التهابگلو یا فارنژیت، التهاب بافت پشت حلق است که اغلب بر اثر عفونت ویروسی (سرماخوردگی، آنفولانزا) یا باکتریایی (استرپتوکوک) ایجاد میشود.
زردی زبان معمولاً بهعلت تجمع سلولهای مرده پوست و باکتریها روی برآمدگیهای زبان ایجاد میشود و اغلب بیخطر است.
گرفتگی بینی (احتقان بینی) حالتی است که در اثر تورم بافت یا رگهای خونی داخل بینی یا تجمع ترشحات، راه عبور هوا تنگ میشود و نفس کشیدن از بینی دشوار میگردد.
زخمهای دهانی معمولاً به دلیل آسیبهای جزئی، عفونتهای ویروسی (مانند تبخال) یا قارچی (برفک) ایجاد میشوند و اغلب بیخطر و خودبهخود بهبود مییابند.
خشکی دهان (زروستومی) کاهش تولید بزاق است که صحبت کردن، جویدن و بلع را دشوار میکند و اغلب نشانهای از یک بیماری زمینهای، عارضه دارویی یا کمآبی بدن است.
وزوز گوش یا تینیتوس، شنیدن صداهایی مانند سوت، زنگ، وزوز یا هوهو بدون وجود منبع صوتی بیرونی است و میتواند یکطرفه، دوطرفه، موقت یا مداوم باشد.
انحراف تیغه بینی زمانی رخ میدهد که دیواره نازک میان دو مجرای بینی به یک سمت متمایل شود و میتواند باعث انسداد یک یا هر دو حفره، خوندماغ، خروپف و عفونتهای سینوسی شود.
پولیپ بینی تودههای نرم، غیرسرطانی و خوشخیم در مخاط بینی یا سینوسها هستند که در اثر التهاب مزمن ایجاد میشوند و میتوانند راه هوایی را مسدود کنند.
لوزهها بخشی از سیستم ایمنی بدن در گلو و پشت بینی هستند که در کودکی به دفاع در برابر میکروبها کمک میکنند، اما بزرگشدن یا التهاب آنها میتواند باعث گلودرد، تب، خروپف و مشکلات تنفسی شود.
خلط، موکوس ضخیمشدهای است که در اثر بیماری یا آسیب ریه تولید میشود و با سرفه از مجاری تنفسی خارج میگردد. رنگ و ویژگیهای خلط میتواند در تشخیص علت بیماری (مثل عفونت باکتریایی، ویروسی یا بیماری مزمن ریوی) کمککننده باشد.
عفونت گوش (اوتیت) یک التهاب در گوش میانی، خارجی یا داخلی است که اغلب در کودکان و بهدنبال سرماخوردگی رخ میدهد و معمولاً خودبهخود بهبود مییابد.
از دست دادن حس بویایی (آنوسمی یا کربویی) معمولاً در اثر تورم یا انسداد بینی (مانند سرماخوردگی، آلرژی، سینوزیت) یا آسیب به اعصاب بویایی ایجاد میشود و میتواند موقت یا دائمی باشد.