بزرگی شکم در یائسگی اغلب به دلیل کاهش استروژن رخ میدهد که باعث تغییر توزیع چربی بدن از باسن یا ران به ناحیه شکمی (چربی احشایی) میشود. این تغییر متابولیک با کاهش توده عضلانی، کند شدن متابولیسم و گاهی احتباس آب همراه است. عوامل تشدیدکننده شامل رژیم غذایی نامناسب، کمتحرکی و استرس هستند. چربی شکمی خطر بیماریهای قلبی، دیابت نوع ۲ و سندرم متابولیک را افزایش میدهد. کاهش آن با ورزش هوازی+مقاومتی، رژیم کمکالری غنی از فیبر، و در موارد لازم هورمونتراپی امکانپذیر است.
حاملگی در دوران یائسگی (پس از قطع کامل پریود به مدت ۱۲ ماه) بسیار نادر است، اما تا قبل از یائسگی کامل (پریمنوپوز) ممکن است. علائم حاملگی مانند تأخیر پریود، تهوع صبحگاهی، خستگی شدید، حساسیت سینه، تکرر ادرار و گرگرفتگی با علائم یائسگی (نامنظمی پریود، گرگرفتگی، خستگی) همپوشانی دارند و تشخیص را دشوار میکنند. در یائسگی زودرس یا پریمنوپوز، بارداری ممکن است و تست بارداری ضروری است. خونریزی پس از یائسگی معمولاً نشانه بارداری نیست و نیاز به بررسی سرطان دارد. مشاوره پزشکی برای تمایز علائم و جلوگیری از بارداری ناخواسته حیاتی است.
یائسگی فرآیند طبیعی است و نمیتوان از آن کاملاً جلوگیری کرد، اما دمنوشهای گیاهی میتوانند علائم را کاهش دهند و زمان شروع را به تأخیر بیندازند. دمنوش رازیانه یا شبدر قرمز (فیتواستروژندار) هورمونها را تقلید کرده و تعادل ایجاد میکنند. دمنوش مریمگلی برای کاهش گرگرفتگی و دمنوش زنجبیل برای بهبود گردش خون مفیدند. روزانه ۱–۲ فنجان مصرف شود، اما در بارداری یا با داروهای هورمونی باید احتیاط کرد. مطالعات اثر متوسط این دمنوشها را تأیید میکنند، اما جایگزین هورمونتراپی نیستند.
یائسگی واقعی پایان طبیعی توان باروری است و بازگرداندن پریود بعد از آن معمولاً ممکن نیست زیرا تخمدانها تولید استروژن و پروژسترون را متوقف کردهاند. اما در مواردی که یائسگی کامل نشده یا علت قطع پریود مشکلات هورمونی است، میتوان چرخه را دوباره فعال کرد. تشخیص دقیق علت توقف قاعدگی مهمترین قدم است. با هورمونتراپی جایگزین (HRT) شامل استروژن و پروژسترون، میتوان خونریزی شبیه پریود ایجاد کرد تا علائم یائسگی کاهش یابد و از عوارضی مانند پوکی استخوان جلوگیری شود. این خونریزی "پریود مصنوعی" است و واقعی نیست.
بازگشت پریود بعد از یائسگی (خونریزی پس از قطع حداقل ۱۲ ماهه پریود) غیرطبیعی و اغلب نشانه مشکل جدی است. شایعترین علل شامل پولیپ یا هیپرپلازی آندومتر، آتروفی واژن (خونریزی خفیف)، هورمونتراپی، سرطان آندومتر یا سرطان دهانه رحم هستند. در برخی از موارد، خونریزی پسایائسگی نشانه سرطان آندومتر است. عوامل خطر شامل چاقی، دیابت و مصرف تاموکسیفن هستند. هرگونه خونریزی پس از یائسگی نیاز به بررسی فوری با سونوگرافی، بیوپسی آندومتر یا هیستروسکوپی دارد. درمان بر اساس علت (جراحی، دارو یا هورمون) انجام میشود. تأخیر در تشخیص میتواند خطرناک باشد.
اولین علامت یائسگی در بیشتر زنان نامنظمی پریود است که معمولاً از اواخر ۴۰ سالگی (پریمنوپوز) آغاز میشود. پریودها ممکن است کوتاهتر، طولانیتر، سنگینتر یا سبکتر شوند و فاصله بین آنها تغییر کند. این تغییرات به دلیل نوسان سطح استروژن و پروژسترون رخ میدهند. برخی زنان ابتدا گرگرفتگی یا تعریق شبانه را تجربه میکنند، اما نامنظمی قاعدگی شایعترین و زودرسترین نشانه است. اگر این علائم قبل از ۴۰ سالگی ظاهر شوند، ممکن است یائسگی زودرس باشد و نیاز به بررسی پزشکی دارد.
