نوبتگیری و مشاوره سریعتر در اپ دکترِتو
سرطان لوزه چیست؟ سرطان لوزه در واقع نوعی سرطان اوروفارنکس است که سلولهای بدخیم در بافت لوزهی کامی (tonsillar tissue) ایجاد میشود. این سرطان از لحاظ طبقهبندی سرطانهای سر و گردن در گروه سرطانهای اوروفارنکس قرار دارد. علائم شامل درد گلو مداوم، مشکل بلع، تورم گردن، خونریزی دهان، گوشدرد یکطرفه و توده در گردن است و در مردان و افراد سیگاری، مصرفکننده الکل شایعتر است. تشخیص با بیوپسی، آندوسکوپی و تصویربرداری انجام میشود. درمان سرطان لوزه هم شامل جراحی، پرتودرمانی، شیمیدرمانی یا ایمونوتراپی است.
فهرست مطالبآیا برای سرگیجه گوش میانی درمان قطعی وجود دارد؟مانورهای درمانی برای درمان سرگیجه گوش میانی چیست؟توانبخشی وستیبولار (VRT) درمان قطعی سرگیجه گوش میانی است؟درمان قطعی سرگیجه گوش میانی با دارو چیست؟تزریق داخل گوش درمان قطعی سرگیجه گوش میانی است؟جراحی گوش میانی درمان قطعی سرگیجه گوش میانی است؟درمان قطعی سرگیجه گوش میانی در طب سنتی چیست؟درمان خانگی سرگیجه گوش میانی چیست؟اقدامات فوری در زمان حمله سرگیجه گوش میانی چیست؟نتیجه گیریخلاصه این مطلب را در این پادکست گوش دهید: سرگیجه میتواند با مشکلات گوش و سیستم تعادلی ارتباط داشته باشد و گاهی پس از عفونت یا اختلالات گوش ایجاد شود. با این حال، بسیاری از موارد سرگیجهای که به گوش نسبت داده میشوند، منشأ گوش داخلی دارند و درمان آنها به علت اصلی بستگی دارد. بنابراین، درمان قطعی سرگیجه گوش میانی برای همه افراد یکسان نیست و ممکن است به روشهایی مانند مانورهای اصلاحی، دارودرمانی یا توانبخشی وستیبولار نیاز داشته باشد. اگر سرگیجه همراه با علائم عفونت گوش باشد، درمان علت زمینهای اهمیت بیشتری پیدا میکند. در این مقاله دکترتو، روشهای مختلف درمان و کنترل سرگیجه مرتبط با گوش و مواردی را که نیاز به مراجعه به متخصص دارند، بررسی میکنیم. اگر دچار این مشکل هستید، برای درمان به پزشکان متخصص شهر خود مانند دکتر گوش و حلق و بینی تهران، دکتر گوش میانی تهران و دکتر عفونت گوش تهران مراجعه کنید. آیا برای سرگیجه گوش میانی درمان قطعی وجود دارد؟ درمان قطعی سرگیجه گوش میانی به علت اصلی سرگیجه بستگی دارد و در بسیاری از موارد میتوان علائم را بهخوبی کنترل یا برطرف کرد. سرگیجهای که در ظاهر به گوش میانی نسبت داده میشود، در بسیاری از موارد، برای ایجاد سرگیجه واضح نیاز به درگیری گوش داخلی (مثل لابیرنتیت) است، اگرچه عفونت گوش میانی نیز میتواند گاهی با اختلال تعادل همراه باشد. به همین دلیل، بررسی علت سرگیجه گوش میانی […]
عفونت گوش میانی (اوتیت مدیا) در بزرگسالان اغلب به دلیل عفونتهای تنفسی فوقانی، آلرژی یا انسداد شیپور استاش رخ میدهد و میتواند باعث سرگیجه شود. سرگیجه ناشی از این عفونت معمولاً از نوع محیطی است و به دلیل التهاب یا فشار مایع در گوش داخلی ایجاد میشود. علائم شامل درد گوش، کاهش شنوایی، احساس پری گوش، سرگیجه چرخشی، تهوع و عدم تعادل است. در موارد شدید، عفونت به گوش داخلی گسترش یافته و لابیرنتیت ایجاد میکند که سرگیجه شدیدتر میشود. درمان شامل آنتیبیوتیک (مانند آموکسیسیلین)، ضدالتهاب، قطره گوش و در موارد مزمن، جراحی (تیمپانوستومی) است. تشخیص زودهنگام با معاینه و تیمپانومتری از عوارض مانند سرگیجه مزمن جلوگیری میکند.
