اختلالات روانپریشی یا سایکوز، گروهی از بیماریهای روانی جدی هستند که باعث از دست دادن تماس با واقعیت، توهم، هذیان و اختلال در تفکر میشوند.
اختلال مصرف مواد یک اختلال مغزی است که شامل استفاده نادرست از مواد قانونی یا غیرقانونی شده و توانایی کنترل مصرف را از فرد میگیرد.
روانپویشی کوتاهمدت (ISTDP) یک روش رواندرمانی مبتنی بر احساسات است که با فعالسازی هیجانات ناخودآگاه و کاهش مقاومتهای درونی، به حل سریع اختلالات روانی کمک میکند.
رواندرمانی پویشی نوعی گفتاردرمانی است که ریشه در نظریه فروید دارد و به بررسی تأثیر تجربیات دوران کودکی بر افکار، احساسات و رفتارهای کنونی فرد میپردازد.
رواندرمانی تحلیلی (یونگی) روشی مبتنی بر نظریه کارل یونگ است که روی نیروهای ناخودآگاه، رویاها، خیالات و انتقال تمرکز دارد تا ریشه مشکلات عمیق روانی را کشف کند.
رواندرمانی شناختی-رفتاری (CBT) یک روش درمانی ساختاریافته و کوتاهمدت است که به افراد کمک میکند افکار منفی خودکار و رفتارهای ناسالم را شناسایی کرده و با الگوهای واقعیتر جایگزین کنند.
خندهدرمانی یک روش غیردارویی برای کاهش استرس و اضطراب است که از شوخطبعی، تمرینات خنده، دلقکدرمانی، یوگای خنده و طنزدرمانی استفاده میکند.
رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT) نوعی گفتگو درمانی مبتنی بر شناختی-رفتاری است که به افراد با احساسات شدید، بهویژه مبتلایان به اختلال شخصیت مرزی، کمک میکند.
پرخاشگری در کودکان رفتاری چندوجهی است که میتواند به شکل فیزیکی، کلامی یا پنهان بروز کند و ریشه در عوامل محیطی، ژنتیکی و روانی دارد.
موسیقی درمانی یک روش درمانی تخصصی است که در آن، موسیقیدرمانگر از آواز، نواختن ساز، گوش دادن و بحث درباره اشعار برای رسیدن به اهداف درمانی مانند کاهش استرس و بهبود کیفیت زندگی استفاده میکند؛ بدون اینکه نیاز به مهارت قبلی در موسیقی باشد.
طرحوارهدرمانی یک روش رواندرمانی است که الگوهای فکری ناسازگار (طرحوارهها) را که معمولاً در کودکی شکل گرفتهاند، شناسایی و اصلاح میکند.
هنر درمانی یک روش رواندرمانی است که با استفاده از فعالیتهای خلاقانه مانند نقاشی، مجسمهسازی، کلاژ و موسیقی به افراد کمک میکند احساسات و افکار خود را بهصورت غیرکلامی بیان کنند.