اکوژن در سونوگرافی به ویژگی اطلاق میشود که در آن یک ساختار یا ناحیه خاص در تصویر سونوگرافی به دلیل بازتاب بالای امواج صوتی، به صورت سفید یا روشن دیده میشود. این پدیده معمولا به دلیل تفاوت در چگالی بافتها و ترکیب آنها با بافتهای اطراف به وجود میآید. در واقع، زمانی که بافتی در بدن قابلیت بازتاب امواج صوتی بیشتری نسبت به بافتهای اطراف داشته باشد، این ساختار در تصویر سونوگرافی اکوژنیک نشان داده میشود. به عنوان مثال، سنگهای کلیه یا گازهای موجود در برخی از نواحی میتوانند باعث ایجاد تصویر اکوژنیک در سونوگرافی شوند. همچنین، در برخی شرایط بالینی، وجود ساختارهای اکوژنیک میتواند نشانهای از بیماری یا اختلالات خاص باشد.
در روش برداشتن رحم با لیزر، پزشک ابتدا با ایجاد برشهای بسیار کوچک در شکم وارد میشود، سپس از ابزار لاپاراسکوپیک استفاده کرده و با کمک انرژی لیزر با دقت بالا عروق و بافتهای رحم را جدا میکند. این تکنیک با کاهش واضح خونریزی، آسیب کمتر به بافتهای اطراف، درد کمتر بعد از عمل و زمان بهبودی سریعتر در مقایسه با جراحی باز یا لاپاراسکوپی استاندارد همراه است.
پرولاکتین بالا یکی از دلایل شایع اختلالات باروری و عدم تخمکگذاری در زنان است. با این حال، تشخیص بهموقع و درمان مناسب میتواند سطح هورمون را به حالت طبیعی بازگرداند و شانس بارداری را افزایش دهد. احتمال بارداری با پرولاکتین بالا (هیپرپرولاکتینمی) کاهش مییابد، زیرا این هورمون تخمکگذاری را مهار میکند. سطوح بالای پرولاکتین (معمولاً >۲۵ نانوگرم/میلیلیتر) باعث بینظمی قاعدگی، آمنوره یا ناباروری میشود. مطالعات نشان میدهند ۷۰-۸۰% زنان با هیپرپرولاکتینمی تخمکگذاری ندارند
هورمون درمانی در سرطان سینه، روشی مؤثر برای کاهش خطر بازگشت سرطان در موارد حساس به هورمون (ER/PR مثبت) است، اما ممکن است عوارضی به همراه داشته باشد. داروهایی مثل تاموکسیفن و مهارکنندههای آروماتاز (مانند لتروزول) شایعترین گزینهها هستند. عوارض رایج شامل گرگرفتگی، تعریق شبانه، خستگی، درد مفاصل و کاهش تراکم استخوان است. عوارض هورمون درمانی در سرطان سینه شامل گرگرفتگی، تغییرات وزن، درد مفاصل، تغییرات خلقی و مشکلات پوستی است. شناخت عوارض هورمون درمانی در سرطان سینه کمک میکند بیماران با آگاهی بیشتری روند درمانی را ادامه دهند و در صورت نیاز به مشاوره پزشکی مراجعه کنند.
ایمن درمانی بهعنوان رویکردی نوین در درمان سرطان سینه، با هدف تقویت سیستم ایمنی بدن برای مبارزه با سلولهای سرطانی، توجه زیادی را به خود جلب کرده است. این روش شامل استفاده از مهارکنندههای نقاط کنترلی (مانند ضد PD-1/PD-L1)، درمانهای مبتنی بر سلولهای T (مانند CAR-T) و واکسنهای ضدسرطانی است. با وجود پیشرفتها، چالشهایی مانند مقاومت دارویی و عوارض جانبی همچنان وجود دارد. ایمندرمانی امیدی تازه برای بیماران ایجاد کرده و مطالعه مقالات علمی مرتبط، درک عمیقتری از این روش نوآورانه ارائه میدهد.
شیمی درمانی سرطان سینه یکی از روشهای اصلی درمان است که با استفاده از داروها، سلولهای سرطانی را از بین میبرد یا رشد آنها را متوقف میکند. این روش میتواند قبل یا بعد از جراحی انجام شود و نقش مهمی در کاهش بازگشت بیماری و افزایش شانس بهبودی دارد.تعداد جلسات (چند هفته تا ماه) به مرحله بیماری و پاسخ بیمار بستگی دارد. آمادگی شامل آزمایش خون، بررسی قلب و کبد است. عوارض شامل تهوع، ریزش مو و ضعف ایمنی است. مراقبتهای پس از درمان، تغذیه مناسب و حمایت روانی به بهبودی کمک میکند.