تلخی دهان معمولا موقتی و بیخطر است و بعد از مصرف بعضی غذاها، سیگار کشیدن یا خشکی دهان رخ میدهد. اما زمانی نگرانکننده میشود و احتمالا باید بگوییم تلخی دهان خطرناک است که چند روز تا چند هفته ماندگار باشد یا همراه با زردی پوست و چشم، تهوع، کاهش وزن، تب، درد شکم یا خستگی شدید باشد. در این حالت میتواند نشانه احتمالی از بیماریهای کبد، دیابت کنترلنشده، ریفلاکس، عفونت دهان یا عوارض داروها باشد. اگر تلخی پایدار است و به مراقبت خانگی جواب نمیدهد، حتما به پزشک مراجعه کنید.
تلخی دهان میتواند ناشی از مشکلات کبدی مانند کبد چرب، هپاتیت، سیروز یا اختلالات صفراوی باشد. در مشکلات کبد و تلخی دهان، طعم تلخ معمولا پایدار است و با علائمی مانند زردی پوست و چشم، درد سمت راست شکم، خستگی، تهوع و تغییر رنگ ادرار یا مدفوع همراه است. در علل غیرکبدی، تلخی دهانی معمولا موقتی و موضعی هستند (البته در بعضی موارد میتواند مزمن هم باشد). درمان تلخی دهان مرتبط با کبد با شناسایی و درمان بیماری زمینهای امکانپذیر است و نوشیدن مداوم آب، جویدن آدامس و نوشیدنیهای دیگر نقش کمکی و موقت دارند.
برای اینکه بدانیم برای تلخی دهان چی بخوریم، باید گفت نوشیدن منظم آب، مصرف میوه و سبزی تازه، ماست و لبنیات کمچرب و بهداشت دهان کمککننده هستند. اگر تلخی دهان با رفلاکس معده همراه است، پرهیز از محرکهای شناختهشده رفلاکس (غذاهای چرب، وعدههای حجیم، درازکشیدن بلافاصله پس از غذا) میتواند کمک کند. بعضی از داروها هم باعث ایجاد باعث مزه تلخی در دهان میشوند. اگر تلخی دهان چند هفته طول کشید یا همراه با علائمی مانند بوی بد مداوم دهان، مشکل بلع یا زردی بود، باید حتما با پزشک مشورت کنید.
مرگ بر اثر عفونت ریه زمانی رخ میدهد که بیماری بهموقع تشخیص داده نشده یا درمان مؤثری دریافت نشده باشد. در موارد شدید، عفونت میتواند به نارسایی تنفسی، سپسیس (عفونت گسترده خون) یا آسیب دائمی به بافت ریه منجر شود که این شرایط بهویژه در افراد مسن، کودکان خردسال یا بیماران دارای سیستم ایمنی ضعیف خطرناکتر است. ذاتالریه باکتریایی یا ویروسی در صورت گسترش و عدم کنترل میتواند عملکرد حیاتی ریه را مختل کرده و سطح اکسیژن خون را بهشدت کاهش دهد.
