامت غیرطبیعی مانند سوزش، ترشح یا شکل غیرطبیعی سینهها، باید سریع با جراح پلاستیک مشورت کنید تا اقدامات درمانی به موقع انجام شوند.
سلولیت چربی زیر پوست است که میتوان با روشهای کلینیکی آن را از بین برد. لیزردرمانی یکی از بهترین روشها برای رفع سلولیت است. با کاهش وزن هم میتوان سلولیتها را کاهش داد.
پروتز سینه آب نمکی پوستهای سیلیکونی دارد که با آب نمک استریل پر شده است. این پروتز در دو شکل گرد و قطره اسکی وجود دارد. پروتز آب نمکی ارزانتر از پروتز سیلیکونی است و در صورت پاره شدن محتوای آن جذب بدن میشود.
لاغری موضعی به معنای کاهش چربی در نواحی خاص بدن مانند شکم، دور کمر، بازو و ران است. اگر چاقی موضعی شدید باشد، باید جراحی لاغری انجام شود. اما برای چاقی خفیف تا متوسط لاغری با دستگاه پیشنهاد میشود.
در دوران بارداری، شست و شوی زیاد با استفاده از آب داغ و مواد شیمیایی و کشش پوست شکم به دلیل رشد جنین، خشکی و خارش را به یک مشکل رایج تبدیل میکند. از پوستهپوسته شدن دست و صورت گرفته تا ترکخوردگی لبها و التهاب بدن، انواعی از خشکی پوست در این دوران را شامل میشوند. خشکی پوست در بارداری معمولا بیخطر است اما اگر با قرمزی شدید یا علائم سیستمیک همراه باشد، ممکن است به اگزما یا مسائل کبدی اشاره کند. با روتین سادهای مانند شستشوی بدن با آب ولرم، استفاده از مرطوبکنندههای بدون عطر، رژیم غنی از میوهها و آب فراوان، میتوانید آن را کنترل کنید.
ابزارهای مختلفی برای پاکسازی پوست وجود دارد، مانند انواع قلم پاکسازی پوست، انواع شویندهها و دیگر محصولات پوستی. فیس براش یکی دستگاههایی است که برای پاکسازی روزانه مناسب است. دستگاه میکرودرم، اتوی صورت یا اسکین اسکرابر، دستگاه مکنده جوش از دستگاههای پیشرفتهتر برای پاکسازی عمیقتر هستند.
گال نوعی بیماری پوستی است که توسط کنه گال (Sarcoptes scabiei) ایجاد میشود. این کنه با ورود به داخل پوست و تخمریزی، باعث ایجاد دانههای پوستی خارشدار میشود. گال بسیار مسری است و از طریق تماس پوستی، پوشیدن لباس فرد مبتلا یا استفاده از تشک مشترک منتقل میشود. خوشبختانه این بیماری قابل درمان است اما ممکن است خارش شدید آن تا چند هفته ادامه داشته باشد.
لیفت بازو با نخ روشی غیرجراحی برای بهبود افتادگی خفیف تا متوسط پوست بازو است. در این روش از نخهای قابلجذب مانند PDO یا PLLA استفاده میشود که با تحریک کلاژنسازی، پوست را سفتتر و لیفتشدهتر میکنند. افراد بین ۳۰ تا ۵۵ سال، گزینه مناسبی برای این درمان هستند. اما اگر افتادگی پوست شدید باشد یا فرد دچار بیماریهای خاص مانند خودایمنی یا عفونت پوستی فعال باشد، این روش پیشنهاد نمیشود. مشاوره با متخصص پوست یا جراح پلاستیک قبل از تصمیمگیری ضروری است.
لیفت بازو با آر اف فرکشنال یک روش غیرجراحی برای سفتکردن پوست و کاهش افتادگی بازوها است. این تکنولوژی با امواج رادیویی و حرارت کنترلشده به لایههای عمقی پوست نفوذ کرده و تولید کلاژن را افزایش میدهد. افرادی با افتادگی خفیف تا متوسط و پوست سالم میتوانند از این روش بهرهمند شوند. اما افراد باردار یا شیرده، دارای بیماریهای سیستمیک یا پوستی فعال، درمان اخیر با آکوتان و سرطان فعال یا با وسایل فلزی در بدن (ایمپلنت و دستگاه الکترونیکی)، نباید از آر اف استفاده کنند.
لیفت بازو با لیزر یک روش کمتهاجمی برای سفتکردن پوست افتاده بازوها است که بیشتر بین سنین ۳۰ تا ۵۵ سال انجام میشود. این روش بدون جراحی، با استفاده از انرژی لیزر، تولید کلاژن را افزایش میدهد و افتادگی خفیف تا متوسط را کاهش میدهد. مزایای آن شامل بهبود ظاهر بازو، دوره نقاهت کوتاهتر و درد کمتر است. از عوارض احتمالی آن میتوان به قرمزی، تورم و حساسیت موقت اشاره کرد. انتخاب پزشک ماهر و رعایت مراقبتهای قبل و بعد از عمل، نتیجه نهایی را بهبود میبخشد.