گاموفوبیا یا ترس از ازدواج، نوعی اختلال روانشناختی است که با ترس غیرمنطقی و مداوم از تعهد در روابط عاطفی و صمیمی مشخص میشود.
درمان مبتنی بر شفقت (CFT) یک رویکرد درمانی است که بر تقویت خودمهربانی، پذیرش و کاهش خودانتقادی از طریق تمرینهای ذهنآگاهی و تصویرسازی تمرکز دارد و ریشه در روانشناسی تکاملی و ارزشهای بودایی دارد.
اختلال روانتنی یا سایکوسوماتیک نوعی بیماری روانشناختی است که با علائم جسمی (مثل درد مزمن، خستگی، مشکلات گوارشی) همراه است، اما هیچ علت پزشکی مشخصی برای آنها یافت نمیشود.
روانپویشی کوتاهمدت (ISTDP) یک روش رواندرمانی مبتنی بر احساسات است که با فعالسازی هیجانات ناخودآگاه و کاهش مقاومتهای درونی، به حل سریع اختلالات روانی کمک میکند.
رواندرمانی شناختی-رفتاری (CBT) یک روش درمانی ساختاریافته و کوتاهمدت است که به افراد کمک میکند افکار منفی خودکار و رفتارهای ناسالم را شناسایی کرده و با الگوهای واقعیتر جایگزین کنند.
خندهدرمانی یک روش غیردارویی برای کاهش استرس و اضطراب است که از شوخطبعی، تمرینات خنده، دلقکدرمانی، یوگای خنده و طنزدرمانی استفاده میکند.
پرخاشگری در کودکان رفتاری چندوجهی است که میتواند به شکل فیزیکی، کلامی یا پنهان بروز کند و ریشه در عوامل محیطی، ژنتیکی و روانی دارد.
طرحوارهدرمانی یک روش رواندرمانی است که الگوهای فکری ناسازگار (طرحوارهها) را که معمولاً در کودکی شکل گرفتهاند، شناسایی و اصلاح میکند.
هنر درمانی یک روش رواندرمانی است که با استفاده از فعالیتهای خلاقانه مانند نقاشی، مجسمهسازی، کلاژ و موسیقی به افراد کمک میکند احساسات و افکار خود را بهصورت غیرکلامی بیان کنند.
واقعیت درمانی یک رویکرد رواندرمانی است که بر اساس نظریه انتخاب، تمام رفتارها را انتخاب میداند و بر مسئولیتپذیری در زمان حال تأکید دارد.
گفتار درمانی کودکان به بهبود مهارتهای صحبت کردن، درک زبان و ارتباط مؤثر کمک میکند و از طریق بازی، تمرینات دهانی و تکنیکهای تخصصی انجام میشود.
درمان اصلی اختلال وسواس فکری-اجباری (OCD) شامل رواندرمانی (بهویژه درمان شناختی-رفتاری با روش مواجهه و پیشگیری از پاسخ) و دارو درمانی با داروهای ضدافسردگی از گروه SSRI است.