سقط جنین در اسلام حرام است و به ویژه پس از دمیده شدن روح در جنین (از ماه چهارم بارداری به بعد) به هیچ وجه جایز نیست.
سقط مکرر به از دست رفتن دو یا چند بارداری متوالی پیش از هفته بیستم گفته میشود و حدود ۱ تا ۲ درصد زوجها را درگیر میکند.
سقط جنین عوارض کوتاهمدت و بلندمدتی دارد که شدت آن به روش سقط (دارویی یا جراحی) و هفته بارداری بستگی دارد.
پیشگیری از سقط جنین شامل تغییر سبک زندگی مانند ترک سیگار و الکل، تغذیه سالم، حفظ وزن متعادل و پرهیز از عفونتها است.
سقط جنین ناخواسته به از دست رفتن بارداری در هر سه ماهه گفته میشود؛ علل و علائم آن بسته به ماه بارداری متفاوت است.
شایعترین علت سقط جنین ناگهانی، ناهنجاریهای کروموزومی و ژنتیکی در جنین است.
سقط جنین معمولاً با خونریزی واژن، گرفتگی شکم، کمردرد و از بین رفتن ناگهانی علائم بارداری مانند تهوع یا حرکت جنین همراه است.
سقط جنین معمولاً بر توانایی باردار شدن مجدد تأثیر نمیگذارد، اما در صورت بروز عفونت درماننشده، خطر ناباروری یا حاملگی خارج از رحم افزایش مییابد.
کورتاژ (D&C) روشی پزشکی برای برداشتن بافت از داخل رحم است که برای تشخیص یا درمان بیماریهایی مانند خونریزی غیرطبیعی، تخلیه بقایای جنین پس از سقط یا زایمان، و برداشتن پولیپ یا تومورهای رحمی انجام میشود.
سقط جنین به دو دسته کلی دارویی و جراحی تقسیم میشود؛ اما در ایران سقط عمدی جرم و از نظر اسلام حرام است.
سقط جنین به پایان یافتن بارداری قبل از هفته بیستم گفته میشود که ممکن است خودبهخودی یا عمدی باشد.
این مقاله به معرفی داروهای مجاز و غیرمجاز در دوران بارداری بر اساس ردهبندی FDA (A تا X) میپردازد و تأکید دارد که مصرف هر دارویی باید با مشورت پزشک باشد.