نوبتگیری و مشاوره سریعتر در اپ دکترِتو
ریزش مو در کودکان میتواند ناشی از عفونت قارچی پوست سر، آلوپسی آرهآتا، کمبودهای تغذیهای، مشکلات تیروئید، تب و استرس شدید یا عادتهایی مانند کشیدن مو باشد.
خارش سر همراه با ریزش مو میتواند ناشی از شوره و درماتیت سبورئیک، خشکی یا حساسیت پوستی، عفونت قارچی، پسوریازیس یا التهاب فولیکولهای مو باشد و گاهی این دو علامت علتهای جداگانه دارند.
ریزش مو در بارداری برخلاف افزایش معمول تراکم مو، بیشتر به تغییرات هورمونی ماههای اول، کمبود آهن، کمکاری تیروئید یا تغذیه ناکافی مربوط است.
درمان ریزش موی سکهای در زنان بر اساس شدت و گستردگی بیماری انتخاب میشود و روش یکسانی برای همه وجود ندارد.
آزمایش هورمونی برای ریزش مو یک پنل ثابت نیست و بر اساس الگوی ریزش، علائم همراه و علت احتمالی انتخاب میشود.
برخی داروها، از جمله شیمیدرمانی، بعضی داروهای اعصاب و ضدتشنج، داروهای هورمونی، بتابلوکرها، رقیقکنندههای خون و رتینوئیدهای خوراکی، میتوانند در بعضی افراد باعث ریزش مو شوند.
روغن آرگان برای ریزش مو بیشتر یک مراقبتکننده ساقه است و با حفظ رطوبت، کاهش وز و شکنندگی، ظاهر مو را سالمتر میکند؛ اما رشد فولیکول یا توقف ریزش از ریشه را ثابت نکرده است.
ریزش ناگهانی و منتشر مو در زنان اغلب «تلوژن افلوویوم» است؛ یعنی تعداد زیادی از موها پس از یک فشار جسمی یا روانی، ۲ تا ۳ ماه بعد همزمان وارد مرحله ریزش میشوند.
ریزش مو در بیشتر بیماران ناشی از خود سرطان نیست، بلکه عارضه شیمیدرمانی، پرتودرمانی و گاهی درمانهای هدفمند یا ایمنیدرمانی است.
ریزش موی هورمونی یا الگویی معمولاً بهصورت آهسته و تدریجی رخ میدهد؛ عقب رفتن خط رویش و کمپشتی تاج سر در مردان و پهن شدن فرق سر در زنان شایعتر است.
ریزش موی هورمونی به تغییر سطح یا عملکرد هورمونها و گاهی حساسیت ژنتیکی فولیکولهای مو به آندروژنها مربوط است؛ شایعترین نوع آن ریزش موی آندروژنتیک است.
ریزش شدید مو در زنان معمولاً چندعاملی است و کمبود آهن، تغییرات هورمونی، مشکلات تیروئید، استرس، کاهش وزن سریع، بیماریها و برخی داروها از علل شایع آن هستند.
نظر خود را ثبت کنید