نوبتگیری و مشاوره سریعتر در اپ دکترِتو
اختلال شخصیت پارانوئید (PPD)، یک اختلال روانی مزمن است که با بدگمانی، سوءظن شدید و بیاعتمادی مداوم نسبت به دیگران مشخص میشود. افراد مبتلا به این اختلال اغلب دیگران را تهدیدی برای خود تلقی میکنند و بدون دلیل منطقی، نیتهای آنها را خصمانه میدانند. این وضعیت نه تنها باعث مشکلات جدی در روابط اجتماعی، خانوادگی و شغلی فرد میشود، بلکه میتواند به انزوای اجتماعی، استرس مزمن و کاهش کیفیت زندگی اطرافیان و خود فرد بیمار منجر شود. تشخیص و مداخله بهموقع توسط روانپزشک میتواند در مدیریت و کنترل این اختلال نقش موثری داشته باشد.
اختلال شخصیت مرزی یا بوردرلاین دیزوردر نوعی بیماری روحی پیچیده است که با نوسان خلقی شدید همراه است. علائم بیماران مرزی شامل ترس از رها شدن، رفتار تکانشی و روابط ناپایدار است. اگر این اختلال درمان نشود میتواند مشکلاتی در تنظیم عاطفی، اعتیاد، روابط ناموفق، خودکشی و به خطر افتادن امنیت فرد ایجاد کند.
سندروم پای بی قرار یکی از مشکلاتی است که ممکن است برای هر کدام از ما ایجاد شود. این اختلال میتواند در شبها خواب ما را بیکیفیت کند و در روزها باعث خستگی ماهیچههای پا شود. برای درمان این مشکل باید به دکتر روانپزشک مراجعه کنید.
سندرم ترک الکل مجموعهای از علائم مانند حالت تهوع و استفراغ، خستگی شدید یا ضربان قلب است و زمانی رخ میدهد که فردی که از نظر جسمی به الکل وابسته است، به طور ناگهانی نوشیدن الکل را متوقف کند یا مصرف آن را به شدت کاهش دهد.
جویدن ناخن اکثرا ناشی از یک عادت است و می تواند با تکنیکهای رفتاری و تغییر سبک زندگی، بهبود یابد. در صورت بروز علایم بیماری روانی باید به پزشک مراجعه کرد.
یکی از مشکلات جهان امروزی استفاده زیاد از گوشی و اعتیاد به موبایل است. اعتیاد به موبایل وضعیتی است که فرد آنقدر به گوشی خود وابسته است که بدون آن زندگیاش دچار اختلال میشود. نوموفوبیا هم وضعیتی است که بر اثر اعتیاد به موبایل بروز میکند و به معنی ترس از دوری از موبایل است. اگر اعتیاد به موبایل درمان نشود باعث بروز عوارضی مانند افسردگی، مشکلات خواب و تحریکپذیری خواهد شد.
حرفزدن در خواب پدیدهای است که در آن فرد در هنگام خواب از کلمات ساده تا مکالمات پیچیده برای بیان افکار و رویاهای خود استفاده میکند. این اتفاق بیشتر در کودکان شایع است اما در بزرگسالان هم ممکن است رخ دهد. صحبت در خواب یک اتفاق بیضرر است و ممکن است نیازی به درمان نداشته باشد مگر اینکه باعث اختلال شود یا به اختلالهای زمینهای دیگری مانند آپنه تنفسی مرتبط باشد.