کورتونها داروهای ضدالتهابی قوی مشابه کورتیزول طبیعی بدن هستند که با کاهش التهاب و سرکوب سیستم ایمنی عمل میکنند.
مجسترول (جستیران) یک داروی هورمونی از دسته پروژستینهاست که برای درمان سرطانهای پیشرفته رحم و پستان، کاهش بیاشتهایی و لاغری شدید (بهویژه در بیماران مبتلا به ایدز) و تنظیم خونریزیهای واژینال به کار میرود.
داروهای تنبلی تخمدان (PCOS) بر اساس علائم هر فرد تجویز میشوند؛ قرصهای ضدبارداری برای تنظیم پریود و کاهش موهای زائد و آکنه، متفورمین برای بهبود حساسیت به انسولین و کاهش وزن کاربرد دارند.
پماد کالاندولا از روغن گل همیشهبهار ساخته شده و خواص ضدقارچی، ضدالتهابی و ضدباکتریایی دارد که به التیام زخم، تسکین اگزما و جوشهای پوشک کمک میکند.
بتادین (پوویدون آیودین) یک ضدعفونیکننده موضعی قوی است که برای تمیز کردن زخمهای کوچک، پیشگیری از عفونت در بریدگیها و خراشیدگیها، و آمادهسازی پوست قبل از جراحی استفاده میشود.
الآرژینین یک اسیدآمینه نیمهضروری است که با کمک به تولید نیتریکاکساید، در ساخت پروتئین، تنظیم جریان خون و عملکرد عروق نقش دارد و به شکل قرص، کپسول، پودر و شربت عرضه میشود.
آنترالین یک کرم موضعی برای درمان پسوریازیس پلاکی (نوع شایع پسوریازیس) است که با کاهش سرعت تکثیر سلولهای پوستی و التهاب، ضایعات را بهبود میدهد.
آنتیبیوتیکهای خوراکی مانند پنیسیلین و آموکسیسیلین، بهترین و خط اول درمان برای گلودرد باکتریایی (بهویژه نوع استرپتوکوکی) هستند و دوره درمان معمولاً ۱۰ روز است.
آمپولهای آنتیبیوتیک (مانند پنیسیلین و سفتریاکسون) برای گلودردهای باکتریایی شدید، و آمپولهای استروئیدی (مانند دگزامتازون و بتامتازون) برای کاهش التهاب سریع تجویز میشوند.
قرصهای گلودرد انواع مختلفی دارند: مسکنها و ضدالتهابها (مانند استامینوفن و ایبوپروفن)، آنتیبیوتیکها (مانند پنیسیلین و آموکسیسیلین)، قرصهای مکیدنی، آنتیهیستامینها و قرصهای گیاهی که هر کدام برای علت خاصی از گلودرد استفاده میشوند.
قرصهای آنتیهیستامین (مانند لوراتادین، سیتریزین، فکسوفنادین) خط اول درمان کهیر هستند و خارش و تورم را کاهش میدهند.
سرفه خشک، سرفهای بدون خلط است و شربتهای ضدسرفه فقط علائم را موقتاً کاهش میدهند و علت اصلی را درمان نمیکنند.