عفونت ریه در کودکان اغلب بین ۷ تا ۱۴ روز طول میکشد، اما مدت زمان دقیق به شدت عفونت و نوع عامل بیماریزا بستگی دارد. در موارد خفیف که عفونت ویروسی است، بهبود معمولاً ظرف یک هفته رخ میدهد، در حالی که عفونتهای باکتریایی یا عفونتهای شدیدتر ممکن است دو هفته یا بیشتر به طول انجامد. همچنین، سیستم ایمنی کودک و شروع به موقع درمان میتوانند نقش مهمی در کاهش طول دوره بیماری داشته باشند.
عفونت ریه میتواند خفیف یا بسیار شدید باشد و شدت آن به سن، وضعیت سلامت بدن، بیماریهای زمینهای و نوع عامل عفونتزا بستگی دارد. علائم عفونت ریه شدید ممکن است تب بالا و لرز، سرفههای مکرر با خلط سبز یا خونی، درد شدید قفسه سینه و تنگی نفس حتی در حالت استراحت باشد. علائم کمتر شایع اما خطرناک شامل گیجی، تهوع، تنفس سریع و تغییر شکل انگشتان است. در شرایط اورژانسی، کبودی لبها یا ناخنها، کاهش هوشیاری و ضربان قلب غیرطبیعی نشاندهنده کمبود اکسیژن و نیاز فوری به مراقبت پزشکی است. این علائم نشان میدهند که عفونت ریه جدی است و پیگیری فوری نیاز دارد.
عفونت ریه میتواند از یک سرماخوردگی ساده شدیدتر باشد و با نشانههایی مانند سرفه مداوم، تب و لرز، درد قفسه سینه، تنگی نفس و خستگی شدید همراه شود. گاهی خلط رنگی، تعریق شبانه یا حتی کبودی لبها هم ظاهر میشود و در کودکان و سالمندان یا افرادی با بیماری زمینهای، این علائم ممکن است شدیدتر باشد. تفاوت میان علائم عفونت ریه ویروسی و باکتریایی برای نوع درمان دریافتی اهمیت دارد و تشخیص زودهنگام نقش مهمی در جلوگیری از عوارض جدی دارد. اگر علائم غیرعادی یا شدید بروز کرد، مراجعه سریع به پزشک ضروری است.
انتخاب شربت برای عفونت ریه کودکان به نوع عفونت (باکتریایی یا ویروسی) و علائمی مانند سرفه یا تجمع خلط بستگی دارد و همیشه باید تحت نظر پزشک باشد تا از خوددرمانی و مقاومت دارویی جلوگیری شود. برای عفونتهای باکتریایی، معمولا آنتیبیوتیکهایی مانند آموکسیسیلین یا آزیترومایسین تجویز میشوند که عفونت را ریشهکن میکنند، در حالی که شربتهای ضدسرفه گیاهی مانند زوفا یا آویشن سرفههای خشک را تسکین میدهند و خلطآورهایی مانند برمهگزین به خروج مخاط کمک میکنند. نکات مهم توجه به سن کودک، حساسیتها و عوارض احتمالی است. مصرف کامل دوره دارو ضروری است و اگر علائم پس از ۴۸ تا ۷۲ ساعت بهبود نیافت، به پزشک مراجعه کنید.
شربت برای تخلیه عفونت ریه با ترکیبات خلطآور، ضدسرفه یا گیاهی، به پاکسازی ترشحات و بهبود تنفس کمک میکند. این شربتها معمولا برای رقیق کردن مخاط و تسهیل خروج آن از ریه تجویز میشوند و میتوانند در کنار آنتیبیوتیکها یا درمانهای حمایتی اثربخشی بیشتری داشتهباشند. از شربتهای رایج میتوان به برونکوتیدی، پلارژین و گایافنزین اشاره کرد. انتخاب نوع شربت باید بر اساس سن، شدت عفونت و تشخیص پزشک باشد و نباید مصرف خودسرانه داشت. در نهایت، شربتها درمان کمکی محسوب میشوند و جایگزین درمان اصلی عفونت نیستند.
